27289 resultaten.
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 hemel en aarde
een ijsbloem beweegt
de stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse…
Elke keer opnieuw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
601 , daad en woord
onder de dagelijkse zon
van leven op aarde…
Vurige winterbloem
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
601 Argeloos
raap ik de kou van de grond
als steen en grind
de aarde verborgen houdt
Ik verberg de woorden
in mijn mond
als de wind
mijn adem komt stelen
De zon maakt hulpeloos licht
in gesloten ogen
en mag nu
het uur der waarheid spreken
Ik zal met de liefde spelen
in het hart
van een vurige winterbloem
We zullen…
Ezelsporen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
728 Mijn tenen stromen in de aarde.
De weg zit vol verrassingen.
Hier word ik opnieuw geboren.…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 mij
ik gooi de wind vol sterren
als een boot van overvloed
in de spaarzaamheid van de zee
nu ben je niet gekomen
en zachtjes ga ik dicht.…
KADE....van de EEM
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Wind had er
vrij spel
speelde met
plastic bekers
en verpakking
snoep-wikkels, rietjes
achteloos
weggeworpen
In steden en dorpen
vind je pleinen
en plaatsen waar
nieuwbouw aarden moet
Meer zuur dan zoet
de woorden eraan
gewijd, gesproken
in dag- en weekblad
Een vloek, een kat
aan het adres van
bestuurders & ontwikkelaars…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Veel vermoeden,
weten dat je 't niet verklaart;
zoveel hoofden, zoveel hoeden
elk ziet het naar eigen aard,
ieder leeft zijn rouw of woede..
Dichter is ... wie beelden baart.…
Een vlucht in extase
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 ik drijf buien uiteen
men de wolken
tot zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al…
Ik weet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Vandaag leg ik aarde en het zand
uit mijn handen en hoofd neer
in de wind en laat het verwaaien.
Wordt het weten later weer
gewoon een morgen, weer de dag
om er in te berusten, om zandkastelen
of woorden in regels op te bouwen.
Deze weg is niet lang met vrienden
langszij, dit is een beloopbaar pad.…
Groet van een vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Wanneer ik een vlinder aanschouw
Die heel zachtjes neerstrijkt
Uit een hemel van helder blauw
Het mooiste van Gods schepping lijkt
De wind teder door zijn voelsprieten aait
Als een waardevolle liefkozing
Terwijl de zon om Moeder Aarde draait
Volgende haar vaste kring
Stil kan ik daarnaar staren
Naar het o zo fragiele diertje
Herinnerend…
Houd van mij – 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Ze zoeken toegang tot de hemel
tot de macht over veiligheid
geen onberekenbare wind
maar Amma Appa
om voor hen te zorgen:
Houd van mij!…
Een vonkje poëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 van de aarde
de vele handen die me schragen
in stil gebed
van uren en dagen
omhoog gestegen op vleugels van zegen…
Lieve lust
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 paarden
door de intense
energie van brekend
licht op aarde…
Schrille tonen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
406 nog waaien
de kleuren van
stelen vlaagt
wind in schrille
tonen de dodenmars
bloemen
knappen niet af
maar leggen
zich plat uit
deemoed ter aarde
in een kris kras
pandemonium
vullen bomen
de kerkhoven van
het gigantische bos
schoon geregende
wortels bekijken
de immense
ondergrondse
hoeveelheid lijken
ook zij zijn geveld…
Stil windekind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 vingers spitsten
en je handen
wezen naar
wat jij met
weerlichtende
bliksem in
talloze kleuren
geschreven had
ondanks je
angst voor
het onverwachte
opende jij
je hart voor
deze manifestatie
van geweldige
natuurkrachten
dolde het
aardse in
vuur en vlam
met een rollende
donder weerstond
regen en wind
met een lief en…
Huil niet, Majorca
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.169 Zijn vuist slaat vergeefs in het water neer
En de golven klotsen in zijn mond;
Drink! Als je drinken zo lekker vond.
Luister, zijn stem is al zwakker gaan klinken:
‘Maria...’ Ja, jongen, ik laat je verdrinken,
Sst! Nog eenmaal zijn stem in de wind:
‘Maria... vergeef me... en zorg voor...’…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Wind waait water op dat mijn eelt verweekt,
wind waait zand op dat de oude huid
van mijn lichaam schuurt.
De vloedlijn is geen scheiding meer,
maar is verbinding tussen land en zee,
mijn woorden zien de zeilen aan de horizon
en ontsteken een baken.…
Water en Vuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
912 in een wereld vol water
zindert de hitte van het vuur
dat ondoofbaar brandt
mens en dier sterven laat
verteerde verbrande karkassen achterlatend
als stil schreeuwend protest
getuigend van onvermogen
't vuur woedt voort
onstopbaar onblusbare angst achterlatend
holle woorden worden gesproken
zalvend sussend
maar het vuur in het…
Water en vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.089 Laat ondanks het wassende water,
de uitgelaten dans
van vreugd om de vlammen
niet tot een eind komen.
Op een vlot maak ik een vuur
om het aan het water af te staan.
Ik duw het weg van de oever,
en laat het drijven op de stromen.
Zo kunnen water en vuur
in harmonie bestaan.…
Water en vuur
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.024 Grijs-zwart geladen
naderen onweerswolken
vol water en vuur!…
De moeder het water
gedicht
3.4 met 37 stemmen
28.614 Het was mijn moeder, het lijfje dat daar roer-
loos stond in 't gras, alleen haar dunne haren
bewogen nog een beetje in de wind, als voer
zij over stille waatren naar een oneindig daar en
later, haar God.…
zout water
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.008 in het nat van zijn verdriet
vegen lieflijk glimmende tanden
tot strepen van gefrons
en alle geluiden verdrinken
tot een schreeuwend modder
hij tracht als een egel
onder de koplampen van het leven
in zichzelf te vluchten
de pels stijft tot pinnen
in het brandend warme gal
schenk zijn bloemen de nacht
in wiens zwarte zon en…
Woelige Water...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.033 Een duik in de golven
in 't zout van de zee
nemen mijn sores
en van alles nu mee
Zwemmen naar de einder
geen begin en
geen eind
Terug naar de kust
kom ik gerust
overeind
De zon gaat nu onder
aan 't eind van de zee
Schittert haar stralen
mee in de zee
't woelige water
van 't deinen nooit moe
intrigeert mij oneindig
word van…
Vlammend water
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.764 De zon verblindt mijn zicht
Mijn glinstering voor later
De zee brandt in het avondlicht
Oranje vlammen kleuren water
Met de golven aan mijn voeten
Zeg ik eenzaam de zon vaarwel
Om de maan te kunnen begroeten
Spelen zij hun haat en liefdesspel…
De inhoud van water
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.153 Heloïse staat in de badkamer
die rimpelt als water
nu de hand het elastiek
uit haar haar neemt
en het halflang donker
in de ruimte waaiert
Ze trekt haar t-shirt
zonder opdruk uit,
terwijl droomtijd
rond haar spint:
stilte, afwezigheid
avond om schouders,
schouderbladen, rug
en welvende wervel
Vrachtwagengeluiden
aan het raam…
Door water wassen...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.332 Woorden schieten soms te kort
En ik voel me verward,
Maar ik doe dit uit liefde
Omdat Hij woont in mijn hart
Voor Hem heb ik gekozen
Ik wil bewust met Hem leven
Zoals in de bijbel staat
Me door de doop aan Hem overgeven
Dwars door verschillende ideeën
Overtuigingen, religies en verstand
Wil ik het water laten wassen
Mijn leven leggen…
Steek onder water
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
941 De minister kocht groente en fruit in de hallen
en wendde z'n steek aan als boodschappentas.
't Was een steek, die hij later afwezig liet vallen;
onbruikbaar lag deze doorweekt in een plas.
Z'n staatssecretaris was juist - wat een wonder bleek -
dáár en hij pakte het fruit en het groen,
want als onderminister bezat-ie een ondersteek.
Dáárin…
Snood Water
snelsonnet
4.0 met 41 stemmen
3.097 Ze mochten in de uiterwaarden bouwen
Omdat een ambtenaar het op een dag
Vrij onverschillig door de vingers zag
Maar nu zal het ze uiteraard berouwen
De mazen van de wet, ze gaan helaas
Ten onder aan de wetten van de Maas…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
Diepe wateren
netgedicht
2.3 met 737 stemmen
67.924 De dank uit mijn hart kwam van diepere gronden,
waarover fluitende, nee, zingende vleugels
de aardsheid, met deze goddelijke teugels,
verdiepte naar eeuwlijk verstrijkende stonden.
Geschonden zijn onzichtbaar verstofte zegels,
waar wij onder verblindende stralen vonden
naar zwarte gaten, die ons zogen van zonden
in leegte van de ruimtelijkheid…