3808 resultaten.
Elektro
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 De robots laten zich bedienen
door mij, ik heb geen keus
Ze piepen afgrijselijk
als ik het niet goed doe
Dan hoor ik de mensen
die tekort komen
Ze hebben recht op hun dosis
elektronische alcohol
en op een mooie ontplooiing
van hun planten, groei en
bloei met kunstige geuren
geregeld in de kamer hiernaast
Na de dranksensatie is er keuze…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
nabijheid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
612 kinderwanten door
zo is het begonnen
ik laat je los zei mama
het laatste stukje mag je rennen
wees opmerkzaam mijn kind
het onbedoelde
het ongewisse onverwachte
het is er allemaal
de goudvis in de kom
de grote schaar het kostbare glas
veel maar niet alles leerde ik je dragen
deze afstand is
de grootste nabijheid
als we hem laten groeien…
Echo
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
560 kracht
Maar de schaduw is zacht en vaag
Hij maakt me soms angstig en zwak
De echo en de schaduw zijn beide deel van mij
Ze vormen mijn identiteit en mijn verhaal
Ik kan ze niet negeren of ontwijken
Ze zijn mijn bondgenoten en mijn vijanden
Ik moet leren om te luisteren naar de echo
Maar ook om te kijken naar de schaduw
Want alleen zo kan ik groeien…
´Het begin van dag met de scherven van gisteren´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Deze maken je blij en vol hoop om te laten groeien in het heden.
Begin de dag altijd met de dromen van morgen die schitteren in je ogen en je geest
want deze maken je sterk en vol goede moed en leiden je naar de toekomst.…
Vragen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
481 Weet je hoe de bomen groeien,
waar de mooiste bloemen bloeien,
kan je dieren zelfs verstaan?
Ken je van het licht de oorsprong
en hoe nacht je dromen schenkt?
Ken je uit het ver verleden
wat de mensen elders deden,
weet je wat de toekomst brengt?…
Kapotte pijpenstelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik was
groen aan
het scheuren
omdat het
groeien moet
maar kreeg het
rood voor de
ogen omdat
het altijd eerst
bloeien moest
ze zeiden
dat onkruid alles
snel overwoekerd
maar toch vond ik
daar de mooiste kleuren
klein
weggedoken
in de beschutting
van stallen boer
en boerderij
waar in de veelheid
van gewassen niet op
het…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht
en warmte om de soort
weer een nieuw jaar
te laten bloeien
als de natuur ze
tenminste al
van kleins af aan
in de seizoenen
volgens eeuwen
protocol wil
laten groeien…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 help me groeien, laat mij zijn,
een kind, als ieder kind.…
Mijn bloed kruipt van waar het thuis hoort
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.112 Op het oog een aandoenlijk tafereel
twee ranken die samenkomen
hun onderlinge oorsprong één geheel,
te vroeg nog om al te delen
gelukkig zijn heeft meerdere kanten
jonge loten groeien verbazend snel
met snoeien even een pijnlijk moment
om bij stil te moeten staan, terwijl hun
wortels aansporen verder te gaan
veel jaarwisselingen…
Zichtbaar ~ 102.000 namen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 nog altijd worden zij geraakt
bij het voorlezen van de namen
is het de naam van hun voorouders
die zij nooit hebben gekend
zij hadden geen kans, opgeroepen
ondergedoken, op de vlucht geslagen
verraden voor vijf gulden de Jood
hun verhalen gingen op in de wind
en hing de waarheid aan de takken
daar waar bladeren zullen groeien
ieder jaar…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
De gesnoeide stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 In landen die zichzelf vrij noemen
wordt het woord
gesnoeid tot veilige vormen,
alsof waarheid
te wild zou groeien.
En ergens tussen de regels
ruist een verzwegen wereld,
maar wie eraan raakt
verliest vleugels.…
Het gezongen zwijgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
427 Jouw mooie stemgeluid is muziek
waarmee je de dood weegt
in aardse wonderklanken
wat je zegt is waar
binnen de context
van het beoogde doel
transparant is de ballast
die je hebt weggedaan
om verder te groeien
maar niet iedereen
heeft eenzelfde richting
dus zweeft waarheid
ergens tussen stilte
van wat is gebleven
en wat verloren…
Omschrijving van mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Waar zij haar voetstap zet
groeien bloemen van goud,
bomen met bladeren van smaragd
haar mond ademt lauter rozengeur.
Haar zang is schoner dan vogelzang
Rond haar taile een gordel van zirkoon
haar ogen stralen de warmste stralen
heel haar wezen en karakter,
noemt haar naam….... LENTE!…
Ik zag jou eerst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
152 Mooi vrouwenlijf
Rond, mond
Prikkelend, tintelend
Benen buigen bogen
Woordjes fluisteren
Verwonder, bewonder
Raak aan
Vingers, vlug
Langzaam
Knibbel en knaag
Graag
Ruiken, proeven, horen
Doen
Laat groeien, klein naar groot
Zielbaar
Mooi vrouwenlijf
Breekbaar, kostbaar, raakbaar
Mooi mannenlijf
Hoekig, harig, karig
Klein…
het laatste contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Licht lichter en lichter
Dicht dichter en dichter
het luwen traag en trager
nog een paar laatste seconden
die eeuwigheid worden
de hersenen de uitval
elektronen die in de kern vallen
de waarnemingshorizon
eeuwig vallend
het massief zwart gat
de genade die pijnloze dood wordt
raakt nog aan de neuronen
het laatste contact met
de verzuchtingen…
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
de kandelaar lijkt groter…
Vincent
gedicht
3.2 met 22 stemmen
10.777 Zij had een Fath-beklede
superderrière en daar stond hij voor
en schopte raak en dat was hem een weelde
oneindig groter als dat stomme oor.
-------------------------------------------------------------
uit het werk van Joh. C.P. Alberts (1893-1967)…
Handloos geblokkeerd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.947 Mijn denkwereld is niet groter dan mijn kleine teen
en m'n toekomstvisie heeft slechts de omvang van m'n pink.
Ik probeer mijn hand uit te strekken naar verruimende gedachten,
maar kom niet verder als m'n ringvinger.
Ik zit geblokkeerd in m'n eigen leefwereld,
zonder mensen die daarvoor kunnen zorgen door hun zeggen, denken, doen.…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 Is het een ritme van de natuur,
Groter dan welke boom of welk blad dan ook?
Winter, te vroeg
Straks dooit het
De bladeren zullen zinken
Hun kleur verliezen
En vergaan
De laatste bladeren zullen vallen
De bomen blijven kaal
Tot de lente
Winter, te vroeg en te koud…
Over bergen en door dalen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.080 De afstand wordt steeds groter
Onze wegen steeds verder uiteen
Een silhouet ergens ver benee
Langzaam ga je verder heen
Jouw pad gaat door dalen
Door stilte en natuur
Het mijne over bergen
Door steden, dans en vuur
Symboliek van twee individuen
Een tweeling bij elkaar
Maar alleen zo verschillend
Het pad omhoog soms zwaar
Met opgeheven…
Het web
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.119 Langzaam gesponnen, de route naar de kern
Korter werden de paden
strakker het patroon
Abstracter de vormen en
groter de leegtes
Haar pad werd bepaald door beklemmende stiltes
en daverend onweer
Zijn ego manipuleerde, manoeuvreerde
kronkelend tussen waarheid en leugens
Een indringend spel
roulette van macht en onmacht
De benauwdheid sloeg…
Een zoen
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.404 Kreeg een zoen
't Probleem leek groter dan het was
Ik ben met jou weer in mijn sas
Donker zat slechts in mijn hoofd
Maar dat had niemand toch geloofd
Nu ik weer bij jou kan zijn
Voel ik mij als voorheen weer fijn
Wat heb ik jou toch aangedaan
Vergeet het...
Laten we verder gaan…
Rijkunst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
862 uitoefenen in onwetendheid
de vruchten die de dader plukt
zijn vroegrijp en verbleken mettertijd
voor wie het weet, alleen maar goed nieuws
het paardenhart is zacht, integer en puur
maak het hare tot het jouwe
durf leren kennen, een relatie voor lange duur
het stelt je voor raadsels die verder gaan
dan statische regels en rijtechniek
een grotere…
Als je het even niet meer weet...
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.915 mijn eenzaamheid was groot, maar nu soms groter.
Als je het even niet meer weet..
ben je graag even alleen.
Als je het even niet meer weet..
wil ik je kwijt of toch maar niet.
Als je het even niet meer weet..
het leven met jou is moeilijker dan ik dacht.
Als je het even niet meer weet..
waar ben ik aan begonnen.…
De dagelijkse taken
gedicht
3.1 met 19 stemmen
15.549 Volgt het handwerk van elke dag, het met almaar groter
vakmanschap vervaardigen van redenen en van excuses,
volgt de avond, dan de dood, die we ontwijken in ons
haveloze bed, die we bedriegen door heel stil te liggen.
----------------------------------------
uit: 'Alle dagen zijn van liefe',
Poetry International 2008.…
Percentage
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.442 Het aantal intelligente personen geeft het zelfde percentage
Lees er zijn er nu meer geregistreerd in de bijlagen
Hoe meer we weten, des te meer we vragen
Door scholing ontwikkelen meer mensen
Meer kennis veroorzaakt meer tendensen
Meer mensen betekent een grotere ravage…
Aanraking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.068 Aanraking is niet wat me
ongeduldig maakt van jou;
de tijd die in een tel wenkt
is groter dan de toekomst.
Je huid veegt de druppels
van het veld dat bloeit;
dronken van dorst
steek ik jou voorbij.
Ontmoeten is wat niet hoeft
in een genot van leegte;
gretig vult zich mijn wezen
met jouw ogen, jouw blik.…
Tussen hoop en vrees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.797 Mogelijk dat ik verander
Het kan zijn dat dat gebeurt
Dat mijn wereld groter groeit
En mijn beeldvorming verkleurt
Jij en ik
Wij blijven samen
Maar misschien verander jij
Jij ontstijgt en ik ontglij
Jij als mens veel sneller groeit
Meer voeding krijgt zo zonder mij
Waarschijnlijk dat je dan ook gaat
Mij verdrinkend in verdriet
Niets…