5005 resultaten.
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.
Beloftes die je zo maar liet vallen, mijn handen die je zo maar loslieten, dit zijn de dingen die mijn ogen nog steeds zien...
Het is stil...oh zo stil..…
Water.
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
927 Water stroomt door elke zee
mijn handen scheppen het wel voor je
uit de heldere, koude beek
In eeuwigdurende liefde neem ik het voor je mee
en pas zo een mouw aan jouw problemen
Blijf onder mijn arm, verberg je achter mijn rug
Als de strijd gestreden is mag je me omhelzen
en dien ik je voortaan koninklijk,
eten wij voortaan van gouden…
Afscheid
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.972 Als je ooit mijn lichaam vindt,
verkild, verstild, verlaten
door hartslag en door ademtocht,
wees dan niet boos mijn lief.
’t Is waar,
dat koude lijf zal nimmer meer
jou koesteren en strelen.
Maar mijn ziel, die bij je blijft,
die met je leeft, rondom je zweeft,
die jou beschermen zal en helen,
die raak je nooit meer kwijt.…
poort van blauw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 de zomer tweeduizend acht
een koningin had me in haar macht
de koningin van een koude decembernacht
vroeg men genade aan een hogere macht
donker blauw was een poort
rijk te hoog naar de hemel
de smeekbede werd beantwoord
en vleugels gevormd
nu is het wachten op september
de twaalfde om exact te zijn
zal het weer als voorheen zijn
liefde…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
Sikkelmaan
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
592 zou de kraai schreeuwen
over de brede aardrug
langs de grenswal
in koude nachten rouwen
doelloos en onwetend
omdat ik het gevederd licht
van de maan nooit
gewogen heb
zou ik minder wenen
of zonder duisternis
wanneer ik de zee
inloop
woorden laat verdrinken
die ooit in mijn handen
lagen
eens uitgesproken
horen dat de zomer…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
Bikini met bontkraag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.406 hartje winter wens ik zomer
smeltend sneeuw plast koude uit
'k was altijd al een dromer
met liever warmte op haar huid
hartje zomer wil jij winter
bevries je stralen tot pegels ijs
van zomerregen maak je splinters
scherp geslepen, winters grijs
hier scheiden dan ook onze wegen
herfst en lente zijn te vaag
jouw noorden houdt mijn zuiden…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 je wiekte voor de wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus…
stoofhoofd
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
856 De koude handen blauw gevouwen
en uur na uur terug naar de verstilde
minuut van stevige hakken in sterk zand.…
Nani-ka
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 gelijkt op eeuwige liefde
ik spring en huppel
door naamloze vlokken
en lik mijn waan met onzichtbare
woorden
de lippen wit
straks de aarde
wanneer ik slaap op het lichaam
van de wachtende nacht
ik zuiver mijn zonden
met de ogen van
onschuld
en zie hoe het land zich verhoogt
de vorsten mollig en de maagden bloot
of is het de koude…
Ik mis je
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
3.491 De koude sneeuw valt zachtjes op mijn hand
Ik denk aan je
De sneeuw smelt
Ik wens je hier
Een waterdruppel ligt in m'n hand
Ik voel je hand in de mijne
Hij glijdt langzaam weg tussen m'n vingers
Ik voel je wegebben
Er valt een druppel in de sneeuw
Ik probeer de herinnering vast te houden
Er valt een nieuw sneeuwvlokje…
Aflaten
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
845 vertrouwen nam ik in mij op
de lessen van geschiedenis
studeerde heel naïef op fouten
waarvan de wereld leren zou
maar ik miste de herhaling
die keer op keer op keer
en heilig hout vertoont het lijden
met nadruk op het oude zeer
dan kan de mens weer verder
dromen van verbetering
want de zatte adviseur
in zijn luie rotanstoel
is koud…
IJspret
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.182 Het ijsbaantje ligt weer voor de deur
heerlijk genieten van die geur
van warme chocomelk en koek
je valt en hebt een natte broek
maar dat laat de pret niet zakken
je zult heus nog wel vaker op het ijs smakken
heel veel mensen hebben pret
gelukkig de schaatsen konden weer uit het vet
voor hoelang dat weten we niet
maar nu is het koud en ik geniet…
Plastic bloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
752 De roos die ik had geplukt,
rolde in een fabriekshal
van de lopende band
Toch smakte haar kus,
en smaakte naar
grind of grond
Het gestroomlijnde lijf dat
ik soms beklom, viel af
als een bergpad
vol steenslag
Inmiddels rot mijn hart
weg in 'n zompige wei
naast de Hoogovens
Wanneer water
Wanneer zand
Waar mengt men
koude lijven…
Dat blikje cola
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 Een traan
sijpelt mijn mond binnen
de zoute smaak
doet me denken aan die dag
op het strand
toen jij en ik
nog ik en jij waren
Het was koud
maar ik gloeide
van trots
hoe jij daar liep
mijn arm door jouw arm gestoken
alsof ik je vriendin was
We aten fish & chips
ik dronk cola en jij dronk niks
je keek alleen maar
naar mij
en naar…
O, rozen, droef en schoon
poëzie
2.9 met 22 stemmen
3.558 O, rozen, droef en schoon,
ik heb u uitgekozen
Voor àl mijn koude doden,
rode en witte rozen.
Rozen om 't dode haar,
rozen op armen en borsten
Vallen met zacht gebaar,
of zij niet vallen dorsten.
Rozen voor ieder, die
met lachen, of kussen, of groeten,
of schone melodie
Mijn leven wou verzoeten.…
Wakker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
955 Een warme klaterende straal
valt en plaagt je stout
en heel opeens de schrik
van warmte maakt je koud
Je huid trekt even samen
Je zoekt mijn natte lijf
Ik voel je warme kippenvel
Wil dat je bij me blijft
De dag nog niet begonnen
zolang we hier nog staan
Jij altijd in mijn armen
We hoeven niet te gaan
Plotseling de wekker
die nog…
Wie ben je
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.303 Ik vraag je naam
Je bent zo bang
Je kijkt me aan
Je zwijgt al zo lang
Je gezicht is van hout
Ik voel je beven
Je wangen zijn uitgehouwd
Je bent het wenen
Je lijf is zo moe
Je wacht op het gillen
Ik kom naar je toe
Je lippen gaan trillen
Je handen zijn koud
Je laat een traan
Je ogen zo oud
Ik raak je aan
Je noemt je naam
Uitgeblust…
Loosduinen
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
1.310 Ergens in Loosduinen in een winkelstraat
Waar buurtwinkeltjes huizen
En tram drie heengaat
Daar was ooit een plek waar ik heel graag kwam
Het was in de bovenwoning van een lieve man
De inrichting was sfeervol ook al was de woning oud
Maar wat ik daar voelde was alles behalve koud
Ik heb er vaak geslapen met jouw lichaam tegen mij aan
Het…
ontwaken
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.665 in vers vertrapte aarde
staan mijn voeten
onwennig
ik volgde je lach
en de ronding
van mijn verlangens
jij draait je om
en vraagt waarom ik hier ben
of ik je ken
de aarde zuigt
mijn woorden zacht naar binnen
verlies mijn zinnen
en mijn eigenwaarde
doch zonder een geluid
beroer je zacht mijn huid
kust mijn koude lippen
terwijl de ochtend…
Gelukkig Nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.273 Het is koud buiten
maar wat maakt het uit?
De ene na de andere aanslag wordt gepleegd,
maar wie kan het wat schelen?
Telkens weer wordt er iemand dusdanig in elkaar
geramd dat hij aan de gevolgen ervan overlijdt.…
Portret van een dode
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
2.920 Terwijl in tijd
het koude lichaam
stolt tot lijk,
neem ik voor altijd
afscheid van de dode.…
What goes up must come down
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.636 Natuurlijk was het koud
en iedereen was op tijd.
Er werd gesproken
over recht en over krom,
het woord waarom
lag ons zwaar op de maag.
Het was gaan waaien, die dag,
alles kwam met geweld
naar beneden
Zo leek de cirkel rond
op de natte grond.…
als een alias
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.058 aan hem kon herinneren
want hij wenste haar vrij van
gevoelens als schuld of anders
de twijfel die hem had belaagd
nog maanden na zijn vertrek
het onderhuids gevraag of wel
of niet of wat dan ook hij wist
waaraan hij was begonnen
hij moest er niets meer van
noch mee, zeker dat niet meer
heet hij vandaag Anders
een nieuwe start, niet koud…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin zich
in een kolk van eenzaamheid
vol marmeren wolken van
razernij, waarin de koude…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 de avonden vullen zich
met herfstige vaalheid
waar de zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw…
Vergeet niet....
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
2.798 Vergeet niet hoe ik deze zomer was
neem me zoals ik in de herfst zal zijn
leid me de koude winter door
en wees voor mij de zomerse zonneschijn
Jij alleen kent mijn wisselende buien
mijn zoute tranen en gedwongen lach
jij hebt er altijd doorheen kunnen kijken
vanaf de eerste keer dat je me zag
Je troost me wanneer ik het nodig heb
en…
Prins
gedicht
3.1 met 36 stemmen
14.567 Wat ik had weg te snoeien was ik,
dit koude, dienstdoende masker
dat liefde bewijst, zonder rust,
dit dode hart, bang van je lippen,
dat nooit is wakker gekust.
-------------------------------------
uit: 'Naar de aarde', 1998.…