3457 resultaten.
Teloorgang (acrostichon)
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.061 charade van acrostichon
hevig zwetend op verkrampte zinnen
ruwweg neergeschreven woorden
ijzig brokkelend op het witte vel
vervagen tot onzinnigheid
ergens in mijn dwarse leeghoofdigheid
rafelen stoffen in dunne
slappe bedrading zonder samenhang
verlatenheid overvalt mij
als een kind dat zonder speelgoed leeft met
kleurloze muren…
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 ik zou op sokken kunnen glijden
om binnen te komen
of buiten
voetstappen horen uit
het landschap van kinderen
hen luidkeels het licht noemen
doorheen muren
van de ochtend, naast het park
en de lindebomen
ik zou mijn buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker…
Gestolen ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 geluk in mijn hart uit te lezen
voelde ik,
herinner jij je nog de bittere armoede
de dagen dat we in de winter vloekte
met handen zo koud en verloren
stonden we op straat te bedelen
zo jong en toch reeds vergeten
daar sprak de dood nooit over
maar bladzijde na bladzijde
tijdens duister stille uren
kon ik verder leven
tussen de muren…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.301 mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik in wrang verdriet
je bent de woorden die ik zwijg
de stift op mijn beide lippen
mijn knieen als ik weer nijg
maar ook de saus die ik wil dippen
je bent de knipoog in de avond
de houtblokken op het vuur
de hechting van een diepe wond
maar ook de sloper van die muur…
Kort
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.394 Ik liep door duizend kamers heen,
allen hun eigen schat bewaard,
Met muren hout tot hard als steen
uiteindelijk toch wit gestaard.
En ik wilde ze forceren;
lopen door de straten van plezier.
Deed ik dàt nu duizend keren,
dan was ik vast gelukkig hier.
Maar geen mens kan me wegduwen;
Geen liefde stoot me af.…
kennisgeving
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
2.895 op de muur van de Spaansche Vloot
voorheen de Bo(r)sboom
hangt een kennisgeving
voor alle afstammelingen
van Aechte Bosboom
onwetend nog tot op heden
Bosboom en Borsboom geheten
de vernietigende overwinning
van de admiraals Maarten Tromp
en Joost Banckert bij Duins
in de Baai van Dover
op de Armada van admiraal D'Oquendo
in de fik door…
los van de herinnering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
797 wat extra kruid
de oven gloeiend op puur hout
uit het gepachte herenbos
er stond brood op het menu
- dat elke dag hetzelfde bleef -
en water uit de regenput
hij spoedt zich verder
het leven heeft geen tijd
voor vale herinneringen aan toen
zijn bestaan niet zeker leek
en hij uitgeweken is
naar het Beloofde Land
om te klagen aan die muur…
Vrijheid maak je met elkaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.388 breek je muren af en kom naar buiten
samen naar het park
de geur van pas gesneden gras
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over het land van wijnen en olijven
waar mensen in de open lucht
de liefde bedrijven
geef je over aan je vrije leven
kijk eens naar je medemens
een blijk van ongedwongen leefbaarheid
heb je weleens nagedacht
ongeacht…
De laatste hand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.391 Omdat hij zich eenzaam voelde;
met zijn rug tegen de muur,
niet kon voldoen aan de te hoge
verwachtingen, eindeloos heen
en weer gestuurd, als een vogelvrije
met altijd de wind van voren,
kreeg hij pas vaste grond onder
zijn voeten na het voornemen
een taal te spreken die iedereen
verstond; hij deed het openlijk,
ongewild de schijnwerpers…
TUSSEN TWEE VUREN
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.001 Tussen twee vuren
Het zijn toch werkelijk buren
Op het eerste oog zou je dat niet zo zeggen
Want ze weten elkaar maar al tegoed om te leggen
Tussen twee vuren
Ze bouwen allebei hoge muren
Niet alleen voor hun eigen kleine geest
Maar ook voor het zogenaamde Duivelse beest
Tussen twee vuren
Ze blijven geniepig naar elkaar turen
Elkaar wederzijds…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die op een dag
op je schaduw hebben gelopen
listig zijn geweest met jouw valstrikken
op jouw leed hebben gedanst
Vertel - de gebroken spiegels
de bevuilde muren…
Zebra (zwart - wit)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
558 wanneer muren niet langer huizen
maar obstakels zijn
met een zoveelste moeilijkheidsanalogie
als ik terug wou...
vooruit gaan
en vooruit zich besluit in stappen achteruit
wat dan?…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
verlangen
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.031 Mag ik even naar je kijken
of heb je liever niet
dat ik in je ogen zie
wat niemand anders ziet
Mag ik aan je vragen
waarom je muren bouwt
en hoe het is gekomen
dat je geen mens vertrouwt
Mag ik met je praten
wil je zeggen wat je voelt
of ben je bang dat ik niet snap
wat je daarmee bedoelt
Mag ik naast je liggen
zomaar even, zonder…
Schobbejak
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
638 meer geld hetzelfde beleven
de ene hand zal de andere vergeven
en opnieuw om absolutie vragen
verwijd de pupillen achter jampotglas
van huizen de ramen zwart omkaderd
verbergen huiden dicht genaderd
huivert een hoofd in stoppelgras
vergeefs de schuldenaren gezocht
luistert het nauw gezien het verlopen
van licht dat zich langs blinde muren…
lief, nevel mij in roze
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
616 in deze kamer
schrijf ik de vloer tot Melkweg
op de muren zweven sterren
en in de diepste laag fluistert het licht
de geborgenheid tussen jou en mij
een tederheid om te proeven
ons behorend
zoals de rode heuvels op de maan
en een meebewegen buiten grenzen
om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten
langer
te blijven stijgen
in…
Het wrakkig hek, mijn mooie boom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
595 weer op uit het verleden
lieve boeren met wijsheid: die krachtig is
twaalfjaarachterelkaaralseigenthuis
met geuren welke nimmer afzwakken
al valt het lichaam zwaar maar overwint
de drang naar werkelijkheid terug:
het wrakkig hek, mijn mooie boom staat hier
draai mij naar de wegkapel en zie mijzelf
figuren verven op vochtige heimwee muren…
Achterhuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Westertorenklok
toe sla nu even niet
door de verscheurde stad
luister toch en fluister
dicht gespijkerd bonzend hart
in doodsangst strak gesloten daken
muren en plafonds
ademtochten wasemen
langs geblindeerde ramen
schaduwen passeren
kapot getrapte deuren
er schrijft een meisje
met gesloten ogen:
dat haar dagboek lief is…
De vrouw van de zon
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.778 Roland Holst
Vrij en eeuwig,
tijdeloos ontheven,
in een hoog en onaanrandbaar zweven,
schrijdt gij,
koninklijk geheven,
langs de blauwe muren van het licht.
o! de sneeuwstorm van uw gouden mantel
o! de zon, het diamanten vlamsel,
dat de heemlen uitstroomt uwer haren
langs de wolkenloze bergen van de dag
o!…
Fobie.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
849 Mijn hart werd haast uit mijn lijf gerukt,
nat van zweet stond ik tegen de muur gedrukt.
Ik kon wel janken, schreeuwen, ja héél hard!
Om het onbegrip, ik voelde me zó verward.
Waarom kon ik niet gewoon als iedereen
naar de winkel en dan alleen!?
"U heeft een fobie", zei de arts tegen mij.…
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 dualiteit tussen echt en onecht
tussen verstoten en zelfrecht
binnen, buiten
trachten een wereld te omsluiten
leven in de overlevering
die vandaag naar morgen heet
wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon
waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken…
Losgeraakt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 …continenten zijn kil, kaal en ledig
weer slaat de Babylonische
spraakverwarring toe
men vliegt elkaar steeds meer in de
haren achter hun muren waar
beschaving afbrokkelt
reeds vroeg worden huizen als
cachotten met hete hangijzers
gegrendeld
nachten zijn zwart en lang
met dode straten waar ouderen
zichzelf kreunend voortslepen
naar een…
wanneer bloemen geuren in de nacht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
769 wanneer ik aan jou denk
dan wordt langzaam alles zachter
de muren
de stoel waarop ik zit
de houten tafel
het lijkt alsof ze mee wiegt
met mijn gedachten
de vaas met een enkele bloem
glimlacht naar me
alsof ze weet
dat ik de blaadjes zou willen
afplukken
één voor één
ze hoort het me zeggen
hij houdt van me
hij houdt niet van…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 Achter een ronde muur
blinkt een onneembare burcht
zonder vorst, zonder onderdanen,
de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel…
Berenvel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Gezien
haar craquelé schoonheid
Schampend geraakt, vele muren
Tijd zelf zingt vol de borst
Woorden die reiken.…
Op reis naar de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.172 Damp stijgt op klimt naar omhoog
Op deze plaats dit stukje aarde
Nat van tranen, groeien witte lelie bloemen
Naar de kleuren van de regenboog
Damp stijgt op klimt naar omhoog
Op deze plaats dit stukje aarde
Tranendal, "bloeit de papaver bloem"
Haar zwarte hart verspreidt over de aarde
Ik zie je weer, liggen tussen witte muren
Bleke lippen…
Vertrek uit Tirol
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.305 's Morgens in de vroegte
in het ene dal of het andere
zag ik tegen de muur van een
boerenbedoening vier stoelen
staan, vier lege keukenstoelen op
een rijtje wachtend op de zon,
stoelen die verzadigd waren van
het zitten, het zitten
te bidden
het zitten te eten
het zitten te kaarten
het zitten te zwijgen.…
ZOEKEND IN DE STILTE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.028 en hun lover zachtjes laten ruisen
Zijn ‘t mijn ogen, die daar lekken
ik voel mij hier niet meer thuis en
Ik zoek wereldse stilte, al zo lang
gelijk gene zijde aan de overkant
De stilte van het verheven gezang
‘t vredige van Gods hemelse land
Ik zoek het land waarin het vuur
met de oceanen vriendschap sluit
Ongescheiden door dam of muur…
Basta Donald Trump!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
881 Donald heeft het niet op de Mexicanen
en hij bouwt graag een dikke, hoge muur,
net als eerder tegen die enge Indianen,
opbergen in reservaten voor de lange duur.
Dat hij straks van een vrouw verliest,
bezorgt hem nu al slapeloze nachten,
hij haat iedereen die niet op hem kiest,
want die kunnen zijn schiettuig verwachten.…
De bouwval
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.516 De laatste glimp van 't avondrood
Vloeit langs de strakke muur,
En schuchter duikt de maanschijf op
Aan 't bleek en fijn azuur
Wat wekt ge, sombre steenkolos!
Die van uw glans verviel,
En eenzaam op de rotspunt rust,
Wat wekt gij in mijn ziel?
Versteende stem van vroeger tijd!…