3181 resultaten.
Wijn in donkere uren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 Wat zal er van ons bekomen
in de tijd van wijn en dromen
uit het oog en in de oorlog
de oorlog met de veteranen
door stilte van de dood verloren
wat zal er van ons overblijven
als onze overblijfselen
zijn vergaan nog voor de vrede
komt kloppen op de gesloten deuren
misschien een liefdesaffaire
uit wat vroege verliefde jaren
een laatste…
TANDARTS KIJKT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Het glazen oog vindt, waarnaar werd gezocht.
Gaatjes en bruine plekjes in het gebit
zijn betrapt euvel, voelen zich verslagen.
Maar de speurder is voldaan na diens rit.
Gereinigd: korte rust mag behagen,
terwijl de boor raast met eerzuchtige pit.
Weldra zal volgende plicht opdagen.…
Inzichtelijk kijkje
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
732 Je wilt niet dat
een onnadenkend oog er inloopt.
Of moet ik reppen van gemeenplaatsen?
Rem ook al die opsommingen.
Bij ideeëngebrek een uitkomst, maar verder -
Dichters blazen zich nog wel eens op.
Kijk: zoiets is zinnig om op te merken.…
Hoe ver nog?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
383 Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.
Als wateren mijn weg versperren
baant Uzelf voor mij een pad
door de nacht bij licht der sterren
houd U stevig mijn hand gevat.…
Gaza - geen gazal
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 Er zijn er die hun mensenhaat
hun Palestimysantropie
voor het oog van de westerse wereld
en die van newssite Al Jazeera
niet kunnen verbergen, ze schreeuwen
van de bovenste ring, luid geschal
aan boord van een cruiser aan wal
dood aan gaza, hamas, dood aan Al
(...)
Well, need I say more
about man?…
Dolende Reuzen; en Andere Donderslagen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
765 ‘t Oog van de Storm draait rond
zijn Hart; zijn Borst, als Kompas,
fungeert op ongefundeerd Niveau
als stompzinnige, onbetrouwbare
Vorst in ‘t ontdooiend Winterpaleis,
wijst ijzig krijsend op ‘t weinige
Vereiste:
Medicijnen!…
Onbegonnen werk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
278 Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die verloren zo zeer begeerde
schat, die 'k al zo lang ontbeerde.
Mijn queeste bleek onbegonnen werk.
Gelijk d'Augiusstal was de weerstand te sterk.
Ondanks Hercules hulp hoe goed ook bedoeld,
was de last op 'n Sisyphus taak gestoeld.…
de kortste weg naar overvloed
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
268 kort is de weg, zeggen zij
maar hij ligt niet buiten ons—
geen kronkelpad van goudstof
geen ladder tegen de hemel van bezit
hij begint waar de hand
zich terugtrekt van het grijpen
waar het oog leert rusten
op wat al stil aanwezig is
want rijkdom, fluistert de aarde,
groeit niet uit meer
maar uit minder willen
zie hoe verlangen
een…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun schroef en roerwerk
weer mogen gebruiken
al wat hier ligt aangemeerd
voelt zich eensgezind
onder de wakende blik
van Kasteel Het Steen
het verre milde oog…
wie heeft er…..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 wie heeft er ‘n oog
wie heeft er een blik
wie heeft er ‘n ogenblik
wie heeft er wat woorden
wie een kop warme thee
wie een uitroepteken
wie een smeekbede
wie een knielbankje
wie een ongeluide klok
wie een schepel zuivere lucht
wie anderhalf ons dinsdagmiddagrust
wie een warm monnikenkleed
(eentje met ‘n stevig koord)
wie een schrille…
Lasagne
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
390 Door 't oog gekropen van de hete naald
zie wij als kritikasters van Oranje
de hete herfst geen reden voor lasagne
de kosten voor de baten zijn betaald
Er rest na Xavi's hete herfst één les:
twee zware Pyrrhusoverwinningen
die hij met jonkies toch af wist te dwingen
tweemaal vlak voor het zwaard van Damocles
de nekslag vormde voor de goede…
Aangespoeld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
190 Het water spiegelt wat het oog nu niet meer ziet,
terwijl de koude stroom geduldig op je wacht.
Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond,
de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.
Een diepe vrede heelt de opengebroken wond,
wanneer de nevel wijkt voor het eerste licht.…
Zorg voor later?!
snelsonnet
4.2 met 42 stemmen
1.734 Wij gaan een gouden toekomst tegemoet
En groeien uit tot grote, mooie mensen
Maar daarna zijn er slechtere tendensen
Want na 3000 gaat het minder goed.
Daarom wordt over duizend jaar de leus:
‘Wees extra kritisch in je partnerkeus!’…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Ik kende wel
De vreemde werking van dit spel,
Maar 't scheen mijn onbetrouwbaar oog,
Alsof mijn trein zich voortbewoog
Voorbij die andre, vreemde trein,
Die onbeweeglijk bleef in schijn.…
Pleegkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 in oog, het blauw in blauw, toch nog peilend
de armen en geest gespannen bij die eerste aanraking.…
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 Mijn oog beschouwt u uren lang,
En telkens vindt het nieuwe luister,
En nieuwe wondren voor mijn zang!
Is 't waar? of faalt mijn zwak gezicht,
Dat ginds een kring van bleker licht
Meent in uw prachtig zwaard te ontdekken?
Een dunne vlek, wier flauwe schijn
Zich telkens poogt aan 't oog te onttrekken?…
Likkepot
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.326 Mijn vader hield van likken
Van likken van zijn bord
Waar op het oog zo’n bord
nog aardig schoon van wordt
Na het eten van zijn piepers
groente en ook nog vlees
Zag ma de bui al hangen
En riep: ‘Niet doen hoor, Kees!’…
Bij 't graf
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.422 Men droeg de grijze plechtig naar het graf,
En toen hij langzaam nederzonk in de aarde
Brak uit het oog, van wie hij 't aanschijn gaf,
Een vloed van tranen, dat naar 't zinken staarde;
En allen wendden 't wenend aanschijn af,
Gelovend dat hun God een weerzien spaarde,
Omdat ze 't innig wensten, en zó straf
Een God, die scheidt, zich hén…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 en draait om
daar, die stille punt in je verblinde oog
dat ben ik,wachtend op je komst.
nee, nog niet...…
Diapsalmata
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.957 Draait je om en blikt
in het derde oog als in een duistere rede.
Je zweet geschiedenis uit. Zweert van leven.
Losse tranen lopen als kleine homunculi voor je uit.
Met vochtige contactlenzen beschouw je het leven.
Je kunt niet zonder je leven. Dus leef je.
In lichaamsvormige luchtgraven houd je je schuil
tot de volgende holle minuut.…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen sterren
geen maan
geen stille tekens hoop
slechts een blauwe schijn
trilt de stilte vast
verharding, ijs
verstening van de ziel
lichaam, hand, oog…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 Maar ik zie haat en haarden, waar mijn oog ook kijkt.…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Langs wei en wilgen glee de vochte nacht,
Het deinzend witte kleed golfde en bezoomde
Het lage land, - boven de herfstdauw doomde
Het blinde oog der maan - zo stil, zo zacht.…
Weet gij nog wel, hoe zomers avonds
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.994 Toen zag ik
Een traan, die glinsterde in uw oog.
Er volgde op deze zonnestralen
Een lange nacht. Gij noemdet spel
Wat andren levenslente heetten.
O zeg, mijn lief, weet gij 't nog wel?
---------------------------------------------
uit: Vroege gedichten (1912)…
Onbereikbaar kind / Centraal
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.764 Dan komt ze even naar je toe
Sneller dan je dacht dat kon, opeens is
ze op neuslengte afstand, met één oog toe.
...stilte volgt, ik weet dat ze nu op haar gelukkigst is...…
AAN EEN PESSIMIST
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.923 Als `t regent, daar de zon bij schijnt,
Ziet gij alleen de regen;
Ik vestig op de zon mijn oog
En op die lieve regenboog,
En lach hem hoopvol tegen.
"Goed ! Maar intussen wordt gij nat."
O ja, dat was te duchten,
Zo ik mijn regenscherm niet had,
Dat 'k altijd meeneem op mijn pad,
Bij 't zien van donkre luchten.…
ALS HUMUS LOKT
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.023 mijn nerven
De strohalm zal mij niet lang kunnen dragen
Ik hunker naar het zijn in aardes lagen
En velen zullen- weet ik- met mij sterven
Wat was de lente fris, de zomer drukkend
Velen van ons zijn daardoor vroeg bezweken
De wolken hielden zware donderpreken
Het loof, met twijg en al, van bomen rukkend
Zelfs na mijn dood ben ik voor ’t oog…
Hemel
poëzie
3.5 met 30 stemmen
5.097 't Oog omhoog, het hart naar boven!
Hier beneden is het niet.
Ras doet de vreugd der aarde ons treuren;
Broos is de vriendschap, wuft de min;
De roos derft eens haar schoonste kleuren,
De zoetste honing Thymus geuren -
Het Hemelrijk heeft waarheid in.…
SPREEK OVER DIT LEED NIET
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.274 En vraagt u later iemand naar de dode,
Zeg: hij kwam lang geleden, een bleke bode
Uit een vreemd land ver achter Westernacht,
Maar eer zijn mond zijn droeve taal kon spreken,
Sloot zich zijn oog in 't volle licht te breken,
Omdat het nooit de zon zag in haar kracht.
------------------------------------
uit: Gegeven Keur (1942)…
Welkom
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.124 De hand werd uitgestoken
Vergezeld van veel
Warm aanbevolen
Geluisterd de schreeuw
Velen die geven
Door leiders gestuurd
Die met eer voorop gaan
Links en rechts begluurd
Strak voor zich kijkende
Geen oog voor wat was
Signalen negerende
Heilige schriften voor de klas
Dan is het moment gekomen
De schok is geweld
Geen kop zal er rollen…