2486 resultaten.
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 prielen jou voeden met het deels gezouten water
en scherpe messen je delen tot een tweedelig wezen
zelfs de meeuw onthecht jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen over jouw waarde zijn de fabels
van je pijn, glad van adel en ruw van bolster
schijn…
De familie Piggelmee - vijfde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 In kabouterland heerst de herfst-blues;
waar de duinen soms wel eens hoger
schijnen; wanneer de zon in ieders bestaan
met minder kracht achter een onbestendige
wolkendeken langzaam begint weg te kwijnen.
De oktobermaand zingt de herfst-blues;
waar de natuur gemaakt lijkt voor najaars-
muzikanten.…
Als de bloemen weer gaan bloeien
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
820 als de bloemen weer gaan bloeien
kan ik iedere naam met liefde noemen
krijgt ons leven weer ‘n warme schijn
hoe dankbaar moeten wij onze Tuinman zijn
als de lavendel liefelijk gaat geuren
en purperblauw de borders kleuren
rond ‘n gazon dat groen en glad geschoren
zijn zon en zomer in volle glans herboren
als de juffertjes in ’t groen staan…
Beatrix en haar z(o)on
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 De laatste resten van de zon schijnen op het graf van haar uiteindelijk overleden zoon Friso, zo dichtbij gelegen, zo zichtbaar vanuit haar kasteelraam op Drakesteijn
Maar ook is hij Friso zover afgedreven, verstikken de gedachten van 'houden van':
"Kon je maar even bij me zijn"
Want wat hield zij van deze baby, van dit kind, van deze jongen…
Mocht het zo zijn?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 oproept tot een nieuw meesterwerk
het is de eierschaal die door de
evolutie en de warme zon openbarst
waaruit het teerst en het sterkste in
een geel handgebaar zich verschijnen laat
je beschrijft de meridianen in de palm
van de hand van je vertrouwde liefste,
wie dat ook moge zijn, het zijn de levens
brengende rivieren zonder gram of schijn…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Het kan verwonderlijk schijnen
zelfs onwaarachtig klinken
want waar de een nog wel zelf loopt
kan 'n ander ondersteunt enkel hinken.
Hoeveel soorten van verdriet
bestaat er ongezien wel niet.
Welke tranen van intens verdriet
ervaart menige buitenstaander niet.…
Bisschop Nicolaas van Myro
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
949 oorringen en met grote rode lippen
Liep hij 's nachts over de daken om met cadeautjes door de schoorsteen te glippen
Piet zo zwart als roet en kinderen die met hun lachende toet aan de chocolademelk nippen
Zoet als een suikerbeest vieren kinderen van elk land en huidskleur met Sint en Piet het feest
Menig arm ziek kind dat de boom door manen zag schijnen…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Uit elke nacht verrees hij stralend als een zon,
zodat zij vluchtte voor zijn aangezicht,
dat haar zo vreemd en zo vijandig schijnen kon.
Vrijblijvend dacht hij van haar drank te drinken,
een vijand overdag, een vriend te zijn bij nacht
en zag niet hoe zij zocht hem te verslaven,
al zoeter slaap over zijn ogen bracht.…
Vallende ster
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
650 Fonkelend en stralend ze zijn, sterren maken
deel uit van een uitgestrekte heelal waar ze helder schijnen
vanuit de verte en eenvoudig neerkijken op de aarde op hetzelfde moment
beroeren en vervoeren ze zodat ik niets anders dan betoverd ben door mijn verbaasde blik.…
Momentopnames.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 dwingend
leuke belevenisjes steeds maar schaarser, monotonie maakte bokkensprongen
dromen luid galmend in gruizelementen duizenden stukjes nooit meer te lijmen
zelfrespect nam snel de benen en armtierig eng schimmetje van mijn schim karig restantje
de pijp aan Maarten gegeven mist echt alles boter aan de galg bleek
halsstarrig hautain schone schijn…
Survival
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
646 noren
op 't stalen ros, als ooit tevoren
enzo voorde uit stavoren,
diens barre tocht met arreslee
naar spitsberg en 't behouden huys
bescheiden nova zembla stee
waar zonder rudolfs rendiervlees
z'n rode neus in 't walvisvet
met pegels aan de hut van ed
de stoere tocht van jacob heemskerk
met schipper willem barentszmans
geen schijn…
toe maar jongen - zing!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 liefste mijn liefste
het leven was lijden
kalverliefde bloeide
maar afscheid kwam
allemaal door angst
toe maar jongen
hoorde ik vaak
ga door en hou vast
het is zeven over twaalf
jezus redt ons, hoor
pa woonde levenslang
op het thorbeckeplein
waar ik groter groeide
als de zon schijnen wilde
als kind van vandaag
hete dromen dromend…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 weer geslingerd
gek word ik van al dat gemaal
hoe snel de zon toch kan verdwijnen
Verbitterd houd ik in mijn handen
gebroken glas tegen mijn borst
scherven, al wat helder scheen
de liefde die nooit mocht verzanden
maakt van mijn wereld zwarte inkt
zie alles nu getatoeëerd
wat ik ben en nog zal zijn
Ik weet, ooit zul je weer gaan schijnen…
Vraatzucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
343 Want wie zoekt om te vullen
wat vanbinnen schuurt,
vindt buiten slechts schijn,
en binnen geen rust.
De werkdag wordt een fuik,
de vakantie een decor,
en in elke overwinning
klinkt het echoënd tekort:
“En nu? Wat nog meer?”…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 Een deken van sneeuw, zo stil en fijn,
de winter nodigt tot dromen in het schijn.
De beer in zijn hol,
diep onder de grond, ligt te soezen,
zijn adem traag en rond.
Geen haast, geen zorgen, geen geluid,
de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit.…
Flauwekul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Waarom blijft die zon toch steeds weer schijnen,
terwijl de halve wereld de ander wil zien verdwijnen.
Waaruit put onze aardbol toch haar kracht,
terwijl elke mensonterende natie haar met kernproeven verkracht.
Wie zorgt ervoor dat onze bol nog draait,
terwijl ze constant door haar bewoners wordt genaaid.…
Beweging
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.150 zinnen aan tot doodsverachting
de beweging staat nu vast in stenen
golven, hard en star, verdicht bevroren
niemand kan aan woorden iets ontlenen
als ze aan de aardkorst toebehoren
sterke boren huilen overbodig
hebben nooit graniet kapot gekregen
tijd en beving zuchten, keihard nodig
om de grond te splitsen en bewegen
licht en warmte schijnen…
Vrijheidsvisioen 1944.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.124 De nacht strijkt alle plooien glad,
De Visserstraat wordt wijder dan een plein
En langs het Lage der Aa wordt de schijn
Van maanlicht zomerzon in overdaad
En mensen dansen als gekken op straat.…
Mijn trots
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
4.243 De dokter zei:”Er zijn een aantal lastige complicaties”,
maar toen de volle zon ging schijnen kwamen de felicitaties.
De familie is ontzettend trots op hun nieuwe Benjamin.
Jouw verschijning is een teken voor een nieuw begin.
De eerste nakomeling voor een nieuwe derde generatie.…
Prinses van hoge geboorte
poëzie
3.1 met 21 stemmen
4.089 .'
'Leg af dan uw purperen kleren,
Hier geldt geen macht, geen ere,
Geen rijkdom, geen aardse schijn.…
Papa's Ster
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.484 Al kun je mij net als de ster niet meer aanraken,
Voorbij zijn mijn aardse taken,
Toch zal ik er altijd voor je zijn,
Want je bent een deel van Mij,
En al zijn de meeste mensen mij vergeten,
Voor jou zal ik blijven schijnen,
Net als de ster,
Ben ik voor jou niet ver,
Je hoeft alleen maar aan mij te denken,
En ik zal naar je wenken,
Tot het…
jolig geblaat
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
822 Ze betrapt me, de laffe kruimeldief
Terwijl ze gniffelen in de praalwijken,
hoeders van de schone schijn:
“Wist je dat een aap grijnst van nijd?”…
AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.955 Is ’t verf en schijn,
Of wezen? O, gij overschone!
Men krone u billijk met de krone
Der schoonheid, paarle van de Rijn.
Kwam ’s levens toorts aan glans t’ ontbreken,
Aan vier en vlam en Hemels licht,
De zon zou aan uw schoon gezicht
En ogen zien haar toorts t’ ontsteken,
Aan die turkozen.…
lieve juliana
hartenkreet
4.7 met 59 stemmen
1.827 Hoedster des Moederlands
Praktiserend geweten des Vaderlands
De schijn van een verloren glorie Hollands
Uit een vervlogen en toekomstige tijd zo Nederlands
Rijen dik trokken uw geliefden langs het bordes
Ieder trots en fier op het laten zien van hun liefde
Uit die warme genegenheid straalde uw succes
Gevoelens voor u en de Oranjes vol vaderlandsliefde…
AAN DE MEISJES
poëzie
3.5 met 36 stemmen
7.531 Maar, dat nimmer luimende ondeugd,
In de schijn van ware liefde,
U, in hare strikken, vange!
Schielijk zou uw schoon verflenssen.
Schielijk zou de hand der ondeugd
't Merk der woedende begeerten,
Op uw jeugdig aanzicht, drukken!
--------------------------------------------
uit: Gezangen mijner jeugd (1782)…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Zo dekt een donkre wolk het stralend zonnelicht,
Gelijk mijn Liefste nu zijn vriendlijk aangezicht;
Zo lang dat in mij scheen, slóeg mij het hart van vreugden,
Toen was ik sterk, en zong en sprong langs 't pad der deugden;
Maar nu zich eens verbergt die Goddelijke schijn,
Bevinde ik mij een worm, in stof en as te zijn.…
" Ergens "
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
621 Kan de tsunami van werelds overvloed
de schijn niet verbergen en
is ziel gedoemd tot snoeien,
in de hoop dat op elke belt
weer bloemen zullen bloeien en
nieuwe anoniemen aan blijft trekken
in een onafzienbare stoet
door de verwachting van het bloed.…
Pelgrimsreize IV
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.584 .'
`Leg af dan uw purperen kleren,
Hier geldt geen macht, geen ere,
Geen rijkdom, geen aardse schijn.…
Tegen beter weten; een verdieping
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 Laat de zon dan beter schijnen;
alles groeit geleidelijk langs
evenwichtige lijnen,
God Onze Ouders kent de zijnen.
Vraag mij wel om op te staan,
hand in hand steeds voort te gaan
om Gods wereld te verbinden,
Zijn vrede en waarheid terug te vinden.
Het is niet tegen beter weten;
wat ons wordt opgediend wordt opgegeten.…
ENE ROMANCE
poëzie
4.0 met 5 stemmen
4.022 En de dame weent nog stadig,
Weent, tot laat de sterren schijnen,
Want in de romance moet toch
Stadig aan de dame grijnen.
En de ridder vecht zo dapper,
Dat de vijand ’t niet kan halen;
Want in de romance dient wel
Steeds de held te zegepralen.…