2506 resultaten.
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 En waart gij nimmer zelf gekomen,
En had geluk slechts kunnen zijn
Van teerst gemis de waterklare pijn
En tegen d' achtergrond der bonte dromen
Lichtschaduw van uw verre schijn,
Uw zon die nimmer boven kimmelijn
Rees uit oneindigheids verstilde stromen, -
Ik zie geen ander doel voor 't eenzaam wachten
Der gouden dagen, der juwelen nachten…
Geniale afweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
546 Ik heb mijn waanzin, jou, vermoord op een zeer
adequate manier, terwille van het kind in mij,
dat in jullie schijn niet leven kon,dat
zelfmoord pleegde, maar niet echt.
De domkoppen zijn voorgoed mijn wereld uit.…
Hoe gaat het ......
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.136 Het is nu lente,
De zon gaat vaker schijnen,
Ik hoop dat de pijn vervaagt,
En het verdriet om jou met de wolken zal verdwijnen.
Jouw favoriete jaargetijde,
Zal zorgen voor een verandering,
Voorop staat de gedachte aan de mooie tijd met jou,
Het verdriet wordt slechts een vage herinnering!…
- De reden van je glimlach -
hartenkreet
4.6 met 36 stemmen
1.208 voldaanheid en rust, oorzaak die enkel ik weten kan
wil niet dat jij je onhoorbaar duidelijk droevig voelt en maak je aan het lachen
ben diep in je hart en je binnenziel, droom van je kleuren, ben dichterbij gekomen
de dag gaat voorbij sluit jouw in haar armen, dempend getekend met de lijn der liefde
de reden van je glimlach,
een mooie stralende schijn…
Sinterklaaskadootje
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.648 gekkigheid van dit en dat
Maar in je hart wil je maar één ding zeggen
Die woorden die zo eenvoudig zijn
Je wilt haar gewoon dat laten weten
Wat het kind in je voelt, nu groot, toen klein
Het doet er niet toe hoe oud je nu bent
Altijd nog ben je trots haar kind te zijn
Haar leeftijd verklap je met veel eerbied
Zo actief en levenslustig zonder schijn…
Op Helena van Troje – (4)
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
937 De lichtende verte die ieder van ons wacht
is vervuld van beloften van een goddelijk bestaan
als we de drogbeelden van ’t ego hebben afgelegd
en alle angst en schijn in liefde is opgegaan.
Vanaf de oudste tijden heeft men dit geweten
maar in deze tijd waant men zich liever verlicht.…
Nachtbloesems VIII
poëzie
3.8 met 17 stemmen
4.570 Uws lampjes schijn,
Een rozengloor,
Lucht bleekjes door
Het blank gordijn
Van kant zoo fijn.
En 't schijnt, die glimmer
Bediedt mij: nimmer,
O, nimmer, nimmer
Verhoort ze uw klacht,
Wat elke nacht
Gij hier ook wacht,
En smeekt en smacht
Als zonder kracht
Voor minnes macht...!
O, sluimer zacht!…
Familie
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.824 Mijn familie wijst me af om wie mijn ouders zijn
En achter mijn rug om is het een grote hoop schijn
Familie is een groot stuk verdriet
Afsluiten voor alles om me heen dan voel ik het misschien niet
De pijn zal wel altijd blijven, familie gaat helaas nooit voorbij
Het zal wel zo moeten wezen, dat er geen plaats is voor een beetje geluk voor…
Voor P.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.041 Wijs me een weg hoe ik om weet te lopen,
schijn op het pad waar ik misstappen nam.
Niet alleen nemen, niet alleen streven,
leer me de kunst dit als man te beleven…
Automutilatie hulp?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
898 jezelf te wenen bij verdriet
Edoch hij ziet niet dat ik zó schrei
en dat hij mij zo ’t wenen verbiedt
Straks moet ik weer naar hem toe
echter hulp verwacht ik zeker niet
Ik wil janken, weet echter niet hoe
Mijn hart klopt in een poolgebied
Hoe moet ik spreken van die pijn
van het lange misbruik, hier thuis
Dat ik vrolijk lach..voor de schijn…
vrijgezel
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
758 je naar huis
en vrijheid
ach die vrijheid
kan jij er mee omgaan
je zit gevangen in vrijheid
maar waar is jou thuis
kleed je maar warm aan als het winter wordt
als de zon niet schijnt en het licht je stoort
dan is het hard om steeds te leven met de pijn
van je eeuwige jeugd en de eenzaamheid
het is toch vreemd als je weet
het is maar schijn…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Vele dingen schijnen mooier,
Soms ook slechter onder ’t groen.
Dáár herinner ik me alles:
Tranen en een lach...een zoen...
Zalig is het dan te praten
Met die bomen, eeuwen oud.
't Zijn mijn vrienden, kameraden.
Zwijgend staan ze, steeds vertrouwd.
Hoor....een vogel fluit zijn liedje
Door de stilte van het woud.…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De schemerige wegen zijn
nog vol, en in de nauwe stegen
Ziet men zich in den vale schijn
een vage mensendrom bewegen:
Chinezen met hun onbehaard
gelaat, en rustige Javanen.
en Arabieren, trots-bedaard,
in hun wijdzeilende soutanen.…
ROMAN IN TWEE VENSTERS
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.641 Mijn lief zat voor het open raam,
een zon, die langzaam viel,
omlijstte met verzachte schijn,
in een bleekgouden, tere lijn,
haar hoogvoornaam
profiel.
Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.…
Na duisternis komt licht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 De zon gaat schijnen, verdrijft de duistere mist.
Van uit de goot kan je alleen maar omhoog, omhoog naar het licht. Pas als we alles hebben verloren in het leven, leren we om het kleine te geven, te genieten van het leven dat we beleven.…
ONGESTELD
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
579 zich correct gedragen had
Of zij niet..alreeds werd onteerd
maar natuurlijk ontkende ze dat
Er bleek toen niets aan de hand
ofschoon zij een keer oversloeg
De keer erop..’t maandverband
het kwam ook eventjes te vroeg
Jaloers raakte zij op iedere man
want die mannen hadden ’t fijn
Mannen begrepen hier niets van
die leefden mee voor de schijn…
School
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.223 doe net als hen
doe net als zij
dat is een brave meid
je wilde haren kwijt
ja, zo zien zij je graag
geen weerwoord want
je hebt verstand
leer net als zij te zijn
geen gevoel, dat is schijn
uitschakelen vandaag..
gooi die ballast weg, meid, schop de regels van je lijf!…
Ezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 waarheid
Heb ik nooit gehoord
Ben bij de neus genomen
Bleef wachten
Op een bus
Die nooit ging komen
Vaak alleen
Bij die bodemloze put
Keer op keer
Dweilen
Met de kraan wijd open
Bracht het naar zee
Stond daar voor schut
Een teken aan de wand
Maakte mij voorzichtig
Een dikke huid
In stiltes
Omdat ik zweeg
Allergisch
Voor schone schijn…
Gedenk mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Gedenk dan dat wat voortleeft van mij in jou
zijn licht doet schijnen in een eeuwige trouw.…
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 prielen jou voeden met het deels gezouten water
en scherpe messen je delen tot een tweedelig wezen
zelfs de meeuw onthecht jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen over jouw waarde zijn de fabels
van je pijn, glad van adel en ruw van bolster
schijn…
De familie Piggelmee - vijfde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 In kabouterland heerst de herfst-blues;
waar de duinen soms wel eens hoger
schijnen; wanneer de zon in ieders bestaan
met minder kracht achter een onbestendige
wolkendeken langzaam begint weg te kwijnen.
De oktobermaand zingt de herfst-blues;
waar de natuur gemaakt lijkt voor najaars-
muzikanten.…
Als de bloemen weer gaan bloeien
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
820 als de bloemen weer gaan bloeien
kan ik iedere naam met liefde noemen
krijgt ons leven weer ‘n warme schijn
hoe dankbaar moeten wij onze Tuinman zijn
als de lavendel liefelijk gaat geuren
en purperblauw de borders kleuren
rond ‘n gazon dat groen en glad geschoren
zijn zon en zomer in volle glans herboren
als de juffertjes in ’t groen staan…
Beatrix en haar z(o)on
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 De laatste resten van de zon schijnen op het graf van haar uiteindelijk overleden zoon Friso, zo dichtbij gelegen, zo zichtbaar vanuit haar kasteelraam op Drakesteijn
Maar ook is hij Friso zover afgedreven, verstikken de gedachten van 'houden van':
"Kon je maar even bij me zijn"
Want wat hield zij van deze baby, van dit kind, van deze jongen…
Mocht het zo zijn?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 oproept tot een nieuw meesterwerk
het is de eierschaal die door de
evolutie en de warme zon openbarst
waaruit het teerst en het sterkste in
een geel handgebaar zich verschijnen laat
je beschrijft de meridianen in de palm
van de hand van je vertrouwde liefste,
wie dat ook moge zijn, het zijn de levens
brengende rivieren zonder gram of schijn…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Het kan verwonderlijk schijnen
zelfs onwaarachtig klinken
want waar de een nog wel zelf loopt
kan 'n ander ondersteunt enkel hinken.
Hoeveel soorten van verdriet
bestaat er ongezien wel niet.
Welke tranen van intens verdriet
ervaart menige buitenstaander niet.…
Bisschop Nicolaas van Myro
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
949 oorringen en met grote rode lippen
Liep hij 's nachts over de daken om met cadeautjes door de schoorsteen te glippen
Piet zo zwart als roet en kinderen die met hun lachende toet aan de chocolademelk nippen
Zoet als een suikerbeest vieren kinderen van elk land en huidskleur met Sint en Piet het feest
Menig arm ziek kind dat de boom door manen zag schijnen…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Uit elke nacht verrees hij stralend als een zon,
zodat zij vluchtte voor zijn aangezicht,
dat haar zo vreemd en zo vijandig schijnen kon.
Vrijblijvend dacht hij van haar drank te drinken,
een vijand overdag, een vriend te zijn bij nacht
en zag niet hoe zij zocht hem te verslaven,
al zoeter slaap over zijn ogen bracht.…
Vallende ster
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
650 Fonkelend en stralend ze zijn, sterren maken
deel uit van een uitgestrekte heelal waar ze helder schijnen
vanuit de verte en eenvoudig neerkijken op de aarde op hetzelfde moment
beroeren en vervoeren ze zodat ik niets anders dan betoverd ben door mijn verbaasde blik.…
Momentopnames.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 dwingend
leuke belevenisjes steeds maar schaarser, monotonie maakte bokkensprongen
dromen luid galmend in gruizelementen duizenden stukjes nooit meer te lijmen
zelfrespect nam snel de benen en armtierig eng schimmetje van mijn schim karig restantje
de pijp aan Maarten gegeven mist echt alles boter aan de galg bleek
halsstarrig hautain schone schijn…
Survival
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
646 noren
op 't stalen ros, als ooit tevoren
enzo voorde uit stavoren,
diens barre tocht met arreslee
naar spitsberg en 't behouden huys
bescheiden nova zembla stee
waar zonder rudolfs rendiervlees
z'n rode neus in 't walvisvet
met pegels aan de hut van ed
de stoere tocht van jacob heemskerk
met schipper willem barentszmans
geen schijn…