4052 resultaten.
Mozaïek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
865 Naast de deur van de kerk op de Lammenschansweg
schopt een jongen een bal met de punt van zijn schoen
zoals jongens van elf dat op muren vaak doen
het geluid stuitert mee terwijl ik hem passeer
de kerk valt niet om, zelfs geen steen laat zij krenken
zo rotsvast torent zij boven dit voetbalspel
Waar de zon op de grond schitterde, op het beeld…
maakt voeten broos in evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
599 rol de stenen weg
voordat je brekebenend
vlinders tracht te vangen
die jouw pad in alle kleuren
blijken te behangen
je blik omhoog
maakt voeten broos
in evenwicht en
zonder zicht ligt
struikelen voor de hand
daar gaat je tand
en weer een beurse plek
je ellebogen schaven
omdat ze je lichaam
even niet konden vertragen…
wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.251 er waren bergen met witte dorpen
en altijd een weg
die kronkelde naar zee
hoog proefden wij de hanen in stilte
een stoofpot aubergine
eelt op de handen
er waren stranden met rotsen en stenen
het hete zand
wij dronken wijn uit gekoelde glazen
en altijd rook het naar afscheid
op rechte stoelen
aan een tafel
ergens een plein
in een hart…
Vast tot het einde
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
8.733 Oevers, zonder grenzeloos vertrouwen
Waakzaam tot in de diepste ziel
De zin van het aardse dat je overviel
Gedachten waarop krachten kunnen bouwen
Terugkeer uit de eeuwigheid
Gelovend in nooit bestemde krachten
Jarenlang in stilte smachten
Wat soms tot droefenis heeft geleid
Zwijgzaam tot in het diepste profiel
Kilte als ruwe steen
Maar…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 voorbij de Romaanse poort
uit ongelijke stenen gemetseld
heeft een muze die mij bekoort
zich op mijn schoot genesteld
ik ruik haar geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken…
Passendale
gedicht
3.2 met 27 stemmen
16.868 Altijd nieuwe wind waait over steen
en bladert steeds nieuwsgierig weer in kruinen.
En lispelt in de stad van stilte
de namen van de vaders en de zonen.
Blad na blad en boom na boom
vertakt zich naar de hemel schreiend.
Een weeë welhaast goddeloze droom
van bloed en stank en modder.…
Romeinse villa
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.138 ofschoon je glans
in alle dorheid is vergaan
klim ik je heuvel op
tussen uitgeteerde mozaïeken
rust je naam
de zon brandt nog eeuwen je faam
pijnloos scheurt je marmer open
wespen zoeken in de wonde
naar het opgedroogde leed
maar langs verweerde stenen
groeit eenzaam een perzikboom
bijna devoot beroer ik zijn droom
zelfs een vijgeboom…
Salomon Kalou
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
771 Oranje's verste voetbaldeserteur
kende een ivoren wit humeur
Verdonk zei 'Nee', na lang debat
zijn keuze bleek het hazenpad
Een oversteek van de Stanfordbrug
leek een eerste stap op een ezelsrug
Met een tweede stoot aan de beruchte steen
gingen oude vrienden met de winst heen
Zo zat in Côte d'Ivore, de centervoor
toch snel weer op het…
paranoia
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.874 een mistrouwig hart
vol diepgevroren bitterheid
gehouwen in het stenen gelaat
de mond gestold in wrok
in de ogen angst en haat
het theater van beminnelijkheid
uitgelopen en gesloten
behoedzaam trachten woorden
van liefde en genegenheid
de ijzige hartenwereld te betreden
waarin zij houvastloos verglijden
nu die plots een gletsjer…
En dan is niets meer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.253 Ik adem niet
de steen of ergens anders
het warm van iemand,
kleurloos van wind gevangen
vertrouw ik kloppend bloed
aan je hals.
Het ware kind in liefde
opgegroeid huivert als
mijn meesters aanslag
van hervonden letters
op de kille zerken krabben
onder elke voetstap die je zet.…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op, kwam in de ban
van watermassa’s die met oergeweld
zich stortten van een steile stenen wand
die dan –als koele kabbel uitgesneld-
het bergmeer vormden.Zwom ik in Uw land
van wassend water krachtig neergeveld
en dreef ik ,vrij, gedragen door Uw hand ?…
krom
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
836 Daar in de vuurplaats van steen
schuilt men voor het duister
laat het vuur fikken
zie de mensen lopen
met vage blikken
de mens op weg
naar wie weet wat
laten we wat stralen
door wegen en straten
door regen en wind
alle ouderen
en het kind
blinken en finkelen
laat de bellen
alvast maar luiden
sint pieter en al de bruiden
bruidegom
sla…
janneke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 staat met rechte rug
haar hoofd gebogen
de armen slap langs haar
tengere lijf
haar gezicht schuilt
achter haar slanke sluike
neervallende haren
die druipen van de regen
het is winter
smeltend sneeuw ligt
rond haar blote voeten
een roodborstje
zoekt vanaf haar hoofd
naar voedsel
zo te staan
door weer en wind
moet je wel
van steen…
Poker met gewone dobbelstenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
746 Een heer en een dame uit Wenen
gebruikten bij poker vijf stenen.
Hij pokerde strip
met het oog op een wip
en hij wierp in 't begin al vijf enen.
De vrouw gooide, toen ze begon
slechts one pair en ook later nog kon
ze hem geenszins verslaan:
met z'n kleren nog aan
was 't de man, die als aanhouder won.…
Oog om Oog
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.305 Op de Eerste Dag dan vieren wij
uw stralende geboorte
met een oorlog in het Oosten
waar de onschuld werd verbrand
om een ezel die in woede
zich ontstak en nietsvermoedend
zich steeds stuk liep op de steen
die hij niet vinden kon in zand
En met bloed nog aan zijn handen
loven wij uw nageboorte
op de Tweede Dag gezworen
in een doodgeboren…
Kerstboodschappen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
719 Geen steen blijft onbeheerd. Tuinen vol puin
drijven uit onze handen. Alleen de laatste kiezels
dansen bogen in het ogenwater van overmorgen.
(c) pietersz van calumburgh…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 door aangehouden kilte
wanneer ik steeds meer terugkeer
naar afwezigheid; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers
en waar de dag zichzelf niet
in steen…
Hot
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
1.303 Iedere keer als ik het land betreed
valt het hek met een klap in mijn nek
onderstreept eigenlijk de misère
een verdwaalde zachte sneeuwvlok glijdt mijn visjack binnen
en oja, de kometen komen
hot hot
een snelle steen
wat licht misschien
zo gaat het gewoon
en misschien weer zo een oorlog
die krijsend najaagt wat geluk en dan tot oorlog sterft…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 Overstroom me dan,
dijk me in, weerleg de
steen, zodat angst niet
meer door dijken gutst,
ween van angst door het
woud van verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust…
De palingen en ook de zalmen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.721 En dan de korhaan, de wisent,
Hun beelt’nis was al ruw geprent
Gelijk de runen in de steen.
Maar bliksemsnel gaat het al voorbij,
De dood gaat schuil in ieder ei,
Het baat noch deert, of ik juich of ween.…
VOOR HEEL EVEN
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
954 Ik schrijf stukjes als dominostenen:
op elke steen één letter en ze vallen
één voor één om. Soms zie ik er
wel een been in. Soms hallucineer
ik en sla ik steil achterover van
mezelf maar altijd poog ik om.
Daar wil ik het graag bij laten
voor vandaag dan of heel even.-…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 Stille steen, geen treden
voert naar grond, geen
weg schept ons wegen naar
een overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval…
vrij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.142 iets onbereikbaars
laat nooit echt los
wij zijn geen stenen
zijn geen rots
maar meer een boom
die ziet het als
een wereld die beweegt boven
ons
die wolken ziet dansen
en vogels liederen schrijven
zoals dat eigenlijk hoort
wij zijn de kinderen der
sterrenstof
nooit groeiden wij ouder
en nooit verstoorden zij onze jeugd
wij praten wel zuiver…
Gekwelde geest
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
643 Eens klim ik uit het kantelraam
dat uitziet op een stenen erf
ik zoek een boomstronk zonder blaam
waar ik subiet mijn naam in kerf
mijn volstrekt verlaten tempel
verdraagt nog nauwelijks bezoek
ik ben een te hoge drempel
voor een ongeschreven boek
uit mijn kaarsrechte rijtjeshuis
zaag ik gedwee een huilebalk
ik zoek een literaire kluis…
Meer van hetzelfde: vier goeroegedichtjes
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
556 Visionair
Zijn kaken zijn in steen gehouwen.
Zijn voorhoofd is een blok beton.
Zijn lippen zijn omlaag gevouwen.
Zijn denken is van bordkarton.
Verlichting/Oplichting
Voor hun publiek zijn ze uniek:
verlichte geesten en genieën.
Ze zijn gemaakt in de fabriek.
Het zijn kopieën van kopieën.…
Schepper & Co
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
532 terugwinnen wat collectief was
aan het ik en mij voorbij
scheppen is scheiding maken
in een wereld die
hemel en aarde tegelijk is
spel van licht en duisternis
denken in regenboogkleuren
in plaats van concepten
geuren beleven
voelbaar maken en weet hebben
van het onnoembare mysterie
nieuw land ontdekken
dierbare momenten markeren
stenen…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Op een steen gehurkt
kijk ik naar de woordwolken,
vrij van gedachten.
Vuurvliegen in tal,
dronken van het bruisend bloed,
om mijn lampion.
Pioen straalt licht uit,
wat hij overdag tot zich nam,
lampion in duister.
Verdeeldheid zaait zaad
in de verbrokkelde grond,.
het blijft aftellen.…
Faits Divers
gedicht
4.1 met 19 stemmen
8.967 Arthur Rimbaud
ik ben een vreemde in eigen bloed
mijn hartslag klopt aan andere deuren
van het schuim der goden herken ik de kleuren
maar het is ik die mij huiveren doe
het zijn de eigen ogen die mij breken
en de stenen
die als ontluikende bloemen
langzaam aan mijn ingewanden groeien
ik ben verdronken in dit drijfzandlied
van waaruit…
Dichtersangst
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
887 Ik zwijmel gezever ik kijk om me heen
De tongval zoekt spreken dicteert onderworpen
maar de dichter ziet woorden in gal en steen
Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen
Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been
De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend
Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren
De rebel wordt immers vermeden door…
Eerste Woord
gedicht
3.5 met 15 stemmen
6.527 Het raam ging open staan
--------------------------------------
Dit gedicht staat op een steen
in de Nieuwestad in Leeuwarden,
in het kader van 'Poëzie op straat'…