25015 resultaten.
Mijn broer en ik
gedicht
3.1 met 90 stemmen
50.417 Als kind deden wij stiekem
alles samen
jij bedacht het plan
ik voerde uit
Toen de oorlog uitbrak
nam je een vliegtuig
weg wezen
en kwam als held terug
Daarna had je andere belangen
een vrouw - een kind
een huis van steen
in een ver land
Ik zie je nog maar zelden
ben me bewust van steelse blik
naar mijn besneeuwde hoofd
Moeilijk…
treinreis
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
724 ja, echt,
soms ben ik kalm en vredig,
ben ik zo gelukkig als een
vers gelegd ei.-…
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Ieder uur van mijmering over je goedheid,
Zo vanzelfsprekend grondeloos,
Smelt ik weg in gebeden naar jou.
Zo laat ben ik gekomen
Naar de tederheid van je blik,
En van zo ver naar je uitgestrekte handen,
Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 Steeds verder, door nieuwe lagen,
vers gevallen sneeuw.
Zoveel paden, zoveel wegen.
Zoveel stukjes onbekendheid nog te gaan.
Maar wie, o wie,
kent mij nu echt..
-…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 Geel is het blad, geel zijn de lichte bladeren,
Ver is de lucht, - 'k durf haast niet dat ik 't zeg -
Niet blauw, niet wit, wèl licht, - het snelle raderen
Van waagnen hoor 'k op blad-bestrooide weg.…
Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 zwart en blind
Het heeft de zee vergeten
Omringd door de republiek van het graan
Ver van mijn moeder verwijdert
Leerde ik de lokroep van het water weerstaan
De kolk, als ik, introvert
Verderop stroomt de zee, vrij
Het is niet erg ver
Nee, de bevrijding is dichtbij
Het is zover…
Vogel 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
511 Mooie vogel, vaarwel
door de storm je nest uit elkaar
vlieg je weer weg uit het zicht, ver,
geen veer, lichte ruis of bericht.
Al eerder voelde ik je gaan,
je gehaastheid, geen tijd meer te vertoeven,
'k zag plots een patroon in je houding, in groeven.
Maar geen spijt, want al wat we gaven en kregen
ruim naar behoeven.…
Zo en leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.028 Ga weg, o nacht en duisternis
het voelt als een verschrikking
de morgen die er nu weer is
brengt blijdschap en verkwikking.
Uitgebreid de zonnestalen
met schitterende glans
ver over bergen, dalen
de mensheid weer in trance.
De gaven en de krachten,
die op deze koestering wachten.…
Wegwerpmens
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.406 Ver achter mij
Ben jij gebleven
Een stilstaand beeld
In mijn geheugen
Een gebroken droom
In duizend stukjes
Een vriendschap
Niet toereikend
Zo lang gewacht
Op een glimp van jou
Een zachte aanraking
Vertrouwensvol
Maar jij bleef weg
Hoop en dromen
Verdronken langzaam
In tranen van stilte
En koos jij ervoor
Mij als wegwerpmens…
Flirtueel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
815 Maagdelijk het papier
flirtueel de zinnen
het zij, het hij, het het
langs gelijke wegen
snoeit men waan zinnig
de dichter wederom dichter
weer baar jij schrijfvaardig
vers tandige strofes
gedoopt in frisse inkt
pen jouw kroon op het blad
niet voor de sprekende mond
zwijgt het onbedorven gedicht
scherp zinnig weer gedicht…
Ondersteunende Schouders
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.139 verlegen
je verschuilt je ogen
achter een gordijn van haren
een rode gloed op je wangen
doet me gebaren
dichterbij te komen
bewegen
je loopt langzaam weg
met mijn hart in je handen
klaar om me mee te nemen
naar avontuurlijke landen
ver hier vandaan
verkregen
inzicht in de woorden
die je tot me richt
ondersteunende schouders
hebben…
Ik kijk in de lucht.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
705 Ik denk dat we nog ver
van het voorjaar verwijderd zijn.
…
Mijn schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.989 Ik ben verdwaald in mijn eigen schaduw
strompelend in een doolhof van schemer
een door de groep verlaten zwaluw
ongewild een schichtige deelnemer
De weg naar schittering is te lang
onontgonnen gebied zonder vrucht
ploeterend door uitzichtloze dwang
ontelbaar veel wolken zonder de lucht
Het hiernamaals lonkt met haar veren
prachtige droomtooien…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.030 Het slijpvuur van mijn voetpedalen
sproeit adrenaline door
mijn leren jas,
stampend scheurt mijn
felrode Ducati
de slingerende weg naar Ronda op.
Grimmige cactussen, grind
en steile afgronden ten spijt,
jaag ik de meters ver naar rechts.…
" Het Pad " (zaiku's)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
582 Als je boven de tegenstelling kunt uitstijgen,
ben je heel ver op weg. Omkijken is niet wenselijk
dan moet je het pad opnieuw afleggen.
Respect voor de ander is alléén mogelijk,
als je hem accepteert zoals hij is, dan
leer jezelf accepteren.…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 De klokken zijn gebroken
en Quasimodo ligt verpletterd
weg - zoals een ieder
die geen liefde krijgt.
De aarde wankelt
als een dronken danser
door de piste van vermaak.
...haar ogen zijn de oasen
waar mijn hart in juicht
om een hand die mij beroert
een hand die mij bemint
ver van de bewuste wereld
verruil ons niet.…
Op reis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.200 ver van huis
Dan pruttelt daar mijn potje
Van Levensvreugd tot Lotje…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
boomkunde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 in het stramme van bomen
schuilt een onverschrokken
dichtheid van het bos, met
adem die we alleen kennen
van geoliede wolken, vanaf
hun strooisellaag roepen zij
mij rechtstandig aan, rijzen
tot ver boven ooghoogte
neem mij bij de hand dan
vergroeien wij tot hout
tot diepgaand blauw en
vergeten we samen de weg
balorig als in onze…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
De Paus, Priester Bodar, Israel, en Palestina
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
436 Ik heb geluisterd naar de Paus
‘The pope’ van het instituut RK Kerk
ik heb gekeken naar Priester Bodar
boudoir van intrinsieke depressiviteit
wat een slechte poppenkast
wat een intrinsieke leegte
wat een geklets
wat een armoe
alles wat gezegd werd
had al gezegd moeten worden
had al gedaan moeten worden
had al niet meer moeten bestaan…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Ieder uur van mijmering
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.806 Ieder uur van mijmering over je goedheid,
Zo vanzelfsprekend grondeloos,
Smelt ik weg in gebeden naar jou.
Zo laat ben ik gekomen
Naar de tederheid van je blik,
En van zo ver naar je uitgestrekte handen,
Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.…
De wet van de sterkste..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 Behoedzaam baan ik mij een weg door
de wildernis waar ieder moment een
slang kan toeslaan.
Zoals een hyena dit kan doen bij een hert.
De felle zon doet zeer aan mijn ogen
en brandt op mijn huid.
Onbehagelijk vervolg ik mijn weg, weet
heg noch steg.
Niet ver van mij vandaan brult een leeuw
heel luid en trillen mijn ledematen.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 ,
je kromt je, als een wolf
stort je op je prooi ,
ebt weg, zich te verwonden
aan de getijden, brekend in een
kus op het heroverd land
verdampt in druppels verleden,
hommage aan de laatste seconden
en ik op mijn lemen sandalen
bouw altijd een brug te ver.…
Van de baan
snelsonnet
3.2 met 11 stemmen
1.071 De baanwielrenner Theo Bos had pech
Dat hij als kampioen uit vroeger dagen
Dit jaar geregeld roemloos werd verslagen
En dus zoekt hij zijn heil nu op de weg.
En wint hij ook als wegwielrenner niets
Dan stapt hij over op de waterfiets.…
Op zo'n moment (fragment)
gedicht
5.0 met 27 stemmen
12.235 Op zo'n moment
barst een hart
van onder tot boven.
Er valt een stilte
uit de lucht.
Dat is de tolk
van groot verdriet.
Niemand ziet
de engel die
een paar keer
langskomt en
geduldig knikt.
Pas op: een engel
bedoelt het goed,
maar verder
kan zo'n wezen
weinig doen.
-----------------------------
uit: 'Iemands lief', 2013.…
Hoor je die stille stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Met de huidige wind, uit dit zonnige gloren
zijn weer een reeks nieuwe kansen geboren.
Ik kijk naar het talud verander in dat grasgroen,
kijk daar naar een kleine bloem, mag vervolgens
ook lila wiegend als krokus een lentedansje doen.
Zal leven steeds zo zijn tot in de eeuwigheid.
Wat is vreugde en wat kwaal in ons bestaan,
we zijn toch allen…
Harmonie / Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Ik laat me gaan
in de stroom, met de stroom
de bedding, de oevers tast ik af
mijn vingertoppen strijken langs
de rotsen en de krokodillen
voelen waar ze verpletteren
in welke hoeken ze snijden
ik ken de spanning
van hun spieren, poten, kaken
en laat hen gaan
in mijn stroom, met mijn stroom
mijn bedding en wijkende oevers
geven hen de ruimte…
KAPOTTE KERST DOOR GAZA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Er vallen Engelen uit de lucht
Onthoofd, verkracht, verminkt
Geen vallende sterren
Maar vallende drones
En dan de kruisraketten
De bommen in clusters
Op 'steenworp' afstand Bethlehem
'Oh kindeke klein, oh kindeke teer'
Laat me niet lachen, schateren, schuddebuiken
Laat me huilen, jammeren, brullen van intens verdriet
Ik had…