Alle inzendingen over ver weg

25015 resultaten.

Sorteren op:

Mijn broer en ik

gedicht
3.1 met 90 stemmen aantal keer bekeken 50.417
Als kind deden wij stiekem alles samen jij bedacht het plan ik voerde uit Toen de oorlog uitbrak nam je een vliegtuig weg wezen en kwam als held terug Daarna had je andere belangen een vrouw - een kind een huis van steen in een ver land Ik zie je nog maar zelden ben me bewust van steelse blik naar mijn besneeuwde hoofd Moeilijk…

treinreis

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 724
ja, echt, soms ben ik kalm en vredig, ben ik zo gelukkig als een vers gelegd ei.-…
c. paris1 september 2009Lees meer >

Ieder uur van mijmering

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.200
Ieder uur van mijmering over je goedheid, Zo vanzelfsprekend grondeloos, Smelt ik weg in gebeden naar jou. Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.…

Onbekend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
Steeds verder, door nieuwe lagen, vers gevallen sneeuw. Zoveel paden, zoveel wegen. Zoveel stukjes onbekendheid nog te gaan. Maar wie, o wie, kent mij nu echt.. -…
John Kroos21 januari 2016Lees meer >

Late herfst

poëzie
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.041
Geel is het blad, geel zijn de lichte bladeren, Ver is de lucht, - 'k durf haast niet dat ik 't zeg - Niet blauw, niet wit, wèl licht, - het snelle raderen Van waagnen hoor 'k op blad-bestrooide weg.…
Hein Boeken23 november 2018Lees meer >

Kolk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
zwart en blind Het heeft de zee vergeten Omringd door de republiek van het graan Ver van mijn moeder verwijdert Leerde ik de lokroep van het water weerstaan De kolk, als ik, introvert Verderop stroomt de zee, vrij Het is niet erg ver Nee, de bevrijding is dichtbij Het is zover…
meint9 maart 2015Lees meer >

Vogel 2

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
Mooie vogel, vaarwel door de storm je nest uit elkaar vlieg je weer weg uit het zicht, ver, geen veer, lichte ruis of bericht. Al eerder voelde ik je gaan, je gehaastheid, geen tijd meer te vertoeven, 'k zag plots een patroon in je houding, in groeven. Maar geen spijt, want al wat we gaven en kregen ruim naar behoeven.…
Ralameimaar18 augustus 2015Lees meer >

Zo en leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Ga weg, o nacht en duisternis het voelt als een verschrikking de morgen die er nu weer is brengt blijdschap en verkwikking. Uitgebreid de zonnestalen met schitterende glans ver over bergen, dalen de mensheid weer in trance. De gaven en de krachten, die op deze koestering wachten.…

Wegwerpmens

hartenkreet
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Ver achter mij Ben jij gebleven Een stilstaand beeld In mijn geheugen Een gebroken droom In duizend stukjes Een vriendschap Niet toereikend Zo lang gewacht Op een glimp van jou Een zachte aanraking Vertrouwensvol Maar jij bleef weg Hoop en dromen Verdronken langzaam In tranen van stilte En koos jij ervoor Mij als wegwerpmens…
car13 maart 2005Lees meer >

Flirtueel

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 815
Maagdelijk het papier flirtueel de zinnen het zij, het hij, het het langs gelijke wegen snoeit men waan zinnig de dichter wederom dichter weer baar jij schrijfvaardig vers tandige strofes gedoopt in frisse inkt pen jouw kroon op het blad niet voor de sprekende mond zwijgt het onbedorven gedicht scherp zinnig weer gedicht…

Ondersteunende Schouders

hartenkreet
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.139
verlegen je verschuilt je ogen achter een gordijn van haren een rode gloed op je wangen doet me gebaren dichterbij te komen bewegen je loopt langzaam weg met mijn hart in je handen klaar om me mee te nemen naar avontuurlijke landen ver hier vandaan verkregen inzicht in de woorden die je tot me richt ondersteunende schouders hebben…

Ik kijk in de lucht.

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 705
Ik denk dat we nog ver van het voorjaar verwijderd zijn.    …

Mijn schaduw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.989
Ik ben verdwaald in mijn eigen schaduw strompelend in een doolhof van schemer een door de groep verlaten zwaluw ongewild een schichtige deelnemer De weg naar schittering is te lang onontgonnen gebied zonder vrucht ploeterend door uitzichtloze dwang ontelbaar veel wolken zonder de lucht Het hiernamaals lonkt met haar veren prachtige droomtooien…
Ruud Brouwer13 februari 2004Lees meer >

Gejaagd door de wind

netgedicht
4.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Het slijpvuur van mijn voetpedalen sproeit adrenaline door mijn leren jas, stampend scheurt mijn felrode Ducati de slingerende weg naar Ronda op. Grimmige cactussen, grind en steile afgronden ten spijt, jaag ik de meters ver naar rechts.…

" Het Pad " (zaiku's)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
Als je boven de tegenstelling kunt uitstijgen, ben je heel ver op weg. Omkijken is niet wenselijk dan moet je het pad opnieuw afleggen. Respect voor de ander is alléén mogelijk, als je hem accepteert zoals hij is, dan leer jezelf accepteren.…
pama13 januari 2009Lees meer >

Een hand

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 854
De klokken zijn gebroken en Quasimodo ligt verpletterd weg - zoals een ieder die geen liefde krijgt. De aarde wankelt als een dronken danser door de piste van vermaak. ...haar ogen zijn de oasen waar mijn hart in juicht om een hand die mij beroert een hand die mij bemint ver van de bewuste wereld verruil ons niet.…

Voor de laatste keer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
trekken wij onze kostuums aan worden onze gezichten beschilderd zetten we alle relikwien klaar tikt de klok de minuten weg wensen we iedereen toi toi toi wachtend op 'n vers publiek zodat wij de eerste stappen op het toneel kunnen zetten om hen een geweldige middag te kunnen bezorgen…
LadyLove23 december 2012Lees meer >

boomkunde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
in het stramme van bomen schuilt een onverschrokken dichtheid van het bos, met adem die we alleen kennen van geoliede wolken, vanaf hun strooisellaag roepen zij mij rechtstandig aan, rijzen tot ver boven ooghoogte neem mij bij de hand dan vergroeien wij tot hout tot diepgaand blauw en vergeten we samen de weg balorig als in onze…
Iniduo22 augustus 2017Lees meer >

In de wandelgang

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
In de wandelgang van ‘t oude hoofd dwaalt de drang van schrijven dat blijft bovendrijven in de kabbelende stroom van leven een gedachte die bewoog maar niet keren wilde het grote kind met zorgen dat in ontroering mijn moederhart verstilde en wagenwijd ontsloot ik neem het altijd mee toch eens los zal moeten laten tot voor de drempel…

De Paus, Priester Bodar, Israel, en Palestina

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Ik heb geluisterd naar de Paus ‘The pope’ van het instituut RK Kerk ik heb gekeken naar Priester Bodar boudoir van intrinsieke depressiviteit wat een slechte poppenkast wat een intrinsieke leegte wat een geklets wat een armoe alles wat gezegd werd had al gezegd moeten worden had al gedaan moeten worden had al niet meer moeten bestaan…

Krakende oevers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Op de krakende oevers tast ik af, wandel ik mijn weg Ik kan altijd kiezen zo denk ik Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem “Loop weg” zo denk ik Maar de vaste grond is leeg afgestorven of in de pels van…

Ieder uur van mijmering

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.806
Ieder uur van mijmering over je goedheid, Zo vanzelfsprekend grondeloos, Smelt ik weg in gebeden naar jou. Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.…

De wet van de sterkste..

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Behoedzaam baan ik mij een weg door de wildernis waar ieder moment een slang kan toeslaan. Zoals een hyena dit kan doen bij een hert. De felle zon doet zeer aan mijn ogen en brandt op mijn huid. Onbehagelijk vervolg ik mijn weg, weet heg noch steg. Niet ver van mij vandaan brult een leeuw heel luid en trillen mijn ledematen.…
martin valk25 september 2014Lees meer >

Brekend in een kus

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
, je kromt je, als een wolf stort je op je prooi , ebt weg, zich te verwonden aan de getijden, brekend in een kus op het heroverd land verdampt in druppels verleden, hommage aan de laatste seconden en ik op mijn lemen sandalen bouw altijd een brug te ver.…
Pama30 december 2015Lees meer >

Van de baan

snelsonnet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.071
De baanwielrenner Theo Bos had pech Dat hij als kampioen uit vroeger dagen Dit jaar geregeld roemloos werd verslagen En dus zoekt hij zijn heil nu op de weg. En wint hij ook als wegwielrenner niets Dan stapt hij over op de waterfiets.…

Op zo'n moment (fragment)

gedicht
5.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 12.235
Op zo'n moment barst een hart van onder tot boven. Er valt een stilte uit de lucht. Dat is de tolk van groot verdriet. Niemand ziet de engel die een paar keer langskomt en geduldig knikt. Pas op: een engel bedoelt het goed, maar verder kan zo'n wezen weinig doen. ----------------------------- uit: 'Iemands lief', 2013.…

Hoor je die stille stem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Met de huidige wind, uit dit zonnige gloren zijn weer een reeks nieuwe kansen geboren. Ik kijk naar het talud verander in dat grasgroen, kijk daar naar een kleine bloem, mag vervolgens ook lila wiegend als krokus een lentedansje doen. Zal leven steeds zo zijn tot in de eeuwigheid. Wat is vreugde en wat kwaal in ons bestaan, we zijn toch allen…

Harmonie / Chaos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Ik laat me gaan in de stroom, met de stroom de bedding, de oevers tast ik af mijn vingertoppen strijken langs de rotsen en de krokodillen voelen waar ze verpletteren in welke hoeken ze snijden ik ken de spanning van hun spieren, poten, kaken en laat hen gaan in mijn stroom, met mijn stroom mijn bedding en wijkende oevers geven hen de ruimte…
Zywa2 juli 2019Lees meer >

KAPOTTE KERST DOOR GAZA

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Er vallen Engelen uit de lucht Onthoofd, verkracht, verminkt Geen vallende sterren Maar vallende drones En dan de kruisraketten De bommen in clusters Op 'steenworp' afstand Bethlehem 'Oh kindeke klein, oh kindeke teer' Laat me niet lachen, schateren, schuddebuiken Laat me huilen, jammeren, brullen van intens verdriet Ik had…