3338 resultaten.
herfstgeluk
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.127 de wind die tussen de bladeren hijgt
een warme damp die de aarde ontstijgt
ik maak met mijn vingers een kijker
het geluk kleurt alle beelden rijker
ontelbare druppels lekken van bomen na-nat
terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat
de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit
tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
Beroering
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
4.118 eindelijk iets heb vermand
Plaats ik heel voorzichtig mijn hand
Angstig voor mijn bemoeienis
Daar waar alles nog zo veilig is
Het is volgens mij een gewoon gebruik
Je handen te laten rusten op haar buik
Het is niet eng zegt ze en ik sluit mijn ogen
Maar bijna direct merk ik dat ze heeft gelogen
Want vlak onder het oppervlak
Beroer jij mijn vingers…
ijskoningin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
960 Zelfs hoop vindt
er geen houvast
één knip met
je vingers
doet
mijn beenderen
breken
Ijskoningin
Mijn leven ligt
in scherven
gestold
Waar is de zachtheid?
Waar is de liefde
die scheuren
breekt in het ijs?…
Dionyzos-Studiën III
poëzie
3.0 met 21 stemmen
6.435 Nu, lachend, speuren mijn begerige ogen
Naar iedre sater, die ik, marmer zie,
Beschonken, neergezonken op één knie,
De wijnzak drukkende; dra zat gezogen,
Loert naar een nymf hij met zijn scheel gespie:
Zijn dronken vingers bootsen, lustgebogen,
Krambevende haar lichaam na: gedogen
Zal hij het nooit, dat zij hem snel ontvlie.…
VERTROUWDE BAND
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.418 De uitgestoken hand die ik je bood
daarvan heb je alleen de vingers gevoeld
je hebt geloof ik niet echt begrepen
dat mijn hulp voor jou goed was bedoeld.
Je kwam wat schuchter in mijn buurt
en durfde toch de stap niet zetten
mijn hand bleef uitgestoken naar je reiken
en toen ben ik op je ogen gaan letten.…
E.R.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.770 ...en hij blijft zijn vriend gaat terug
schrijft een brief aan zijn vriendin
die is nurse maar eigenlijk arts
negeert de brief die wel wordt in-
gezien door verplegend personeel
en hoofdarts houdt vinger op slag-
aderlijke bloeding met een vaart
door het ziekenhuis fat coole dag
voor assistenten die fout maakten
malaria slachtoffert in…
Wanhoop
netgedicht
2.3 met 525 stemmen
698 De tijd slijpt me tot karaat,
ringt de dood om mijn vinger.
Al wat zuiver is mengt niet
met een lang gelukkig leven.
Het weerkaatst de zon maar
smelt sneller weg dan sneeuw.
Zij leeft nog in de verwachting
die vroeger aan mij kleefde
als een grote belofte braak lag
doch pijnlijk zwoegen is geworden.…
dahlía's in donkerpaars
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
731 tussen de prei en een bedje ajuin
staan ze al jaren, sprietekes noemt
men ze hier, ik heb ze lief, omdat
ze zo knap zijn, nooit opgemaakt
een paar vingers in de grond zijn
al genoeg voor een kort gesprek
over de patatten en mijn moeder
haar zachte handen kliefden klei
nu zit ik hier en kijk naar vogels
wijds, zuiver klinkt een slag, die…
Credo
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.206 Zij moeten langs Uw licht verschuiven
Gelijk het schaduwend gespeel
Van vingeren, en aller deel
Is, dat de dood hen komt omhuiven.…
valse viool
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.030 trilt door het trommelvlies
tot in de haren van het slakkenhuis
tonen wringen binnen hun maat
elke tel volgt de harstslag
elke ademstoot een zin
ik struikel over kwinten en kwarten
één noot hupt over de maatstreep heen
het galmt door een gepolijste kast
tussen kin en schouder geklemd
paardenhaar strijkt over schapendarm
mijn vinger…
zucht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.311 kom
en verover de wereld
maak toch vandaag
een begin
woel water
vinger tast aarde
voel je weer
lippen proef vrij
stroom lijn het oppervlak
meander armen
streel zacht de wegen
van boezem tot bron
dwaal en haal lucht in
verborgen valleien
koester de warmte
waar veiligheid welft
thuis op de laagvlakte
binnen de heuvelflank…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 soms denk ik dat woorden zinloos zijn
zoals zomers die nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het…
Droom
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.650 Je kwam in mijn droom vannacht
Tussen maan en sterren zag ik je lieve gezicht
Je stem fluisterde woorden zo zoet en zacht
Je gestalte ruiste nader in het vage licht
Heel teder beroerden mijn vingers je zijden haar
Je hart ontvouwde zich als een gouden bloem
En je ogen zongen een lied zuiver en klaar
Toen verdronken wij in de zaligheid van een…
Oude geheimen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 drijven gedachten vreemd genoeg
naar opa’s groentetuin; een heiligdom dat ik
als kind slechts mocht betreden
met zijn vingers rond mijn hand.…
Kwijtgeraakt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.975 kon ik het oergevoel benoemen
dat mij uit de vingers gleed
ik zou de waarde willen roemen
om wat het voor mijn welzijn deed
hoe meer ik grip erop verloor
had ik van verlies besef
en drong de ware reden door
van mijn gedeukte liefdeslef
voort ging ik in onzekerheid
steeds dieper werd het duister
vertrouwen was ik kwijt
en daarmee ook…
Dromen
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
5.759 Jij, die met je vingers krulletjes in mijn haar maakt
tot heel laat.
Jij, die me zachtjes in mijn nek kust
en wel een hapje MIJ lust.
Jij, die rustig mijn blouse uittrekt,
mijn rokje losmaakt waarbij speeksel langs je mond lekt.
Jij, die mijn slipje langs mijn benen naar beneden laat
glijden.…
handen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
954 aan je lijf
om te geven
te pakken
zwaaien
en te knijpen
handen, overal
handen
op de tafel
in je zakken
om mee te slaan
te doden
op te steken
sigaret of
groeteke
op de piano
handen die
spelen
met vuur
met jou
met de aarde
vuil zijn
groen
vingeren
en peuteren
handen
kijk
doe ze open
kijk nog ‘s
uw handen
eten en vrijheid…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt slecht met één vinger…
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 de lucht strakt blauwer
in een zinderende zon
schaduw krimpt tot
iel bestaan, de hete wind
laat je niet verder gaan
je vingers spelen met de tijd
op rotsen uit de eeuwigheid
je raakt ze strelend aan
met handen die verbanden
leggen in hun stil vergaan
je drukt je lichaam
tegen steen dat weet
en in structuur geen enkel
voorval meer vergeet…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
kijk dan!
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.579 Als ik zou fluiten op mijn vingers
zul je niet snel op- of omkijken
nee, de wereld ken jij al langer
ze zullen eerder voor jou moeten wijken
Tegendraads zal het niet worden
die ingespoten inkt op je schouderblad
eigenlijk zijn ook dit slechts woorden
toch kun je denken, hoe weet je dat?…
BITTERKRUID
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
992 De vlinder fladdert vrolijk
Zijn vleugels groot gespreid
Daar is plots ook de zonneschijn
Die mijn droeve geest verblijd
Twee vingers nam ik ooit
Maar gaf er geen terug
Nu moet ik boeten voor mijn daden
En voel me kleiner dan een mug
Twee tranen liet ik varen
Over wangen op de grond
Gedachten dwalen nu naar jou
Omdat jij altijd voor me…
met schaamteloos verlangen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.437 het uitzicht zee
we zagen buien in
de verte komen, stilte
raasde wisselstromen
het overbruggen
van de blik
in de eerste schrik
ging toen de wereld uit
we stapten over
in gelijke tred
een nieuwe ruimte in
de tijd was even stil gezet
ik tilde sluiers op
zag jou, je lach
en ogen vol verbazing
of het wat gaf
je vinger raakte mij…
ik streelde je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.356 mijn vingers breken glas
vernielen machteloos
het beeld dat jij eens was
scherven kerven diepe wonden
jij hebt mij gevonden
als een vlinder die ontwaakt
je warme adem en je liefde
hebben me toen diep geraakt
je bracht lente na de winterslaap
deed dagen eeuwig duren
je hebt een man van mij gemaakt
in warme passionele uren
ik streelde…
je handen opstandig
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.468 weet je hoe zacht
ik kan strelen
met woorden fluweel
tegendraads geef je veel
ik boei met mijn zinnen
je schouders iets terug
je handen opstandig
zacht vast op je rug
je schaamte voelt veilig
weet sluiers nabij
de spanning is heilig
nog maagdelijk voor mij
je daagt met je ogen
mijn vingers tot spel
het zachte toucheren
maakt je…
meubelmaakster
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.569 van de auto's ligt
licht knisperen van woorden als ijspegel
vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt
dondert de hamer van Donar op een donker gezicht
dan het een worden en deel van het al zwijg jij
zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken
door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's
verglijden als zand tussen vingers…
Verzonken land
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.425 over de laagte van het veld
glijden mijn vingers naar
een schaduw wanneer
mijn handen traag bewegen
ik schrijf wolken leeg
in het ondergelopen veen
waar afgestorven bomen
het landschap verlaten
langs oude baggerputten
en het smal begroeide spoor
verstomt de avondwind
op het dorre blad papier
steeds dieper schreeuwt
een vogel in…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
herenleed
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.231 de borsten die voor niets en niemand wijken
met tepels die een hoge toon aanslaan
dat strakke truitje … niets er onder aan
het strookje buik waarlangs haar vingers strijken
een strakke broek waarin de vormen prijken
dat zulke mooie meiden echt bestaan
de Schepper deed zijn werk en lacht voldaan
hoe moeilijk is het dan om niet te kijken
natuurlijk…
Voor jou
gedicht
2.3 met 331 stemmen
69.097 Leg je, toch even onzeker, je vinger
tussen de bladzijs, druk je het boek
tegen je borst, waar het ritselt
door het bonzen van je hart?
Ben je nòg mooier nu, kijk je door het raam?
Wees gerust: dit is werkelijk voor jou geschreven.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2002.…