5765 resultaten.
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.677 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal en
Het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met jou…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal
En het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met…
Ga niet door start
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.741 Geef me een hart van marmer
en ik geef je het bloed van
vers gesneden bloemen!
Al zal er geen as waaien
over de Straat van Gibraltar
en al zal er geen hout in de
aarde van Granada rotten,
wanneer ik nu vertrek
zal het voor altijd zijn.…
Peutertijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.083 Peutertijd
de eerste stappen zijn gedaan
wat je aanraakt krijgt een naam
de bakens worden meer en meer verzet
je wil,
als een bloem nog in de knop,
doch zichtbaar reeds omhoog geschoten,
zoekt grijze grenzen op
de spiegel van je zijn is
ijl en transparant
de landkaart van je leven
zonder vaste rand
je zoekt
je kijkt verwondert…
Déjà vu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.156 Of ik wispelturig was,
mijn déjà vu bewaarheid:
ik heb alweer
aan de verkeerde bloem geroken.
De vakantie voorbij, het weer
en je stemming sloegen
honderdtachtig graden om.
Sta ik plots met lege handen,
voel ik me gebruikt en dom.…
Een kind dichten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
928 Ik strooi woorden als stuifmeel
zoek bloemen van verbeelding
koester de te kiemen pitten
in de bodem van mijn geest.
Gerijpt door de herfstzon
breek ik mijn gelooide bast
werp ik zaden ver van mij
voorbij mijn rangeerterrein.…
verbeelding
netgedicht
4.1 met 47 stemmen
1.526 ik schrap de verveling
uit mijn verbeelding
als dagen zich zonder
ver zicht vullen
ontken dan de leegte
van mijn bestaan
gedachten willen slechts
dromen omhullen
mijn handen aaien
bloemen van nabij
zal ze raken
noch storen in hun pracht
ze bloeien hun
onbesproken gedrag
zij aan zij
vertellen van schoonheid in stilte
van…
De onderkant in warm rood
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
778 heb nog even
mijn palet gepakt
de lentekleuren boven
een smalle reep
die zomer moest beloven
daarna de gelen van de oogst
de onderkant in warm rood
met tikkeltjes oranjebruine tinten
de eerste zwarte randjes dood
maar de verf is verdroogd
in het landschap van seizoenen na
winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
veel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 deze bloem met aaslucht
stelt haar zaad beschikbaar
voor anatomisch onderzoek
overedelmoedig en zo
zacht als dons (omhuld door zware zijden
stof met zilver- of gouddraad)
nadert haar einde…
Pappa's meisje
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
2.501 Witte zachte bloemen
bloeien op je graf
en naast
je kleine steentje
de teddy
die ik je nog gaf
Ach, mijn lief klein meisje
dagen gaan voorbij
maar in
de zware nachten
dan huil
ik je weer bij mij
Dus kuis ik nu de plek
waar jij zachtjes rust
en wacht
in mijn gedachten
tot jij
mij eens wakker kust…
Singapore Sling
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
1.200 In een uitgewoonde flat
in Singapore danst ze
eboniet en paars,
haar bloemen dwarrelen dooreen.
Het ritme van haar handen
als kolibries; haar bronzen nagels
en fluwelen lippen;
alles glanst koortsachtig.
Terwijl het zweet
in trage slakkesporen
langs haar hals loopt,
glijdt weer
een gin-doordrenkte nacht
de ochtendglijbaan af.…
Vertrek
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.103 Hij huilde en hij legde zich
op de bloemen om de vogels niet te horen,
die riepen, die riepen.....…
de tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
938 soms houdt de tijd zijn adem in
ik pak mijn dagdroomvleugels en spring
de lucht is vol met tortelduiven
er zijn warmwaterbronnen
en jij mijn lief bent daar
de zon verbrandt de nacht
het tere maakt het harde week
een bloem groeit uit een rots
een bergkristal schittert
en ik denk
wanneer stopt het klokkenhart
kan de tijd ook sterven…
Appelkind
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.096 Als zij groot is, tekent ze
stijve puberpoppen met trutjurken
Niet als deze jongen, die verf kapt,
zwart uit rood haalt
tubes opensnijdt om de inhoud
te bekijken en tegen het doek
te kwakken, krult, kamt
en weer door de war gooit
Die jongen die een bloem zag
en zei: Af!
Daar blijf ik met mijn poten van af.…
was cipressenstress ontvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
779 je bloeit in varens
vrucht al in olijven
ik was cipressenstress ontvlucht
wilde jou in paradijzen
je bougainvillet in
paars bij eerst ontmoeten
oléanders in de wilde tuin
komen ons in wit en rood begroeten
je strakt in kale rots
maar onweerstaanbaar is de Spaanse
trots tot overleven, onze cactus
heeft haar eerste bloem gegeven…
Zomertuin bij avond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 De zomertuin
maakt zich
met mij op
voor maan bij nacht
Bloemen sluiten
zich als vensters
Geur van gras
pas gemaaid
Ons kleinkind
hebben we uitgezwaaid
hoort thuis in de armen
van haar ouders
Verwacht stilletjes
jouw handen
op m´n oude schouders
Je heft ´t glas
vol zwijgen
van betekenis.…
nancy (2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.665 op een rok met rode en gele bloemen
draagt ze het lichte leven op handen
omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan
in het golvend groene landschap
beschut de tederheid het broze hart
wiegt ze de zachtheid van haar bestaan
in het hoge gras kraait het kind
de moeder spreidt haar lange arme uit
overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
Nachtwacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Droom tenslotte,
uit jouw denkraam
verzenman van de droomdans
in het zwijgen toegeluisterd
begrijp de billen van de dames
en fluister hen een droom toe,
voor het ontwaken in de ochtend
waar enkel schoonheid
met de vraag wankelt
tussen toedienen en niet te verstaan
slapen de nachten, bloemen
aan wilde zee, vertrouwde walmen.…
Diep van binnen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
575 Gevoed door de bron
schijnt de zon nog feller
geuren de bloemen dieper
kloppen onzeren harten sneller
Onze twee-éénheid
die geleidelijk is ontstaan
groeit iedere dag dieper
dat kan niemand zijn ontgaan
Vol verlangen
heel diep en intens
was het jij die mij riep
mijn allergrootste wens
*…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…
Momenten van vergetelheid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 ze kent nog de namen
van bloemen
herinnert zich veel
van de glans
van de dag
van toen
maar op het vuur
staan de eieren te ontploffen
is de rijst vaak
zwart geblakerd
in de pan
het doet haar pijn
de momenten van
pas nog kwijt te raken
een stille traan
als ze zich weer eens vergist
of vergeet
dan kan zelfs
de wind niet meer…
Uit de kale rots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
738 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
de hoofden fier
ze tonen trots
hun ogen hebben
nog dat koude
die mannen
hebben mij bekoord
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid…
Waalsdorpervlakte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 De klok klinkt door de duinen
de vlam die eeuwig brandt
voetstappen op de paden
een bloem in een hand...
De vlag wappert in de duinen
als teken van die strijd
gefluister, dan de stilte
even terug in de tijd...
De klok klinkt door de duinen
brengt ons in gedachten
geeft het gevoel van dankbaarheid
en vrede, in twee minuten wachten...…
Het zaad verstrooid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 wat jij raakte
schitterde als goud
nu zijn je handen broos en oud
het water uit je bron
is langzaam opgedroogd jouw
wilde bloemen op een hoop gegooid
het zaad verstrooid
door tijd en tegenwind dat
hopelijk weer goede aarde vindt
jij hebt alles weggegeven
als je in de spiegel kijkt
weet je wat er over is gebleven…
Hunkering
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.118 Marktkoopman in wijze woorden
de spullen zijn je toch de baas
het gebed dat wij verhoorden
zet weinig bloemen in de vaas
verscholen in een regenjas
hou je de hunkering tegen
al jouw gedichten die ik las
zijn aan ons niveau ontstegen
wie het pensioen nakend ziet
verkoopt alle volle kramen
tegen het geestelijk failliet
van de meesters zonder…
Allerzielen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
728 Daar gaan ze weer: de velen die
de doden gaan bezoeken
met licht en bloemen,
met herinneringen
en droefheid
groots en teder.
Maar wat is dood zijn: leven
in een ander zijn, een niet
meer uit te leggen verband,
een geheim
dat aanhoudt
groots en teder.…
Oude schoenen in de sneeuw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.079 Het rouwproces voltooide zich in zwijgen
en een onvoltooide brief, vond een weg
in dromen die je niet kon beschrijven
het graf was stil met de bloemen
een kind van jouw liefde zong een lied
zo blij was je in het liefdeshart gekomen
dat je oude schoenen in de sneeuw konden lopen
zonder zelfs het minste spoor van verdriet
in een andere taal…
Ik schrijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
598 Schrijf over de zon die de aarde kust
de bloemen, die weer open bloeien
Van vogels, die hun vleugels uit slaan
over het lachen door tranen heen.
Als mijn gedicht zal worden gelezen ik
een glimlach bij de lezers zie verschijnen
dan weet ik dat mijn woorden en dromen
worden gehoord en ik ze goed heb verwoord.…
Het is jouw magie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 jij bent
geen pluisje
in de wind
of speelbal
van de tijd jij hebt
alles in de hand
denkt altijd
de mooiste bloemen
aan de overkant
maar het is
jouw magie
die ogen trekt
woordloos wordt
de liefde in je
schoot gelegd
jij bent
een sterke vrouw in
het aan anderen geven
maar vergeet
vaak ook het recht
op eigen leven…