Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Bloei

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 957
- fluks komen De storm en de smart, Tot redding dier bomen, Ter lout'ring van 't hart: Een blaad'renzee wiegelt In spijt van de worm, En zielsadel spiegelt Uit straffere vorm! Wat dunkt u verloren? Wat acht ge verkwist?…

Bomen

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.987
Een stap voorbij het nu wast de eeuwigheid, alvast beschreven door dit loom vlottend blad. Hoe het groen patronen legt, ontferming ruist, de stilte klimmen laat naar takken onttrokken aan het oog. Wat kan ik zeggen? Ik weet mijn bedoeling niet. Ik sta dagelijks aan de broze rand van de eeuwigheid en val. En val vleugels. En val.…

Examen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 816
Een blad ritselt als hij het omslaat, terwijl een ander zuchtend opstaat gedwongen door een volle blaas. Hij peinst over lastige dogma’s van het vak waarin hij nu wordt getest. Een meisje plukt wat aan haar vest En staart naar het hoge plafond de meest bestudeerde loze bron waar ‘t antwoord dus niet zal verschijnen.…

Welvaart

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 309
Langs sloten gele dotters en lissen, Van de laatste ook enk’le blauwe, Enkele bruingekleurde rietsigaren, En bladen om fluitjes te vouwen. Tafereel je steeds minder ziet, Wijl ’t platteland stilaan zwicht Voor stedelijk oprukkend zicht Op steen, wat mij zeer verdriet.…

Vergankelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Verdord herfstblad rust nog even aan de tak vast voor het loslaten Ochtend strekt zich uit over de velden, mist wiegt de bomen zachtjes heen en weer, en elk vallend blad fluistert over het loslaten dat de weemoedige herfst onvermijdelijk brengt.…
CB8 oktober 2025Lees meer >

Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 978
Zie, de zee is aan het tranen, vogels ziek, ze kruipen onder blad, je ziet zelfs niet hun klagen. Uit het zicht onttrokken, stil is 't leed, ziektes, golven spatten het wezen uitéén, pijnscheuten springen, zoals stikstof bij nacht de bomen verlaat, 't verschrompelen van ooit gezonde bladeren.…
arensoog10 december 2025Lees meer >

Thuiskomen

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
Hier mag de vermoeide aandacht eindelijk rusten op de fijne nerven van een verweerd blad. Langzaam word ik een deel van de rimpeling in de poel, een spiegel voor wat onbenoemd mag blijven. Geen grens tussen stammen en mijzelf, slechts de hartslag van dit zwijgende bos.…
CB2 maart 2026Lees meer >

Thuis op deze aarde

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 404
Ik zie de nerven in een blad, een heel universum, en merk hoe mijn spanning in de bodem zakt. Ik ben niet langer een losse snaar in de opkomende wind, maar deel van het grote, trage ritme van de natuur. Gedragen door de grond, omarmd door het groen, thuis op deze veranderlijke wereld.…
CB22 maart 2026Lees meer >

Poëziealbum

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
vergeelde bladen onder doorschijnend licht waar bloemen eeuwig in papier mochten wonen en bibberletters groter leken dan een gezicht nu het schrijven zelf tot op de letter ontleed alsof vergeten iets was wat alleen volwassenen deden we plakten de wereld dicht met poezen,hartjes elfjes, en een beer met een raar rood wang alsof…

De lieve kleine dingen

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 155
Vlinder op een blad de morgen houdt haar adem alleen dauw en licht Het moment waarop een kopje warm tegen mijn handen leunt, terwijl de ochtend zich ontvouwt in een heldere rust en de eerste stilte iets in mij aanraakt zonder een enkel woord.…
CB31 juli 2026Lees meer >

De nazomer in mij

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 270
De lucht draagt de geur van gras en aarde die de nacht nog vasthoudt, en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel, een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent. Het licht wordt voller in de ruimte waar gedachten langzaam stiller worden.…
CB11 september 2026Lees meer >

De schoot van het najaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 20
In de moerbeiboom hangt nog de zomer als een geslacht lam in de takken, bruin bloed op het blad dat druppelt in de poel waar mijn vader stond en God noemde wat hij nam.…

Elburg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
de tijd is ontglipt in de oude stenen straat smal en dicht bebouwd de stappen blijven licht aaneen gereid als strofen van een oud gedicht de zon meet gehoorzame tijd in smalle schaduwen langs stille gevels waar een eind en begin voorgoed verwisselbaar zijn ingericht er is hoog vergeten ruisend in groene koepels van bomen op de…

Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.186
je hebt je vruchten weer geschonken ik heb ze voor je opgeraapt op een sierlijk schaaltje laten lonken wel zó dat ze niet zijn weggekaapt je hebt je bladeren laten zweven fors heeft de kou roofbouw gepleegd en ik heb stilletjes weggegeven jouw blad - tranend bijeengeveegd en daar sta jij, o trotse boom de winter kleurt je kaalheid maar…

Ouder

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.524
De vorm van ouder worden, een blad in het vergeetboek, dat lazen ze hem voor althans, gezichten uit oud gesteente, de lippen verzuurd en het hart nog erger. Dat zag hij toen in dorpen en steden en dus vertrok hij, zonder begin.…
Oliver25 augustus 2002Lees meer >

oude linde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.237
jaarlijks moet hij onder het snoeimes wilde scheuten wat bijgeknipt hij houdt bloesem in de knop lover weert zon die dramt een pronkziek maar blakend kind een spits blad als een schroef laat de kiem tollen in wind zijn vlees is wit gebroken in bruin als een oud gebit schimmel heeft zijn ringen gewist uit de holle stam groeit een…
Wim Veen1 december 2005Lees meer >

Beurtzang

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 608
iedere Goddeloze zondagochtend smeek om diepgang ik wil je niet meer uitzwaaien wanneer jij per carrousel vertrekt om naderhand met hetzelfde liedje bij mij terug te keren opdat het enige dat onveranderd blijft de verandering is die ik niet meer verdragen kan is het daarom zo vraag ik je luister zing en geef me dan toch mijn blad…
six5 februari 2008Lees meer >

jouw strijd

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
De blauwe lucht van deze morgen is weg De zon, de warmte komt niet meer Wel een nieuwe dag met nieuwe kansen Een leeg blad elke keer Gisteren was een hel Een dieptepunt in je leven Met 170 over de snelweg racen Wil je jezelf nog kansen geven?…

genadesteek

netgedicht
3.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 17.954
1 in de arena zwellen de geruchten tot een gifwolk de keizer keert zijn vlakke hand een halve meter boven de schoot een wenk die kwade tongen sust onder hem een ovalen bekken de walm van ranzig zweet zuilen stutten de gevels met een krullend blad bekroond gieren staan vleugel aan vleugel te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt…

ENKHUIZEN

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 880
tot een vlucht aaneen en muzikantentrommels bonken hun ritme uit de stad hierheen veel mensen zijn te hoop gelopen 't gehoor, één horende trompet de zware klanken vouwen open tot werken, eens in toon gezet wij zijn publiek, één ding geworden dat voor de tent heeft postgevat, de dirigent grijpt de accoorden en werpt ze driftig van het blad…

Stil dorp

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Geen mens durft gaan langs 't zandig pad, Wijl 't rustend dorp dan wakker schrikt, En verwijtend de wandelaar tegenblikt Die treedt op takken en krakend blad. Ik kom niet vóór de avond thuis, Dat elk geluid als een dreigend woord Niet roept hoe ik de stilte vermoord. Vóór 't donker is kom ik niet thuis.…

- De wilde roos -

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
Mijn bleeke roze bloesem, mijn blad mijn liefdevolle blik... wat zou ik ervoor over hebben..ooh rozenhout, ik vrees je felle prik. In gloriegouden tijden wil jij mijn geven leiden, de pijn die liefde overwon?…

HERFSTHEIDE

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.183
'k Vlij me in een kuil en dek mijn leden moe Met geurend blad en ros ruig heikruid toe En luister, oor en hart aan heideschoot. Nu waar 't wel zoet, terwijl ik d' aardgeur dronk, Zo stil dit hart werd en hier zacht verzonk In 't lang verlangd mysterie van den dood.…

HET WERK

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.718
Zij spotten zo met spotlichtende ogen: de Dwaasheid links en rechts de armoe lacht: en ik blijf naarstig over 't blad gebogen en maak gedichten zangerig en zacht.…

vertel mij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
vertel van het uur dat zich traag verplaatst in het lome licht dat schuilt achter verstild bladerdek waar een vogel zweeft op de thermiek van verlangen zoekend naar zon die het voorjaar brengt vertel van de wind die verhalen leest van huiverend woud en vertel van het blad dat een bries imiteert op de zachte deining van een slaapdronken…
Kees Visser6 augustus 2011Lees meer >

Hoe vredig is het sterve in de natuur

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Het blad valt af, roest op de stille aarde, vergaat en krijgt in 't vergaan nieuwe waarde: elk wezen weet zijn tijd en beidt zijn uur. En altoos is, tussen de tijd van sterven en het opkomen van een nieuw geslacht, een verbeiding, iets als een stille wacht op de anders zo drukke en volle werven.…

Droomdrogsel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Daar tuimel je uit je ziel Drollig draaiend verspijkt puntend Kies kas gekozen hazenpad Manliefde druppelig vergooiend Spetters op klevende oogharen Knipperende knaspige pupillen Blind blad blader zijn fijn venijn Wiegel weg gevlogen warmte Met glasvensterige scherpe stukken Steek je wulps woest stotend In zeisige zolvende zachte man Hieper…
KeesJan Plomp10 februari 2013Lees meer >

VAN DE NATUUR

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.628
Ik ga verheugd tussen de wonderen Van schoonheid om mij heen, een eenzame; Ik weet mijn tijd genaakt, ik val weldra, Als een der blad'ren, die de goede aarde dekken Met bloed, waaruit de nieuwe lente groeit.…

Toekomst?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
De weiden zijn als steppen, al het groen is er wel af, het graan verdort tot knikkend stro, de aren enkel kaf en ook de suikerbiet en Bint die komen niet in blad; de boer bidt tevergeefs zijn Heer ~Maak het vandaag nog nat~. Het grootste drama speelt zich af in een verdroogde sloot: daar sterven zeven kikkertjes -hoe triest- de hongerdood.…

Besluit

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
boom verzaagd tot planken O wat hield ik van haar oude hout en haar jaarlijks groene takken, mijn eigen meters regenwoud Ik heb haar omgehakt na zoveel jaren, met haar stam zwaar in de grond; de reden kan ik niet verklaren, de spaanders vlogen in het rond Ik weet alleen nog dat ik plots de bijl vond in mijn handen en het scherp geslepen blad…
Mart Stel26 september 2014Lees meer >