25015 resultaten.
Onverharde weg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 Voor het niet meer lukt
om de kieren van ramen
en deuren af te dichten
tegen verraad, moeten we
andere risico's nemen
om onze dromen te behouden
Tot het niet meer lukt
om met handen en heupen
onze onmacht met elkaar
in liefdesliedjes weg
te dansen en mee te zingen
met het geluk en het verlangen
Dan samen met ogen en lippen
te dansen…
het vertrekloket
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
831 traag en krakend gaat
het rolluik open
een man met gestolde
woorden en klanken
schuifelt richting vertrekloket
de aarzeling klimt
naar zijn keel omhoog
ontdaan van het zichtbaar
onzichtbaar zijn
het uitgewoond zijn
ontdaan van de
getelde stappen in
dit omheinde vlakke land
het verlangen naar de
kleurrijke geboortegrond
een nasale…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 Want er is geen weg terug……
Bij het gammele landhek
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.044 Strontvliegen en dazen
met geen staart weg te slaan.
Wel erg ver van de oeros geraakte
lobbes van een lady,
nog een eeuw fokken en krachtvoer
en je hoovercraft
op je uiers de wei door.
--------------------------------
uit: 'Wolkenjagen', 1997.…
dit dwergkonijntje laat zich bibberend bekijken
gedicht
3.3 met 26 stemmen
13.566 volk stuift op platte gympen uiteen
zo'n hoofd is een hard ding
-weg uit deze dimensie!…
Sneeuw voor de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.425 Onvermijdelijk zijn we
Ver afgedwaald
Niets is nog hetzelfde…
Huisje nummer zeven
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
689 de geur van vers gemaaid gras
verbloemd het dorre leven
in dit hof, dat nimmer groen was
zoek ik huisje nummer zeven
een bord geeft wat weg is aan
Lindeplein slechts een gegeven
ik zie geen linde staan
maar wel huisje nummer zeven
daar versteend meneer van Lem
hij was wat achter gebleven
de gemeente metselde hem
in huisje nummer zeven…
eiland van echt
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
867 Hoop heet mijn eiland
geen twijfel aan het bestaan
het kwaad kan er niet komen
want het is te ver hier vandaan
maar de zee ruist er verlangen
naar een toekomst die nog is
al het moois dat ik kan bedenken
geen gedachten over gemis
de rots raakt het vertrouwen
in de woorden die hij mij zegt
betere tijden zullen komen
de doem werkt hij weg…
Jouw schoot
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.402 Het was jouw
fluweelzachte schoot
zij was ‘t die mij heeft gevangen
die geen ontsnappingsmogelijkheid bood
ze omklemde mijn verlangen
met dat wat leven schenkt of dood
Toen uit elkaar gegaan
na mij nogmaals te hebben
omarmd en ontvangen
ging je weg ver bij mij vandaan
waarom waarom
wat zie ik niet
ben ik zo naïef zo dom
ik zal eeuwig…
De vissen vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De grote zee
schuimt onstuimig
De schepen worstelen
zich er doorheen, duiken
steeds weer op uit de golven
op weg naar de haven
die het wilde water temt
De vissen vliegen
uit de handen van de schippers
snel aan wal, tot hoge stapels
onder de bruinrode hemel
van de ondergaande zon
en de schepen veren op
Aan de donkere horizon
droomt…
- Mos groeit overal -
hartenkreet
3.5 met 50 stemmen
2.674 Oneindig ver blijf je weg,
ik zie verwijderd
mos groeit overal,
verdelgd, prikkelt en inspireert
verzacht mijn verlangen.
Mijn weg hij kronkelt
loopt soms op het einde.
Groen en glad
maakt hij dromen waar.
Nieuw begin zie je
wel dezelfde dag?
Ik knipper één keer
met mijn ogen
en jij bent weggegaan.…
Voorbij de tijd (Terzanelle)
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.571 Mijn vriend, de dagen zijn voorbij gevlogen
met stille vreugde maar ook met leed belaân
wetend dat onze wegen nimmer samen bogen
zoals de sterren ver verwijderd saam bewogen
gingen wij gescheiden in een zelfde baan
mijn vriend, de dagen zijn voorbij gevlogen.…
Tijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 onbewust van wat hij gestolen heeft
geniet
van de zon en het gezang van kinderen
die in een lokaal van de school waar hij langs loopt
vol overgave een zojuist geleerd lied zingen
als hij de rand van de stad bereikt
of was het een dorp
lonkt het weidse uitzicht
vrije schijnbaar tijdloze natuur
nodigt hem uit
op te gaan in leven
tijd valt weg…
Jipsinghuizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 N976
vanuit het noorden
de auto levendig
laveren door bochten
met zeventig
langs Weenderveld
totdat
aan weerszijden
zijkanten verschijnen
van twee boerderijen
dicht aan de weg
alsof ze omarmen
warm welkom heten
weten
dat ik het ben
de brug, een bocht
een zwieper in de weg
was vroeger de overweg
spoorstation staat er nog
achter een…
Naobers
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
412 Langs de weg
naar Bellingwolde
staan
drie gedaantes
spreken mij aan
wie ben je ?
waar kom je vandaan ?
van wie ben je er een ?
hoe moeten we dat verstaan ?
die gedichten allemaal
in Hollandse taal
is dat normaal ?
je schrijft over ons
ons gebied
dus waarom niet
in Groninger taal ?…
Wolkenbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 rijdend op de weg
zie ik
op elke horizon
torenende wolkenbergen
zo ver als ik kijken kon
ze liggen te wachten
ze zijn stil
houden hun regenbui in
raden mijn gedachten
vragen wat ik wil.…
Angst voor
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 op de goede weg
Mijn eigen weg
Komt steeds meer
In zicht…
Zicht loos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
512 dat meisje in mij laat mij nooit vrij
iets wat ik ook niet meer verwacht
‘Ga terug, stop met lopen’
dat is wat ze zegt, wat ik hoor
Maar toch hebben we beide niet op deze weg gelopen
Waarom schreeuwt ze dan door?
Mijn nieuwsgierigheid neemt toe
mijn zicht neemt steeds af
mijn hart loopt er naartoe
en zo wandel ik in mijn eigen graf…
Onze vrije wegen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
494 De bloedrivieren,
die door onze levens lopen,
leiden bloed dat ook kruipt,
wanneer het niet kan gaan.
De zenuwbanen,
die mijn gevoelens voeden,
verbinden angst met moed.
Moed leidt tot besluiten,
die ik zelf wil nemen.
Blokkeer levensstromen dus nooit,
die ons bewuster in leven laten.
Laat ons naar woorden zoeken,
die elkaar niet misverstaan…
Openstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 De liefde kent eigen wegen.
Zal straks met haar samen,
mediteren gaan.
Liefde weet wat ik niet ken.
Liefde zoekt lief geluk voor ons,
hetgeen wij niet vinden kunnen.
Ik niet vinden kan.
Zie! Liefde zoekt hier!
Het zoekt ons samen.
Het zoekt jou.
Er wordt gezocht vannacht,
mits onze ramen en deuren,
wijd openstaan.…
Leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
510 Leven
Wijs me de weg
Leven
Ik ben de weg kwijt
Leven
Maak me zichtbaar
Leven
Neem me bij de hand
Leven
Hou me vast
Leven
Ik heb je nodig
Leven
Heb me lief…
Oneindige energie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
569 Ik ben
Zomaar
Op weg
Dwalend
Ik weet
Niet
Waar heen
Hoe
De weg
Zal gaan
Vertrouw
Op de
Oneindig
Sturende energie
Die me
De weg wijst…
Naylita
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
691 Naylita, wacht, wacht verdorie toch,
een opwindender weg komt er nog.…
rennen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
491 ben jij
de hoek al om
op weg naar weg
later is voor later
Rennen kind
wind mee…
Het bankje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
575 Er staat een bankje langs de weg,
omringt door een kleine heg.
Ze staat daar eenzaam en alleen,
dus ik denk, ik loop er even heen.
Ga zitten op het groene hout,
het is nog niet opgewarmd, het voelt nog koud.
Strek mijn benen, leun naar achter,
ja heerlijk, maar ze mocht wat zachter.…
[ Midden op de weg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Midden op de weg
ligt een steen, er ligt een steen --
midden op de weg.…
nieuwe wegen wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 met een rugzak vol verhalen
gevuld met wat was en wat jij leerde
sta je aan op de drempel van vertrek
klaar om opnieuw te beginnen
wat achter je ligt
vormde en verrijkte jou
wakkerde je nieuwsgierigheid aan
waar liggen mijn grenzen
wat roept mij verder
je draagt met moed in je hart
het weten in je handen
ik ga weer op pad
de horizon…
nakomelingen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
416 aan askleurig zand ontsproten
verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten
allen door grind en stoffelijke grond geschoten
wat zal van onze dagen blijven hangen
zo vluchtig als wederkerend zij zijn
nooit meer door een verleden bevangen
verscholen in het stenen hart zo kristallijn
nu is de tijd om zichzelf te dragen
voort te gaan langs wegen…
Langs de holle weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Een oude eik houdt stand,
waar het pad zich buigt in stilte.
Wind gaat door zijn takken
zoals jaren door een hart.
Er is geen woord meer nodig hier.
Alleen het ritselen van bladeren,
het zachte vallen van het licht —
en in zijn schaduw ademt tijd,
onzichtbaar, maar aanwezig.
Alsof de wereld luistert ...!…
Vind zelf je weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
155 Vind zelf
Je weg naar binnen
Naar de diepe
Ontvankelijke scheppende Ik
Dan opent je hart zich
Voor anderen
Voor het andere
Nieuwe
Vreemde
Wonderlijke
Van alles…