29229 resultaten.
het gebeurde in het begin
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
789 tot het licht
hebt Gij geroepen
de sterren ontsteekt
Gij in stilte
U bent de cartograaf
van hemel en aarde
de zeeën in
druppels verdeeld
ebbe en vloed wachten
op de dageraad
mond op mond
de eerste mens beademd
Gij telt de tijd en de
haren op mijn hoofd…
tao één
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.416 gezeten aan tafel en stoel
bezeten vol gedachten, een heleboel
gedachten, woorden en beelden
verbeelden mijn werkelijkheid
jou zie ik zoals ik denk
ik zie wat ik weet
leeg kijken, zonder beeld
leeg kijken, zonder verwachting
ik ontrafel steeds weer
een mens, een mysterie…
In ijskoud confronteren
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
892 ik kloosterde
dacht vrij te zijn
maar stilte kluistert
alle woorden en
ketent me aan eenzaamheid
sandaalde in een
koude pij door de
kerkers van mijn geest
kende heg noch steg
ik was er nooit geweest
heb me ontbloot
de reiniging gedaan
in ijskoud confronteren
misschien word ik een beter mens
eens moet ik het proberen…
Wie ben jij?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
960 Wie is de mens: de een, de ander,
wie is dat vreemde wezen dan
soms zo vertrouwd, altijd ongrijpbaar
mysterievol, maar 'k hou ervan.…
koningshuis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.076 haasachtig knaagdier
een koning zijnde
en keizer over een ander
het is meer dan erg
gemeenschappelijke grond van vleiers
van meer dan drie dimensies
draagt de ouderwetse reiswagen
met gedempt groot licht
het lijf van mens en dier
hetzelfde als tevoren:
diep denkend en in hokken
of achter afrastering gehouden…
Eenzame kerst
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.773 Ik drink weer hop en gerst
verveel me, dus ik dicht
is dat dan nu de kerst
die ik me heb verplicht
Ik ken ze nog frapanter
een meisje veel charmanter
Is twee dagen alleen
met niemand om zich heen
Eindelijk eens tijd voor zich alleen
Geen debiteurenlijsten om haar heen
Is dat allicht de kerstgedachte
Waar elk mens ooit eens naar smachte…
kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
732 afgeleefd mens -of dier-
een stuk in zijn kraag
en in gepeins verzonken
begint plotseling te lachen
op die vreselijkste dag
vluchtend uit het labyrint
-met bloemen van allerlei kleur-
de ontploffing is nabij
het schietwerktuig der vijand
met lange achterpoten
laat dat rugdeel van een kledingstuk vrij
wat een volgeling bedekt…
Dit leven kreeg je cadeau
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.985 Ik zie de hoop in je ogen
je wilt nog zo veel leren
maar ze is gevlogen
en zal niet terugkeren
Moe gestreden mens
sla je ogen vredig neer
vlieg weg als een wens
en je ziet me ooit weer
Slaap maar in bij mij
het is echt wel goed zo
eindelijk ben je vrij
dit leven kreeg je cadeau……
De afwas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.252 Toch wens ik ons samen aan de afwas,
een gebroken kop waarom we lachten
kan misschien lijmen wat eens was,
anders koop ik wel nieuwe huisraad,
een mens kan niet blijven wachten,
de vaatdoek hang ik aan de draad
en onze scherven raap ik samen,
ondertussen open jij de ramen.…
Misschien
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.951 - een mens, een vrouw, een vriend -
Een parel, of zo iets, -
Iets dat ik eig'lijk had verdiend -
En toch - ik weet toch niets.
Nee, gaat mijn leven iets voorbij,
Dat 'k zelf niet goed kan zien -
Dan is 't voor andre', en niet voor mij, -
En toch - misschien - misschien!…
Geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.236 Een "opkomende" of "ondergaande" zon in mijn leven,
Kan mij het gevoel van een allergelukkigst mens geven.
Ik sta 's morgens op met de woorden: "Pluk de dag",
En geniet van het leven omdat het mag.
Een zelf geplukt boeket veldbloemen aan mij geven,
Betekent voor mij meer dan de grootste bos baccararozen in het leven.…
de levende moeder
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
870 gelijk aan mij
geraakt de aarde
in alle sferen
zo bezwangerd
uit ondermaanse
maagdelijkheid
geraakt stof bevrucht
in de levende moeder
vaak is dit
een moment
als alle jaren
waar we intens
naar uitstaren
nog zuchtend
in de barenswee
mag ik, de mens,
opnieuw en vertederd
de verduistering
uitvaren…
vrouwendag
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.773 geef ze vrijheid om te kiezen
geef ze de tijd om mens te zijn
geen beperkende belemmeringen
laat ze fungeren in zelfverwerkelijking
heb lef en ambitie
gooi je voelsprieten open
toon je impulsen
en benut je meerwaarde
laat niets onbenut
beklim die bergtop
wees geen standaardvrouw
maar benut je eigen ruimte…
wist zijn laatste avondmaal
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
796 hij keek ze aan
en wist zijn
laatste avondmaal
één zou er gaan
voordat de haan
drie keer zou kraaien
de anderen zouden
volgen onder hoongelach
en spot bedolven
maar geloofde nog in
zijn messiaszijn ondanks
de kruisiging en pijn
hij had het lot met zijn
herrijzenis beschikt de mens
deelde in God met eigen ik…
De dader ligt op het kerkhof?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.459 Opnieuw is er een mens
omgekomen.
De dáder,
niemand weet wie
het deed;
eenieder vertelt
een ander verhaal.
Maar één ding is zeker,
’t slachtoffer, een váder
gaat naar het kerkhof
en niet de dáder!
( Bron metro 22-8)…
Waartoe, waartoe
poëzie
2.9 met 13 stemmen
2.443 Een sterke mens leert eeuwig gaan.
Wanneer, wanneer
zijn de dagen daar dat ik sterven leer?
Sterven kan ik iedere dag.
Dies leef ik wat ik leven mag.…
in armoede
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.026 jij, jij leeft als een luxe object
en kijkt minachtend neer
als een mens je voorbij gaat
gekleed in doodsimpele gewaden
je verbergt je schijn
door te paraderen
met veel te hoog gegrepen madammen
terwijl diep in jezelf
je geweten je verwart
want ook jij
leeft in de armoede
van de maatschappij…
Witgevlokt.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
762 elk dier en elk mens
mocht weten van de wattenlaag.
en ohja, zelfs ik
voelde de prikkels
van elke windvlaag
langs mijn oren
zo guur, zo fris
zo december.…
Ingebeeld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.035 hoe droog waren mijn lippen
toen ik, ten langen leste, dorstig
van stoffige wijsheid proefde
tandenknarsend viel
mijn wereldbeeld in duigen
toegedekt met droge blaren
zocht wederom,
gelijk de mens is,
een andere schim
die ook in mijn
gespiegelde vitrine
vertoefde
ik was van mijn
schepping getuige
en kon weer de
horizon verklaren…
Belemmering
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
773 onbewust heb ik wel weet
van macht over materie
vertrouwend op die scheppingskracht
geef ik mij aan Morpheus over
in empirische twijfel echter
ligt reeds creatieve dood besloten
als een eeuwig zwarte nacht
vragend vrees ik voor de sluimering
en wat een mens daarmee vermag
hecht ik aan de rede
en zijn waan van overdag…
De verloren voorspelling...
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
672 oeverloos gebral dat platter lijkt
dan de laatste poging om de aarde
als een blauwe bal te bekijken
(wij weten wel beter, wacht eens even)
de mens is dood
gestorven voor de ogen van God
toen de hemel open klaarde
en hij besloot om de vlag te strijken
Eva Mirai……
‘k zou met niets kunnen leven
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
2.133 het ontwaken met lege handen
nog geen besef van tijd, beslagen
ruiten met mijn adem van vannacht
met op het kussen nog
de bonzen van het hart
‘k zou mijn leegte willen vullen
met zaken die ik niet wil maar
die ‘k moet dragen zoals
de oren van mijn bril
ik zou willen zijn met hem
die ik slechts ben – een mens
zoals die ander maar dan…
voor wie vertrekt en achterblijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.258 zoals elke vogel zijn eigen lied beluisteren
laat, in gedreven klanken kenbaar blijft
zo krast ieder mens zijn sporen in de aardse
tijd om niet in vergetelheid te geraken
voor wie zich met hem verbonden weet
hij zich onderhuids vermoeden laat
schuilend in stillere, onuitwisbare dagen
(aan Ad.B)…
De rol van God
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
741 niet doen
als ik de mens zijn fouten kon doen herstellen
dan zou ik dat.... niet doen
als ik op alle vragen de antwoorden kon geven
dan zou ik dat.... niet doen
er zou een strijd losbarsten om alles dat ik kan
om alles dat ik weet....
....de rol van God is aan mij noch aan u besteed…
Ik geef je een bloem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.092 ik geef je een bloem
recht uit mijn hart
voor al je smart
ik brand je een licht
voor al je verdriet
dat mijn hart ziet
ik wens je de hoop
vanuit het diepste water
kracht te vinden voor later
om steeds te kunnen blijven
begrijpen, dat wij allen als mens
jou willen begrijpen
in het juiste licht…
Met een pen viel te beschrijven.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.121 een kinderstem sprak de wereld toe
niet meer te vechten -
met haar sprekende ogen
wist ze ieder mens te raken.
haar mond was en is nog steeds stil
omdat doden nu eenmaal niet praten.
maar de klanken van dit meisje
heeft iedereen diep ontroerd -
met een pen kon zij precies omschrijven
hoe harten werden ontnomen en ontvoerd.…
Zonnestraal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 een glimlach hotsebotselt
door straten en stegen
verandert door weerkaatsing
van mens, plant en dier
hij beroert de stervende
bij zijn laatste zuchten
een minnend paartje
heeft slechts oog voor elkaar
een boom ritselt even
in zijn zacht voorbijgaan
een kind pakt een krijtje
tekent een grote zon…
De wijsheid van Boris de beer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
701 Boris zal wat wijsheden debiteren
voor jullie berenheren,
hoe kan je een mens of beer
rijker maken keer op keer ?
Niet door hem iets meer te geven
maar door een van zijn begeerten
weg te nemen...…
Papier
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
623 In vele e-mails komt een bericht,
denk over papier niet al te licht,
wacht voor u de printer gebruikt,
want teveel is overbodig en ik denk besmuikt:
er sneuvelen bomen om aan de nood te voldoen,
maar als ik die gewraakte rechters zie
met al die bundels papier, dan meen ik toch:
er ligt echt wel een boompje hier.…
WELKOM, WELKOM
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
772 Wellicht de liefde
voor en van iedere mens
en alles wat is.
Eigenlijk willen
we allen hoogste geluk
voor ons en ieder.
Je bent steeds welkom
om geheel jezelf te zijn
en zo gelukkig.…