2620 resultaten.
VELDBLOEM EN KASBLOEM
poëzie
3.2 met 20 stemmen
4.709 Zeg eens gauw: sliept gij zoet in uw knopje,
En wat weer of gij heden verwacht?
Ereprijsje : 'Goede morgen! wij sliepen als rozen.' —
Gouddropje: 'En het weer wordt vandaag vast heel mooi.' —
Madeliefje: '’k Heb een plaatsje aan uw knoopsgat gekozen,
waar ik stervend mijn bladertjes strooi.' -…
Anatolia
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.204 Feodosia Crimea Ukraine òù 10
Anatolia klinkt droef in de wind
De arm gestrekt wijzend geleden
Verhalend van nazies luchtmacht
Verwoesten Feodosia tot op heden
Het edele ras der rijks Germanen
Stuurde overmacht in marine vloot
Vanuit zee bestookte zij Feodosia
Mamoesja’s en kinderen gedood
Oprukkende nazies tanks oost Crimea
Sofjet…
Jouw gezicht .....
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.891 Een stralende lach op je gezicht
ogen die fel staan maar ook kunnen verwarmen
'n blik starend in de verte gericht
Gedachten die heden en verleden omarmen
Af en toe een rimpel op je voorhoofd
'n peinzende rimpel wel te verstaan
eentje die je stralende lach verdoofd
waardoor de blik somberder kan staan
Maar dan komt er weer die glans
die…
HUISARTS
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
17.681 Waar beleef je het nog heden ten dage, dat een huisarts
altijd tijd heeft, wel een "gaatje" voor je maakt, altijd
naar je luistert en je antwoord geeft op al je vragen?
Nou dat zal ik je zeggen, ik maak het mee en ik besef
maar al te goed dat het uniek is wat mij overkomt, 20 jaar is
tenslotte niet niks.…
Kei
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.961 Ik kijk in het heden
Met een lach...
En nu kom jij voorbij
Alles ligt weer open,
Begin zelfs weer te hopen.
Ja jij!…
Najaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.178 Angor, angor van het heden. Er hangt zoveel
mist daar waar ik klaar wil zien. Hij is
te klein, de kring, benauwend, stalen banden
rond je borstkas en die schroeven ze dicht,
ze pletten de lucht uit je longen; je hart
bijeen.…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 Als dat toch het heden was...
Mijn liefste ik mis je, elke dag,
ik hou nog steeds van jou,
ik mis jouw stem, ik mis jouw lach,
zoveel dingen waar ik van hou.
Het is voorbij, de tijd schrijdt voort,
na elke dag komt weer die nacht,
dat duister dat mijn rust verstoort,
er blijft er één waar ik op wacht...…
Bij de Jaarverwisseling
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.815 Gij, Hoorder der beden,
(U heb ik beleden)
o Dat ik, van heden,
Dat pad mocht betreden;
Voor vallen behoed!
't Verkoelen
Gevoelen
Van d'onreine gloed!
't Ontspringen
Bedwingen
Van 't driftiger bloed!
Met vrezen en beven
In waarheid herleven
Voor 't Eeuwige goed!…
metamorfose
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
825 als een rups kroop ik traag voort
door pijn dag en nacht gestoord
kronkelde me in allerlei bochten
heb me zo door het leven gevochten
steeds verder ben ik weg gegleden
tot er niets meer was in het heden
ik was mijzelf volledig kwijtgeraakt
heb door uitputting de strijd gestaakt
mijn oude huid die past me niet meer
juist daarom doet het overal…
Meisjes van tachtig
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.951 meisjesdromen
gladgestreken doch afgekoeld onder zakjes ijs
deed zij mee aan een hilarische make-over
eenentachtig draaide zij eenvoudigerwijs om
om prijs mee te dingen voor een sappige lover
haar pigmentloos kapsel werd lichtoliedom
maar `t strak platgezogen buikje gebood goede zin
dus liet ze onder invloed een navelpiercing zetten
welke heden…
Genesis 1
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.182 Geklitte moleculen in zonlicht verwarmd
aan lauwe aarde ontstegen komen tot leven;
vele generaties evoluerende levensvormen
leiden tot verscheidenheid in het heden.…
'k Versta de eindeloze rouwe
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.971 Betrouw op God die heden slaat,
maar die uw troost en toeverlaat
zal zijn, in uwe druk, en morgen
voor vrouwe zal en kind'ren zorgen.
---------------------------------------------------
bij de dood van Karel-Joseph Claeys (1841-1896)
scheen - scheiden
miek - maakte
bij de werke - binnen bereik, volgens plicht
drift - bezieling
uitverkoren…
Groninger Hogeland
gedicht
3.6 met 29 stemmen
13.986 Geef ons in dat eeuwig heden
een vernieuwd Uithuizermeeden.
Geef ons Roodeschool en Spijk
in de kromming van de dijk.
Geef ook Bierum, Oldenzijl,
Westeremden eeuwig heil.
Geef ons door uw trouw verbond
hoge luchten, zware grond.…
Horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 je te kijken
hoe hoog durf je te staan
op schouders wankel
of gedachten reeds vergaan
Hoe ver durf je te reiken
waarop moet je afgaan
angsten geen beletsel
alles heel spontaan
De horizon verdwijnt vanzelf
als de duisternis
het zicht ontneemt
op de verre
vanzelfsprekendhedenen
en de voor de hand liggende
begerenswaardigheden
het heden…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 Eden
stemmen uit een lang verleden
mijn raadselachtige geest,
gedrenkt in "toen",
laat mij vreemde dingen doen
achter die oude deuren en ramen
waan ik mij met de nonnen samen
ik zie getekende gezichten
die, bij mijn binnenkomst,
in hoop oplichten
dan verdwijnen de schimmen weer
naar het verleden
en blijf ik, of ik wil of niet,
in het heden…
Bij de Jaarverwisseling.
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.793 Gij, Hoorder der beden,
(U heb ik beleden,)
o Dat ik, van heden,
Dat pad mocht betreden;
Voor vallen behoed!
't Verkoelen
Gevoelen
Van d'onreine gloed!
't Ontspringen
Bedwingen
Van 't driftigtiger bloed!
Met vrezen en beven
In waarheid herleven
Voor 't Eeuwige goed!…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 23 stemmen
5.443 Toen ik heden opzag van mijn leven,
Uit de schaduw van mijn stille zorgen,
Zag ik, tot de witte diepe verte,
Weer de Schoonheid om mij henen slaan, -
Tot haar immer onverwachte gaven,
Tot haar wijde zegenende handen,
Tot de kalme stammen van haar vruchten
Ben ik weer gelukkig heengegaan.…
Vat de dichter samen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
1.020 ging alles mij te ver
ik dichtte over rozen en stranden
en over hele verre hete landen
ik rijmde mijn hersens bijeen
en trok ze uit elkander
over pruimen berken en eiken
alles mag je ermee vergelijken
ook witte wieven en hunebedden
konden poëtisch mijn ziel verrijken
vriendinnen uit een ver verleden
wandelden bij mij binnen in het heden…
Leidens Ontzet 3 October 1574
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
988 de stad zond stoer het antwoord
“De vooglaar, op bedriegen uit,
den vogel lokt met zoete fluit"
er was groot kabaal bij de Koepoort
door instorting van de stadsmuur
het ergste leed was toen geleden
de lafaards vluchtten in paniek
hun hutspot stond nog op het vuur
dit wapenfeit heeft de toon gezet
elk jaar viert men Leidens ontzet
heden…
Jij..
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.664 Jij hebt al een heel verleden,
ik maak de mijne in het heden..
Wij zijn niet voor elkaar gemaakt,
en toch was jij voor mij volmaakt..
Besloten om allebei onze eigen weg te gaan,
een ander pad in te slaan..
Beter voor ons allebei,
jij en ik in plaats van wij..
Ik zal je nooit vergeten,
dat is iets dat je moet weten..…
Somewhere
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.410 Laat heden hierin alles zijn vervat,
dat ik je vriend heet en jij mijn vriendin -
de lucht is grijs, geef het de purpren zin
die zoiets vroeger in Italië had.…
Geen dal is te diep
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
3.442 Waarom nou zo’n donker heden?
Kijk omhoog, vanuit jouw diepe dal.
Want op de rand wacht een vriend,
Iemand die jou uit dat dal wil helpen
die vindt dat jij beter verdient!
Want er zijn nog mooie dingen.
Het leven heeft nog wel zin
en als je wil blijven zitten,
Dan komt die vriend de put wel in.…
- Later -
netgedicht
4.1 met 56 stemmen
711 Niet net nu, niet het verleden, het heden, later.
Later geboekt dan anders, te laat.
Later het persoonlijk gesprek laten, zo tergend
ons uitgebreid volledig afgewerkt programma,
later met niets vergelijkbaar de laatste strijd.
Onaangekondigd vertrekken op de geplande tijd,
vul het belangrijke later in, zorg dat het je leid.…
Zelfportret
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.462 hij kijkt mij aan
de grijsaard op zwart~wit
met een donker aureool
als ruggensteun
en in de mond een kennelijk
onregelmatig gebit
zou ik dat zijn,
die vraag daagt op
in mijn denken
de ogen neigen meer
naar onbepaald staren
of zijn er wellicht op uit
weg van het heden te gebaren
ja, ik ben het
en zie mij meer
naar binnen wenken…
Kennis, de hoogste graad ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
602 De hemel telt z’n spiegels,
waarop het licht zich deelde, de
sterren baden zich in de weelde,
bewezen in de stelling van
Fermat, in het karakter van
het kind in haar natuurlijk besef
wat met dit axioma speelde,
verspreidt zich een ideaal in mijn
gedachten, leef ik in het heden
op gespannen voet, hongerig
naar waarheid houdt mij nog…
WARE LIEFDE
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.265 maak je vrij, maak je leeg
bezie objectief verleden, heden en toekomst
ga van jezelf houden in die gedachte,
dat ware liefde alles overwint…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 laten verleiden door
de smalle kronkelpaden
van mijn leven
daar waar ze kruisen
de jouwe
meenemend de half verrotte plank
schilvers wit
de piepschuim resten
van een verleden
Daar langs geleid door
een onbekende kracht buiten mij
naar het rechte asfaltpad
als een bezopen gek
verzopen in zijn tranen
Het piepschuim brekend
in het heden…
Ode aan het boek
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
824 Je neemt me mee van het uiteinde der aarde,
naar universa hier lichtjaren vandaan,
naar het heden, verleden en de toekomst,
van grote vreugde, naar immens verdriet.
Jij, jij doet me voelen, zo sterk als Jeanne d'Arc,
zo liefdevol als Elia,
zo wijs als de Dalai Lama,
als een moeder aller moeders
krankzinnig als Donquichot.…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 doorzakkend naar een verlengde diepte
en traag terug langs gestapelde ramen
van verlangens en tranen van weleer
zo vergaat de dag in fasen
van even zijn en vertekende dromen
waarbij niet is gezegd
dat de dood zich hardhandig
nu al naar mij uitstrekt
wellicht is het meer ontbinden
waarin werkelijkheid wordt opgewekt
en vrijheid vanaf heden…
Op doorreis door Vlaanderen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.592 Vlaanderen, Vlaanderen door welk noodlot,
door welk wonderlijk bestier
word je steeds voorbij gereden,
worden al je mooie steden,
Brugge, Antwerp, Gent en Lier,
tot op heden steeds gemeden,
waarom blijft er niemand hier?…