Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Ik draag het naakt

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Neem nu mijn hand [mijn liefste] die eelterig de tijd volbracht waar ‘t grijpen de jaren vergeelde in bochten die naar wij dachten nimmer meer zouden rechten Ondoordacht en onwetend door de tijd gedwaald - al was jouw lichaam het boek dat ik mocht lezen – toch kwam ik aan en overgrensde illusies en bakens die slechts fonteinen aan de horizon…
elze4 oktober 2008Lees meer >

Waar geen haven is

gedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 9.191
Je lyrisch betoog kan bewegen als een pont aan de steiger, je kapseist hooguit in het zich van een horizon, een verre vriend. Op de rede, op straat blijft het stil, al die tijd.…
Ad Zuiderent12 december 2018Lees meer >

Het leven is jong

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Gooi alle heimwee overboord natuur in de natuur geworden waandroom van een trouwe vriend hier in mijn stoel, met betraande ogen voor het vage beeldscherm waar iemand mij vertelde dat huilen ook bidden is ben nog ik nog vrij om na te denken het allemaal anders te zien, wil je mijn vaste land vasthouden mijn wereld nieuwe horizon geven verdwijnen…
mobar5 januari 2009Lees meer >

Nieuwe liefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.088
te verwoorden steeds weer op weg naar andere lakentuinen in mooiere beddenduinen begon de zinderende zomer steeds meer vorm te krijgen met het bewegen van zijn dijen verlegen buiging in zijn glimlach en al die tijd in stille omvang een beetje vochtig door het zweten keek ik niet verder dan naar zijn genietende ogen daar waar de horizon…
mobar28 juli 2009Lees meer >

Gezichtsbedrog

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
( zonder het lijfelijk voltooien in vleselijk verstrengelen het verlangen van woorden bevrijden) als ik je kon beminnen zoals jij dat zou willen ver van het ouderlijk preken met slechts een simpele streling de beide ogen uitdagend onverwachts zien en de wankelende liefde sussend armen in nemen voorbij de horizon hart aan hart…
Chloë27 maart 2010Lees meer >

Fluitenkruid

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 542
de wegen van uw bewegingen te bekennen zijn u bestaat zoals u bestaat doorheen het flierefluiten van verre winden en zonnestreken een morgenstond vol bruisende merels en vlinders u bent een libel zoemend rondom mijn oren u maakt mij doof en blind op tast verscherpt naar de oorsprong naar het begin naakt ik lach naar uw horizon…
Claire4 augustus 2010Lees meer >

vooruitkijkend op de herfst

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 714
gedachtevol luisteren naar de wind waarin de bladeren langs ons heen stuiven en vogels heengaan naar de horizon waar een nieuw avontuur staat te wachten om zich te sterken voor een wederkeer naar ons land, toch gebeurd het de laatste jaren vaak genoeg dat ook de vogels de tijden zijn vergeten waarmee moeder natuur laat zien en voelen…
MiTcHeLL10 augustus 2010Lees meer >

Venezia

gedicht
2.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.833
Witte gevels staan als schimmen in de lege zon te trillen, fraise nevels gaan als gazen langs de horizon. Het grauwe water fluistert met de huizen. Het zwarte water klotst onder de trappen. Het purper water kabbelt aan de muur.…
Leo Vroman1 september 2022Lees meer >

een ondergaand onderonsje

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 657
nabijheid misschien terloops in een naam genoemd of in nachtkledij wanneer, onbewaakt, tijd de voor -en achterkant volschrijft met een contrasterende stilte is nabijheid niet meer dan een reiziger zoals een vuur in beweging dat naar buiten groeit, bezit neemt van een opgaande zon die dronken van dwaasheid het tijdelijke beleeft en de horizon…

Jij wortelde te diep

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 670
je ankerde vroegtijdig liep me niet meer voorbij ageerde vaak opstandig zette je hakken in de klei waar je ooit speels dartelde richtingloos de horizon opzocht is nu die vrijheidsdrang gestopt door routineuze gangen geen hart en ogen vol verlangen meer een kleine cirkel van gedachten in een stilte die niet bij jou paste wij hadden…

Steeds intiemer

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Warme slagen worden almaar steeds intiemer Horizon één lijn…

Kennemerduin*

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.616
Verschrikt laten wij elkaar los, gestoord als we zijn in ons vredig minnespel en met één vinger wens ik ze vaarwel naar een punt wat aan de horizon gloort. Temidden van een hemel en een hel is dit wat ons in geluk toebehoort.…

Medaillespiegel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Op de tast door een onderbelicht bestaan zonder horizon van vastgeklonken sjabloon. Contouren zijn soms nog niet definitief en aan kneedbare weekheid onderhevig. Bij de gratie van een ander perspectief lijkt berekende grond toch minder stevig. Ik spiegel mij aan de andere kant, de frontale aanblik pijnigt mijn ogen.…
Iniduo12 augustus 2012Lees meer >

Kabul

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Een kind met een gekromde moeder lopen in stof gevangen uit mijn horizon. De beelden zwellen aan en in mijn hoofd ontwikkelt zich een zandstorm die met vlagen mij van elk oordeel en gepeins berooft. In deze halfdroom, zonder iets te vragen, is mij een nieuw en ander mens beloofd die aan de einder op zal komen dagen.…

Winterwandeling

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
De velden met witte deken toegedekt in serene zonnegloed gehuld tot aan de horizon uitgestrekt als blinkend decor verguld. Gedachteloos loop ik door het veld genietend van heel de natuur verder niets dat voor mij telt als deze schoonheid fris en puur.…

Halt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
huilen er nog wolven doorheen gewoelde kindertijd te vroeg onder slaap bedolven verloren ze met het bos de strijd het leven is begonnen wijze woeste regenvlagen langs ruiten lekend bezonnen wissen "de" stof uit de dagen de einder bestrandt gedachten van schepen tot drijvend wrakhout vanop schuimkoppen blijven ze wachten tot weer een horizon…
Marcus Dehond18 februari 2013Lees meer >

Turbulenties

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Zoek ik een horizon die nergens was en toch weer altijd en overal. Vlucht ik over heuvels boven gepeupel en glimmende rivieren. Ga ik door ijle leegte met mijn witte staart tussen de benen. Of nee, de leegte zoekt mij; het schept een band. Als verbond tegen volle gedachten die als Joviaanse wervelwinden nooit gaan liggen.…

Crescendo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
De zon brandt de wolken stuk de blauwe hemel kraakt het wit de lucht strekt zich lui uit de horizon valt uit het aardse bed. Ik voel me ijler dan de wind stijg tot ongekende hoogten smelt bergtoppen van ijs vrij waar alle woorden stil vallen.…

Het haventje van Oud Beyerland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Het water dat een toevlucht neemt, bevangen lijkt door eigen spiegelbeelden, blinkt terwijl het voorbij stroomt, dan plots voor even weer verdwenen naar buitengaats haar eigen horizon.. Verslingerd aan de oude rivier bij een keerpunt net buiten deze haven raakt men vanzelf verder terug..…

Op drift

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
losgescheurd uit de beschutting van loswal en kadekant raakt het wonderwerk op drift een onhoorbaar ijle wind suist door onzichtbare zeilen over de kleurloze stilte vallen de schaduwen van niet nagekomen beloftes zwijgend vormen zich de patronen aan iedere vorm kleeft een stem die als een paukenslag droomtijd versplintert tegen de horizon…
Kees Keizer18 augustus 2014Lees meer >

Uw lichaam mijn graf -sonnet-

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen streelden langs de horizon…

Dynamische lach

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
De tunnel rekt mijn koers mijn vizier wordt verlicht evenaar mijn horizon zij kleurt mijn avondlicht. Ik verleg mijn laatste grenzen en spoor haar unieke lach voor vertrouwen en geloof voor mijn nacht en dag. Mijn silhouet straalt naar haar tegen zonsondergang. Met hartstocht in mijn keel deel ik met haar levenslang.…

Lachte zacht mijn naam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
je schurkte tegen mij aan lachte zacht mijn naam vingers speelden hun spel in het omstrengelen van hemel en hel ik volgde je ogen maar jij dook steeds weg niet in ontwijken maar juist door mij te doen kijken jouw blik ging van binnen naar buiten verder dan ruiten en horizon raakte een weids perspectief ik had je zo eindeloos lief…

LHTB-vluchtelingen apart gezet!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
ook die van de mijne Maar ik zag veelal donkere wolken, striemende regens, hagel, sneeuwstormen, ijzel en gladheid met heel veel vallen en weer opstaan En dan de wind, die winderige wind zowel uit oost, west, noord en zuid snoeihard lang m´n hoofd razen Maar ook soms een spatje zon voorafgaand aan ´n regenboog onsamenhangend aan de horizon…

moeras

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
voortdurende bescherming van prikkeldraad, maar ook weer niet ik voel water tegen mijn oever klotsen mijn golven kabbelen steeds voort plots geeft een vierkant blok een wending in mijn lijn vele ronde palen trekken mijn prikkels naar de einder toe de vliet, het riet, de draad omringen mijn drassige gedachte wilgen dragen aan de horizon…
willem jacobs28 december 2015Lees meer >

In het oudste zonlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
de angst voor het onbegrensde wat ginds betekent ook voor hier en waar geen maat op staat, beperkt de ruimte in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, als de gekromde uitspatting van de aangepaste tijd, het hart, de binten gekraakt in het schuim van de bestemming uit het land van vertrek tot de boodschap op de horizon…
Pama10 januari 2016Lees meer >

Spaties?

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
verbonden in gehechte levensplooien sluimerde een onechtheid van het denken met de gesluierde waarheid voor ogen die ik in een onafhankelijkheid las, in spaties tussen het praten en het zwijgen creëert een grootsheid van het onbevlekte woord, verdwalen we in een ongebleekte zekerheid, verscholen teksten zonder geluid tot aan de oude horizon…
Pama27 januari 2016Lees meer >

Schouwspel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

Uw lichaam mijn graf (sonnet)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen streelden langs de horizon…

Uitzicht/Impressie

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.145
wakkert verlangen aan zin om er op uit te gaan Op je kop te gaan staan verre oorden verre verten lonken over de horizon Voorlopig is de lente nog "op de bon" en zijn dit gedachten, verzonken.…