13867 resultaten.
Time flies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 Naarmate je leven
korter duurt
vliegt de tijd!…
70Plus
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
598 ’t Is klaar voor 50Plus en voor Henk Krol,
De Kamerfractie is uiteengevallen,
Het zat erin, het móest een keertje knallen,
Maar wanneer eindigt dit gerollebol?
Het is een feit, al doet hij zo zijn best,
Dat deze man steeds minder toekomst rest.…
Des duivels oorkussen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 Ik moest altijd wat doen vroeger
van m’n ouders, broer en zussen
want stilzitten was verspilling
verspilling van je gegeven talenten
en niet goed in de ogen van God en de Here Jezus
je moet hard bezig zijn, je echt nuttig maken
dienstbaar voor je vader en moeder
en ook voor je broers, zussen, familie
er zijn voor andere mensen, buren, naasten…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist
ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)…
R in de maand
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
773 De korte broek zat heel de zomer fijn
Maar ’s-avonds dringt de kou zich in je benen
(Wie kou lijdt of juist niet, zit in de genen)
De jongeheren worden wél wat klein
Doch levensvreugd zit - eerlijk waar - van boven
Al willen jonkies dát nog niet geloven…
Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
512 Probeerde naar huis te gaan;
Ben nooit echt aangekomen;
Een deel van mijn geest en ziel raakte onderweg verloren;
Ontnomen.
Handen die reiken;
Maar kan er niet bij;
Net juist die anderhalve meter en veel meer;
Maakt de weg niet vrij;
Ben pas thuis als ik je mag vasthouden;
Warmte mag ontvangen;
De leegte verbannen;
Intens verlangen.…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In dit licht geen kleur meer,
maar nog wel de huizen,
bevolkt,
verdraaid,
groeiringen
van een stad,
nooit gepland,
wel geplant:
mezelf,
naakt, vreemd veranderd,
kind verankerd
in een zee van zonlicht
dat te fel was.…
Ouder zijn geeft uiteindelijk rust..
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.279 Woensdagmiddag schoolvrij
de wereld was even volmaakt
tussen toen en versnipperd
heeft alles anders gemaakt
in het midden voelde veilig
links van mij innemend sterk
rechts zijn liefhebben geprezen
beiden ook te lezen op één zerk
ouder zijn is in veel opzichten
de verklaring van herinneringen
mijn eigen volgorde daarbij past
al lang…
[ Mama achtervolgt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Mama achtervolgt
mij, ik geef me adviezen --
die zij zou geven.…
Rimpelig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
542 O nee, ik heb er echt niet naar gekeken
Die male of female korte vette kale
Ze staan in 't dikke woordenboek Van Dale
En zijn, met daantje doorsnee vergeleken
Iets detonerend qua bodystructuur
Met olifantenhuid, pokdalig
plat
Slap, vlezig, haarloos, uitgezakt
of glad
En uitgemergeld na zo'n wellnesskuur
Die toch het ergste leed zou…
DE POORT GESLOTEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 'DE POORT GESLOTEN
MAAR DE GLEUF BLIJFT OPENSTAAN'
is een gemaakt gezegde van mij als bedenker
Met de poort doel ik
op seksuele geslachtsgemeenschap
en met de gleuf
de portemonnee
Zeg maar
de seksualiteit versus de liquiditeit
Het komt natuurlijk ook voor bij mannenrelaties.
De pulppublicaties staan er vol van.…
[ We nemen afscheid ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 We nemen afscheid.
Mijn zwaaiende hand trilt, maar --
vader merkt het niet.…
[ Mijn familie eist ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Mijn familie eist
gehoorzaamheid, ach, liefde --
is niet onkwetsbaar.…
[ Goddelijke hulp ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Goddelijke hulp
is voor jongelui, daarna --
moet je het zelf doen.…
gewapend glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 stil
gelukkig hadden we
boeken uit de bibliotheek
die ik hem voorlas
poezen die ons kalmeerden
met zachte warmte
en rustige ademhaling
we gingen verder
ieder ons weegs
soms kwam hij 's nachts
dan legde hij me dingen uit
rekentrucjes en bewijzen
die ik 's ochtends niet meer wist
we probeerden beiden
ieder van een kant
onze ouders…
De tand des tijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
333 lang heb ik
je gezicht
kunnen lezen
juist de vele
stukjes leven
die zich dan
goed laten zien
want niet alles
wordt in rimpels
vergeten
die groeven
gaan dieper
dan verwacht
ook kunnen zij
de pijnen nog
niet vergeten
komen van
traag herstel of
van genezing is nog
niet helemaal sprake
zoiets vraagt een
specialistische
begeleiding…
Zorg en jeugdzorg
netgedicht
2.6 met 57 stemmen
328 het zijn blokjes tekst
die ik op spanning
heb gebracht met
diverse emoties uit
de dagelijkse
werkelijkheid
miljarden mensen
hebben met hun leven
letters woorden en
zinnen aangedragen
waarbij gevoelens
in het bestaan het
sociaal samengaan in
verbindingen spannend
kleuren want hoe de
mensen elkaar te
na staan is al lang niet
meer…
Gelijkgestemden?
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
521 zonder dat alle ziektes van
dementie tot kindsheid
mij in al die jaren nagedragen
en vergelijkenderwijs kijken
hoever ik ben voor ze daar
echt werk van maken
natuurlijk met het oog op
mijn welzijn en hoe lang
ook zij daar nog mee zouden
moeten leven want ja regeren
is en blijft vooruit kijken en
dan het liefs dichtbij de familie
en kinderen…
't kleine leed
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.208 Uit het ei ontsproten
pril gekipt van in 't begin
te vroeg uit het nest gevallen
d' ouders vinden hun jong niet meer
Opengespert met zijn snavel
te klein om te vliegen
snakkende naar ouderliefde
bleef het eenzaam en alleen
De tijd, mijn machteloos toe kijken
hoe het leven weg kwijnt.…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Wie mij jaren niet zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de…
Mooi grijs
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
578 Een rustige dag
plotse wind raakt het water
reflectie rimpelt
Zilveren draden weven
hun eigen verhalen, van elk intens
moment dat ik diep heb opgeslagen. Een archief van
vele kleine indrukken, waarvan tijd de scherpe randjes heeft verzacht.
Mijn huid vormt een
landkaart van ontroering, getekend
door alles wat mij werkelijk raakte. De…
OUD GEWORDEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
279 "Die is oud geworden!" waarneming
"Die is niet oud geworden!" constatering
en de overlap is leven!
nog hebben of gehad!…
Asocial media
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
326 Er zijn er die over mij zeggen...
wat weet ik niet - ik was er niet
Ook zijn er die iets gaan beweren...
Niet ik want ik ben er niet bij
Een stuk of wat zijn er die zeiden...
Ik niet - was nog in nucleo
Er zijn er geweest die beweerden...
Niet ik want ik was er nog niet
Wie heeft het lef te bezweren
Ik ben nemo laat die er maar buiten…
De kunst van het rijpen - van harte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Gefeliciteerd met jouw nieuwe jaar
een ronde kaas op de plank van de tijd,
nog glanzend van gisteren of vandaag,
maar smaakvol door wat het leven brengt.
Want zoals kaas dat doet
rijpt een mens langzaam, in tijd en rust.
Niet haastig, niet volgens een plan,
maar door alles wat je voelt en leert.
Er is het jonge, zachte begin,
licht…
Bewust leven
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
250 Vanuit deze ruimte
groeit het verlangen
om bewust te leven.
In de vroegte van
een dag die nog niet gekozen
heeft, blijft een ruimte tussen dingen bestaan,
waar tijd ademt en herinneringen zich zonder haast ontvouwen.
Daar beweegt de
toekomst als een dunne lichtlijn,
niet dwingend, niet luid, maar helder genoeg
om een richting te suggereren…
Wegkijken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
58 Ik wil jou vergeten, zijn
wat jij niet was
mama
jouw ogen
hebben mij zoveel jaren
gezien, en nu
kijk je me weg, zoals zoveel
anderen dat ook doen
en zoals ikzelf
in de spiegel
naar me ben gaan kijken
verlangend
gezien te worden
verlangend
naar contact -
een blijvende omhelzing…
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 ooit waren er veel
om over te gaan:
wegen, stegen en straten
nu is de situatie zó:
veel zijn er opgebroken,
een aantal lopen dood
nu zoek, bezoek ik de weinige
wegen die nog resten
loop daar, soms voetje voor voetje,
met licht gebogen hoofd
op weg naar de grens
als ineens ook achter mij
de weg wordt opgebroken
adem ik even diep…
Reizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Omdat ik aldoor zou denken dat
het de laatste kan zijn, maak ik
geen grote reizen meer.
Ik doezel dicht bij huis wat rond,
te voet of op de fiets. Naar de
boswachter en terug. Meer niet.
Misschien betrap ik de waarheid nog,
die immers niet ver verborgen ligt,
alhoewel oneindig diep.…
samen puzzelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 heeft gekozen
bloeien gesprekken, groeit daar de verbinding
opvoeden is als lezen – puzzelen met stukjes
woord voor woord, zin voor zin, alinea voor alinea
met elk hoofdstuk als een nieuw begin
waar het begrip ankert tot een veilig houvast
elke klik, elke letter brengt samen vertier
dus laat ons verbinden – ouder en kind
in boeken, in pixels…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Kind, vraag dat de sterren,
Vraag het mij niet!…