3445 resultaten.
Duisterschaduw
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
576 tussentijd
omdat je in gedachten ook kunt beminnen
en prille liefde zonder na te denken
zoekt een weg door de schaduw
we denken dat we dwalen
maar we bouwen een fundament in het donker
jouw gedachten en mijn ongeduld
versmelten tot een onuitgesproken taal
waar geen twijfel meer tussen past
de ingang die ik zoek is geen deur
maar de ruimte…
Voor een prikkie
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
795 Een heel gehucht in ‘t achterland van God
Te koop voor slechts een prikkie ’t is een wonder
Want prikkies daar kunnen ze heel goed zonder
In die contreien - doet u maar een bod
Maak wel wat haast - verzoek nu niet de goden
Er hebben er al meer dan tien geboden…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Bij jou ontspan ik
een zachte ademhaling
ik ben helemaal
Bij jou hoef ik geen
glimlach te dragen die wringt, geen
stem op te zetten die boven mezelf uitstijgt. Je
bijzijn legt geen druk op mij, maar nodigt me uit te zijn wie ik ben.
Je hoort de diepe stilte
achter mijn woorden en vult die niet
op met haastige geruststelling. Je laat me…
Dans met het leven - van harte
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
118 Verjaren is dansen door de tijd,
een pas naar wat nog komen gaat,
een glimlach naar de toekomst,
een warme blik op wat je achterlaat.
Je danst langs herinneringen,
langs mensen die je nooit vergeet,
langs mooie dagen, soms wat verdriet,
langs alles wat je heeft gevormd
tot de mens die je vandaag bent.
Soms gaat het licht en onbevangen,…
HOPPER
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.097 De Amerikaanse droom doorprikt
Uit de eenvoud van zijn wieg gekropen
Kneedt hij een eigen stijl
Weekt zich los
Stroomopwaarts klimmend
Toont hij de schaduwkant van wildgroei
Het lege huis spiegelt verveling
Herkenbaar en genant
In dunne gelijke lagen aangebracht
De mens afgezonderd in een hotelkamer
Niet meer dan een ding in de ruimte…
Zyklon B
gedicht
3.4 met 88 stemmen
19.824 beproeving
voor een meisje van
net geen veertien
dat zich nog nooit
aan een ander
vertoonde
wat het meisje
bond aan haar
lichaam was naakt
als een jong dier
in de massa tussen
de andere spook-
gestaltes schuifelend
onder
de steelse blikken
van de bewakers
eerst het stenen
trapje af en dan
in die lege ruimte
betrapt en…
RESET
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
827 gewetenloos wordt je een poot
uitgedraaid een ander knijpt
ongegeneerd je keel dicht steekt
een stok tussen je benen inter-
actie waar je niet goed van wordt
met wijd opengesperde ogen
beleef ik de benauwende realiteit
waarin onvoldoende ruimte is
om te ademen laat staan eisen
te stellen aan de luchtkwaliteit
met een uiterste krachtsinspanning…
Wir War
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 Een kille ruimte omgeven met angst,
maar het gevoel van onzekerheid blijft het langst.
Ik voel je adem, de angst neemt toe,
al deze gevoelens maken me moe.
Het hart op de tong, je zachte lippen,
ontroerende woorden die mij ontglippen.
Leven doe je zij aan zij,
ik vraag je hier: verlang naar mij.…
je brak glas
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
805 liefde diende
ze leek transparant
je ontsloot alle ramen
in fris en groen zag je
steeds andere namen
maar je brak glas
verwondde je handen
het vloeien van bloed
maakte je meer dan opstandig
je rondde geen lijn
tussen woorden en daden
groef tot de bodem
maar er bleek niets te zijn
kretologie van knuffels
en kussen, elkaar ruimte…
Verlang naar mij
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.337 Een kille ruimte omgeven met angst,
maar het gevoel van onzekerheid blijft het langst.
Ik voel je adem, de angst neemt toe,
al deze gevoelens maken me moe.
Het hart op de tong, je zachte lippen,
ontroerende woorden die mij ontglippen.
Leven doe je zij aan zij,
ik vraag je hier: verlang naar mij.…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 Geef die laatste ster ruimte
eer de ochtend de warme nacht
verlaat en jij lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt…
De zon die zo vertrouwd...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
927 De zon die zo vertrouwd en zo onstuimig
de dagen vult met glans en blij bericht
en die daardoor wat kleine vrede sticht
tussen de mensen die gebukt gaan onder zorgen;
Ze straalt en doet dit ongevraagd, als geuren
die gegeven zijn zonder dat iemand eist;
als klanken die verloren vallen in de ruimte
maar die een zwerver blij herkent als huis.…
Schuld
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.292 Ik sta in een ruimte vol mens
In de lucht hangt ieders ziel
Ik leef voor mijn eigen wens
Maar weet dat ik alles verniel..…
Bezinning
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
1.615 Rust en tijd voor mijn gedachten
geen mensen om me heen
die iets van me verwachten
heerlijk even alleen
in de stilte heerst ruimte en rust
woorden worden niet gesproken
ik word me pas van mezelf bewust
als een snik de stilte heeft doorbroken
ik laat me drijven naar het verleden
onderdrukte gevoelens komen voorbij
ik wik en weeg de omstandigheden…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 de regenboog ontrolt zich
net binnen je gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd…
postmodern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.378 Of is tijd toch gefragmenteerd
door het krom zijn van de ruimte ?
Eindigt eeuwig zoeken in het graf ?
van materie die er geen is…
Twijfel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.303 Snelle schimmen vullen de ruimte
Verstrengeld vergeten zij aldaar
Zij horen niet bij elkaar
Niet loslaten, zij wachten al een jaar
Aanrakingen zijn lieflijk zo samen
De passie lijkt heel vertrouwd
Een rilling trekt over de lichamen
Al is het zeker niet koud
De klank van muziek tracht pijn te verlichten
Blikken kruisen en tonen schuld
Nog…
zijn stem
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.656 Zijn stem vult de ruimte helemaal
Zo mooi, zo vol, zo speciaal
Menig dameshart klopt sneller dan snel
Is deze man nog vrijgezel?…
Bijverschijnselen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.219 Een groene ruimte.
Ongevoelig klonk steriel
Verdi's requiem.
Schouderklophanden,
volmaakte instrumenten,
openden, sloten.
Wit isolement,
ingelijfd bij wie liggen,
medisch geketend.
Jij lag vlak naast mij:
warme slaapstem aan mijn oor.
Te ver klonk als hier.
Regen sloeg de ruit,
kinderen tekenden zonnen.…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 voortgedreven
Een echo die nagalmt in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen ons nooit hebben bestaan
Een stem die langzaam wegebt in de ruimte…
Wat is een mens?
gedicht
4.8 met 166 stemmen
13.627 De mens: waar praat zij van in al die tijd,
aeonen ruimte, zevenmijlen licht
en zeventig maal zeven mijlen niks.
De grote duisternis waarin de dode schimmen
zich dringen naar het schemerachtig licht,
waarin de goden ongeweten ruisen
voorbij de tijd, die ons geblinddoekt houdt.…
JêMPOT ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
5.0 met 3 stemmen
5.161 Dankie dat jy nou hier is,
my ruimte egter nie binnedring.
Dankie dat jy so verstandig is,
gister tot nou, het ek jou só gemis.
Skielik, handomkeer jy.
In ‘n stilgraf word ek weggelê.
Skielik is dit nie meer lekker,
om my rondom jou te hê,
as jy kil, saggies vir my sê :
“ Dit was valsjare, in konfyt weggelê ...”…
Je ogen zijn nu hard
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
854 jaren waren wij geschapen voor elkaar
harmonieus de liefde nam geen einde
iedere dag was feest als een gedicht dat rijmde
wij waren echt het mooiste paar
ik regelde voor jou de zaken
nam alles uit je hand je aandacht was voor mij
je toewijding en dank het is voorbij
jouw kijken in de spiegel had met mij te maken
mijn beeld gaf jou geen ruimte…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 Niets te laten dan een dubbele punt:
Zoveel tijd moet nog worden
in de prille ruimte van mensendingen
met mijn handen raap ik scherven
lijm ik eigen beelden in woorden.
Niets te doen dan een spatie
De katten spinnen het web
van nog onontgonnen gebieden
ze denken meer dan ik weten kan
laten niets onopgemerkt vliegen.…
Gehoorzaamheid troef
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
624 opschonen
van zonden tot gevoel van schuld en spijt
opdat elkeen needrig in zijn schulp kruipt
blijkt dit niet genoeg voor de ambtenarij
Willen wij al onze zonden in wetspiegels klaren
met groot respect voor hoge ambten en overheid
die in een wirwar regeltjes boven ons tronen
De norm kennis en volgzaamheid van wetten
geeft nauwelijks ruimte…
mamma Afrika
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
863 meanderende lokroep van rode aarde
ontsproten uit jouw schoot
land van wanhoop en van hoop
onder medogenloze zon
ben ik de mankepoot
die struikelend en dansend
naar ebbenhouten heupvleiende geoliede vrouwen
haar melkwitte stijfgeslagen lichaam
in stinkende stoffige stad de ruimte laat
terwijl sabar en djembee onbehouwen
opzwepend ritme…
Het kamertje
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
689 In een hele kleine ruimte
aanwezig in mijn eigen lijf
huist mijn ziel
onderverdeeld in kamertjes
met elk zijn historie
geheimpjes groot en klein
die huizen er
of haat en liefde er zitten
zeker wel
medelijden en mededogen
angst en verdriet
maar verder gaat mijn
uiteenzetting niet
want dat kleine kamertje
in mijn lijf wat ziel heet
is alleen…
ge-euthanasie-eer
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
863 Volgens jou mag ik toch hopen,
in mijn ruimte vol ongelijk,
op een tijd in een ander Rijk.
Maar ik kan dat niet geloven.
Ik blijf hier, jíj gaat naar boven,
net zoals Hij dat zal willen
vanwege míjn handvol pillen.
Beleef het lijden, lief; echter,
ik blijf toch mijn eigen rechter."…
we waren er samen goed in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
727 we waren er samen goed in
liefde laten stromen door onze lijven
we bouwden ons plein steen voor steen
ik het voeteneind en jij het hoofdeind
zo kropen we samen naar elkaar toe
het werd een levendige schoonheid
waar we samen alles inbrachten
in een ruimte zonder omheiningen
liefde in lijnen naar alle hoeken
nimmer te bedwingen in houden…
Liefde
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.343 er werd mij laatst gevraagd
hoe ik liefde associeer
en hierdoor uitgedaagd
schreef ik deze woorden neer
een bad vol rozen rood
niet altijd willen winnen
maar trouw tot in de dood
liefkozen en beminnen
bijvoorkeur uren praten
kussen, vrijen, strelen
elkaar in waarde laten
interesses blijven delen
hartstochtelijk verlangen
naar ruimte…