Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

Gevormd uit een klompje klei

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Ik loop naar het venster en sluit de duisternis buiten tegelijk met de room gekleurde glanzende gordijnen van satijn het binnenste van mijn ziel de woonplaats van het nimmer uit te doven licht de adem van Zijn Woord waarvan wij woorden maken in een gedicht in blijdschap, wanhoop of ontsteltenis schrijven bij Uw licht…

Het hart van de hoge bergen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
O stroom van zoete geurige magnolia weemoedige adem in de avondzon stralend wit zweefden de dichters overal anders strelen we de veer het papier het doek terwijl ik mijn tranen uit de ivoren toetsen voel stromen en luister naar de armzalige toon want wat is ons loon als de liefde is uitgedoofd om in duisternis verder te…

Tanka 6 en 7

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Het bewenen de zon gaat onder de lucht kleurt blauw rood en geel een hemelse troost de duisternis valt de moeder beweent haar kind ze rouwt om haar zoon samengevouwen handen smartelijk tegen haar borst Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel Het doorbreken wolken…
J.Bakx29 september 2022Lees meer >

Tussen gissen en missen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
scharnieren tussen gissen en missen het voor- het achteruit de wisselsporen van de ene na de andere tijd verloren speelgoed in een oogopslag onder getekende lucht zoveel duisternis onder onbegaanbare grond wonden en scherven uit sponningen gespat werkelijkheid vergeefsheid alles is er altijd andere tijden gisteren en vandaag…
J.Bakx5 november 2023Lees meer >

Cahaya baru

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 482
De nacht hangt groot en wijds en onbestemd in eukalypta's duisternis verborgen zwijgend houdt de achterkant der maan als nachtwacht moeder aarde in haar greep als langs de zeeën tot de verre kim er vonken gloeien bij de oosterpoort die kale rotsen van takla makan in lichterlaaie zetten, woeste hoogten van lhasa, tibet en de himalaya's…
Maxim21 maart 2024Lees meer >

Warmte van gedeelde stilte

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Ik drink uit de diepste poel van je liefdevolle hart wij ontmoeten elkaar in donkere minuten van de nacht samen in zoete duisternis elkaar stevig vasthouden ik hou van je, dit zijn mijn woorden nu je mij dicht bij je hart hebt houd je hand vast en droom urenlang in de liefde die onze liefde is geworden nu je weer samen met mij in…
mobar9 september 2025Lees meer >

Hoop in de nacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
In duisternis ... waar sterren zachtjes stralen, en een sprankje licht dat onze harten raakt. De hoop die ons door donkere tijden haalt, als een zonnestraal die in de nacht ontwaakt. Een nieuwe morgen vol beloftes en dromen, waarin we samen onze toekomst bouwen.…
Johny Donovan22 september 2025Lees meer >

Droom maar

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 946
de laagste takken wuiven naar het mos het zijn de zachtste plaatsen in ons bos mijn hand nog warm van het rijden geleidt je naar de open plek daar dansen de gedachten omdat ze niet meer hoeven wachten hier ontmoeten zij ook andere geesten gedachten kunnen zij natuurlijk lezen zijn toch vrienden van elkaar soms verschijnt een stille…
wil melker15 december 2006Lees meer >

HET VADERHUIS

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.698
'k Leid, bij stille avond, u ter loverbank, als de velden slapen van de meidauw blank. Als de hoge beuken stil, met zacht geruis, rond de gevel wiegen van mijn vaderhuis.…

Avondnevel

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.173
de uitgestrekte, Grote, stille nevelzee, wier waatren de aarde bedekten! Wij liepen des avonds tegen De tijd, dat de zon onderging, Samen op stille wegen Door het moeras en zwegen Van verwondering. Slechts hoopjes turf en daken Van donkere huisjes staken Zwart uit de nevel omhoog.…

Verloren in behagen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Ze kon slechts nog zachtjes met haar hoofd heen en weer schudden terwijl alleen maar een stille droefheid rond haar huid plakte als verharde schubben.…
Katty24 maart 2017Lees meer >

MENSEN ZIJN ALS BOMEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 698
mensen zijn als bomen ook zij hebben hun stille dromen bij ons gaat de vervulling soms veel te snel maar een boom heeft tijd en gebruikt haar wonderwel om daar waar ze wil te komen en haar geduld raakt ze zelden kwijt lopend over het brede bospad zie ik hun takken naar elkaar reiken o zo menselijk als wat het proberen een overbrugging van…
catrinus26 april 2020Lees meer >

Onderweg naar Amsturia

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 535
In zijn gescheurde spijkerbroek twee munten klein geld een mondkapje en een zakdoek in een boodschappentas het half uitgelezen boek twee krentenbollen en een zak chips onderweg naar Amsturia de twijfel uit het verleden voor het avondlicht in stille regen in gedachten haar schoonheid gelegen aan het open dromengraf in zijn gewassen…
mobar28 oktober 2021Lees meer >

Bezige bij

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 140
Op een laatste bloemkelk rust haar kleine gestalte, een moment waarin de tijd zich opent, alsof alles wat bloeit en groeit zijn eigen stille ritme mag behouden en zachtjes verder leeft.…
CB20 juli 2026Lees meer >

De najaarstrek

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 256
Hoog boven mij beweegt een dunne lijn die zich nauwelijks laat volgen tegen het open blauw, maar ergens diep in mij voel ik een stille aandrang, zonder te weten waarom. In het stille avonduur wordt de hemel een doorgang voor hun verre roepen.…
CB25 augustus 2026Lees meer >

De jonge meeuw

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 222
Er schuilt een stille wijsheid in haar jonge kop, een verlangen naar de oneindige zoute lucht. Haar veren dragen het patroon van de branding, een mozaïek van schaduw en bleek zand. Zij roert zich nog niet, wachtend op het moment dat de thermiek haar vleugels zal dragen.…
CB16 september 2026Lees meer >

Waar het water zwijgt

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 186
langs het stille riet een rimpeling trekt voorbij ochtend zonder woord Het vroege licht strijkt over de rimpelingen, een zachte bries die de oeverranden kust, de ochtend draagt heel even een geheim dat enkel door het stille riet wordt verstaan.…
CB9 oktober 2026Lees meer >

Walking Blues

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 964
Ik dool door mijn hoofd op dit late uur en dwaal langs stille wensen, niet uitgesproken gedachten, halve gedichten, vage herinneringen, smeulend vuur. Ik dool langs niet geheelde wonden, onverwerkte angsten, heimelijke zonden, zacht verdriet, langs mensen die er niet meer zijn. Ik zie ze aan met weemoed en met pijn.…
Henny Blaak9 februari 2005Lees meer >

Adagio cantabile

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.973
hoe de dood geruisloos in je lichaam kroop werd zacht belicht in je witte huid en broze gezicht hoe je oude ziel als milde gloed vervloog blijft zichtbaar in een lege stoel en stille traan waar een geliefde sonate jou vaak kon bekoren de tijd weer stilaan verder tikt…

Pictures in your head

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 22.093
Beweging zit er niet in: het zijn stills uit een movie; meestal stom, soms met geluid, kreten van vogels bijvoorbeeld, zelden een stem. Ze komen terug, steeds vaker: Er komen er ook wel bij. Duizenden plaatjes in een o zo zwaartillend hoofd.…

opa

hartenkreet
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.118
Herinnering aan mijn opa Langzaam ben je van ons weggegleden Elke dag een beetje meer Telkens werd je weer iets ontnomen dat deed jou en ons zo'n zeer Het is een gemis, een stille pijn Dat je nooit meer bij ons zult zijn Een laatste handdruk, een laatste zwaai en dan een afscheid voor eeuwig Een afscheid van dit aardse leven Maar in onze…
tanja13 oktober 2003Lees meer >

open boek

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.342
boek der liefde gevuld met dromen doorweefd met wensen blad na blad regel na regel een stille hoop verlangend geluk wensen in woorden mijn boek vol kleur de mooiste tinten in sierlijke letters rood en zwart zwart verleden rood mijn heden mijn liefdesboek een open boek…
danny cant.16 november 2003Lees meer >

Zomaar iemand (2)

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Zomaar een oude vrouw, knielend aan de oever van de stille rivier waar ik zo graag verkoever. Haar tranen glinsteren, verlicht door de avondzon. Misschien is dit de plek waar alles ooit begon. Ik loop geruisloos door, voel haar intense pijn als ik haar zacht hoor zeggen: "Binnenkort, zullen we weer samen zijn..."…
Hans26 april 2003Lees meer >

Reisgezelschap

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.565
een reisgezelschap zoals wij: een stille en een prater maar anders dan bij ons; het is een zoontje en zijn vader maar zoon is oud en pa is kind dat zie je aan hun ogen en alles wat van praten rest zijn de zoon zijn monologen Pa weet niet dat zijn zoon hem duwt, lijkt weg van deze aarde maar de zoon kijkt trots, uitdagend haast en laat…
Carola6 september 2007Lees meer >

a dreaming dance

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.158
mijn vingers missen het strelend raken ogen staren ver van mij weg zoekend naar jouw tranen geen woord verlaat mijn mond want al wat ik zeg zweeft door stervende eikenlanen of draait slechts in mijn nabijheid rond daarom stuur ik je een wens; i am still here in a dreaming dance…

dansende kolibries

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 931
Dansend dwalen kolibrie en coatl in Nahuatl Passeren helder zingend Volkoren bloemenvelden Als in een klein verdriet Van stille plassen Een porseleinen wiegelied dat zingt men niet dat wordt gezongen vals gezongen door een duo naakte dingen in de wildernis nectar en vergiffenis ik smeek je niet om breekbaar goud m'n vriend Cortez…

Misschien vind ik ooit nog de woorden

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 772
Misschien vind ik ooit nog de woorden die het stille gordijn openschuiven tot voorbij het morgenlicht, tot voorbij de rust van de avond. Misschien vind ik ooit nog de woorden die meer zeggen dan gebaren, meer dan het huilen van ongeziene tranen.…

Op zoek

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 882
zo Zoek ook ik, in deze verdwaasde wereld, voorbij het gehaaste wegvervoer, en de zwartberoete wegen naar die ene, stille plek ontdaan van elk streven waar ik toch kan leven.…

Een krantenfoto

netgedicht
4.4 met 51 stemmen aantal keer bekeken 1.893
Alle beschutting weggehakt geen luwte voor de felle wind een achtergebleven huilend kind in het stille oog van de tornado die alles reeds had afgepakt berooid, maar wel in leven schuilend onder wrakhout wachtend op iets, dat licht en liefde terug zal geven niet wetend dat de storm steeds terug zal keren om steeds harder overleven aan te…

Verborgen liefde

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Nog nooit je hand gevoeld Nog nooit je lippen beroerd Alleen in dromen zo bedoeld Al was je maar een dag verliefd Nimmer zou ik je meer storen Niemand ontnam dan dat geluk Alleen jij kon me dan horen Al drie jaar lang zo verliefd Nu nog meer dan toen Nu moet je me echt iets geven Al was het maar een zoen (Opgedragen aan mijn stille…
J.26 januari 2008Lees meer >