21461 resultaten.
zoëven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 zo dobber ik dan stuurloos rond
daarvan doe ik u steevast kond
in verzen nauw verweven
tijd verschimmeld op den duur
zei ik verschrikt zoëven
amechtig klampt de mensheid aan
omdat men tóch vooraan wil staan
zo gaat dat in het leven…
Al fietsend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 Het landschap ebde weg
in ruimte en tijd ...
Ik keek in mijn levenswiel:
al mijn spaken vergleden,
naarmate tijd mij versnelde,
tot één doelwit, namelijk: jij ...…
wat verdwijnt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
592 wat verdwijnt
komt nooit terug
het zijn de foto's
die getuigen van weleer...
we weten dat niets
blijft zoals het is
maar dat doet niets af
aan de pijn en 't gevoel
van dat het wel wat snel ging…
SENRYU
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
528 verstedelijking
weg is het landelijke
niets blijft zo het is…
De zandloper
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 wij zijn een zandloper:
het zand stroomt er
van jou naar mij
en omgekeerd
altijd maar door
vermalend de tijd
die voor ons wind is
en het kaf wegblaast
zo stroomt het zand
van mij naar jou
en omgekeerd
altijd maar door…
De ironie van onze tijd ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 door de geest en
zwaard, begeleid door de gilden van de straten
hun adem stokt uit de mond van de gulle gaper,
z’n ironische lach verwerkt tot verbazing
waaruit de verste herinneringen zijn opgeschort,
een voortschrijdend gevoel, opgehangen aan
de macht gevangen, zich opricht als de nacht z’n
roerselen staakt in de methodiek van onze tijd…
Triomfboog
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
517 je lichtte op
in breekbaarheid
perspectiefte diep
in transparantie
lijnde sierlijk
in de onverwacht
extra vagante
strakte van de boog
die compact
was belast met
een voetstuk dat
op rotsen aardde
de eenvoud van
constructie heeft eeuwen
doorstaan is als triomfboog
de geschiedenis ingegaan
wil melker
24/05/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef
De lege plekken met de hoge grassen
Vertellen dat de tijd…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Geef mij aarde waar ik op kan staan
palen om het huis te dragen
stenen om de muren op te trekken
balken om een vloer te leggen
hout om te bekleden, pannen voor het dak
trappen voor omhoog of naar beneden
draad waardoor de stroom kan gaan
koper die 't water naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg…
Veranderingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 je schepte lucht
van verschillende
consistentie
dacht te
ademen volgens
oeroud concept
na het niets
verwachten zat
je al goed fout
we weten dat
je bij lang verkassen
op moet passen
we spiegelen
onszelf zijn toch
vaak het beeld niet meer
als een ander dat
ziet of opmerkt is
het meestal veel te laat
verandering is leuk…
ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 hoe mijn huis ons laat wonen
en jouw huis de mijne is
wie o wie glazuurt de pannen
poetst de vensters babyblauw
ik leef in samen, met jouw verhaal
verlichten slechte tijden
met wat schraal gepraat, ach laat toch
de stemmen zwijgen
waar liefde lichter is als steen, zwaarder
dan welke nacht dan ook drink ik
mijn bittere uren aan het gelag…
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.
Met nieuwe moed geniet ik
van de herfsttinten en
verwelkom ik de roodbruine
geelgroene gloed, om de
sprankeling van deze tijding
die langzaam voortkruipt in
mijn bloed.…
Verdwenen verdriet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Wandelend
richting de bergen
stonden we
oog in oog
met de tijd.
De dagen
werden weken,
de maanden jaren.
Het vloog voorbij.
En even keek ik
door de winkelruit
van de speelgoedwinkel
van weleer
en ik zag
dat ik lachend danste
met de tragische Harlekijnen.
Samen vierden we feestend
het verdwenen verdriet.…
Sterrenlicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 jij hebt
iets met
de tijd gedaan
voorzichtig aan
de vinger
er op gelegd
een zere plek
die kloppend
verder ging
in zijn race tegen
de klok minuten
door uren verving
glorieus stond
jij daar tegen een
majestueus volle maan
het sterrenlicht
jouw overwinning
glinsterend op je gezicht…
Tijd van leven Kwartet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Wie kan mij zeggen:
Bestaat er tijd van leven
zonder verlangen?
Zal ik weer dansen
als ik het leven liefheb?
Of is dat te laat?…
zondag - nieuwe tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 weer een raadsel opgelost, na
de klok verzetten blijkt de
tijd onhaalbaar, zijn race is
niet te stoppen
heb de tijd omgekocht
zijn wijzers opgepoetst, hem
mijn lichaam laten verouderen
doch de tijd heeft louter lak
aan het verlateren van jong en oud
ik voedde de tijd met de controverse
in zijn voordeel te laten gedijen, in de hoop…
Draaien om niets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 We draaien rond......rondom de zon
en al wat draait, .......om wat dan ook
dat wordt vanzelf......ook zelf iets ronds
Mijn hoofd is vol, .....mijn hoofd is ijl
het bed is groot........en wij zijn klein
we zijn wel echt, ......maar snel voorbij
We draaien rond, .....rondom de zon
de sterren draaien...om elkaar
een echt heelal........rondom…
Funny (How time slips away)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
450 hij let op en is
bij de tijd toch ongemerkt
wordt zijn haar erg grijs
~~~~
al tijdschrijvend merkt
hij niet dat hij zijn grip zo
op de tijd verliest *
* de titel verwijst naar een lied o.a gezongen door
Glen Campbell en Willie Nelson…
post-its
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 ze bekeek de catalogus
het was winter
er was niet veel tijd
niet buigen nu voor
de striemende kou
hoeveel appels kan
een boom dragen?
welke smaken en
hoeveel kleuren kan
de boomgaard aan?…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 mocht ik een regenboog zijn
dan kende ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers…
voordracht
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
520 tijdens een voordracht
voor een beslagen spiegel
toon ik het achterste
van mijn tong
ook al
beslagen…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in een bodemloze droom, en
het moeras van droesem naast
het geluid van een zware storm
als ondertoon, waarin ik woon
ver van tijd…
Een lege plaats
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
586 het voelt triest van binnen
nu jij er niet meer bent
die lege plaats in ons huis
waar je nooit aan went
de klok is stil gevallen
tijd houdt op te bestaan
geen enkel uitzicht
om nog op weg te gaan
de morgen wenkt niet
geen zon die mij omringt
een sombere verlatenheid
die zich overal opdringt
ooit komen wij weer samen
na die noodlottige…
Arcadische kopie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 onverwacht
als ik maar bij je was
herkende in
opkomend licht
het panorama
dat onder ons
gleed in een
eerst ontwaken
serene rust
voelde weldadig aan
in een harmonische
balans kreeg natuur
eindelijk weer
zijn optimale kans
waarbij techniek
geen spoor had
nagelaten slechts
een arcadische
kopie van de wereld
ver voor onze tijd…
nog wil ik schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 zoals de hemel zielen verzamelt
aai ik doornen tot kleine
stekeligheden, voor wie me kent
was mijn schrijven de inhalatie
het vermogen dat nu
onbekend mijn krachten remt
het toetsen van mijn vaardigheden
is als smog aanwezig in de
latente geest die alle scherpte
heeft verbannen in de schranderheid
zoals het eens was geweest
moge ik…
[ In het volle licht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In het volle licht
beweegt een vlag op de maan –
maar de tijd staat stil.…
gebeurtenis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 het uitzicht schommelt richting zee
vandaag en verleden
schoongemaakt als glas
klinkt de helderheid als schaduw
het lege papier staat op en dekt de tafel
zeer tegen de gewoonte in
wat ooit vertrekt blijft in vergeten achter
onleesbaar tot vorm gekomen
bedenk de bloemlezing in gedachte
vooruitlopend op betreden
er was ooit iemand…
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
452 je lachte
in je hand
bloeide en
vervloeide tijd
de deur
stond aan
liet de uren
ongehinderd gaan
de scene heeft
eeuwigheidswaarde
tot ingrijpen
het verstrijken stopt
actie en reactie
nemen de draad
weer op in het
regisseren van nu
de ingreep
heeft de deur
op slot gedaan en
tijd buiten laten staan
of zijn de uren
meegelopen…
op kousenvoeten voor de foto
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
394 het plaatje zegt veel
de klompen daargelaten
moeder de vrouw
in een stoel met het
schort stijf gesteven
harmonie van jaren her
weergegeven in het zwart/wit
van een lang vervlogen tijd…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
359 onvoltooid en heden
is nu te lezen op je gezicht
heb geweten
wat liefde doet zonder
zicht op tijd zo raakten
wij ook ons klokgelui kwijt…