25015 resultaten.
vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 je schoenen zijn weg
geen briefje op tafel
mijn handen zijn leeg
ik pak de racefiets
de wegen recht en hard
langs maïs tot mijn schouder
gras en prikkeldraad
gedachten verdwijnen
geen vragen meer voor jou
alleen de wind
ik fiets tot ik niet meer kan…
Sneeuw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.497 Op een veld zo ver dat niemand kent
ging een kleine blauwe vogel dood
bij het vallen van de nacht, koud zo koud
Alsof zij zijn dode lichaam begraven wou
zaaide de hemel sneeuw
zonder geluid, hoog zo hoog
Een man is op weg gegaan
naar huis of geluid van een onbekend dorp
hij droeg een sluier, wit zo wit
En tenslotte toen de ochtendzon…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Je tekent de kantlijnen vol
Met woorden die ik niet ken
Ik wou dat ik je begreep
En dat je nooit zou weg gaan
Ik begin sleets te worden
Het als alsof de nacht valt
En de sterren doven
En alles langzaam wegglijd
Je haar ruikt naar suikerbrood
En de veren worden paars
Je sloeg een vlinderslag en verdween
Dit noemden ze liefde
Je handen…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Zo ver het oog straalt,
weg van elke weg,
wij als mensheid zoeken hulpeloos
een oordeelsvrije, liefdevolle plek
aarzelend en gekwetst
stromen de sprankelende watervallen
als woelige rivieren
in tranendalen over onze ziel
een constante observatie van de geest
onveilig en opgejaagd,
met een toenemend gevoel van liefde,
verkwikken ze…
nycticorax
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.251 nycticorax/nachtrave
als alle auto’s zwijgen
loop ik de velden in en schrik:
een sprinkhaanvogel achter mij
is tegendraads in dit seizoen
van ver van over de rivier gekomen
en waadt mijn dode hoeken in en uit
doorlopend knikken hij en ik:
wij staan op iemands rode lijst
wij gaan de weg van alle vlees
------------------------------…
mijn leven voor het jouwe
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
3.324 jouw handje in mijn handen
je oogjes bijna dicht
Ik voel mijn liefde branden
en streel je lief gezicht
jouw reis begon zo-even
ik ben al ver op weg
“ik zal altijd om je geven”
is wat ik hardop zeg
mijn leven voor het jouwe
is wat ik hier nu bied
maar niemand zal het nemen
en dat begrijp ik niet
jouw handje in mijn handen
je oogjes bijna…
bruidsschat
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
5.513 van rijst
blind overboord
witte weken dampen als vers brood…
zondagsmens
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.200 hij luimt zich loom
zijn arm over haar dij
zij deint zachtjes weg
naar het andere eind
van het ledikant
ergens loopt een mens
met een wens, wie weet
sleept de dag zich voort
eindeloos, betekenisloos
een dozijnen dag als anders
kraakt een veer gespannen
in antwoord op het gekreun
van een vermoeide zondagman
die zijn arm te lam bevindt…
2011- 2012
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
671 een vers nieuw!…
Voetstappen helder in de vrieslucht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
606 Voetstappen helder in de vrieslucht,
van ver lonkt de lente en de bloemen
maken zich al op voor 't grote feest
dat alles nieuw wordt, ook mijn hart.…
de pont
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 zouden komen op weg
naar Afrika en Indonesie
namen die ze niet eens wisten
laat staan de ligging ergens…
Het drankorgel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 Langzaam stierf zijn geluid weg
maar toch denk ik wel, een drankorgel,
zou muziek moeten geven, en geen gebral,
want alcoholisch gelal,
nee dat past niet bij een orgel!…
Repri
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 jouw hand glipt uit de mijne
langzaam ga je op in de
mensenmassa, op weg naar huis
al twijfel je daar soms aan
even daarvoor, vertelde ik je
anekdotes uit een ver verleden
die een glimlach op jouw
lippen toverde
zelf verval je in herhaling
van hetgeen je net ook vertelde
steevast luister ik
omarm ik jou met liefde
totdat het moment…
Liefdes harmonie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
12 Ik zink diep weg
In de diepte van jouw wezen,
Ver van ’t hier en nu,
Gewichtsloos in duisternis.
Ik hoor daar bazuinen klinken
Een orkestrale symfonie,
Met sirenen gezangen,
Een hemelse liefdes harmonie.
Ik wil dit eeuwig zoude duren,
Nooit voorbij zou gaan,
Bleef tot het eind der tijden,
Wat zou dat heerlijk zijn.…
Zal je dragen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
671 Warme wind blaast zachtjes door de haren,
heb vlinders zomaar op mijn hand.
Nee vandaag mag ik zeker niet klagen,
al mis ik wel het verre tropische strand.
Zolang mijn voeten me willen dragen,
loop ik nu alsmaar verder van huis.
Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen,
al blijf jij liever lekker thuis.
Kom laat ook jouw haren wapperen…
Geen ploeg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
214 Als voetbal politiek wordt, is verliezen de norm,
elf partijen op het veld, geen ploeg, geen vorm.
Geen pas die aankomt, geen idee dat scoort,
de bal rolt doelloos daar waar het ego behoort!…
drie studenten, één tibetaan en duizend chinezen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
698 studenten
ver van tibet
op een bankje
drie studenten
op een publiek bankje
ver van tibet
de drie studenten
ver van hun bed en tibet
op een publiek bankje…
Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.111 Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
Gillen door 't woud, als toen mijn arm de knots,
Moordend door steenklomp, met machtige bots
Op 't hunk'rend roofdier, bloedig voedsel, smeet;
'K voel mijn verleden, toen 'k, druipend van zweet
Na donk're worsteling in holle rots,
'T bedwongen wijfje - vroegste mannentrots -
Hijgend van…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar terugkomen van ver
gaat zij voor anker in zijn blijvend veilige haven
dromerig terugblikkend naar weleer
toen ging hij haar ziel als nog vreemde laven
oude wonden geven alweer bekend zeer.
Zij gaat vastberaden voorbije wegen
met ingewijde ogen opnieuw betreden.…
populieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 lijf
zonder verblijf
dag aan dag
rijzig van stemming
trouw aan hun inhoud
die ze als koningen met
lange veren beheren
waar ze aan de weg staan
overvoerd de hemel beroeren
wat eigen is hevig schrijven
slaat een donkere vervoering
door de bladeren
het onbekende door een
diepe huiver weggesloten
maar dan verstaan open
de hoge…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 Het lichaam is vertrokken,
egoloos
als Pegasus die haar genade brengt
gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht
zijn vlucht gaat hemelwaarts,
in rechte lijn
en buigt alras in oostelijke richting
zo ver als boven hoog de sterren staan
hun licht werpt zilver over zwarte zeeën
en krim die onder heerszucht is bezweken
ver boven kaukasus…
Bloemen plukken
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
542 Als ik bloemen plukken mag
pluk ik ze midden uit het rijpe graan
hun blauw verwoordt de hemel
het wit een stille traan
waar sterren bloeien in de nacht
en rond de maan waar zonlicht lacht
pluk ik een wilde edelweiss
daartussen laat ik de klaproos stoeien
in een jodelblij bestaan
zal ik de mooiste bloemen plukken
want liefde mag uit vreugde…
ineens
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
653 weg is ze
en het is
oorverdovend stil
kan ik dit
is dit wat ik wil
zonder haar
mijn liefde
mijn ogen
haar vermogen
om lief
te houden van
het is weg
voor even dan
en daarom
is het stil
hier
zo stil
zonder jou…
Adieu
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
433 Bayrou is weggestemd als Frans premier
De vierde in twee jaar moet ervantussen
Hij heeft nog geprobeerd de boel te sussen
Maar kreeg het parlement daar niet mee mee
Een nieuwe volgt, al vind ik haar of hem
Nou niet echt een premier. Meer een cinquième…
Lente
netgedicht
4.7 met 109 stemmen
9.006 Nergens is de koude winter
zo ver en afwezig als hier…
Kerkenpad
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.239 Zo makkelijk valt de tijd weg
in het besef
dat slechts een laag beton
mijn stappen scheidt
van die van haar,
vijfenzeventig jaar geleden.…
Ik rook
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
736 Ik rook dus ik verga
teer de wegen zwart
zuig etherische dampen
ver het lijf in en leg plat.
Ik rook dus ik verteer
alle foute moleculen
word sterk en recycle
alles wat mij ontzet.
Ik rook dus ik heb sfeer
steek kaarsen op voor jou
lig aan je voeten en dans
de Vitus en de wals.…
Dichtbij de hemel
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.489 Ik ben bewaard door een engel
daar op de intensive care
want hoewel mijn hart wilde stoppen
was mijn ziel nog niet zo ver
even werd het donker
Waar ik zweefde tussen hoop en vrees
maar de engel verzekerde mij
dat hij de kant van het leven wees
ik volgde zijn weg
en langzaam kwam ik bij
Ik kon het niet geloven
die engel was er echt voor…
Verdriet
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.027 Mijn tranen zitten vast
Achter lange tralies
Verstopt achter de muren
Vluchtend voor de pijn
Mijn verdriet is weg
Niet meer goed te vinden
Verblind door stralend daglicht
Bang om vrij te zijn
Mijn lach is ver te zoeken
Als regen in een droogte
Niet bang om soms te neppen
Dus doet er ook niet toe
Leef onder grote bomen
Schuil ik voor…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 Schiet de kersenpitten weg
van tussen je duim en wijsvinger
ver de vijver in.
Zie hoe de eenden toegezwommen komen
en verontwaardigd rechtsomkeer maken.
Lach je dan een bult
-verontwaardigde eenden zijn lachwekkend-
zodat de voorbijgangers
verbijsterd blijven gapen
naar die niet alledaagse metamorfose.…