Alle inzendingen over westerkerk dichten

5587 resultaten.

Sorteren op:

Koningswater

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Als een jager staar ik naar het woud waar het goud glanst het is nacht en dag Ik heb het in mijn hand bijtend spoort het mij aan het begroeide pad te betreden maar ik bied weerstand want onvoldoende uitgerust Mijn retina geïmpregneerd keer ik huiswaarts Nog voor halverwege hou ik halt Ik doe mijn ogen dicht een siddering trekt over…

Levens loop

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
De dag fluistert licht zo vreemd ik heb mijn ogen in het oude dicht mensen praten in verhalen alles leeft om terug te gaan in het grut die na ons zaten zie ik spiegels in mezelf staan ik gooi een steen het water rimpelt in vertraging verder het leven kabbelt naar de oevers van een klein respijt aan het eind raak ik alleen…
John Kroos24 januari 2014Lees meer >

Mijn sluiproute

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Vakantie is weer voorbij de wegen slibben dicht de rotondes zijn onoverzichtelijker. Maar mijn weg naar jou doorziet alle sluiproutes zonder bewegwijzering zonder navigatie op karakter.…

Mijn Ouders

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Het is al weer zo lang geleden Dat ik van jullie afscheid moest nemen Mijn Ouders Ze zijn er al zo lang niet meer En toch zie ik jullie steeds weer In mijn dromen en herinneringen Dan voel ik weer mijn verdriet En dan een glimlach Want ik zie jullie blijde lach Dan weet ik dat jullie dicht bij mij zijn En dan zeg ik heel stilletjes…
Eddy Hage15 september 2014Lees meer >

De magie is gedaan

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
de volle maan bekrast het zwart van spiegelend water schrijft in schemerig wit met trillende letters de nacht van zich af de magie is gedaan als de aarde weer dicht in het licht van de dag nog fluisteren golven over duistere krachten in hun rimpelend bestaan op brekend zwart spiegelt een gevaarlijke maan de wens om samen ten onder…
wil melker10 december 2014Lees meer >

Kind van de nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Ben verloren gegaan In het licht dat mij Dag en nacht overspoelde Zonder dat ik me erin Staande kon houden, Immers, kind van de zon, Zoals anderen mij noemden - Nu is het licht voorbijgegaan, Het huis waarin ik woon Heeft gesloten ramen en deuren, En dichte gordijnen die Zo lang ik leef niet meer Opengetrokken zullen worden…

zij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
in je hoofd bijvoorbeeld dat zij zo leuk is misschien moet je haar bellen intussen zie je wat krokussen bloeien volgens de media maar dat zie je zelf niet en denk je niet aan als je al iets ziet is het haar gezicht haar haar, haar ogen, haar lach en haar stem die je altijd hoort al zo lang in het echt maar ook in je hoofd zo dicht…

Jonge moeder.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Ik doe mijn ogen dicht en ben tevreden, en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’. ‘Is dit nu barensnood, met hijgende gevaren tot aan de dood? Ik wist niet, dat een leven komen kon zo rood en bloedend, als de ondergaande zon’.…
Dop Bles6 februari 2015Lees meer >

Leven en dood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Zo dicht bij elkaar liggen leven en dood.…

lievelingskleur

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
waarop haar muts tweeduizend bloemen droeg ze sprankelde ik zag haar kracht, de fijngevoeligheid omdat -juist nu een klaproos zoveel liefde bracht wat was ze mooi die dag haar hart bewoog van toen naar ooit, ze zag, ze lachte en ze overwon de barrières onder deze zon voor eeuwig zacht gemaakt zoiets raakt je en beklijft het dicht…
switi lobi8 november 2015Lees meer >

Quilt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
kleuren van Nieuw-Zeeland op een lapjeskleed met mijn ogen dicht reis ik daar weer rond gekrulde varens overal fantails en pukeka's gumtrees en de Christmas trees uitgestrekte heuvels regenwoud met midgets rond de blauwe fjorden watervallen, meren kiwi kwekerijen Down Under, ik verlang ernaar jou weer te bezoeken…

Hun zonnewindenwaai

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
ik kijk naar je voel ontoereikendheid in aards communiceren zie planeten en verre melkwegen op hun zonnewindenwaai jij in je laatste zwaai van vurig licht tot het zwarte gat je dicht in enkel energie ik kan niet zijn waar jij nu bent voor mij ongekend wentelen kosmisch uit elkaar ieder in zijn eigen draai op zoek naar…

Weggevlucht

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
De wilg hangt en treurt terwijl om haar heen de lente volop geurt Weggevlucht in gedachten die tijdloos voortdwalen laat zij de wereld wachten Als zij de ogen opent -even- ziet zij wat zij al die tijd had kunnen meebeleven Schrikt zij van het licht de geurende geluiden klapt haar kruin weer dicht Want tot de conclusie dat zij…

Klootjesvolk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
"Bom er op", zo klonk het praatje van de buren Na het maaien kostelijk klagen in de avonduren Over de heg luidruchtig elkaar opsolferen "Terroristen moet je bombarderen" Al snel gooide buur meer uitspraken te grabbel "Grenzen dicht" vervolgde de buurtbabbel "IS, Assad en Round-up" schalmden ze luid "Uitroeien, dat doen we ook met onkruid"…
Jouke11 juni 2016Lees meer >

Steracteur

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
Muizenissen van de zomer lezen lectuur op de bank over een horizon die niet liegt terwijl jij droomt in verhalen probeer ik de liefde te vertalen het raam is niet veel verder dan de steracteur die open en dicht kan met hetzelfde gevoel als gisteren maar het lijkt verder hier vandaan muizenissen van de nacht ze kruipen over het tapijt…

Opkroppen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
Waarom slaat mijn hart sneller als ik aan het dichten denk zo zag ik de rode zee opengaan heb van menig appel genoten in het Paradijs gedichten nemen je mee op reis verre velden heb ik bezocht in menig wilde rivier heb ik mogen zwemmen tijdens mijn tocht als de voorstelling is gestopt schrijf ik achter de coulissen ik heb zoveel opgekropt…

Hemelse zaken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
ik kan het niet laten nog droom ik alles dicht in mijn chaotisch leven vol gaten dwaal in de realiteit zoek naar hemelse zaken op een aarde waar onkruid gedijt kan de vleugels van engelen raken maar het klapperen is geen paradijs als zij ontvouwen kijk ik vol vertrouwen naar hun gracieuze vlucht zonder lucht ja ik wil mee maar…
wil melker2 november 2016Lees meer >

Eerste winterstriemen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
De levensspiraal plooit zich terug, voldaan geworteld knijpt de natuur reeds één oog dicht, een innerlijk smoren in koperglans hangt als stille nevels boven het stiltedomein, waarin schaduwen als zwarte monniken het beeldsnijwerk voorbij schuifelen, een sterfzee van handgeschept bladpapier, met ontblote ruggen moedig wachtend op de eerste zweepse…

Van de Graafse brug

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
met gele ballen door de schipper niet gezien door dichte mist misschien? het botsen en vallen ramptoeristen aan beide kanten.…

sindsdien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
wat is overgebleven van weerzien en wederhoor   sinds grijze regen de periode die we 'voorlopig' noemden in hemelwater verdronk   het hart meer heeft gedragen dan 'n kinderhand aan knikkers   honger is gevoed met ontberen, eenparig in rechte lijn   volkomen voortdurend, nergens halverwege   terwijl leeftijd passeert en onze ogen dichten…
Iniduo8 maart 2017Lees meer >

Zachtjes

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Als al dat eens normaal was raar is Schilder dan met woorden, dicht met verf Als al dat eens kon nu niet mogelijk is Praat met dan schrift, schrijf gesproken. Als al dat eens heel leek nu gebroken is Voel met je hersenen, denk met je hart. Doe alles wat je wilt, omdat het niet kan.…
Ronald7 oktober 2017Lees meer >

Sneeuwuilen

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.811
Ze dromen zich een pool- woestijn, de meren zijn nog dicht, de sneeuw al morsig van het bloed. De dieren- verzorger kan zo langskomen.…
Max Niematz25 november 2017Lees meer >

De grot

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
's Avonds op kantoor Het raam staat hoog Langsdenderende treinen waaien koelere lucht binnen Mijn collega denkt Ik ruim de mappen op De tijd zou hier stil staan als er geen licht door de kamer reed Ik trek het raam dicht en het rolgordijn Hij doet het licht uit We gaan Zonder iets te zeggen sluit hij af Tot morgen weer…
Zywa20 maart 2018Lees meer >

Rampzalig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
Zakjes vaderland zullen later de diepe bres opnieuw dichten doch de brakke tranen zullen wrang en bitter nasmaken.…

De mist

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Een dichte mist veroorzaakt weinig zicht. De mist lijkt zich langzaam op te lossen. Het pad waar je je op begeeft blijft beperkt. Er is dauw om de velden, het lijkt erop dat niets leeft. Een waas, een geluid, is het enige wat je ziet en hoort. Je bevindt je in een nieuwe dag met enig zonlicht in de verte.…
Dick Voogd21 januari 2020Lees meer >

Gouden zonnestralen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Straks gaan de bloemen dicht. Zilveren manestralen. Het zilveren nachtlicht. De aarde gaat nu slapen tot aan het ochtendlicht.…

dunne dagen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 849
de dagen zijn dun dag na dag wringt van vandaag naar morgen weinig om het lijf [zet ik het venster open] de dagen zijn dun en weinig tekent zich af alleen in het venster van de nacht persisteert een weinig hapert en blijft hangen in het lijf een wind steekt op [doe het venster dicht] ik slaap verder worstelend met het bestaan…

Schurend woord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Een dichter die schrijft op schuurpapier dicht daarmee voor het volgzame volk schrijnende wonden in woorden en steekt zijn zin als hij spreekt als een dodende dolk door het hart van de macht overdenk het doel van al het doen een stap op het strand spoelt altijd weg een stap op de maan zal eeuwen staan ondanks de macht…

Verre luchten

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 422
ik lachte betrapte mij er op dat ik de verre luchten dichterbij wenste alsof god in het diepst van zijn gedachten mij zijn handen ooit zou schenken toch voelde ik het bestaan dicht om mij heen ik was niet alleen in de mij toegenegen straling nooit is er het begrip om weer met dieren samen te kunnen praten of van vogels…

Moederziel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Der dagen zat hoefde zij maar te mokken of hij was blij zo dicht was zij hem nabij haar lieve held op sokken. Nu op pensioneren kán hij het maar niet leren dat voortaan vliegen zonder veren op moederloze voeten moeten existeren. Kil is alles om hem heen nu zij in die duisterdiepe afgrond viel moederziel alleen.…
Guus Maris8 september 2022Lees meer >