5587 resultaten.
Koningswater
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 Als een jager
staar ik naar het woud
waar het goud glanst
het is nacht en dag
Ik heb het in mijn hand
bijtend spoort het mij aan
het begroeide pad te betreden
maar ik bied weerstand
want onvoldoende uitgerust
Mijn retina geïmpregneerd
keer ik huiswaarts
Nog voor halverwege hou ik halt
Ik doe mijn ogen dicht
een siddering trekt over…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
Mijn sluiproute
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
543 Vakantie is weer voorbij
de wegen slibben dicht
de rotondes zijn onoverzichtelijker.
Maar mijn weg naar jou doorziet
alle sluiproutes zonder bewegwijzering
zonder navigatie op karakter.…
Mijn Ouders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 Het is al weer zo lang geleden
Dat ik van jullie afscheid moest nemen
Mijn Ouders
Ze zijn er al zo lang niet meer
En toch zie ik jullie steeds weer
In mijn dromen en herinneringen
Dan voel ik weer mijn verdriet
En dan een glimlach
Want ik zie jullie blijde lach
Dan weet ik dat jullie dicht bij mij zijn
En dan zeg ik heel stilletjes…
De magie is gedaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
469 de volle maan
bekrast het zwart
van spiegelend water
schrijft in schemerig wit
met trillende letters
de nacht van zich af
de magie is gedaan
als de aarde weer dicht
in het licht van de dag
nog fluisteren golven
over duistere krachten
in hun rimpelend bestaan
op brekend zwart
spiegelt een gevaarlijke maan
de wens om samen ten onder…
Kind van de nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Ben verloren gegaan
In het licht dat mij
Dag en nacht overspoelde
Zonder dat ik me erin
Staande kon houden,
Immers, kind van de zon,
Zoals anderen mij noemden -
Nu is het licht voorbijgegaan,
Het huis waarin ik woon
Heeft gesloten ramen en deuren,
En dichte gordijnen die
Zo lang ik leef niet meer
Opengetrokken zullen worden…
zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 in je hoofd
bijvoorbeeld dat zij zo leuk is
misschien moet je haar bellen
intussen zie je wat krokussen
bloeien volgens de media maar
dat zie je zelf niet en denk je niet aan
als je al iets ziet is het haar gezicht
haar haar, haar ogen, haar lach
en haar stem die je altijd hoort
al zo lang in het echt
maar ook in je hoofd
zo dicht…
Jonge moeder.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.297 Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.
‘Is dit nu barensnood,
met hijgende gevaren
tot aan de dood?
Ik wist niet, dat een leven komen kon
zo rood en bloedend, als de ondergaande zon’.…
Leven en dood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.180 Zo dicht bij elkaar liggen leven en dood.…
lievelingskleur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 waarop haar muts
tweeduizend bloemen droeg
ze sprankelde
ik zag haar kracht, de
fijngevoeligheid omdat -juist nu
een klaproos zoveel liefde bracht
wat was ze mooi die dag
haar hart bewoog van toen
naar ooit, ze zag, ze lachte en
ze overwon
de barrières onder deze zon
voor eeuwig zacht gemaakt
zoiets raakt je
en beklijft
het dicht…
Quilt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
667 kleuren van Nieuw-Zeeland
op een lapjeskleed
met mijn ogen dicht
reis ik daar weer rond
gekrulde varens overal
fantails en pukeka's
gumtrees en de Christmas trees
uitgestrekte heuvels
regenwoud met midgets
rond de blauwe fjorden
watervallen, meren
kiwi kwekerijen
Down Under, ik verlang ernaar
jou weer te bezoeken…
Hun zonnewindenwaai
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 ik kijk naar je
voel ontoereikendheid
in aards communiceren
zie planeten en
verre melkwegen op
hun zonnewindenwaai
jij in je
laatste zwaai
van vurig licht
tot het zwarte gat
je dicht in
enkel energie
ik kan niet zijn
waar jij nu bent
voor mij ongekend
wentelen kosmisch
uit elkaar ieder
in zijn eigen draai
op zoek naar…
Weggevlucht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 De wilg hangt en treurt
terwijl om haar heen
de lente volop geurt
Weggevlucht in gedachten
die tijdloos voortdwalen
laat zij de wereld wachten
Als zij de ogen opent -even-
ziet zij wat zij al die tijd
had kunnen meebeleven
Schrikt zij van het licht
de geurende geluiden
klapt haar kruin weer dicht
Want tot de conclusie
dat zij…
Klootjesvolk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 "Bom er op", zo klonk het praatje van de buren
Na het maaien kostelijk klagen in de avonduren
Over de heg luidruchtig elkaar opsolferen
"Terroristen moet je bombarderen"
Al snel gooide buur meer uitspraken te grabbel
"Grenzen dicht" vervolgde de buurtbabbel
"IS, Assad en Round-up" schalmden ze luid
"Uitroeien, dat doen we ook met onkruid"…
Steracteur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 Muizenissen van de zomer
lezen lectuur op de bank
over een horizon die niet liegt
terwijl jij droomt in verhalen
probeer ik de liefde te vertalen
het raam is niet veel verder dan
de steracteur die open en dicht kan
met hetzelfde gevoel als gisteren
maar het lijkt verder hier vandaan
muizenissen van de nacht
ze kruipen over het tapijt…
Opkroppen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 Waarom slaat mijn hart sneller
als ik aan het dichten denk
zo zag ik de rode zee opengaan
heb van menig appel genoten in het Paradijs
gedichten nemen je mee op reis
verre velden heb ik bezocht
in menig wilde rivier heb ik mogen zwemmen tijdens mijn tocht
als de voorstelling is gestopt
schrijf ik achter de coulissen
ik heb zoveel opgekropt…
Hemelse zaken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 ik kan het niet laten
nog droom ik alles dicht in
mijn chaotisch leven vol gaten
dwaal in de realiteit
zoek naar hemelse zaken op
een aarde waar onkruid gedijt
kan de vleugels van
engelen raken maar het
klapperen is geen paradijs
als zij ontvouwen kijk ik
vol vertrouwen naar hun
gracieuze vlucht zonder lucht
ja ik wil mee maar…
Eerste winterstriemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als
stille nevels boven het stiltedomein,
waarin schaduwen als zwarte monniken
het beeldsnijwerk voorbij schuifelen,
een sterfzee van handgeschept bladpapier,
met ontblote ruggen moedig wachtend
op de eerste zweepse…
Van de Graafse brug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 met gele ballen
door de schipper
niet gezien
door dichte mist
misschien?
het botsen en vallen
ramptoeristen aan beide kanten.…
sindsdien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 wat is overgebleven
van weerzien en wederhoor
sinds grijze regen de periode
die we 'voorlopig' noemden in
hemelwater verdronk
het hart meer heeft gedragen
dan 'n kinderhand aan knikkers
honger is gevoed met ontberen,
eenparig in rechte lijn
volkomen voortdurend,
nergens halverwege
terwijl leeftijd passeert
en onze ogen dichten…
Zachtjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 Als al dat eens normaal was raar is
Schilder dan met woorden, dicht met verf
Als al dat eens kon nu niet mogelijk is
Praat met dan schrift, schrijf gesproken.
Als al dat eens heel leek nu gebroken is
Voel met je hersenen, denk met je hart.
Doe alles wat je wilt, omdat het niet kan.…
Sneeuwuilen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.811 Ze dromen zich een pool-
woestijn, de meren zijn nog
dicht, de sneeuw al morsig
van het bloed. De dieren-
verzorger kan zo langskomen.…
De grot
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
690 's Avonds op kantoor
Het raam staat hoog
Langsdenderende treinen
waaien koelere lucht binnen
Mijn collega denkt
Ik ruim de mappen op
De tijd zou hier stil staan
als er geen licht door de kamer reed
Ik trek het raam dicht
en het rolgordijn
Hij doet het licht uit
We gaan
Zonder iets te zeggen
sluit hij af
Tot morgen
weer…
Rampzalig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Zakjes vaderland zullen later
de diepe bres opnieuw dichten
doch de brakke tranen zullen
wrang en bitter nasmaken.…
De mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Een dichte mist
veroorzaakt
weinig zicht.
De mist lijkt zich
langzaam
op te lossen.
Het pad waar je je
op begeeft
blijft beperkt.
Er is dauw
om de velden,
het lijkt erop
dat niets leeft.
Een waas, een geluid,
is het enige
wat je ziet en hoort.
Je bevindt je in een
nieuwe dag
met enig zonlicht
in de verte.…
Gouden zonnestralen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Straks gaan de bloemen dicht.
Zilveren manestralen.
Het zilveren nachtlicht.
De aarde gaat nu slapen
tot aan het ochtendlicht.…
dunne dagen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
849 de dagen zijn dun
dag na dag wringt
van vandaag naar morgen
weinig om het lijf
[zet ik het venster open]
de dagen zijn dun
en weinig tekent zich af
alleen in het venster van de nacht
persisteert een weinig hapert
en blijft hangen in het lijf
een wind steekt op
[doe het venster dicht]
ik slaap verder
worstelend
met het bestaan…
Schurend woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Een dichter die schrijft
op schuurpapier
dicht daarmee
voor het volgzame volk
schrijnende wonden
in woorden en steekt
zijn zin als hij spreekt
als een dodende dolk
door het hart van de macht
overdenk het doel
van al het doen
een stap op het strand
spoelt altijd weg
een stap op de maan
zal eeuwen staan
ondanks de macht…
Verre luchten
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
422 ik lachte
betrapte mij
er op dat ik de
verre luchten
dichterbij wenste
alsof god in
het diepst van
zijn gedachten
mij zijn handen
ooit zou schenken
toch voelde ik
het bestaan dicht
om mij heen ik was
niet alleen in de mij
toegenegen straling
nooit is er het
begrip om weer
met dieren samen te
kunnen praten of van
vogels…
Moederziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Der dagen zat hoefde zij maar te mokken
of hij was blij
zo dicht was zij hem nabij
haar lieve held op sokken.
Nu op pensioneren
kán hij het maar niet leren
dat voortaan vliegen zonder veren
op moederloze voeten moeten existeren.
Kil is alles om hem heen
nu zij in die duisterdiepe afgrond viel
moederziel alleen.…