782 resultaten.
daar vind ik jou
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
596 Waar mijn hart het huilen bezong,
En ik barstte maar niet brak,
Liet ik me gaan en kwam jij terug,
Maakte kracht me nog niet zwak.
Maar zelfs gebroken en verwond,
Blijft mijn hart je teder trouw,
Want in die waanzin van herinnering,
In die gekte, vind ik jou.…
Stuk van mijn verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ik hunker naar die kleine hint
die ergens stil ligt verborgen
die mij de moeite waard vindt
en wil vechten voor een morgen
Ik zal niet barsten of buigen
voor angst, verdriet of pijn
al valt alles helemaal in duigen
het zal de moeite waard zijn
Ik wil mijn leven weer oppakken
sinds het ooit is weg gegleden
maar ik voel dat het blijft…
Als een vlieg
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
735 van crème brûlée naar hondendrol
fopspeen restje tandpasta
streepje slijm als enig spoor
het hoofd leeggezogen
op zin en zon gebeten
wrokkig in trillend harnas
tegen wind en beter weten
iets klopt nog binnenin
keilende kiezel uit katapult
openspattend op de voorruit
zonder erg - geen barst
geen ongeluk geen slachtoffers…
Higgs-boson
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 Higgs barst in tranen uit!
zouden alle mensen dat deeltje hebben?
……
Hartslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 het huilende kind
zacht over haar schouder
als ze kalm maar vastberaden
langs de rijstvelden loopt
het wuivend gewas als fragiele
muziek in de wind
de hartslag daalt
het kind wordt stil
geeft zich over
aan de tere aanraking
van de moeder
zij neuriet in harmonie
met het rijstveld
de wind beroert hun haar
een bevrijdende regen
barst…
Glazen en schitterende vazen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
466 een levenlang
heb ik de scherpe randen
van glas gepolijst
vormen in alle kleuren
onder handen gehad
pijn gevoeld als er iets brak
geen scherven gelijmd
met een barst zijn de
ideale lijnen verbroken
eerst mat toen transparant
gegoten of geblazen van
glazen tot schitterende vazen
heb vaak de hemel gezien
maar in het reiken naar…
bewust ter zijde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 op de tafel
met het blad nog onbesmet,
rust de bijbel van zijn alledag
in een eeuwenoud verlet, waarin
het Woord geen aambeeld zag
om ooit gelijk te krijgen
ach, de hamer en het staal
ze slaan er zonder omhaal, of respijt
het één nog harder dan het ander
als in weerwil van elkander
reeds de oudste steen zich splijt
de barst begaat in…
tijdsgang
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
525 de tijd is soms een bom
wachtend op ontsteking
zelden een kabbelende rivier
stromend door sprookjesland
windstilte voor een storm
barst die los aan alle kanten
lijkt er geen eind aan te komen
wanneer je er midden in zit
een schrale troost die wacht:
elke tijd is tenslotte verleden
vooral als de pijn is geleden
want het heden leeft zich…
Winter.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Laat het nog eens winter zijn met barsten
van verlangen. Languit rillen en knoppen
dragen waaruit wilde bomen groeien.
We scheuren loten van het jaar en planten
in verse grond. Straks lopen we uit.…
Beschouwing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 Langs wanden van ’t verleden
Klim ik door ’t heden heen
Naar een toekomst van gedroomde
Beelden van hoop en bidden
Vrij van afkeer of aversie
Beklim de toren van toen
Die slechts angst en onwil kent
Legde op mijn doen geen zegen
Zie in spiegelglas van ’t heden
De breuken en barsten
Door gedachten, woorden
En daden die elkaar bestreden…
Feest op Chassé
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
470 Het fieldlabfeest van 538 barst los
De jacht op het Chasséveld is geopend
Net als in Woodstock komen allen lopend
Swing it out, geen hond is hier de klos
Maar wat zegt Simons,
de Politieboss
Geen cao? Dan gaan wij allen staken
En zullen, wat Depla ook zegt, niet waken
Make love no war, ook op die Zwarte Cross...…
Lente kriebels...
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.054 In de begingroene lente zat,
Een eik zijn knoppen uit te schudden,
Zijn schorsachtige begingroene schubben,
Barstten tegenstaandedat,
De flauwgele zon gloeide evenmin,
Ver onder haar stand te branden,
Haar flauwgele oostelijke standen,
Plantte hitte desalniettemin,
De eik dronk zijn water gestaag,
De zon kreeg een heldere kleur,
Zo brachtten…
LEUGENAAR
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.361 herinnering je liegt jij bent
een onverbeterlijke leugenaar
je barst de scherven vliegen
om mij heen
romantische onwaarheid
smaakvolle saus over inhoud
die moeilijk verteerbaar
consumeerbaar is
zo leek het zo was het niet
verraderlijke glimlach nept
oprecht verdriet verdachte glans
tranen in de wacht
ze kijkt me aan nog altijd
onweerstaanbaar…
Alzheimer
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.536 Tijdens het avondmaal verviel je soms
in een starend zwijgen
waaruit je plotseling ontwaken kon
om in vrolijk lachen uit te barsten.
Toen je op een middag zei
dat je dacht je verstand
verloren te hebben,
zeeg je huilend neer
in een fauteuil
met verwarring in je handen.…
Schuld
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.243 Het rukt en snijdt vol woede
Je longen eruit
Je gewurgde keel
weigert lucht
Woorden persen vol kracht
Je ogen uit hun kas
de rotzooi in je hoofd
de smerige zoute modder
Vermenigvuldigt,
Stapelt, stapelt
Geef me een mes, een zaag, een bijl
Alsjeblieft, bevrijdt me
te laat
ik barst, ik scheur
Geluidloos
verdronken in mezelf…
Hun zelfbeeld
netgedicht
4.3 met 109 stemmen
476 ik heb de
spiegelbeelden
vaak weg moeten
dragen na
eenmalig gebruik
soms barstte het
evenbeeld in
luide snikken uit
wat reflecteerde
toonde het ver
boven zijn stand
geleefde lijf
waarvan het
gezwollen gezicht
het visitekaartje
was van grote ik
waarheid heeft
altijd pijn gedaan
in verontschuldiging
gingen velen weg
omdat zij…
Een ongelezen boek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
510 ik weet geen wereld
voel me altijd zoek
heb vreemde gezichten
in een hoek op de omslag
van een ongelezen boek
beweeg in jacht
bejaag met souplesse
ga op pad als
stemmen mij bevelen
dwingend zonder vraag
denken kan ik niet
in het geroezemoes
van twisten die in
spanningen gaan gisten
dan barst ik hysterisch uit
zie mezelf vliegen…
Job
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
488 Mooie vrienden heb ik
nee ze bleven niet weg
gingen zwijgend bij me zitten
een veelzeggende stilte
toen barstte ik los
vervloekt de dag dat
ik was geboren
de stilte was verbroken
de ideeën over God
rolden over mij heen
dat was verkeerd
een goddeloze fout
wie zijn jullie dan
om met jullie denkbeelden
God te verdedigen
tegenover de…
Een sjekkie achter z'n oor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
680 gisteren zag ik de groene ogen
van mijn moeder weer, nog altijd
onbewogen achter glas
dat elk moment kon barsten
ze rook naar gekookte was
het moet maandag zijn geweest
vader keek naar haar gezicht, strak
als de lijnen op het bleekveld
moeder zei dat hij op moest schieten
werk gaat voor, kom, was uitwringen
haar wijzende vinger blind…
Verlangen 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Verlangen is
is een hunkering naar 't nieuwe
een ontdekking, een schepping,
knop die barst, blad worden wil,
zwellend zaad dat ontkiemt
een bloem die haar hoofdje laat zien,
een noodzaak naar warmte en licht
een gemoed, zoekend naar woorden
die gelezen willen zijn of gehoord?…
Gedicht zonder einde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Maar de klanken barstten uiteen,
het ritme stokte in mijn keel.
Vaak ben ik beginnen schrijven
aan een gedicht
dat geen einde had.…
in ongenezelijke rouw
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
2.442 ik zie het mes
de gaten in mijn lijf
het isotopentijdverdrijf
dat cellen lam slaat
door ze te bestralen
de gezonde zullen
het wel halen de rest
gaat dood verkleurt van
rood naar grijs en grauw
in ongenezelijke rouw
ik ben geen wandelende bom
die barst na de halveringstijd
de geiger blijft in veilig tikken
het leven geeft me nog…
eerlijk delen
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.104 Eerlijk delen
Ik kan je nog niet binnen laten
heb nog geen ruimte in mijn kop
die ander is blijven logeren
al weten we beiden: het is op
We delen vals herinneringen:
jij mag deze, die’s van mij
Wie had ‘t over eerlijk delen
kijk, ik krijg alle dozen pijn
pijn om wat was en niet zou worden
pijn om wat leek en toch niet was
pijn om de barsten…
Verdriet ...
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
895 Ik niet
doorgaan
niet stilstaan
Dan barst de bom
zonder reden
kijk ik toch achterom
naar het verleden
Verdriet ?
Ik niet
doorgaan
niet stilstaan !
Blij met 'n teder gebaar
verstand komt met de jaren
intens genieten van elkaar
helaas niet te verklaren
Verdriet ?
Ik niet
doorgaan
niet stilstaan !…
Scherven
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.359 Ik keek naar de
spiegel van mijn leven
en zag heel even
een glimlach zich
naar mij toe begeven
Ik barstte in tranen uit
Ook de spiegel
-bleek slechts een vaag
weerkaatsende ruit-
was gebarsten
Tussen de scherven
zocht ik naar mijn glimlach
Ik sneed me aan de
stukken van mijn leven
en tevergeefs gaf ik het zoeken op
“Scherven brengen…
Even Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Je kneedt uit de klei
In een ijle luchtbel
De lijn van haar lijf
Eén moment maar
Je schendt de murmelende stilte
Haalt haar onderuit
Met een vlindervleugelvlugge greep
Haar broze enkel in jouw vuist
Tot zij gelaten bengelt, een liaan
Een dood gewicht dat suist
Tot het beeld barst
Het hangend naakt een traan laat
Het puin, de kruimels…
Kruising van krachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 ik hoorde
de woorden
opgeslagen in steen
zag gekleurde
kleding op hun
weg overal heen
hier op de
kruising van krachten
barst energie
ongekende lijnen
verschijnen als
nieuw spanningsgenie
andere laden hun
periode gebonden genade
wachten op openbaren
want daar bij
de monolieten hoort
geboorte zijn schreeuw
zo is het altijd…
Zinderende zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
894 Een lamlendige zomerhitte
Vertraagde zin van alledag
Verschroeiende zonnesteken
Een natuurlijk rouwbeklag
Verdorde fletse einders
Trillende zompige lucht
Een bodemloze droogte
De lome leegte zucht
Meedogenloze stralen
Zinderen de hete grond
Barsten in moeder aarde
Een uitgedroogde wond
De oorverdovende stilte
Een verstikkende atmosfeer…
Voeren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
807 Maastricht en Aken
langs de boorden van de Voer
rijgen dorpjes zich als schakels
tot een mooi idyllisch snoer
Romaans meerbogige bruggen
dwarsen ’t brede dal kerkhoog
over groene mergelruggen
fladdert vrij een dagpauwoog
wijl het ondergrondse krijt
zich latent tot grotten karstte
hoort men hoe stilte en tijd
hier uit al hun voegen barsten…
Gdrasilius
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
761 neem nu dit lijf
ontdaan van al
dat menselijk zou zijn
gevoelloos in elke vezel
het ego bijna te barsten
of je hier de liefde
ook maar één seconde
mee kan bedrijven
een loze vraag
hier zijn zaken te doen
en contant wil iedereen
tegen eender welke rente
er staat ergens geschreven
dat en dit en zus en zo
bestaat ook dit lijf
met slang…