585 resultaten.
In het graf gelegd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
624 Wie kan de pijn vertalen naar een lied
dat helder toch kan klinken maar dat
weet wat hier gebeurt aan droefheid
en uiteindelijk ook wil berusten?
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.
Voor mijn jongste broer die straks begraven wordt.…
De kus van verraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Een vals vertrouwen dat
niet berust op goede gronden.
Ten onrechte blijkt de goede
overtuiging een wang te hebben
toegekeerd en pas later met
een beschadigd vertrouwen op
zijn schreden te zijn weergekeerd.…
Portret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dit beschrijft het dagelijkse gevoel
van onbeschrijfelijke bladzijden
waarbij ik berust op mijn ademhaling.…
een moederhart
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
523 de regen en de wind
konden haar niet deren
ze rende naar haar kind
door 't gejank en luidop schreeuwen
het moederhart op hol geslagen
de leeuwin op volle toeren nu
een groep hyena's aan 't belagen
haar kleine welp, het was zo cru
ze was te laat, het was gebeurd
de dierenhemel berust haar kind
haar tranen wrang, natuur die treurt
de…
STIEFKINDJE
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
76 poëzie blijft voor altijd het
stiefkindje van de literatuur '
daar valt helaas niet aan te tornen
de wrevel die het bij de doorgewinterde
dichter zoal teweegbrengt neem ik dan
maar knarsetandend op de koop toe
onthand blijf ik als een Don Quichotte vergeefs een verloren strijd leveren
wat kan de dichter in mij anders dan iets van berusting…
Hoe het eigenlijk is
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.116 Het is zoals het lijkt,
Het is zo mooi als je het maakt,
Het is maar hoe je het bekijkt,
Het is maar net hoe je ontwaakt;
Het goede been als mijn geloof
In dromen die mij doen berusten.…
voortplanting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.108 een kans op
een nieuw levenslot;
gewoon een speling
in een ogenblik
verveling van een
achteloze God
ieder lichaam wordt
langzamerhand tot
chemische fabriek
waarin een kruimel
stof kan leiden tot
fatale stilstand
van het mechaniek
elke ademhaling
voegt heel banaal
een nieuwe regel
toe aan het verhaal
dat tenslotte blijkt
te berusten…
zwerfwoorden
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
652 ik wil het zwijgen bewaren, erin
bewegen
zoals schaduwen van wind
de armen houden in een schommelende traagheid
terwijl ik kijk naar het standbeeld
van vergeefse woorden
de lucht gaat er doorheen
ook door de koudste dagen
en wanneer berusting met vleugels slaat
droom ik nog eenmaal over
huiswaarts keren
*afbeelding…
de tijd
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.876 De tijd zal leren
of de pijn verandert
in draaglijkheid
en berusting
De tijd heelt slechts
ten dele
uiterlijk voor wie
niet weet van innerlijke pijn.
De tijd verstrijkt
weer een jaar voorbij
en nog steeds
de pijn van verlangen
Nu nog steeds?
vraagt iemand
die deze pijn niet kent
Ja, nog steeds...!…
Darten
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
780 Pupillen veranderen in kleine briljanten
Mijn ogen vallen vreedzaam dicht
Een glimlach berust voorgoed in vrede
Al winnend verlies ik, einde wedstrijd…
" Le cortège de la vie "
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
552 Loslaten werd een
losser samengaan,
berusten werd een deugd
voor een bestendiger bestaan.
Al wat is verwoord
hervond z'n glans,
een literair slotakkoord
als laatste krans.…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
607 De zorgvuldigheid ligt
in de met zorgvervulde eeuwigheid
waarin de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even,
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van je naaste,
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te voltooien
zo huldig je met de bloemen van het veld
zing de liederen van de hemel,…
Zich laven aan het licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
681 Wie kan de herfst vertalen naar een lied
dat blij kan klinken en toch weet
wat hier gebeurt aan droefheid en berusten?
Wie kan de klamme kou verwarmen tot
er weer vreugde gloeit onder de as?
Weemoed schrijft met loden letters
maar onvermoeibaar groeit verstaan.
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.…
Toekomst?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
566 Dolend land in tranerige mist,
berustend onder vochtige dekens
en zich nooit vergist.
Een wachten met voortekens
op een naakt valend bed,
zo leeg gelegen,
afgeschreven, slapers eruit gezet,
alle vruchten weggegeven.
Moet nu de kilte komen
in koud grijze lucht,
waarin onttroonde bomen
met ijzige zucht
hun bladeren ontnomen?…
ENVOI b)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
544 Elevator Zes vertrekt:
superstatig suis je omhoog,
afstand-vergrotend tussen moed en
berusting - 'Ach, laat Die maar gaan'.
Stuwend door een gaaf heelal
hoor je de ruimte die je wenste:
de akoestiek van je moedertaal
binnen de stilte van de cabine...
Wat ga je doen, daar in de verte?…
over de schutting
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
142 Elk geluid stuitert over de schutting
zeggen ze hier
dus ook dat van mijn gedachten
terwijl ik alleen maar muren zie
en gesloten zaken
Het bestaan berust buiten die muren
ontdek ik hier
misschien wel op een vergissing
omdat je altijd zelf leven moet
met beperkte keuzes
Dit wachten verlangt weinig van mensen
dat voel je hier
aan de pijnlijke…
tranen
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.369 zo ik mij afwend en niet verlaag
mijn tranen wellen ongevraagd
zilte verraders van intens verdriet
wilde voorkomen dat jij mij zo ziet
want koud berekend van geen weet
verwijt jij aanschouwelijk leed
verstik ik mij niet meer werend
stil vluchtend in mij zelf kerend
als de strijd gestreden en ik berust
verlaat jij mij verminkt bedrogen…
Interactie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
542 letters larderen
de loop van het leven
versmolten tot klanken
geklonken tot woorden
koud, koel
warm, zwoel
verstandig, onhandig
klinkend of blinkend
de oren beroerend
en ogen beloerend
vertaald in de geest
mij makend
tot minnaar
tot beest
of doen mij berusten
in wat verontrustte
maar ook inspirerend
de levensloop kerend
hertaald…
Als vluchtig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
854 In het zicht van eindeloos
draag ik onvermogen mee
op open handen
toegedekt met vragen
als
was het zand
dat wervelend opgestoven
maar niet rusten wilde
ook al oogde ik in stilte elke storm
of toch de tijd
die mij omwond
en alles fronsend trok
waar jij eens strak naar keek
maar och
het maakt niet uit
niet meer…
nu ik berust in…
Sporen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 Het leven heeft zijn sporen achter
gelaten met het tikken van de klok
verglijdt de tijd en berust hij in een
vaag weten van zijn hulpeloosheid.
Elke morgen ziet hij weer het licht
als hij doelloos kijkt door het raam
tijd in overvloed met ogen waarin
de eenzaamheid te lezen staat.…
opaak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
137 laten we een blik werpen
op dit doorwaadbaar geluk
veelvlakken van voorgeslacht
gingen ons hierin voor
met afzonderlijk genoegen
in een open wervelpoort
verstrooid licht weemoedig
ogenzand
berustend in een blakend fossiel dat
op beroering wacht
hemeldoorlatend zodat er nooit
reden is te wanhopen
het blijft niet eeuwig ochtend…
Wie weet wat liefde is?
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
1.847 Berusten in wat niet anders kan,
niet enkel maar het dromen van.…
De Lach
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.149 Gevangen in de lach
Omsloten door de grijns
Tranen plengen
Vervuld van verdriet
Door woede en laster
Gedachten mengen
Zinspeling onwaar
De kracht een wonder
Gaat maar door
Berusting ontstaat
't Verdriet van de waarheid
Staat stil. Laat voor
Gaan de lach. De grijns
Ontstaan na gerechtelijke
Dwaling.…
Vier wegen ( haiku’s )
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
636 Vlinders begraven
hun beelden in het herfstlicht,
mist als berusting.
De dood getemd, wordt
ontdaan van zijn verschrikking
in een jaarlijks verdrag.
"De dichter heeft slechts één voorbeeld:
de natuur; slechts één gids: de ruimte
tussen onwaarheid en de waarheid."
Voltaire…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel? De zekerheid
dat niets voorgoed gevonden is, beleden
of geliefd, het moet toch telkens weer
herboren worden, herschapen of hersticht.
We zijn slechts flitsen in de tijd
maar ademen toch eeuwigheid.…
Ceremonie in witte kant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Heer Winter heeft
zijn notariële akte opgemaakt,
de toezegging tot een ceremonie
in witte kant is geschied;
balancerend tussen
monnikachtige stilzwijgendheid
en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis
voltrekt zich
achter een gaasgordijn van mist
in ijzige sereniteit
een processie
van terugtrekking en berusting:
in erehaag…
We ademen eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel? De zekerheid
dat niets voorgoed gevonden is, beleden
of geliefd, het moet toch telkens weer
herboren worden, herschapen of hersticht.
We zijn slechts flitsen in de tijd
maar ademen toch eeuwigheid.…
gewoon dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
117 telkens als ik de dood ontmoet
verstaat mijn stem de vlakke
tonen van berusting, geen twijfel
is gericht hem
hij biedt en verzorgt een schuilplaats
voor het moment dat het leven kiest
voor de andere kant waar het portaal
van stilte je doorgang verleent
en als je sterft is er geen
verzuchting of een terugkerend
applaus, je ligt, staat,…
Koninkrijk zonder troon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
327 Ik ben de koning van het valse,
De prins van het onafgewerkte.
Alles is te laat — het is te laat.
Wandelend door gedachten, door herinneringen,
Kom je nooit terug bij het begin.
Je ziet de start niet meer,
Alle lijnen vervagen,
Alsof ze nooit hebben bestaan.
Gevoelens veranderen,
Tijd slijt,
Alsof het nooit iets betekend heeft.
Heeft…
Voorspelling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
946 Je denkt dat je nieuwe dingen ontmoet
En dat een happy end op waarheid berust,
Maar alles blijft bij het oude, meisje.
Als je dat weet, komen de jukbeenderen
Vermoeid en scherper in je huid te staan
En je zult zijn als een boom in de herfst
Waar stam en takken doorheen schemeren
Als een niet meer te verbloemen vergaan.…