876 resultaten.
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
ordinarium
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 zodra luchten klaren, wolken
in ruimte tuimelen
wij over eilanden dwalen
liefste, bewaak mijn dijken
onze bladstille getijden; in
leidzaam wederhoor, zo sereen
weidse wijdte; streel het
ogenblik, de stilstand van tijd
het strijken over huidse haren
schenk ons genade
tem de eindeloze zuchtrivier
dona nobis pacem…
Rampzalig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 De wind briest de waarheid
en knaagt aan de vergullende dijken
van de helende tijd.
Zakjes vaderland zullen later
de diepe bres opnieuw dichten
doch de brakke tranen zullen
wrang en bitter nasmaken.…
rookglas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 gedachten vinden er beschutting
zich bladerend door de wind
vastgelegd met woorden
die niemand ooit geschreven vindt
wat door gewonde dijken is omarmd
lijkt leeg te lopen in waterrijk land
tot een koninkrijk in hersencellen
grenzeloos ijsveld, witter dan het strand
tot buiten de tuin met deze
waardplant uit het binnenaardse
tot evenbeeld…
Havenlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
610 We liepen op de dijk
Je wilde zwemmen
de laatste zomerdag
O, die betweterige weervoorspellers
en alles wat betweterig
Maar toen we ‘t wilde water zagen
besloten we te lopen tot de haven
De lisdodden wilde jij,
die moeilijk los te krijgen
Op ‘t havenhoofd dat volgegroeid,
met rozebottels,
de planken van de steiger los
daar, aan…
haast weg
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.544 ik zag de velden voorbij
het watervlak wat grijs
de lucht soms blauwer wit
en dichterbij vervagen
de windmolens draaiden
het hoofd naar het westen
ze wentelden met wieken
zo energiek
zo zelfgenoegzaam
de waterlopen dreven er
boven het vlakke land
de aarden dijken kropen
er naar de oeverkant
ik werd ééntonig
en mijn stem wat vager…
Den Burg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 De windmolens boven op de dijk
steken af tegen een strakblauwe lucht.
Een plaatje te ver buiten mijn bereik.
Als ik de foto met een zucht
terug leg in de la,
zie ik mijzelf weer in Den Burg
op een zonnig terras met een kop chocola.…
Eb en vloed
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
812 gloedvol- vurig warme nachten
dagen van vervuld geluk
beukt de woeste wilde zee
op dijken van het bange wachten
angstig wilde hoopgedachten
turbulentie in mijn lijf
golven die mij overspoelen
die mij eens in doodsnood brachten
verwarren nu mijn angstig hart
ijzig koude noordewinden
kruipen door mijn botten heen
waardoor de eb de vloed…
Dit zien
gedicht
3.2 met 26 stemmen
11.458 Dit zien toont zich als het trijpen
hooiland waar de pink zich snijdt
aan de kruin van de dijk; is zonder:
'Kijk eens zwanen en jonge zwanen.'
In natgrijze grond met leverblad,
met koeienstront in het herbarium,
waar de duim in de sloot blijft steken,
leeft dit zien van de handopen palm.…
Gevecht tegen het water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.426 gezichten door paniek overmand,
dijken verzwakt door watermassa.
sommige plekken zijn al riskant
en begeven het... bijna.
ze worden uitgedund door de vijand:
de zee, die triomfeert in deze arena.
hand in hand vecht men voor het land,
om ‘t te behoeden voor een drama.…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…
Dat gij als Mengele zijt zot geworden!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
640 Zo had ge eerst voor vlerken, vlaai en kerk
Uw wonderdokters van het UWV
-Dit is geen grap, u bent geselecteerd
U kunt 3K voltijds weer aan het werk
Maar dat ge nu de Gristus uit u mest
Voor wild dat gene ene God behaagt
Nu asielanten terminaal verjaagd
Zo dik van dijken worden uitgezet
Awel, ik maak mij zorgen over morgen
Dat gij als Mengele…
Vele handen dragen
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
956 jouw hand, mijn hand
vele handen
ze kunnen iets bereiken
handen bij elkaar
bouwen rotsvast
beschermende dijken
een open hand
zaait bloemenvreugde
tussen ’t weidegras
schenkt een zomer
wenkt glanslibellen
naar een grijs moeras
een verzameling
van gestapelde stenen
wordt een steunpilaar
jouw hand, mijn hand
vele handen
ze…
uiteindelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.020 op een muur
lees dit zachtjes hier
dan verzint dit kind
gedichtjes van zoete stroop
een naam schreeuwt om hoop
niets is wat het lijkt
zeker geen hint
lees de lach
als 'n traan
alleen dan
is het verdraagzaam
wie dit leest
zijn de laatste
gedichten op het feest
en voor het slapen
gaan
zoete snoepzoekers
ooit breken de dijken…
In grauwgrijze vlagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 zag op je gezicht
de lichte spanningsboogjes
van een aantrekkende wind
nog verstond ik je
maar langzaam ging
het geluid van je woorden verloren
samen op de dijk
zwoegen en optornen
tegen een aanwakkerende storm
striemend jaagt
regen in grauwgrijze vlagen
slaat water kapot op beton
wij draaien de koppen niet om
nooit heeft natuur…
Haar moeder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
766 Haar moeder was een triest figuur,
bolle wangen, onderkin,
dijken van dijen en verder onderin,
spataderen die als eilanden
op haar benen lagen.
Haar moeder rookte als een ketter,
zoop als een tierelier,
haar moeder was een zuipschuit
niet minder en niet meer!…
Het Nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
563 Vandaag ben ik er weer
en zie gisteren en
alle voorgaande gebeurtenissen
met wie ik was op de dijk,
meeglinsteren
alsof een garde de herinneringen
mixt met heden
één brij details
aanvankelijk de kleurtjes zichtbaar
maar dan als massa
luchtig in een bakvorm gegoten
in de oven,
en terwijl ik mijn yoga doe
met muziek
hoe de geur uit de…
Tijdloos
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 op mijn gezicht
wordt het oude jaar gekerfd
tekenen lijnen groeven
en groeien dijken rond ogen,
moet de huid zich naar de
zwaartekracht voegen
op mijn gelaat
staat het lied van de tijd
dat mijn geleefd leven toont,
ik heb de melodie
vaak met letters beloond
maar ontegenzeglijk dieper,
door mij,
in harmonische klanken verspreid…
Vereeuwigde verbeelding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Voor zijn ogen stroomt het
leven als een kolkende rivier,
klotsend tegen zijn weerstand;
zonder slaap bezwijkt de dijk:
het schaap moet op het droge blijven
zodat het niet in verlangens verzuipt.
De goden probeert hij uit
de lucht te plukken als kersen,
met bloeddoorlopen vingers tot gevolg.…
Het Kampioenschap van 1959
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
321 Het Kampioenschap van 1959
Om nooit te vergeten
Alle Spartanen weten hoe ze heten
Tinus Bosselaar Ad Verhoeven Hans de Koning Piet de Vries
Andries van Dijk Tonny van Ede en vele anderen
Het waren legendarische namen
Die het Kampioenschap toen binnen gingen halen
Het Kampioenschap van 1959
En het feest in de Rivièrahal
Want ooit komt…
Schokkerse schrik
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
469 eenmaal droog kwam ziekte via stadsbomen binnen
reden wellicht te overwegen weer nat te beginnen
toen uw water wilgen knoestig levend kon drenken
Bedenk uw eiland met afslag was daarvóór al verlaten
beneden zakkend boven noest vechtend tegen alle elementen
bij UNESCO mooi wel erkend onder vele Wereldmonumenten
daarbij contra verknipt aan dijken…
angst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.285 nee bang ben ik niet
niet voor schimmige honden
of de eindeloze gang naar ziekenboeg
ik ken geen angst voor golven over de dijk
of dood
nee die vrees ken ik niet
wel als vroeg in de nacht
met een lichaam rusteloos
en mijlenver van slaap
ik uitkijk over landerijen
en naast de jeneverbes
jij daar weer staat
schreeuwend zonder…
Eemnes
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
1.666 van Eemnes binnen
tot Eemnes buiten
liggen nog steeds
in zondagse rust
langs de dijk
weilanden
vierkante eilanden
monotone schoonheid
tot de einder herhaald
polderwegen vallen
samen op een punt
en ik die niet wist
dat je er verder kunt
boerderijen wachten
in slagorde
erven geharkt, rustdagklaar…
Beeldspraak
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.353 Waar de taal doodstil
van de daken rolt
de woorden mijn tong
niet kunnen bereiken
een hakkelende klank
met mijn kaken dolt
golven getemd geluid
achter wallen en dijken
daar wordt het zwart
in het wit gebeiteld
wellen niet eerder
verschenen beelden
daar krimpt de één
terwijl een ander bijtelt
voor vrijgesprokenen
en veroordeelden…
Piet ziet het anders
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.300 de leraar cursus
'weids de samenhang
zo slaagt
de ondernemer'
droeg op
verbeeld je
bent een helicopter
doet een view
voor het verband
daar benêe
sprak er zo waar
de cursist Piet
uit Uithuizermeede
ik zie
lange einders koeien de dijk
groen huizen bietenblad
nog zo wat
maar er zitten
geen verbanden tussen
het staat gewoon
als…
storm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
662 Maar sta niet alleen te kijken,
Verstevig met spoed onze dijken.…
Lege Schermer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Auto op dijk in grote leegte
van de polder
van mij, van ons
van binnen
van buiten
kijkt me aan met haar glazige blik
leeg
Gisteren zat jij daar
Ik naast je
Je genoot sturend
Eergisteren zat ik daar sturend
Jij naast me
Je vulde mijn leven
mijn tijd
Ik koesterde me aan je warmte
Je lichaam tegen me aan
Ik vervulde je verlangen naar…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende stam
zwervend
langs mijn dijk…
Stroomdicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Met de juiste schoenen
in goed gezelschap is
het goed toeven langs de Waal
Mooi weer deze zomer
heeft ons aangenaam doen
zwemmen tussen de kribben
De zon nodigde uit
heerlijke verkoeling
Aangenaam in de rivier
Waak echter voor de stroom
en de trek van vele
schepen die fataal verrast
Rivier tussen dijken
met zeer stevige kracht…
Alsof de hel zich uitte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de wind kon ons niet deren
wat zij ook probeerde
wij liepen fier rechtop
zagen het water komen
bedreigender dan ooit
in onze stoutste dromen
een opeenvolgende rij
van lange golven
die fel beukten op de dijk
het overslaande breken
de zuigende geluiden
het was alsof de hel zich uitte
wij baden toch een kort moment
voor hen in de…