376 resultaten.
dordrecht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
657 stad
steeds dichter bij
geluiden de oude gevels omhullen
alsof ze eeuwig breekbaar zijn
de kade met de schepen
zich altijd baadt in heftig neonlicht
de lijnen fel en fier tegen de koude luchten
de dom als sterke waker
daarvoor de schepen ploeterend
in de koude nevels van de naderende winter
de nieuwe brug als oude poort
op de drempel…
geef leven en bezieling
gedicht
3.0 met 8 stemmen
6.626 met brandend verlangen
de geur van tijm, de geur van mint
de wilde rozen van het Taurus-gebergte
omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes
met de sfeer die je meebrengt uit Ephese
geladen met geest en gevoelens
van oude culturen
omhels mijn lijf
verschrompeld tot vogelverschrikker
geef het leven en ziel
laat het meeademen
op de drempel…
- De grote lijnen -
netgedicht
3.9 met 46 stemmen
593 lijnen,
die men dagelijks niet voorziet, schuwt,
zweven in avontuurlijke kringen,
herkennen het verhaal,
lanceerden een virale campagne
één van de touwtjes trekt scheef
op deze manier,
meters diep ingegraven dwarsbalken,
die de kraan mocht tillen
trachten gebruikt 'besmet'
allerleukste prijzen te winnen
heeft het totale gewicht,
de drempel…
Morgenroep
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.515 Ik bid U, vriend, maak mij niet wakker,
Wanneer gij vroeg, in lentetijd,
Met snelle tred voorbij mijn akker,
en juublend langs mijn drempel schrijdt.…
Laagland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Men dient
de nekken te strekken, om te kunnen reiken
voorbij de drempel der lage landen.…
De oude pastorie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
661 Stond deze poort wijd open
voor schapen die een herder zochten
of was de drempel veel te hoog
de deur te smal?
Vond pijn of smart
in deemoed aangebracht
een luisterend oor,
een troostend woord?
Veilig binnen de vest,
waarop reeds eeuwen eenden glijden,
staat statig midden in de tuin,
de oude pastorie.…
Zo straks de dood door deze deur mocht treden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.550 Maar op de drempel van de deur gekomen,
terwijl de kille wind een slip van zijn gewaad
opwaaien doet en strijkt langs mijn gelaat
zou nog een laatste aarz'len mij doorstromen,
niet om 't verlies van veel vergeefse dromen,
maar om het lachen van een kind op straat.…
Vol tegenstrijdigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 leek een goed te
lopen pad alleen de tijd
verging terwijl anderen oogstten
las ik uitgebreid de filosofen
over een risicoloos begin
zij doken er middenin
ik had wat drempelvrees
dus alle woeste plannen
bleven in mijn geest
eenzaamheid maakte me leeg
pas later heb ik geweten
dat ik te lang als vreemde
in die spiegel heb gekeken
de drempel…
Een loper kan het van een ander velen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Ziet ook de ander graag weer tot aan
de nieuwe drempel gaan. Langs twaalf
maanden van vele ronden kunnen vele
voeten in het schaakspel van het leven
naast elkaar bestaan.…
vaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
732 jij onmogelijk acht
een schouder ook
die bij pijn, verdriet of probleem
er gewoon is – voor jou
een geweldenaar ook
die van het leven
de valkuilen kent
een boksbal is hij
tegen wie jij vechten mag
om zelf groter te groeien
vaders
hoe ouder ik word
hoe meer ik weet
hoe en wat een vader is
een geschenk is hij
dat in stilte drempels…
Droomlot
gedicht
3.5 met 13 stemmen
3.306 Maar nu ik wakker ben is om het even
wat op die drempel wankelde en wou
en heeft het noodlot mij geen stap gegund.…
Het woord heet hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Zij die ook op deze drempel ooit hebben gestaan
weten hoe een en ander nu verder zal gaan.
We vertrekken van waar we nu toevallig zijn,
ervaren samen en alleen die intense zielenpijn.
We voelen het huidige, het pure, het intense zwijgen,
het verwerken en visualiseren hoe staande te blijven.…
Gerrit-Jan Konijnenberg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Je stelt jezelf een doel en laat de boel
maar lekker waaien, zweeft zonder gewicht
als engel, met de wind in je gezicht,
genietend van het hemelse gevoel
In Laagland steekt maar één Konijnenberg
met kop en schouders boven ’t maaiveld uit,
alwaar je hoogstens op een drempel stuit,
want zelfs het Vaalserbergje is een dwerg
The eagle’s landed…
in diepe kleuren blauw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
998 strand gestruind
oude liefde
weer hervonden
woorden kwamen
er vanzelf uit
alsof verloren
jaren niet bestonden
schelpen die
we raapten wisten
het verleden ruimschoots
goed te maken
in diepe kleuren blauw
vertelden zij over de
tijd dat wij elkaar
in liefde smaakten
de eerste kus
onwennig nog
maar jij was lief
innemend om de
drempel…
dag huisje
hartenkreet
3.4 met 26 stemmen
8.863 vlot
Dag lief huisje, ik zal je missen
Ik moet nu ergens anders heen
Een andere stad een ander huisje
Maar ook met deuren en van steen
Ik zal verder moeten
Ik ga echt, zo meteen
Ik kom zo naar buiten
Maar laat mij heel nog even alleen
Laat mij nog een keer heel hard huilen
Ik weet, uitstellen heeft geen zin
Droog mijn tranen op de drempel…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…
Donderdag
gedicht
2.3 met 30 stemmen
10.127 Ik stak de sleutel in het slot en wrikte
de deuren schuurden langs de drempel
de kamer was verlicht, het bed verspreid
op tafel stond een pot met soep
de haverkoeken lagen op een bord
en vet, geeloranje kaas en uien en augurken
ik kon lopen door de kamer met een mond vol Schotse zalm
aan tafel zitten bij de warmte van een vuur
bekers vol…
Dagen vullende regenbuien
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.119 dagen vullende regenbuien
als spiegels glimmen de straten
personen schuilen onder voorpuien
een gelegenheid tot bijpraten
dagen vullende regenbuien
zoutsporen bijten in mijn ogen
herinneringen blijven kruien
de dagen zonder jou vervlogen
regenbuien vullen mijn dagen
als spiegels klinken mijn dromen
als ik jouw drempel kon verlagen
zou…
met pijn spon hij zijn web
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
586 er is geen drempel meer
in het licht van ogen
komen de herinneringen weer
het spel begon het straaltje zon
raakte hem en strandde
in de warmte van zijn handen
hij deed verbaasd
lachte over je gedachten
jij deed precies wat hij verwachtte
voor jou was spel de werkelijkheid
woorden speelden met gevoelens
maar zijn vingers prikten…
Tentdoek
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
687 Op de drempel van de morgen ligt het beeld
dat eens de verste einder overspande
en met één enkel woord mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.
Zingend groet mijn Roosje vroeg de dag
en spant een tentdoek met haar kinderlach.
31 december 2001 - 29 april 2009…
Was spel de werkelijkheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
519 er is geen drempel meer
in het licht van ogen
komen de herinneringen weer
een spel begon het straaltje zon
raakte hem aan en strandde
in de warmte van zijn handen
hij deed verbaasd en
lachte over je gedachten
jij deed precies wat hij verwachtte
voor jou was spel de werkelijkheid
zijn woorden speelden met
gevoelens zijn vingers prikten…
De Poortwachter van het Dodenrijk
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
675 “ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als…
Verliteraturiceerd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
581 Voor het voormalige huis van Ina
zat ik op de drempel port te drinken.
Hendrik ontfutselde ik pikante details
over zijn vriend Jan Slauerhoff.
Best teleurstellend.
De lul was meer bezig met zichzelf.
Ik fotografeerde de woning, waar de
manische dichter Gerrit Achterberg
zijn bevallige hospita had doodgeschoten.…
1,5m water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
339 We zwermen de grens over
waar de drempel een muur was
de wachters zijn grootziend
de boeren ploegen voort
We banen ons een weg uit de kou
door de rozen rechts, de lelies links
rood en wit dwarrelen
de blaadjes achter ons
We zijn met velen
morgen met meer
er rolt een donder door de wolken
de kinderen worden onrustig
de ouders halen…
Eerste licht
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
423 en aangevreten hout
beloften in de
randstad zijn het topje
van een ijsberg vol sterke
verhalen waarbij ieder
uit die deal vooral zijn
eigen voordeel wil halen
nog zijn de dagen
op een hand te tellen
maar wij zullen herstellen
leven met wat het virus ons
heeft aangedaan om daar
later beter mee om te gaan
weer zijn wij de
drempel…
De Poortwachter van het Dodenrijk.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 “ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als…
Vestdijk. De kelner en de levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
508 ze dronken, op de drempel van de dood
dat er een administratieve fout was gemaakt
stond vast, tot spijt van één van de bijna doden
die zijn geliefde gestorven hond even had aangeraakt
in het voorgeborgte en niet weer van hem wilde scheiden
hoe hier de handen van de kelner een uitweg boden
hij zag het door de vingers. zij verlieten het hiernamaals…
Niets is eeuwig of altijd
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
270 In dat ene moment,
op de drempel van nacht naar dag
trilde haar eerste adem.
voelde ze lentelucht van nieuw begin,
nieuw leven.
En in de stilte van die morgen
kon ze eindelijk weer zichzelf horen,
zichzelf beleven.…
Samen vooruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
185 Nu de drempel achter ons ligt
en de blikken van de mensen vervagen
kijken we recht in het heldere zonlicht
klaar om de hele wereld te dragen
Je vingers verstrengeld in de mijne
langs de grachten het terras en de muren
geen twijfel meer die kan verschijnen
dit gaat veel langer dan een nacht duren
Ik voel je baardhaar tegen mijn wang
een…
Duister nis
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
3.987 In `t donkerst plekje van dit tabernakel
bij het krapste altaar binnen zijn tempel
achter een deur zonder alt hoge drempel
noch koren of bonen of hemels spektakel
Er doolt geen licht, sinds ster doch glas
in `t lood daar pronkt, totaal overbodig
maar ach, hij vond het ginds ook nodig
zo blijkt zelfs `t kleinste gewijd waterpas
Zijn bezoekjes…