312 resultaten.
- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
732 omdat de dromen van de schelpen waren
turkooise paua schelpen,
de onbevangenheid van stille aandacht,
lagen te fonkelen in het donkerzilver
van het nachtelijk weelderig avondstrand....…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Parelende takjes
fonkelende dauwdiamantjes
nevelweefsel over dampend akkerveld.
Speelse blauwgroene luchtlaagjes,
in een bedje van zachte herfstzonnestralen.
Bont gekleurd bladlover van kastanjelaar.
In ver-zicht
een slapende zwarte brabander
onder traag heen en weer wiegende slierttakken
van een treurwilg.…
Het novembermeisje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
514 dauw
gaan gooien naar elkaar
als kabouters hun
paddestoelen bestijgen
als wind zich
even rustig houdt
als vogels vergeefs
proberen de stilte
stuk te zingen
als verwachting hangt
tussen de stammen
dan, ja dan zou het kunnen zijn
dat het novembermeisje
zich laat zien
lichtvoetig danst ze
om haar eigen schaduw heen
grijpt het fonkelende…
DURF EEN NAAM TE NOEMEN
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.119 Ik sta met hem op, ga met hem slapen
en tussen de sterren zie ik hem fonkelend staan
en moest de donkerste nacht hem ooit weer vervagen
dan nog blijft hij dat licht waarmee ik verder kan gaan.…
Vanjanina
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 Als de nacht valt staat één fonkelende ster hoog aan het firmament,
haar licht is een baken en zend signalen uit,
het is haar ascendant,
die haar in de nacht de juiste weg duidt.…
winterpracht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
452 De nacht valt als een fluwelen deken neer,
sterren fonkelen, als een hemels schouwspel keer op keer.
In het winterlandschap, gaan we samen op ontdekkingsreis,
over zachte sneeuw en op glad ijs.
Dus laten we dansen in de maanverlichte nacht,
waar de kou ons niet afschrikt, maar juist naar ons lacht.…
Keramiekkraampje op het plein
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.688 daar ook echt te zijn
Mijn hand ging over stapels borden
gestald om aangeraakt te worden
Zachtjes tikte ik er eentje aan
die had moeten blijven staan
Niet al wat breekt wordt ook vermalen
In de helle juni zon
blonk het glazuur er niet minder om
al moest ik de splinters wel betalen
De schitterende scherven sneden
als sterren die fonkelen…
hoop
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
642 stervende kinderen
klauwend in het ruim tussen de ratten
stervend in stinkende walmen van verderf
‘t uitzicht op de sterren is beneveld
mensen denken de schepper te evenaren
reiken babylonisch hoogmoedig ten hemel
het schip raast in een waas van vervuiling
een onzekere toekomst tegemoet
de wonderen zijn de wereld nog niet uit
er fonkelen…
ik las ik lees jouw ogen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.483 maar kom er toch niet uit
want het zijn jouw ogen
jouwe wonderlijke ogen,
in jouw fonkelende ogen
zie ik de wereld weerspie-
geld en de wereld-zeeën
in jouw ogen dooft alle
ellende en stopt de tijd
even, ja, jij bent het,
bent een raadsel en, god,
jouw ogen jouw prachtige
ogen tot besluit,
ik begrijp er weinig van.-…
Hart in het zand
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
1.271 Vingertoppen maken ritmische bewegingen, fonkelende golven overspoelen mijn gedachten.
Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.
Bloed stormt door onze aderen,ramen beslaan,energieën versmelten.
Verstrengeld tot een lichaam.
Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.…
De sterren.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Waarom komen jullie niet fonkelend hangen in onze jongensslaapkamer?…
0 AARDE.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.121 hun staag ontvlood,
Boven 't dra welkend lip- en wangen-rood;
Die op uw vlak, van zon dóór wolk beschenen,
Als ogen lachen door hun tranen henen,
Wel liefst hun leden luchte dans-plaats bood, --
Waartoe ontdolf aan uw zwart ingewand
De mens het erts en 't fonkelend juweel
En 't goud, dat meer soms lokt dan liefst oog-licht,
En gunt…
In de waan van deze tijd...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Het is nacht, sterren fonkelen en
het is bijna volle maan.
Wij zijn nog wakker, zij lacht
en kruipt dichter tegen mij aan.
Morgen is ver weg, zover als een ster
die staat in het raam.
Zonder zorgen beleven we hoe het nu
hier is en vragen ons niet af, hoe
verder te gaan?
Onder een zwart hemeldak voelen we
ons op ons gemak.…
Als woorden konden spreken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
631 Als woorden konden spreken dan fluisterden ze heel zacht,
lief en zorgzaam mooi vol pracht,
zoet golvende oorstrelende vibraties,
fonkelende lichtjes in je hart.
Als woorden konden zingen dan zongen ze een lied,
ontroerend teder melodieus, passievol en harmonieus,
letters dansend met elkaar,
heerlijk wegzweven in mooie dromen.…
Ierse Setter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
718 Goudbruin gevlamde hond,
snel, gracieus, energiek,
trekt haar heftig voort langs
speels fonkelende plekken,
van het rode beukenbos.…
Zalig spreken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 (verleden en toekomst raken elkaar)
Een mooie morgen was het geweest
toen Jezus ging spreken
het decor van zijn verhaal
straalt ochtendlijke frisheid uit
fonkelende dauw tintelend feest
de onbetrouwbare nacht geweken
we werden omhooggetild
voelbare nabijheid
Zijn woorden
bereikten ons innerlijk totaal
als dan ons hart is geraakt
zijn…
- Mijn hart heeft liefdevolle letters -
hartenkreet
4.0 met 47 stemmen
1.942 maakt warmte plaats, verdeeld verlangen, het leven zoekend
onbeantwoord de dans, zuchtend bevatten zonder klagen
geplaatst de innigheid van diep begrijpen, huldigen het woord
zwijgend meer uitnodiging geven, op zoek naar ‘t hoger kunnen,
kamers van het hart vullen luidruchtig bonzend mijn verdrinken
in zoveel licht staat elk hoofdstuk fonkelend…
Fluisteren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Kronkelt zich in alle mogelijke bochten, geniet ten top
Ziet fonkelende sterretjes aan de hoogste hemel, overgave.
Meis, me best nu niet verlaten, spirituele heldin
Jouw voelsprieten zijn me heilig, vet dik min.
Mevrouw Melancolie wat bemin ik je
Zo lief integer prachtig... Kattebeest…
Amor de mis amores
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.937 vrienden
Vermaakt zich uitstekend
Gezelligheid, gedachtewisseling, gesprekstof
Rondom het kampvuur, bij gitaarmuziek
Met z’n allen veertien dagen op verlof
Zij met wie ik mijn leven deel, danst vlak voor me
Vol energiek temperament, gesloten ogen, een vurige lach
Ze gaat volkomen op in de sfeer, het genot, het exces
Even kijk ik haar fonkelend…
Springvloed in tweevoud
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.098 Lieve schat
hoe zeer ik je wil
het brandt zo hard
maakt me haast bang
de zon raakt je gezicht
je ogen zijn gesloten
de grootte van het strandlaken
dwingt me tegen je aan
geen bezwaar
maar ik raak je lijf
en hoe zeer ik je wil
het brand zo hard
heter als de zon
hij laat je lippen fonkelen
je glanzende huid glimmen
glijdend langs de mijne…
Stervens-pijn
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.756 Zie, in mijn kijkers fonkelen nog
Te lang verkropte, jonge lusten...
Gij, die me hunkeren hebt geleerd,
God, leer me rusten...
Onder mijn voeten reuzelen stil
Verdroogd' en bruin oktoberblaân
Neem Gij mijn handen, God, Ik kàn,
Ik durf er haast niet overgaan...
Mijn zwierige tred is niet gewend
Te trappen op illusie-scherven...…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 En deze nacht met ‘n zwijgzame onsterfelijke maan
waarnaast dagelijks sterflijke sterren fonkelend staan
heeft zich bleek voor enkelen blijvend ongeweten
hoog aan hemelbogen van talrijke taken gekweten.
Heb jij ‘t ooit geweten,’t wonderlijke werkelijk verstaan
hoe woordloos liefdevol leven zo belicht voort kan gaan.…
De Engel in het wakend oog van God
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.382 Wij zijn een daad van Liefde
de poëzie die de hemel schrijft
in een wenk naar de oorsprong
Wij zijn een schild van licht
de Engel in het wakend oog
de wachter die de puls regeert
Wij zijn een punt van kracht
geschapen in een ademtocht
van een bodemloos heelal
En waar Zijn woord de Aarde raakt
glijden lichtjaren fonkelend
uit de ster…
mijn hippie meisje
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
734 wat fonkelende sterren keken mee
naar twee dronken hippies in de weer
ik werd alleen wakker aan het water
want... mijn hippie meisje was verdwenen
er restte me enkel nog een kater
en natte ogen van het wenen!…
Recycleren.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Die fonkelende gele klomp goud houd ik vast met beide handen
Ongelooflijk zwaar om torsen want geluk leg je niet aan banden
Integere vriendschap en onvoorwaardelijke liefde zijn heden erg schaars
Adoratie voor inzet onbeperkt; schoonheid in de mooiste zin lap ik beslist nooit aan mijn laars
Doorbrave dieren zo trouw zijn monddood ook vleugellam…
Criteria
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
528 Je zinnen staan flink te fonkelen...
Je wil apart doen, maar je Hollands
hikt - een strakgetrokken telegram.
Zullen we de telex ook maar opwarmen?
Waarom moet een mens krampachtig doen?
Rijm omzeil je, je kiest verwanten.
Heb je een afkeer van klank? Of plaag je
degeen die dol is op een eindrijm,
een hekel heeft aan dissonanten?…
Deze nacht...
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
3.414 De nacht brengt ons samen
We laten ons voeren op vleugels
Je ogen fonkelen als parels
Wetend dat we elkaar gaan begeren
Langzaam sluipen we om elkaar
Ademend onze liefdesgeuren
Ik plaag je met onweerstaanbaar genot
En laat je sluipen totdat je me aanraakt...…
Liefde voor zwemmen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
895 Fonkelend blauw lig je reeds klaar
een enkeling is er nog maar
jij van top tot teen gevuld
met water dat lokt vol ongeduld
Traag bewust raak ik je aan
om door je oppervlak heen te gaan
en licht als een veertje voel ik me weer
als ik in je koele golven verkeer
Toch moet ik bekennen, met alle eerbied,
ben je in 't begin echt de makkelijkste…
Voor de allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
619 'n Schelle kreet
Door merg en been
Doorbreekt de stilte
Om ons heen
Je grote groene ogen
Staren me vragend aan
Fonkelend, vol verlangen
Ik laat je nooit meer gaan
Met 'n simpele aanraking
doorgrond je mij als geen ander
en bespeel je elke noot van mijn ziel
innig en zorgvuldig achter elkander
Hand in hand, langs het meer
Morgen…
de liefde en de lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 de winter gaat, de liefde blijft
de lente komt, de liefde rijpt
spartelend, dartelend, vrijen zij vrij
fonkelend, kronkelend, zij aan zij
de liefde kust, wil overtuigend beminnen
de lente slurpt gulzig warm zonlicht naar binnen
zij wentelen zich verlangend in groenend gras
laven hartstochtelijk aan weidse plas
de lente bruist, de liefde…