571 resultaten.
(Oude) liefde
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.461 "
Dan voert een golf haar
zacht weer terug naar aarde.
Ze voelt de kiezels,
hard van haar gewicht.
Hij slaat de oude handdoek om
en droogt haar
met bezorgde handen.…
Eeuwige rust
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.833 Elke golf, elke wave
elke keer op en neer
Gedragen door de kracht.
Kracht van het water,
Kracht van het leven,
Kracht van het zijn.
Wat een rust kan ik vinden
in dit mooie wiegelied.
Vredevol verder kabbelend
naar eeuwige rust
Dankbaar uitgeblust.…
Levensreizigers
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 Steeds vaker stel ik me voor,
dat ik een golf ben die doelloos deint.
Dat we wolken zijn die komen en weer gaan.
Het is nacht en ik staar in mijn vuur.
Ik denk dat we dansende vlammen zijn,
die zonder vuur niet bestaan.…
Zolder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 in mijn bovenkamer liggen
tijdschriften in dozen van karton
bolle koffers vol vergeelde prenten
groeten van de costa, lekker eten, veel zon
een buizenradio, lange golf, hilversum, stavanger
mijn geheugen is nog zielsbekwaam
het gefilterde licht is de buitenwereld
door het bescheten kantelraam
hoezeer ik ook mijn kasten heb doorzocht…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
Een sprankje ondeugd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 sprankje
ondeugd lag
als verrassing over
je bruingebrande jeugd
op het warme strand
kleine cirkelwinden
speelden met
achtergelaten dingen
waaiden op in
een minitornado
bestrooiden ons
met zand als
offerande van
de natuur op een
godvergeten uur
wij holden naar de
zee om af te spoelen
joelden van de kou
toen een onverwachte
golf…
Richting zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 nog sporen
je voetstappen
richting zee
onuitwisbaar
de indrukken
ik liep met je mee
nog jaren later
tekent de omgeving
jouw gelopen tracé
er lijkt niets
veranderd in
water en zand
gehalmde duinen
de basalten pier
zij zijn nog hier
weer springen wij
over de laatste golf
die onze afdrukken wist
ik kijk naar jou
zie eeuwige…
Einder
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.244 in mijn armen
voorzichtig
vouwde ik je brief
tot een witte schelp
maar zelfs de zee
was van karton
en op het strand
waar ik bellen blies
winterde een bladstroom
mijn huid ijzig wit
neerwaarts naar de kale takken
afgesneden van het middaglicht
ik heb je voetstappen
in wierook geblazen
doodstil
boven het spiegelvlak
geen golf…
KRISTAL EN FONTEIN
poëzie
2.9 met 14 stemmen
2.473 Ik heb wel altijd dit kristal
Waarin de wereld spiegelt,
En in me is altijd vloed en val
Van golf die wendt en wiegelt;
Maar o, nog eenmaal de fontein
Die springt en straalt en stort te zijn!
-----------------------------------------
uit: Rondom mijn werk (1938)…
niets blijft
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.312 Blauwe lucht
warme zonnestralen
op een kalme zee
loop ik langs het strand
en denk waren we nog
maar even met z'n twee
dan schrijf ik je naam
in het zilte zand
jouw naam die ook
op je grafsteen
staat geschreven
en wacht ik op een golf
die het langzaam
zal vervagen
zoals alles in dit leven
niets blijft
maar de herinnering aan jou…
Tot onder de juiste toon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 uit het niets kwam jij
liep mijn gedachtenwereld binnen
in voetsporen uit de tijd
een golf warme lucht overspoelde mij
en juiste snaren werden geraakt
waarin dromen leefden
dankzij de opwaartse stroming
tot onder de juiste toon
sliep ik langer dan ik waakte
in ogen die doortastend zijn
en elke wolk waas ’n gezicht
reizen woorden met…
Luchtacrobatiek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 (voor Rimmer)
Een wolk spreeuwen
als een grote, enorm
wendbare golf die klotst en
deint aan het gewelf
~~ ~~ ~~
Op de grens van
dag en avond, worden
blauwzwarte besjes van de
Kornoelje verteerd
~~ ~~ ~~
Met z'n allen
één, scherend door de lucht
Een zeer artistiek schouwspel
van bovenste plank
~~ ~~ ~~
Na het struinen…
Helaas geen spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Rollende stenen II
(Gevallen vreemden)
Door een golf van wroeging, beland
in slechts chaos
Als aanschouwer zie ik
helaas geen spijt
Tergend langzaam komen stenen
wrikbaar, geleidelijk los
Onbevreesd, maar heel erg traag
starten zij met rollen
In vol' vaart toekomst tegemoet
niets ontziend, (laaiend)
Tijd heeft mij geleerd dat…
sla de luchten lam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
855 soms breek ik
voor even je vleugels
sla de luchten lam
waarin je wilde vluchten
er is geen liegen
maar de waarheid
die geen draagvlak krijgt
lijkt op onze werkelijkheid
jouw vliegen is weer
vrij en ik ben blij je
te zien zwieren boven
zeeën zonder pieren
nooit meer de
stroomversnelling van
het moeten, golf eindelijk vrijuit…
Schuim
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
206 aan de branding
Als ijsschotsjes,
bevattende
miljoenen kleurtjes
Wachtend,
gedreven door wind,
trillend en bevend,
als entiteiten liepen ze voort
Dan, eenmaal op ‘t droge zand
bibberend wachtend
totdat wind ze uitdrogen,
verwaaien,
oplossen zou
Mijn vermoeide, gloeiende voeten
werden in de branding bevloeid
als wilde elke golf…
2 januari 2005
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
913 De indentificatieplicht op straat
Verwekt toch weer een golf van haat
Agenten houden de mensen aan.
En met de Hollandse vrijheid is het gedaan.
Doet zo'n agent nu heus zijn plicht??
Of is dit schatkistvullend gericht?
De eerste boetes zijn reeds een feit!
Wanneer o wanneer begint de spertijd*?…
Vogels van de zee
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
941 vertel me niet
hoe ik moet dromen
of hoe de horizon beweegt
jij staat op een rots
en rolt een schaduw uit
over zee
ik zie meeuwen
in de verte
kon ik maar dichter, drijven
waar de wolken wachten, drinken
van de diepe gloed
geen golf raakt jou
of het licht dat tegen je gezicht
de dageraad zoekt
in de verte
vertel me niet…
Letters op papier
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
610 haar boek geschreven
in een warme golf van liefde
hartstocht in elke letter
op papier
de vraag kwam
laat me in je armen slapen
zo vol vertrouwen
blonk de flonker
in haar ogen
het tedere in haar stem
de pen in haar hand
volgde haar hartenklop
wees mijn haven
vroeg ze
dat is de zin van mijn leven
de wind fluisterde
haar zinnen
blad…
Wind op zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 een golvenkreet stijgt op
gegeseld door westerse wind
water spat en spettert
kabbelt en kibbelt
raast en slaat het strand
baar na baar halsoverkop
hoog opstuivend water
zeegeboren wind
als wispelteurige geweldenaar
van elke donderse golf
dan een flitsbericht
rechtstreeks van de zon
licht schroeit langs donkere wolken
die uiteen wijken…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
Ontheemd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 Alles leeft telkens weer
in een voortdurende golf
slaat het tegen klippen
hemelbestormend driest
een toekomst tegemoet
die onvervulbaar blijkt.
Ik vergeet mezelf te zijn
te rusten in het weten
dat alle tijden omvat
zonder uitweg verlost
van zoveel aards streven
en nood breekt in de dood.…
Gebiologeerd
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
729 Je kunt een heleboel vergeten
maar wat je inwendig raakt -
muziek op z'n best,
een diep doorleefd moment,
een niet te plaatsen blik
of een Ho-Ho, die onvoorziene Golf
die jou ook nu weer overhoop haalt...
Een machtig ampèrage
dat tot in je haren dringt,
claim je memorabel,
keten je in eigen kelder.…
hangt zwart zijn tranen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.101 aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
witte kammen
deinen en
verdwijnen
als zij omslaan
in het niets
ontziend geweld
het juichend
bulderen als
er weer een
golf…
Het kan alleen nog vriezen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
824 Hij is het water dat me dorstig maakt
een verrassende golf waarin ik onder ga
de fluistertoon die mijn mond
laat spreken waar ik nooit aan dacht
Hij is het brood waarin ik honger
een rode wind die mij zacht streelt
de slaap die me wakend maakt
het wollige ‘s nachts dat met me speelt
Hij is het lief dat mijn bloedt bekruipt
de kus in mijn…
Op zoek naar waarheid
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.028 Waar heeft die Nostradamus iets over een golf vernomen,
Die duizenden en duizenden het hemelslicht doet zien
Hoe kan het dat voor Mozes wel
het water zich laat splijten,
Op zoek naar het beloofde land dat ligt bij de Jordaan,
Hoe kan het dan dat kort na kerstmis
water hen deed lijden,
Op zoek naar waarheid dwaalt er iemand bij de oceaan.…
In één klap voorbij...
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.166 De kinderen langs de vloedlijn, springen en joelen als ware het een heus festijn
Pret in hun ogen, onschuld op hun gezichtjes
Onwetend dat het hun Zwanedans zou zijn
Achter hen flikkeren duizenden lichtjes
Reflecterend zonnelicht in het serene water
ligt wachtend om hun verhitte lijfjes af te koelen
Tot één golf uitwist hun toekomst en hun later…
Tsunami
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
717 De golf van ellende
die de aarde overspoelt.
Het machteloze medeleven
met een leven rond de dood.
Wat is het erg...
is het weg?
De gruwelijkheid van de grote getallen.
De cijfers die nooit nummers worden
omdat het mensen zijn.
Wat is het erg...
is het weg?
De kleuren vullen vlug het raamwerk
van verbeelding die vervliegt.…
Voorspelling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
946 Luister eens naar het kloppen van je hart,
Voel maar: de donkere golf van je bloed
Stuwt je voort, steeds verder weg uit de kust.
Je denkt dat je nieuwe dingen ontmoet
En dat een happy end op waarheid berust,
Maar alles blijft bij het oude, meisje.…
BOULEVARD
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.445 Door meeuwen en de branding begeleid,
geef je de zee mee je vergissingen,
zoals een golf die van de glooiing glijdt.
Bij helder weer zie je meer onderscheid
en neem je onbevreesd beslissingen.
Hoe komt het dat de dichter dit vermijdt?…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige…