1774 resultaten.
Bite me
snelsonnet
3.0 met 17 stemmen
1.279 Zijn soort is dood, ze zullen niet meer jagen
De snode graaf die zo bloeddorstig deed
En blanke deernes in hun halzen beet
(Vandaar dat wij nu sjaals en boerka's dragen)
Door vampierjagers wordt het toegejuicht
Maar volgelingen zeggen wel: 'het zuigt!'…
Jouw Fout...!!
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.227 Het is nog steeds dezelfde dag
Ik ben begraven in de aarde
Ik hoor geen eens gelach
van iedereen die naar de grond staarde
Nu sta je te huilen aan mijn graf
Dat is jouw fout
En dit wordt onze straf
Mijn hart is als brandend hout
Jullie laten me nu in de steek
Het gaat me niks aan
Ik lig hier toch langer dan een week
In die tijd komen…
Schuif op naar ‘t graf
poëzie
2.9 met 16 stemmen
2.504 Schuif op naar ‘t graf: uw huis moet leeg.
Een nieuw bewoner staat ervoor.
Hij is nu jong en gij zijt veeg.
Zijn voet volgt in uw spoor.
Benijd hem niets: de tijd is kort.
Een ander volgde alweer zijn stem.
Ge ligt nog nauwlijks of hij stort
U na en wacht op hèm.…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 de tuinman die het mij zei,
opziende van zijn schop, wees mij
het pad naar haar graf.
en wat rest mij hier bij haar graf
dan herdenken en bitterheid
dat zij wie haar gaf: vrijheid en namen en dromen
als geen minnaar haar gaf,
ook dit heeft genomen:
bij haar te zijn in haar graf.…
Geldproblemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
777 De egoïst, die nooit iets afstond
van wat-ie had gespaard,
had, toen-ie met een been in 't graf stond
een kapitaal vergaard.
Dit gaf 'm eerst nog wat problemen,
maar toen-ie had verstaan,
dat hij z'n geld niet mee kon nemen,
besloot-ie niet te gaan.…
Begrafenis
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
809 Het blijft een droevige aangelegenheid
Wanneer wij bij een open graf staan
In alle eerbied en bescheidenheid
Wetende dat wij zelf ook eens zullen gaan.
Moeilijk, iemand te moeten achterlaten
Het geeft zo veel verdriet en pijn
Om je beminde te moeten loslaten
Te weten nooit meer samen te kunnen zijn.…
triest, maar wat geeft het
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.086 Soms zie ik nu mijn eigen graf
en de bossen bloemen al.
Er blijkt ook uit het gastental
dat menig mens toch om me gaf.
Of nee! Men betreurt achteraf
zo makkelijk een sterfgeval.…
- Oorlogsmelancholie -
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.249 Bloemen liggen aan hun steen,
het grootste graf dat draagt de naam.
De mars om het meest weerloze
jonge leven zo dapper verloren gegeven.
Wat kan onbelangrijker, zinlozer zijn
dan deze bittere oorlogsmelancholie.
Speel brave fiddler, word geïnspireerd,
door al die miljoenen naamlozen,
ze worden geëerd.…
Grafschrift
gedicht
2.4 met 186 stemmen
29.109 Op middaghoogte,
de citroen met een kreet afgeworpen
van zijn tak,
en weggesloten en niet meer geel;
daaroverheen stil weggewandeld
herinnering - een wandelend blad.
-------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1983.…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 .
------------------------- - en Rust daalt over 't graf.…
bijdrage
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
959 daar lig je dan
kleine meid
ik had mij
zo op jou verheugd
maar het mocht niet zijn
jij mocht niet zijn
je hebt
je steentje
bijgedragen…
Straf
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
648 Wij dalen zwijgend af
naar de duistere grond
die onze levens splijt
wij zijn elkanders straf
en staan ongebonden
voor eeuwig in het krijt
als zerken op een graf
blijven wij geschonden
tot ver na onze tijd.…
Psychiatrie
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.468 Nu doe ik een uitspraak, gemeend en straf
Haast je en kruip in jouw graf!
Slaap zacht.…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Zoals ze leefden zo liggen ze hier
ook begraven, dicht op elkaar, bijna
hand in hand.
Spandiensten verleent men elkaar
tot op de rand van de dood.
Blinde paarden draven erheen,
met koetsen maar zonder koetsiers.
Het is het geheim van de hemel.
Zo hoog komen de mussen niet,
waar de zwaluwen buitelen, tuimelen
door de geweldige ruimte.…
Anders
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.595 Fok begrijp,
Die in de rook zijn leven zag verzwinden:
Wat meent gij lezer, dat gij in dat graf zult vinden?
Niet als wat as van een schoon uitgeblazen pijp.…
Drie verzen voor een dode II
poëzie
3.2 met 8 stemmen
3.008 maar hier, achter een koel en lieflijk glinstrend water,
waaraan het middaglicht een groene schaduw gaf
liggen de doden zij aan zij in de geschroeide aarde:
een dezer steenen dekt uw jonge graf.…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 ik weet te goed dat ik u niet kan wekken
en dat gij daar zijt en ik hier en dat dit graf ons scheidt;
dat ik aan deze steen niets kan onttrekken
van uwe staat van ongenaakbaarheid.…
Sterke wijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 Het graf wacht daar, ja, tijd genoeg om
uit te rusten, bij te komen van de ratrace,
de klappen en de kleerscheuren die je op-
liep kunnen nu ook gaan helen en daarom
is de dood je soms verontrustend aangenaam.…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 doodsvallei
waar schuld en zonde onder gaan,
nu spelen licht en leven vrij
hun spel in ons vernieuwd bestaan,
nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer,
de toekomst heeft een nieuw gezicht,
vreugde kent nu geen einde meer,
wij groeten blij het morgenlicht,
de dreiging van de dood is afgewend,
het kruis is ons een levensboom,
het open graf…
Nu rijst ons loflied uit de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 Nu rijst ons loflied uit de nacht
om 't grote werk dat is volbracht,
het klinkt tot in de hemel door
en mengt zich met het eng'lenkoor,
het graf ligt er verlaten bij,
de doeken liggen zij aan zij,
geen zware steen die weerstand bood,
het leven hoort niet bij de dood,
nu rijst ons loflied uit de nacht
voor Hem die ons de vrede bracht,
die…
Oude hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 die dagen
dat we door de polder liepen
in mijn hart nog zoveel vragen
die in dromen verder sliepen
gevoel van jouw oude hand
die de brief had vastgehouden
berichten van het platteland
mensen die we blind vertrouwden
de ansichtkaart van toen
we samen ooit gelukkig waren
met elkander in verdriet verwerken
muzikanten dromen op jouw graf…
De slaapwandelaar
gedicht
3.9 met 23 stemmen
9.483 Eenmaal in het graf
wentelde hij zich tevreden om:
's morgens zou alles toch weer
bij het oude zijn.
----------------------------------------------------------
uit: Genoeg gedicht over de liefde vandaag, 1999…
Waterman
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
817 De zeeman, die geen antwoord gaf,
stond met één zeebeen in het graf
en met z'n mond vol watertanden.…
Kerkhofblommen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.701 Zo daar ooit een blomke groeide
over ‘t graf waarin gij ligt,
of het nog zo schone bloeide:
zuiver als het zonnelicht,
blank gelijk een lelie blank is,
vonklende als een rozenhert,
needrig als de needre ranke is
van de winde daar m' op terdt,
riekend, vol van honing, ende
geren van de bie bezocht,
nog en waar ‘t, voor die u kende,
geen dat…
De Grote Verhuizer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
662 We leven langs de kalender
waarop de jongste dag ontbreekt
we koesteren de graven waarin
dromen en innige liefdes rusten
marmeren platen scheiden ons
van de onbereikbare hereniging
we zoeken tevergeefs de hemel
op aarde en weigeren te sterven
wentelen ons tussen de dozen
van onbereikbaar omzien
eindeloos verkleumd verpozen
wachtend…
Geen tranen zullen op mijn graf-stee vallen
poëzie
3.0 met 3 stemmen
4.078 Geen tranen zullen op mijn graf-stee vallen,
Maar lachen onderdrukt-half, of zacht-luid,
En vele mensen zullen vuisten ballen
Tegen dit mens, dat dan niets meer beduidt.…
Een stille verjaardag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.451 Het licht van uw verjaardag
schijnt op de aarde
van uw graf
zo zonder u
is uw verjaardag anders
en dwalen mijn gedachten
naar uw leven af
Nu viert u deze feestdag
aan de overkant,
misschien houdt Hij
vandaag u even
zachtjes bij de hand.…
Grafkosten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
470 De centjes die de nabestaanden erven,
Zijn deels bestemd voor kosten van het graf.
In Friesland is men nog het beste af,
De Friezen kunnen nog voordelig sterven.
Dan lig je onderin die klei te soppen,
En weet je één ding zeker: Fryslân Boppe !!…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
Verbaasd
gedicht
3.0 met 23 stemmen
6.087 Wetende en toch steeds weer verbaasd
dat zelfs wie dagelijks de dood voorspelt
nooit aan het eigen graf staat.…