1276 resultaten.
De Zee
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
3.878 de zee vandaag
in onbestemde nevel
heeft zijn levendige vorm
geruild voor een grijze verstikkende deken
maar door de mistlaag
hoor ik het gekeuvel
van de golven
een witte vogel
krijst
in de grauwe dag
niets nieuws
totdat de zee
blauw wordt
de lucht
kleur bekent
en spiegelt
in het water…
gedachten
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.881 Mijn gedachten zijn zo grijs als de lucht
Niet wetend wat der komen gaat
Als regen die langs mijn ramen stroomt
Komt het eruit als storm in een zucht
Ver gezicht grauw en mistige lijn
Misschien met donder en bliksem
of is het als dwarrelend sneeuw, puur
Wit als mijn gedachten konden zijn…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.538 Rouw dragen de bomen
en grauw is de lucht
't gezang van de vogels
verstomd door verdriet
het zwijgen van alles
wat leven moet zijn
is als het graf
dat mijn ziel heeft geborgen
moe dwalend door 't doolhof
blijf ik zoeken naar 't licht
dat doofde op het moment
waarop jij mij verliet...…
Van uitgang naar ingang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Regen en wind
verwaaien woorden
als grauwe druppels
naar de zinloze uitgang
van een sprekend verhaal
Niet elke ingang
kan vertellen, noch
welke taal van spreken
kan verwoorden
hoe de weg wordt
gelezen
Toch wordt elk
hoofdstuk begrepen
en uiteindelijk komen
we allemaal thuis…
waar Alzheimer koning is
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.840 tussen dove, blinde muren
zwijgen stilaan al zijn zinnen
vervagen heden en verleden
in schaduw en trage dood
verbleken mensen en dingen
tot grauwe schimmen
leeft hij in niemandsland
waar Alzheimer koning is
zijn schrale lijf van geest
en ziel beroofd…
HOLLAND
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.544 De hemel groots en grauw.
daaronder het geweldig laagland met de plassen;
bomen en molens, kerktorens en kassen,
verkaveld door de sloten, zilvergrauw.
dit is mijn land, mijn volk;
dit is de ruimte waarin ik wil klinken.
laat mij één avond in de plassen blinken,
daarna mag ik verdampen als een wolk.…
Ongebonden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Schouder aan schouder
Staan boeken in de rij
Om stof te verzamelen
In los verband
Om zich te bedekken
Met oogluikend grauw
Dat neerdaalt
Uit aangeroerde ruimte
Hand in hand
Gaan titels aan de haal
Met evenwicht
En geduld
Om zich te verzetten
Tegen de tijd
En vergetelheid
Die nemen het nogal nauw…
Rotganzen
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
802 Ook ’s nachts ziet hij de grauwe ganzen schranzen
Vergassen, knallen? Ach, de boer, hij kán ze...…
22 Maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 De lucht bedekt
strooit soms dons
uit grauw wolkendek
of huilt van koude.
Natuur is als de mens
somber, terneer geslagen
gedoken, wrevelig.
Toon hoop in kleine dingen.…
Winterschreeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Een laatste winterschreeuw verstomt
in wit, grijs, grauw
De lente wacht geduldig
ze lacht, al gauw verschijnt ze
In volle glorie zal ze stralen
je ziet het aan de bomen
je ruikt het in de lucht
De winter zucht
plaatsmakend, van binnen tot buiten
stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
amoreus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 in de koepel die ons hoog omspant
scheuren grauwe watten open,
onthullen omfloerste zonnebrand,
goud langs de rafelrand gekropen.
onder dat goud doorlopen baldakijn
klimt langs geworpen stralen
ons oog op naar de zonneschijn:
vuur in spelonken en wolkenzalen.
het grauw uitgewaterd, het is droog.…
Ik vlucht voor hen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
968 Onbarmhartig overmeesterd
staren mijn ogen, weer verloren
tot aan het altoos grauwe ochtendgloren.
Het grauw trekt op, ik stel me teweer
krijs stil, niet meer, 'k herneem mijn kracht
dring hen terug in enge kloven
nauwe krochten
en als het daagt heb ik de strijd beslecht..…
HET EINDE IN ZICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 Een onheilspellend stil lag in ‘t land
angstig kropen dieren in ‘t veilig hol
‘t Vagevuur bleek echter niet coulant
alle aardbewoners betaalden hun tol
Toen brak het grauwe gedonder los
bliksemschichten leidden hun hel in
Heel de wereld naderde ‘t total loss
almaar meer bleek ‘t het eind begin
Grauw gele lucht verlamde ‘t land
sinistere…
Capitulatie
netgedicht
2.4 met 20 stemmen
2.299 Mijn bevroren bloed
door ijs'lijke aderen
Het grauwe gemeengoed,
nauwelijks te benaderen
Bleek purper scharlaken
verkleurend als een dood kind
Slapen terwijl ik moet waken
opdat ik de waarheid vind
Dagen die wijken
voor nachtelijk geweld
Droomloze dromen
hebben mij uiteindelijk geveld…
de duivelse Boca Inferno
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 hoger en hoger
slaan de woedende golven
door de Boca Inferno
een duivels-aanschouw
de bulderende kracht
van wel duizend paarden
werpen de schuimende zee
tot ver in het blauw
meeuwen verdrinken
duiven slaan te pletter
het gezicht van de schipper
staat sober en grauw…
Het einde
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.539 Het einde, het leven
gaat nu denken over
kinderen, jou en
kleuren blauw
Roze, mijn meisje
Gezichten grauw
doodsgedachte benauwt als
arendsklauw en
ons trouwen, feest
verdriet, te moeten
rouwen als het einde
gaat denken
en jouw liefde beschouw als
-Eén der grootste mijn geschenken.-…
zo maar een dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
999 Als de dag haar gouden glans
heeft verloren
en het daglicht bijna is gedoofd
wordt de hemel toegedekt
met donkere wolken
grijs en grauw
waar geen sprankje
te ontdekken is
van het hemelse blauw
dan ontmoeten we de nacht
langzaam verglijdend
in een nieuwe dag
die ons stralend
toelacht
en weer zal bekoren…
Zware kost
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 'k was van de week
nog even bij De Slegte
tot mijn schrik en zag
een dame met een hoekig
boekig grauw gezicht
zij droeg Homerus
in haar armen, struikelde
en dook de roltrap
op naar boven, raakte
daar toen uit haar evenwicht
letterlijk bewogen en
metaforisch uitgelezen
zei ze, die klassiekers
zijn ook veel te zwaar
je moet eraan geloven…
De grond is hard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
433 ach ja
hoe vreemd vervormd is
een gewonde
vogel die
van de helling naar beneden
stort
op een brede
vervuilde rivier
onder de wolkensneeuw
mistroostig
het water is grauw
en de
grond is hard
het mos aan beiden zijde
doorzichtig
glibberig wit
de dag gaat zich met
haar stralen
verweren
tot het ijs gesmolten is…
Hangende vogels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Grote zwarte vogels
hangen in donzen wolken
die uitrusten
op verweerde kale bomen
tegen een grauwe lucht.
Wacht op mij
ik neem je mee
op het kronkelige pad
tussen de bomen door
naar het open veld.
Daar waar muziek klinkt
en wordt gedronken
op het leven
zonder zorgen
onder een strakblauwe hemel.…
HET MIEZERT, HET MIEZERT, IK WORD EEN BEETJE NAT!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.258 Sloom valt er wat nattigheid, dat op water lijkt uit de grauwe grijze lucht
zich nauwelijks tot geheel niet tot regendruppels vormende
maar naar het zich laat aanvoelen, aanzien zich meer
ontlaadt als uit een oud en verstopt plastic kamer-water-gietertje!!
Het miezert, het miezert, ik word een heel klein beetje nat!…
Broze botten barricade
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
506 Een hemels weerlicht
Het gras vertrapt en grauw
Avondrondes voor het zicht
Gevoed teder en rauw
Blozend rode wangen
Draagt het hart gewicht
In de kou gevangen
Tot concept verslonden
Broze botten barricade
Spreekt in zekere zonden
Wenst voor warme daden…
De allerbeste tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 De verlaten mens
waant zich alleen wankelt
door het grauwe tussenland
Hij scheurt zich los uit
de avondnevel en valt stil
in ongeziene armen
De zwarte raaf
strijkt over hem heen
de lucht zal hem dragen
Zijn stem keert terug
in de verre ijlte kan hij
het hoogste weer aan
Het is de allerbeste tijd…
Bij nacht zijn alle minnaars grauw
gedicht
3.0 met 29 stemmen
11.945 En als bezeten worden wij
grauw van begeerten, kwade trouw.
--------------------------------
uit: Chrysallis nr. 5, 1980.…
ijsbloemen
netgedicht
2.8 met 27 stemmen
2.770 konden huilen
Dan zijn mijn bloemen blauw
Dan ruik ik niet de fijne geuren
Dan voel ik slechts de kou
Gegrepen door vertwijfeling
Lijken zij van steen
Mijn bloemen zijn bevroren
Mij gaat verdriet door merg en been
Mijn lief die ik moet missen
Mijn dierbaarheid
Mijn steun
Van wie ik hou
De kleuren zijn verloren
mijn bloemen zijn nu grauw…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 herfst is de zoete geur
van voorbijgaand bederf
een tijdelijk sterven
regen klettert uit
eindeloze grijze luchten
op kale takken
ruist op verterend blad
grauwe ochtendnevels
hullen de bossen
in sluiers van tranen
traag druipend
langs zwartgroene stammen
die wachten op de zon…
diepgang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.167 Zonder liefde waren de plaatsen niet
van elkaar te onderscheiden
grijs en grauw en zonder jou
kon geen stad mij meer verblijden
Zonder liefde verdiende het leven niet
zodanig te worden beschreven
dor en droog en zonder jou
vervlogen de dagen van mijn leven
Zonder liefde waren mijn gedichten niet
gezapig als hetgeen nu voor je ligt
het…
Lenteblauw
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
618 vandaag is helemaal blauw
het blauwe blue blauw
stil blauw voorafgegaan
de lucht op deze lentedag
weerkaatst in kabbelend water
een mengeling grauw en wit
en het blauwe blue blauw
nestelt in veren van
de kirrende stadsduif
op zoek naar een droompaleis
niet verdronken of vervlogen
maar vederlicht dichtbij…
Oude vlam
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
800 als grauwe sluiers
hingen buien in beider ogen
getekend door het onvermogen
een nieuwe lente af te dwingen
de dingen zijn
zoals ze zijn geworden
wij namen horden
maar niet meer
het zeer ging overwegen
om ons verlegen gloeit de vlam
na in deze woordenregen
op afstand is hij klein
in herinnering een grote zegen…
Onnozele rivier
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
593 Grauwe wolken en
Holle zinnen
Ze martelen mij
Alsmaar door
Oneindige vloed van
Onnozelheid
Onguurheid
Bedorven en
Bestolen
Mijn eer
Mijn ziel
Ontnomen
De blauwe knikker
Ademt door
Gelijktijdig met de seconden
Die als stekende dolken
Genadeloos mijn voertuig doorboren
En de rivier van gal
Stroomt geruisloos voorts…