558 resultaten.
En altijd zullen er belangrijkere dingen zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Natuurlijk zullen er mooiere dingen te bedenken
dan dat je voorgoed je lange lokken weg moet schenken.
Natuurlijk zijn er andere dingen zat,
waar ik het nog niet eerder over heb gehad.
Maar: een mens mag zich druk maken (niet vet)
om datgene wat haar of hem nou NET
het meest bezig houdt.…
Haar paradijsje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 lief dans je
om me heen
ben jij het witte
licht misschien
dat ik vannacht
heb gezien
we hebben
geen woord
gesproken
geloof geen
spoken maar ben
weg en gek op jou
de anderhalve
meter look doet
mij geen goed
ik wil je raken
warme compassie
maken in samen zijn
door weerbarst
kiemt opstandigheid
ik raak controle kwijt
weet…
Halfnaakt ren je weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik blijf niet aan de kant staan
ik wil graag samen, leren
kennen, vertrouwen, delen
mijn leven delen, ik zoek
contact en ik paai
wie mij helpen kan
Jou lok ik dichterbij, jou leid ik
naar kieren die ik glad maak
met boterhoning, langzaam
trek ik jou erdoorheen
jouw hemd tegen mij aan
om te voelen dat je er bent
Je wilt wel, maar ook…
In vuur en vlam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
420 Haar blonde lokken wapprend in de wind,
Verlokten menig flanerend heer,
Hun hoed lichtend voor dat lieve kind,
Bij elke haar passerende keer.
Zij zag vooral hun smachtende blikken,
Maar geen die zij begeert,
Ze liet zich door geen van hen strikken,
Door schâ en schand’ geleerd.…
Verloren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.354 Daar was ze
O zo mooi
Haar lokken dansend in de wind
Haar ogen loerend naar een prooi
Jouw hart gestolen
Met haar lippen
Zijdezacht en rozenrood
Verloren in haar netten
Jouw handen op haar lichaam
Het stoot ze af…
Als golven dansend op de rotsen
Je zit vast in het ritme van de zee
Je vecht voor vrijheid
Maar te laat
Je liefde als…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander wezen
dat om je schouders glijdt
Zoals ik je daar zie
met goud omfloersde lokken…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.…
Miserere
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
724 Laat het vogeltje dat in de liguster
nu een vingerhoedje zonnewarmte vangt
toch zingen gaan en de eenzaat lokken
in het licht.
30 januari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 61.11
www.abelstaring.tk…
Door en door getikt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
818 morgen
om te zoeken waar ze blijft
Zo vaak ik onze liefde beschrijf
wanneer ik even dromen mag
verspring ik gaten in de dag
met niet veel anders om het lijf
Dan word ik wakker koud en stijf
omdat ik tijden zat te staren
in vroeger klok getik gezogen
Dezelfde uren zijn vervlogen
als ik een diepe zucht laat varen
verliefd een lok…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 als ik ben, gelijk
de doorsnee mens
en dat ben ik
wijk ik niet af
van uw goed en kwaad
of lief en leed
in luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik…
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de wind
schreef de nacht in de duisternis
van haar chador
geloken
haar wimpers
ogentroost
de fluister
tikte haar aan
in de vroegte
van de morgen
droeg
een bruidsluier
vol
belofte
aan
de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering…
opschieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 half april
overal geuren de meiklokjes
en lokken bijen en mensen
in bosjes bijeen.
merels en meesjes azen hun jongen,
schapen lammeren aan de lopende band.
lente viert feest
zonder maartse buien
noch
aprilse grillen.
wat is er dit jaar
met de natuur aan de hand?…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 Voor Hilly Nicolay
Stil en zuiver
uit de zachtheid
van een bloemenkraag ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk…
Hemels meisje*
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
4.242 In ’t raamkozijn een meisje van dertien
dat het leven nog ziet als spannend boek,
met haar Arabische prinsessen-“look”
zich de dochter waant van een bedoeïen.
Bijna geen kind meer speelt ze met hoofddoek
nog een hemels meisje, maar ongezien
voelt ze zich innerlijk heel feminien
en smacht naar iets moois op elke straathoek.…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 Beeldenstorm en kaalslag laten geen spoor van loof en look
vruchten passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste vlokken
Ze wilde zich aan zomers niet meer branden
De lentekriebels legde ze aan banden
Met dun grijs haar in plaats van lange lokken…
De grillen van de mode.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
699 Gewiekst wil zij ons om de vinger winden,
ons lokken in haar luisterrijke val,
maar 't blikveld dat ze gunt is klein en smal -
al weet zij vlot het grote geld te vinden.
Slechts zelden laat ik mij door haar verleiden,
mijn smaken worden niet door haar gekneed.
Haar grillen wil ik 't liefst van al vermijden.…
Geurig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.170 Ik weet nog dat ik naar haar keek en dacht
wat is ze bleek
de haren zijn niet goed gekamd
volgens mij droeg ze de scheiding toch wat lager
die lok over het voorhoofd lag er nooit
en de glimlach doet me denken aan de laatste keer
dat ze me kuste op mijn wang
wat was ik bang toen
om te gruwen van het Keulse water
dat de geur van kwijnen…
Jokkebrok
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
706 aangedaan verrast
voelt hij van binnen
hun teer beminnen
is gaandeweg verast
het vuur gedoofd
de as verstrooid
na wat beloofd
voelt zij hoe berooid
achtergelaten is
eeuwige trouw
voelt treurig nou
knagend gemis
zijn spijt is groot
zijn knieën knikken
hij knielt slap neer
vereert haar zeer
haar keel vol brokken
streelt zij zijn lokken…
overschatting
netgedicht
3.9 met 35 stemmen
7.396 iets van mij zich in jou herkende
iemand voor de spiegel staat
naar de grijze lokken staart
een kleurspoeling echt nodig
niet zomaar meer een modegril
je kijkt hoe de hand omlaag
wijst, prikt, tikt en keurt
ziet de borsten, buik
verward haar om schamel naakt
twee handen in elkaar op navel
diep in mijn put was jij er
altijd een weg naar…
Help de wuppies zijn op!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.398 oh Heer van MegaWup
Bonus en Luchtkasteel
uw wuppies zijn op
kinderharten staan op breken
zo teer nog in de knop
gelukkig is er nieuwe kans tot dokken
blijft vooral onze kinderen lokken
voor één spankaart
het wuppie stickervel
wij kunnen ze nu zelf plakken
met karton en wollen draad
gekleurd voor pluiseffect
met oogjes uit de knutselshop…
Mogadishu
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
560 Bergen komkommers, rode kool en look.
Angstrimpels op je drie-jarige gezicht.
Kom, ventje, houd je maar wat groot.
Je moeder zal zo wel komen.
Maar, de herinneringen aan de dood
uit je vaderland zonder bomen,
met meer verdwaalde kogels dan bruinbrood,
wist geen Cola uit je dromen.…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende zachtheid
De rijpe vrucht van de volwassenheid
in zich dragend
gebed in het zachte bladgroen
Het dekbed
De lakens
Je haar in woeste lokken…
Versus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 Gekruiste blikken omfloersen de daad
Weigeren, weifelen, wachten terstond
Geduld als schone zaak of ironische smaad
Versmeltend gedacht wat je niet zei of vond
"Beheerst beleid versus wettische macht"
Gedane gedachten nemen geen wederkeer
Verleidende zon, wat je wist, deed of dacht
Gesloopte gebouwen lokken opbouw meer en meer
Vervlochte…
VAN SOFA NAAR STUDEERVERTREK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zijn werkruimte in donkergroen en leer
De mijne een salon in rood fluweel
Als ik dan liefelijk wat piano speel
Lok ik hem uit zijn hol vol rook, de heer
Des huizes met dikdoen en ganzenveer
Dat ik mij toch zo hopeloos verveel
Tussen mijn porselein, spiegels en heel
Wat bloemen, draperie en warme sfeer
Ik ben geloof ik veel te vroeg geboren…
Zilte getijden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 de zee verwacht mij vandaag
om mijn liefde te strelen
als ik haar daar naar toe draag
kunnen blonde lokken spelen
er kleeft zand aan mijn voeten
kruipend omhoog, ziltig gehecht
kom eb en vloed even groeten
opdat het woord wordt gezegd
op de grens van mijn land
beweegt even de horizon
gedachten hebben het bemand
maar ruikt zij,
net…
ONDER DE SNEEUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.224 Laat de Ouderdom de lokken
Met rijm en sneeuw belaan,
De Liefde blijft er groeien
In vrome Jeugd ontstaan:
In stramme borst besloten,
Nauw merkbaar voor het oog,
Toeft zij op schoner Lente
En Bloeitijd — hier omhoog!…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
798 Het allermooiste is zij
Zij met haar mooie
blauwe ogen,
haar engelenhaar
Zo mooi,
zij ontroert mij diep
Zoals zij loopt,
speelt, haar lokken
veegt uit
haar ogen
waarmee zij
verwonderd ziet
Haar stem
praat in
geheimen
die zij alleen
begrijpt
en weet
Zij beleeft
wonderlijke
avonturen
in een wereld
van haar
hoe die ook heet…
Haasje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 ze rommelt met haar boodschappen
rammelt aan het kettingslot
propt een brood in de fietstas
blaast nog even een kastanje lok
voor haar ogen weg
“Sta je op mij te wachten?”
“Nee hoor,” zeg ik, “heb geen haast.”
“Ah.”…
De liefdeskus
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 was de lente
in ontwaken
al de lichte
rode randjes
pikant aan
het maken
het knoopje
nog een
sluiting verder
waar nonchalant
wit de schijn
van openheid
verbloemd en
een aantrekkelijk
palet voor de schilder
heeft klaargezet
pas onder
donkergroen loof
blikken ogen
het sprankelen
van de jeugd
en zondoorschenen
lichte lokken…