Alle inzendingen over mededogen

558 resultaten.

Sorteren op:

Haar Wereld!

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Mijn wereld is zo vaak een gevoelloos lot, geen mededogen. Dank U dat ik dit bij haar weer vind. Ik lees geen angst in haar lieve blik. Zij voelt zich in haar wereld niet alleen, terwijl ik soms stik. Omdat ik bang ben iedereen verdween. Zij is in staat om dankbaar te kijken naar U, naar boven.…
Cor van Vliet14 november 2008Lees meer >

Dan kan ik ermee leven

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 939
de jongen met de blauwe ogen kon ik verder zien dan toen met gevoel van mededogen? vaak zie ik terug naar ooit van in mijzelf in perspectief heb ik het toen al geweten doorstaan toch niet zo simpel is? laat mijn god mijn alter ego zijn richting spraakkant open oor ietsje dichterbij bij mij zodat ikzelf het antwoord geef…

Gesproken toon

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 692
zucht, naast de leeuwerik - in volle vlucht - in een oneindige klim, naar een streepje licht, ontrokken aan de duisternis, een smetteloze vlam haar vonken op mijn hemel heeft gericht en aan de hete as ontkwam, gebalsemd in een seringenbad en geurend duizendschoon, haar doolhof heeft ontward, verstard de tijd haar beeltenis, het mededogen…
pama16 april 2009Lees meer >

mijn dagen als hond

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 572
sneller meer verdragen op deze technologische paden, Hij vreest het eind van zijn dagen de straatplaveien gevlochten mensen vaag in hun onbestemdheid van lange dagen en bevruchting onder de tegels, mijn hond en ik ingebeeld hij behoedt me niet van het zijaanzicht schuinse blikken waggelend op mijn benen nutsvragen op het uitsterven en mededogen…

morgen valt de zee achterstevoren

gedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.169
morgen valt de zee achterstevoren drinkt eb vloed vaart zonder aankondiging de hemel los blijven we achter op het zand engelen zonder draad engelen zonder passe-partout andersdenkend morgen draait de wind zonder mededogen kapseist drijfhout niets grandioos voor de boeg blijven we achter op het zand met geschilde lijven dijen bezoedeld…

Kamer 234b

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 956
ze had hem graag een klap bedeeld ooit was zij wel zozeer bevlogen nu leeft ze dankzij mededogen terwijl ze zich hier dood verveelt maar doodgaan kan soms heel lang duren ze kijkt naar beelden op TV het moet haar wat verstrooiing geven een beetje meer toch dan de muren de dokter neemt haar klachten mee hij heeft ze op een blad geschreven…
bert deben31 december 2010Lees meer >

egoïsme

hartenkreet
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Geen inleving geen empathie niets meer dan de eigen wens Het is hen om het even wie dat is het egoïsme in de mens Naleven van hun eigen dromen puur en alleen op henzelf gericht Voor problemen van de medemens sluiten ze liever hun ogen dicht Alles draait hier om eigen gewin negeren van andermans gevoel Groot voelen zonder mededogen iemand…
car13 maart 2011Lees meer >

Een zieke ziel

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 689
geplant groeit uit tot vrucht van droefenis een nagel door elke hand De schedel met dorens als horens op het hoofd verdoofd vervliegen haar woorden in een storm van smart Twee zielen voor eeuwig verbonden in een bloedend hart Zij werpt knielend een laatste blik naar ogen gebroken haar gebed is niet verhoord Zonder mededogen…
Frans schuit9 september 2011Lees meer >

Biertje?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Zonlicht brandt voorbij gordijnen zonder enig mededogen, spijkert kleuren achter ogen, hemels vuur vol helse pijnen. Het licht vliegt aan. Nog uren later op de bank in plaats van sponde, met een kop als een rotonde proef je nog die dooie kater.…
G.B.Scipio27 oktober 2012Lees meer >

Genegeerd en doodgezwegen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.647
geweest - door de Omgeving werden niet alleen Zij, maar ook wij, genegeerd En doodgezwegen - immers Verdriet om te vroeg geboren Baby's - zoiets bestaat toch niet Zelfs de gemeenschap die zich Kerk durfde te noemen reageerde niet ' t Stelde immers niet zo veel voor Kinderen die voor de geboorte overlijden Daar voelen wij geen mededogen…

Op je handen zitten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Toen ik als onschuldig Kind van nog maar net Elf jaar op een Onbewaakt moment Op mijn handen zat, Vond jij dat vies, Zei jij, een vies Jongetje dat op zijn Handen zat, en ik Voelde de schaamte Groeien op mijn wangen, Nu ik tegen de zestig Loop hoor ik pas het Echte verhaal, Christa Vertelt het vol Mededogen - om dit…

Valkuil

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
met een schep vol moed loopt hij de tunnelvisie in als gegrepen door 'n blinde vlek begint hij na honderd stappen met kracht te graven rechtvaardigheid was hij al tegengekomen, en had dit zonder mededogen snel naast zich neergelegd hoorde hij daar een valk of 'n uil het kon hem niet bommen totdat hij de spade in zijn voet boorde en…
LadyLove2 december 2013Lees meer >

open wond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
nog droomt in avontuur wollen zoetigheden en het zekerheidssyndroom ontwaakt met stille wensen en vluchtige kijkers gaan van klok naar deur voorspoed in het lied raakt het lijden het schalmt de wereld rond het nestelt zich in duurzaamheid maar vergeet de gulle lach de kapstok volgehangen met beelden van krijsende oorden haakt het mededogen…
elze29 december 2013Lees meer >

MOONWALK sonnet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 787
in begin het horten en stoten ontstond totaal geen mededogen had ik van achteren maar ogen achterover teruggefloten kletterend op gevoelige stuit alsmaar ruggelings pijnlijk duiken Michael een poepie laten ruiken daarna is het echt over en uit de laatste keer was me een zeperd het leek wel een salto mortale zoiets krijg je als Jackson…

Gedegradeerd tot... ?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
Blind gehandschoeid om deze herhaald te plukken, mededogen verstikt in het avondrood van nectar en ambrozijn, maar als slechts die ene bloem zijn ogen sluit, is dan het hele aanzien van het perk gedoemd te mislukken? Wordt de wijn gedegradeerd tot azijn in een simpele beweging en met het stinkend bloemwater weggegooid?…
Pama31 januari 2014Lees meer >

Konijn met het glazen oog

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
De nacht is lang en koud, Licht en warmte zo ver weg, En aan het eind van deze nacht, Van elke nacht, waar de donkere Tunnel ophoudt, staat zoals altijd Het konijn met het glazen oog, Dat mij opwacht aan het eind Van deze nacht, van elke nacht, Glazen oog dat mij onverstoorbaar Aankijkt, het ziende oog vervuld van Meewarig mededogen…

Een wens voor allen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 606
Een wens voor allen Een beetje minder hebben Een beetje meer "zijn" Een beetje meer levensvreugde en een beetje minder pijn Een beetje minder prestatiedrang Een beetje meer mogen Een beetje minder kritiek en een beetje meer mededogen Een beetje meer tolerantie Een beetje minder wantrouwen Een beetje minder agressie en een beetje meer…
marijke24 december 2015Lees meer >

Elsje Christiaens (1646-1664)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
de droeve schilder vaart over het water naar het galgenveld inkt, riet- en verenpen in zijn loden jas om jouw lot te bewenen bijl en wurgpaal als pover raamwerk hij zoekt slechts je gezicht op kostbaar papier dicht op je huid getekend de verborgen verlatenheid "de locht en 't gevogelte" zouden je verteren ik voel mededogen…
J.Bakx27 oktober 2016Lees meer >

Veilig opgesloten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 379
er zijn woorden opgesloten binnen in, geen zinnige zin is goed genoeg voor een begin bij het eerste woord valt alles om, te lang gewikt, gewogen gezwegen met mededogen ongeremd opstandig zijn ze het eind is zoek vanuit elke invalshoek ongehoord doof en veilig, geloven in heilig, volgorde en verband altijd resterend in gezond verstand…

verwijdering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Wat ik zie in jouw zwartbruine ogen een onontdekt mysterieus gebied verhuld in grenzeloos mededogen waarom was het dat je me in gedachten achterliet ik zal het achterhalen – althans blijven pogen het verwijderen van jouw verhuld verdriet hebben we elkaar beloften voorgelogen? En werd het wat werd verwacht net niet?…
c. ale1 december 2017Lees meer >

Principessa

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Een heel ontnuchterende Goede morgen middag avond Mijn woordenwijze Sara Thustra Liaison très dangereuse Mijn lief, dierbare Sheherezade Van duizend sproken min een nacht Op wie de dichter op jouw portrait Langer niet dan nodig wacht Ons wachten is geen smachten Maar respectvol mededogen Als ik u zie, mijn poetessa Principessa…

Portretten van Nancy van Overveldt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Gezichten die in mijn kamer hangen van mij, van hem, van haar, ze geven weer wat er genoten en geleden is, wat er gedacht, vergeten is, verborgen angsten, boosheid, wijsheid, mededogen, familiebanden, houdingen, ze leven en met hun ogen vertellen ze me dagelijks hun verhaal van onuitgesproken dingen dat zonder hen niet wezen zou.…
Ralameimaar20 augustus 2025Lees meer >

Grote Begrijper

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 277
Ik krijg te eten, als ik me groot genoeg maak anders tel ik alleen maar mee in de statistieken van het probleem Er brandt licht in het kantoor dat nooit open is Het galmt achter de deur die niet wijkt onder mijn vuisten Dit kan geen kantoor zijn Te hol voor mededogen een dood lichaam met een bol oog en ik ben de niemand die niet kan…
Zywa19 januari 2026Lees meer >

levenloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Een overdrachtelijk schip zonder anker drijft doelloos en in verwarring naar de kust waar Samaritaans gezang en mededogen oprijst voor een doorgeschoten enkeling; hij die het overleefde. Geboden kansen echter niet benut. Hersenschimmen zaaien twijfel. En dan is hij weer thuis.…

gerstensop

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.617
prijkt mijner geest in’t ganser sop gerstenwater is wat het beneveld heersen den schim’len bij ’t hop doch, och here die mijne geest verslindt is het dan mijn begane lichaam waar verlangen, streven, weerzin vindt zijt gij toch met mij betaamd mocht gij ogen tijdens vangsten rust dan in mijner nederigheid ontziel mij niet met mededogen…

De klank van de essentie… (Zen)

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Mededogen voor jezelf betekent, dat je de ander accepteert zoals hij is en je hem hebt vergeven. Veel mensen reizen de wereld af op zoek naar vrede. Bij thuiskomst blijkt, dat zij die de hele weg met zich hebben meegedragen. Men hoeft dus niet zo ver te zoeken. Een mens in balans kan van buitenaf niet beledigd worden.…
pama27 januari 2009Lees meer >

Het prikkeldraad streelt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
ik wist de wereld van glas breekbaar tot de laatste scherf heb me verwond aan het scherp dat ook voor mij onbuigzaam was verblind door glamour en glitter dacht ik het bestaan transparant zonder mededogen schoof gebrek aan succes mij terug naar de kant waar jouw helpende hand het prikkeldraad streelt een nieuw leven opent en mijn wanhoop…

Intermezzo's

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 457
ik heb altijd de zachtheid in je blik bewonderd voor het stille mededogen in je ogen heb ik diep gebogen jouw gezicht openbaarde het stukje hemel waar ik heel graag zou willen zijn of waar ik naar toe op weg wil gaan als bestemming in de altijd wederzijdse spanning van samen zijn lijkt verwijdering vaak opluchting door…
wil melker25 februari 2022Lees meer >

NECTAR VAN HET LEVEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
zit je stil even onbewogen Ik heb met je te doen jij bent -zeker- zo bevlogen als 'n dichter over z'n gedicht de taal woorden en zinnen Jij fladdert van bloem tot bloem dat is,wat je noemt: 'n zonnig leven Je woon - of verblijfplaats is me onbekend vandaar m'n mededogen Ik herken je zoektocht naar de nectar van het leven…

Eenzame reis.

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.151
overblijven waar zijn honden bij liggen te waken en af en toe als wolven huilen gedreven door intens verdriet het einde kwam onverwacht de wereld verdween uit zijn gedachten dof staren zijn ogen men zal hem niet echt missen alleen zijn beesten zullen hem niet vergeten voor hen rest slechts leegte en misschien wat liefde en mededogen…
Leonardo27 oktober 2015Lees meer >