986 resultaten.
Best Zwaer
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
1.419 Je hoorde om hem heen de meeuwen krijsen.
Daar ging de zeventiende-eeuwse vip.
En toen hij van z’n sokkel werd gelicht
bleek Bestevâer een echte zwaargewicht.…
Herfst heet je
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
621 Niet vanwege bomen die zich uitkleden
in de wind en zo, of hongerige meeuwen
in natgrijs beweeglijke wolken
die je naam krijsen. Dat is het niet.
Gewoon als woord weet ik geen mooier
of jij moet een woord zijn
en herfst zijn.…
Wrakhout in schuim
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 Geronde stenen
met wrakhout in schuim
zeewier, plastic, kwallen
Meeuwen op jacht
eeuwig en altijd slechts
ontevreden kijkend
Zon als ploert, hitte
terwijl golven blijven
ronden, smelt ik plotseling…
verstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 het slaan van de golven
de krijsende meeuwen
zijn verscheurde verleden
het is hem droef te moede
gesloten roodomrande ogen
verdrinken in een peilloze diepte
zijn leven is tot op de draad versleten
het zijn niet alleen vogels
die de stem van het water verstaan…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 de loodgrijze lucht voorspelt vliegende storm
een enkele meeuw laat zich drijven
de vogels vertrokken al vroeg dit jaar
en slingerden zwermend weg met elkaar
maar de meeuwen, zij willen hier blijven.…
ALLE DINGEN DIE GEBEUREN - nieuwe versie -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
439 --------------------
--------------------
Na de storm,
regen op het raam,
een straat geurt naar natte stenen,
een meeuw zweeft op het morgenlicht.
Een kat verkent behoedzaam
haar hernieuwde wereld:
een gebroken tak bloedt langzaam dood.…
stil is het zonder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
623 dromen schreeuwen in de nacht
woorden zitten diep van onder
meeuwen krijsen
de nachtuil lacht
zijn nek draait aldoor
ontkennend, hij staat
nog op wacht
wijl ik tegen de herinnering
praat, roep, zucht
en mezelf achterlaat…
Dromen van Zweven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
945 Ik wou dat ik heel even
als een meeuw in de lucht
op de thermiek mocht zweven
over land en zee in vogelvlucht.
Een machtig gevoel zal dat geven
als je even de sleur ontvlucht
ver boven het aardse verheven
de wensdroom met de zucht.…
strandwandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.039 tussen zilte pilaren
golft het schuimend
water af en aan
zoeken meeuwen
krijsend naar vis
glinsteren schelpen
en wier in geurende
tinten
stemt de zee me
tot zuiver zwijgen
stroomt onderhuids
mijn verwondering…
maandagmorgen in Scheveningen
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.033 op maandagmorgen haast ik mij
door kille koude straten
een verdwaalde meeuw scheert laag voorbij
duikt op een plastic bakje friet
met een hoofd als een vergiet
en mijn hart vol gaten
loop ik door en door en door
die kille koude straten…
Zilte Wortelgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
3 De branding sleept hoge bomen
mee door de woeste zee
die wortels breekt tot stromen
Meeuwen krassen boven slekken
in de bloemgaard bij het water
dat opslokt wat de branding sleept
en bomen vast in zout bewaart…
Wij waagden 't bijna niet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
894 Ik heb gedroomd
vannacht
van water
groen water
het mooiste water
dat ik vroeg
in de ochtend
zag
stil was het
wij waagden 't
bijna niet
te spreken
er lag een steiger
er zat een meeuw
die onverdroten
was het de stilte
peilde…
Meer wil ik niet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Ik wil weer
naar mijn meer
waar de eenden en de kluten
paren
in de stilte-eeuwen
gaan de meeuwen
futen
zwanenscharen
waar de wind
het water klotst
waar het riet
groeit naar verschiet
van kleuren
de wind
het water
en het riet
meer wil ik niet…
Weet je nog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
764 met haar golfgewijs verlangen
naar het eeuwige strand
liet zij
meeuwen schreeuwen
als in een oud cliché.
het grijze water
verzoende zich
met laatste straaltjes horizon
en jij
mijn lief
werd liefde,
een liefde voor het leven.
toch?…
droef te moede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 hij houdt de ene hand
met de andere vast
tracht het trillen te bedaren
zijn verleden verscheurd
tot op de
draad versleten
het slaan van de golven het
krijsen van meeuwen
het wordt hem droef te moede
zijn gesloten roodomrande
ogen verdrinken in een
peilloze diepte…
Uitwaaien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 daar waar de wind
een spelletje speelt
met vergeten zinnen
ontstaan opgeworpen heuvels
waarover vogelvoetjes tippelen
stappers dagen het getij uit
meeuwen schommelen op
aanspoelende golven
zachtjes kleurt de hemel grijs…
Empedokles
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Hoor de roep van de meeuw
in de rode lucht van de zon.
Voel hoe de aarde wentelt.
Het is tijd
om de zee in te gaan.…
In eenheid verbonden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
524 Overal twijfel
wanhoop spreekt
door lege woorden
Hongerige meeuwen
krijsen boven de
inktzwarte golven
Zij gaat niet meer
over haar grenzen voor
al wat langzaam uitdooft
Maar hurkt neer
in de stilte van haar huis
opgetild door
de lichtgevende ster…
dagje strand
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.161 zon kleurt
wit tot rood
voeten lopen
kijkend bloot
branding spoelt
schelpenstrand
tongen spreken
zout en zand
wolken waaien
meeuwen mee
windstil thuis
ruist hoofd nog zee…
Licht van de Morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Waar de nacht
Allesbepalend was,
Voorgoed verdrongen
Het oude licht,
Wordt voorzichtig
Het deksel
Van de dag gelicht
Liggen boten
Loom te dromen
En begroeten meeuwen
Het nieuwe ochtendlicht
Spilsluizen, Groningen, 11 april 2012…
Liefdewerk, oud papier
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 buig ik in een boog
een kromming
kookpunt, zwart gat
treed ik uit, hoog
boven alle schoorstenen
van de stad
dicht ik mijn woorden toe
aan papier
geduldig, moe
was ik jou, jij mij
vliegt een meeuw
hulpeloos, voorbij…
metafoor
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
691 Het is iets in de taal
maar wat het is zoek je
iets is en het zo noemen is geen metafoor
iets is en het niet zo noemen is een metafoor
althans het begin er van
als een vlucht meeuwen
viel men op de broden aan…
nu.... fluisterde zij
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.191 weet je - vroeg ze zacht
hoe laat de meeuwen
wakker worden
hij dacht na
terwijl het antwoord groeide
als een paal boven water
torende het machtig uit
boven het witte schuim
en diep in de buik van de zee
bruiste verlangen
nu... fluisterde zij…
preludium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 de zon vonkt
de meeuw zweeft
de zee dreunt
de boom ruist
het riet buigt
de vos sluipt
het vuur vreet
de valk bidt
de berg brandt
de steen rolt
de tijd kruipt
de geest stijgt…
Dappere dolfijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Kom je bij me vraag je
voor wat gelukzaligheid en plezier
in sobere nuchterheid
koester je het donkerblauw
je hebt in een droombestaan
voor mij betekend
wat een man nodig heeft
om door te gaan
dappere dolfijn
diep in blauwe zee
blijf voor altijd in die vrijheid
en doe de groeten aan de meeuwen.…
daar waar je niet bent
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
749 onder lage loodkleurige wolken
het doffe mompelen van een meeuw
een man in een onafzienbare vlakte
onder een oneindige hemel
zoekt tussen wrakhout
naar gedachten
een duif landt op de duintop
moe van de eeuwige wind
daar waar je niet bent
daar is het geluk…
tijdloze wachter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
999 onder vluchtige
wolken en meeuwen
dwalen zijn trouwe
juttersogen
over golvende duinen
zee en strand
ademt zijn roestige
huid het zilte water
als een vurig baken
voor wie hem zoeken
zo tijdloos verbeeld
en verzonken
in pure klei
en ruisend avondland…
Oceaanblik
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
707 Het diepe blauw
van de oceaan
toont een spiegeldroom
golven vemengen zich
met gevoel
zilt schuim
spuugt koppen
tegen hoge rotsen
een meeuw krijst
de verlate schreeuw
naar geborgen land
en ik begeef me
in de noorderwind
van duizend verlangende dagen…
Stormen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.061 Een hand bewoog tot schreeuwen
de tralies van de schorre lucht
het golfde over meeuwen.
Over leven over de wind
die koppen telde en de nacht die
plotsklaps langs haar vele monden snelde.…
Nieuwe Maas 07
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 lege rivier vol boten
stoom in mijn hoofd
waar is het water
alleen het water is waar
kranen zijn geen reigers meer
kades niemand legt er aan
doelloos dwaalt een meeuw het land in
leeg zo leeg de maas
zo oud en zonder zin
als ik…