Alle inzendingen over oceaan

732 resultaten.

Sorteren op:

Bloem van mijn hart

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Oh liefste, ik blijf graag met een glimlach voor je zitten Jij bent mijn boot om de weidse oceaan mee over te steken. Want als ik je liefde voel komt er altijd een fontein blijdschap uit mijn hart.…

Lichtval

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Er branden geen schemerlampen diep in de oceaan, waar allerlei vissen prima gedijen en in duistere bossen vinden de nachtdieren hun vreugde, ik ben één van hen.…

Interpretatie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
Gewekt door de tijd, vliegt zij boven de zee Een oceaan van liefde Gevangen denkt zij, word ik vrij In kleur de dekens uitgetekend vraagt zij God om veel meer zon De ketens van haar onmacht zijn verdwenen Een sfeer van oprechtheid komt naderbij Drapeert de facto op kleur de teint van haar getijden slechts daar zij degene is die…

Vervreemding

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
Vervreemding is verwildering woeste, nachtelijke ademtocht je hebt haar lief slechts in gedachten onveranderde momenten in toekomst waar nieuwe dromen slapen komt ze terug verschijnt ze als nieuwe vervreemding op een dag na een nacht neemt ze eenzaamheid mee in gevulde boodschappentassen vervoert ze onbeschermde illusies naar een oceaan…
mobar10 mei 2016Lees meer >

Op drift sentiment

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 734
In het vaarwater van de stille oceaan groeit de depressie door op drift geraakt gevoel dat tegen de klok beweegt. In serene rust onder toezicht van het oog raast de pirouette op passievolle ritme gestaag naar koelere streek.…

Irma

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
Ze had haar boze oog gericht op een prachtig eiland in de Atlantische oceaan hoe kan het toch bestaan dat een orkaan zo tekeer kan gaan het eiland heeft haar schoonheid verruild als je de verwoestende beelden ziet zo veel chaos, wanhoop en verdriet bevolking totaal verdwaasd want nog is zij niet uitgeraasd de natuur heeft weer haar…
Anneke Bakker8 september 2017Lees meer >

Irma

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
Florida, hou jullie vast want Irma komt eraan… neen, dit is geen kwade vrouw maar wel de gevreesde orkaan een natuurfenomeen ontstaan door ruzie tussen wind en water ontpopte zich tot tropische golf ergens in de Atlantische oceaan toevallig wel die… vrouwennaam maar deze... raast met hoge snelheid zowat alles van de baan!…
jonhy donovan9 september 2017Lees meer >

Zonder haar aanwezig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
Nog willen weten wat zij denkt zij geeft geen antwoord, kan geen antwoord geven, dan haar gedichten opnieuw lezen Verdriet zo groot en diep als een zee of een oceaan Van elkaar geleerd dat beter niet van iedereen kan zijn Voor sommigen altijd slechter krommer en echter, niet rechter rechtvaardig is het leven niet Het gemis heeft tijd…

solus

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
ik val als een blok voor de afgelegen Rockall rots in de Atlantische Oceaan solitaire granieten top van een gedoofde vulkaan rots van stavast rots in de branding als opgezweepte golven in de storm haar overspoelen de hebzucht zwemt krioelend onder haar het laat haar koud ze blijft wat ze altijd was: Rockall rots niemandsland…
J.Bakx12 januari 2021Lees meer >

Nostalgie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Diep in de oceaan ligt de verborgen schatkist, die allang is leeggeroofd.…

Liefde gaat nooit dood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Zoals wolken ontstaan en weer oplossen in de lucht. Zo leven golven in oceanen. Water is het dat verandert en blijft voortbestaan. Mensen worden klein geboren en groeien groot. Ze komen uit en verdwijnen weer in het zogenaamde niets. Wolken en golven verdwijnen niet. Water sterft niet. Hemels en oceanen blijven. Draag dan water, water…

Woordlood

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 955
Je ogen verdwalen op reis door een oceaan van woorden: je neemt me nauwelijks waar. Ook mijn zinnen schieten tekort om al jouw diepten te peilen.…
Frank Oonk13 oktober 2003Lees meer >

vereeuwigd silhouet

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 998
een spoor van voetstappen op het geplooide strand ligt kronkelig te wachten langs golven van de oceaan een briesje wuift het lange haar als de hand een schelpdier vindt die wonderlijk verscholen ligt haar schaduw zwicht synchroon zand bloost met de lucht en omarmt haar silhouet terwijl het water schuimend rolt wordt zonlicht zacht gewist…

Luchtbrug

netgedicht
4.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Watertrappen heeft geen zin meer hier midden op de oceaan in de stroom waar ik verkeer wil zeemansgraf voor leven gaan waarom steek ik mijn vingers op tussen deze hoge golven noodkreet in natte notendop onder weer en wind bedolven mijn leven draait als film terug naar kusten met een veilig strand via de ingang van een luchtbrug vervlieg…
dick panman29 september 2010Lees meer >

Hoop, geloof en liefde

hartenkreet
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.093
Gevoelens die spelen bij ieder apart.Als vissen in woeste oceaan halen wij het land of zijn we bij voorbaat al gestrand. Ik laat mij drijven door de stroming van de rivier. Blijvend positief zet ik mijn hoop op een kier. Door het luisteren naar het ritme van mijn hart, geloof mij zwemmen wij nooit apart.…

Geketend

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn ziel spiegelt zich aan hedendaags licht van de verloren oceaan in den beginne was er zicht wazig weliswaar nu, scherper doch vaker en dieper ervaar ik de kleur van nieuwe maan ook al is de aarde vol van monden, kent het ontelbare wouden met handen een mens wordt ongevraagd heengezonden, is aldoor verdwaald en als…

Psychiater op vier benen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Als medicatie die mij Zo zorgvuldig door mijn Artsen is voorgeschreven Niet meer in staat is Mij te bereiken over Die verre oceaan van Totale onbereikbaarheid, Als gedachten die eerst Met me op de loop waren Gegaan onzichtbaar aan De einder zijn verdwenen, Is het uitsluitend nog Jouw schitterende kop Met prachtig glanzende…

Toegankelijk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 811
Er ligt een gevoelig bezit op een eiland van duisternis met mensen die hun eigen muze zijn geworden en ver over de oceaan praten zwanen over weemoed toen alles nog verdrietig was en stoelen in de keuken kraakten jij bent toegankelijk voor mij je droomt, je wordt wakker je hebt een mening maar je blijft toegankelijk voor mij…
mobar14 december 2015Lees meer >

Magisch

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 721
dan de middagzon Koeler dan de airco in een hittegolf Kleurrijker dan de regenboog Alles is meer met jou Leven met jou is altijd meer Blauw wordt blauwer Diep wordt dieper Leven wordt lichter Liefde wordt hemels Aards bestaat niet meer In het diepe blauw van jouw ogen Ik zweef en laat me meenemen In de magische oceaan…

Reis naar binnen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Daar weet ik mijn vrijheid geborgen, in de kelk van dit leven wil ik opgenomen dromen: als een druppel in mijn eigen oceaan zwevend in het licht kom ik altijd ergens aan. Overal wil ik zijn, ben ik de weg die naar het uitzicht leidt, ik ben binnen en raak me nooit meer kwijt.…

Bij een leeggelopen waterfles

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 879
Ik ben een eiland in de stille oceaan gevangen in haar golvenstromen laat ik mijn gedachten gaan. Mijn vele levens verzamel ik als korrels zand. De nacht bewaar ik in mijn maanvaste handen, de tijd versnipperd in mijn dromen.…

in beweging van het leven

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.153
het ademt wanneer winter de bomen aftast zoals jij de dagen op glazen kalenders langzaam geboren en verder dragend, ver weg van kaartranden met eenzelfde oceaan die binnen in golven en verklaarde waterwoningen de lucht recht hangen het ademt, jij ademt in blauwe kruinen en zelfs op een uitgewiste dag als deze…

Na een herfstig voluitgaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
grijs kamt winters hand nog witte sporen op een bijna vlakke zee de noordooster dempt de kruinen temt in koude nevels zijn gevreesd bestaan dat uitgewoed is na een herfstig voluitgaan verlopen zijn de hoge golven uit de verre oceaan toch krabbelt zij aan kusten de ondergrondse stromingen zullen strand en land nooit laten rusten…
wil melker20 december 2008Lees meer >

Te laat ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
Vijvers groeien dicht van angst, een zee met kroos werd oceaan, koos het diepste van mijn gedachten, zekerheid verder van mij vandaan, wachten vult de mand met vlijt achter wisselende maskers van de tijd, glimlacht voordat ze verder schrijdt, daarin schuilt een wijze raad, mijdt de morgen, anders ben ik de draad weer kwijt.…
pama7 oktober 2009Lees meer >

Druppels en korrels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Leven is als een onbegrepen oceaan. Mensen komen hier nu pas kijken, maar zijn eonen geleden al ontstaan. Kennis is maar een druppel. Begrip een korreltje zout. Zilt is alles wat we op aarde kunnen zijn. Dat kostbaar zout zit in onze eigen pap. Laten we daar samen van genieten gaan. Met edel bier en met heel erg goede wijn.…

Zuivergraf

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 993
In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend in winterbrons en zomergoud, een dageraad van eeuwigheid en peinzend denken aan een land met bergen bij de oceaan in een bibliotheek vol met gedichten klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen en niemand die het rijmwoord vindt in een droom van diep verleden bij de rivier ver naar beneden in…
mobar7 januari 2015Lees meer >

september

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
druppel voor druppel verjaart regen in de oceaan atomen van haperend vlees verwarren zon met maan o, hemel nergens zichtbaar in wolkenloos rookgordijn onbeschreven blad, leeg door verregaande letterpijn kantlijn klinkt als evenaar lachen als een hard gelag alle huid, mergel, aarde sterft op deze laatste dag…
Iniduo30 september 2017Lees meer >

exodus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
uitwisselen maar elkaar ook weer afstoten aan Mauritaanse dorpen nabij woestijnen die onder zand verdwijnen aan houten vissersbootjes schommelend op zout zilver schitterend water aan de vergeefse uittocht van naamloze mensen naar het ene of andere beloofde land aan Atlas die de hemel op zijn schouders droeg en hoe Atlantis in de oceaan…
J.Bakx26 augustus 2020Lees meer >

Witte nachten.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
Ik lig klaarwakker in een hagelwitte nacht, onherbergzaam als een wijde oceaan. Ik kijk naar buiten en de sneeuw valt zacht op de vaart die wordt beschenen door de maan. Ik denk aan de mensen die ik zelden kan behagen. En ook wel aan mijn moeder die in haar duizend vragen wil weten hoe het werkelijk met me gaat.…

zie de mens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
de mens een samenspel van atomen en moleculen laveert in het onmetelijke universum de mens een vernisje ratio balanceert op dunne draden van verbreken en verbinden de mens een druppel bewustzijn in de oceaan slingert heen en weer tussen verheffen en verlagen de mens het bange dier dat net zo lang om lichtbundels blijft vliegen…
J.Bakx9 februari 2023Lees meer >