22271 resultaten.
schrikkeldag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
560 zoals hij daar lag zo’n overbodige verfrommelde
dag al vroeg in de avond in de prullenbak
geworpen geheel in zichzelf gekeerd
zoals ik hem vol deernis weer tevoorschijn haalde
zorgvuldig wat gladder streek om de tijd die hij
nog te gaan had wat op te vrolijken
zoals we samen een koude overgebleven gehaktbal
aten nog een wijntje dronken…
Wiede Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 nee
romantiek is overbodig
het land heeft dat niet nodig
Wiede Leegte oneindig wijd
waar vind je dat in deze tijd…
Uit vinding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 een tralie tijd machine, die alles misleidt.
Gevangen in gangen van x maal tijd,
dat wordt smullen in enen en nullen,
vreet bit.…
Hoge tonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 De vleermuizen razen
De wereld is verlaten
Vergooi je leven niet met poezie
Zei Komrij zie je dat dan niet
De vuurkolf danst
Zoals de muggen zouden
dansen
In trance
En het vergaat
Zo ook de woorden
En was een lach
Die sprak zonder te horen…
Tuin onder het blauw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Snot en zand
De berg
De heg
Je snot
Dit land
Je speelt en lacht
De wereld zacht
Geen meteoriet
Geen bom
Alleen maar je snot
En het zand
In een speelplaats onder de zon
Geen meteoriet
Geen bom
Je snot
In het zand
Er is gelukkig niet veel
Aan de hand…
fluister wie ik ben
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.207 huid
laat me voelen waar ik ben
als ik verdwaal in lucht
terwijl mijn voeten aarden
ze raakt me in de kracht
die aan me hangt die ik
weersta als ik gelegen heb
en op ga uit de nacht
mijn ogen zetten
dingen om me heen
bekleden me met aanschijn
maken me niet meer alleen
in jouw blik
vind ik waardigheid
je stem maakt luisteren
overbodig…
Vrienden
hartenkreet
3.6 met 34 stemmen
3.407 Ze zijn echt niet overbodig,
zoals je weleens ziet.
Soms een schouder om bij uit te huilen,
vaak om leuke dingen mee te doen.
Ze zijn niet te koop,
je wilt ze ook niet ruilen.
Zonder vrienden ben je nergens,
de wereld zou vergaan.
Als ik geen vrienden heb:
heb ik geen been meer om op te staan.…
Het signaal
netgedicht
3.0 met 27 stemmen
13.070 Slapen met geesten is zo eenzaam,
hij had alleen maar een signaal nodig,
hij mompelde haar naam,
dan was zijn onzekerheid overbodig.
Hij werd wakker met de zon,
toen iedereen nog sliep,
hij keek uit zijn raam, hij glom,
omdat de zon hem riep.
Toen wist hij het zeker!…
universeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
966 universeel
om acht uur het journaal
een vader weent stil
telkens weer dat verhaal
kinderen hinken op één been
de oorlog nooit vergeten
ze kunnen nergens heen
honger, ziekte en geweld
moordend vuur en watersnood
dakloos schuilen in het veld
vertaling overbodig
verdriet
heeft dezelfde klank in elke taal…
gesloten afdeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 dan telt hij de muren, altijd een even getal
terwijl zijn beloften van kleur veranderen
laten we niet zwaarwichtig doen
een overbodige doch ongevaarlijke aberratie…
Woorden
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.065 Woorden kunnen vreugde geven
Woorden doen vaak heel veel pijn
Woorden kunnen troost soms geven
Woorden kunnen romantisch zijn
Soms zijn woorden overbodig
Soms verlichten ze veel pijn
Soms ook kunnen woorden kwetsen
Soms kunnen woorden belangrijk zijn
Zorg dus altijd dat je woorden
Eerlijk en begripvol zijn
Laat ze komen uit je hart
Maar…
Excuus
netgedicht
3.8 met 113 stemmen
31.269 Meer dan één goede leugen
heb ik als belofte niet nodig
Verder zoeken lijkt zo zinloos
verder vragen overbodig
Vragen die als aanval onstuitbaar
gestaakt zoeken gaan verwijten
Die met zelfbedrog openbaar
of ongesteld zullen spijten
Want de leugen is slechts een smoes
en de vraag allang stelling gebleken
Maar ik leef nog liever deze roes…
Ik heb jou nodig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.775 De onzekerheid wordt gecamoufleerd
door schimmen van vals optimisme
een stuk puur geluk ligt gereserveerd
overstelpt door hoop en idealisme
Mijn gevoelens liggen diep begraven
onder invloed van kommer en kwel
ik wil zo graag de glans handhaven
maar mijn gemoedsrust schopt een rel
Mijn positieve inslag is nu overbodig
in mijn wereld zo kleurloos…
Geen bloemen meer
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.058 dat ik achterblijf
en mijn vingers zich snijden
aan het oude bidden
maakt mij tot herinnering;
ineengedoken, met het hoofd
onder lakens
geboren was ik toch en bestond
ik niet als kind, dat voor handen lag
het blije gezicht afgekeerd van doodgaan
en overbodige benen
dan waren er nog steeds die borsten
ontluikend weliswaar, maar…
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Quo vadis?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 Voorgelogen en bedrogen,
ge- en misbruikt,
uitgelachen en bespogen,
weggegooid, kapotgescheurd,
als minderwaardig weggepleurd,
weggesmeten en verkreukt,
neergeslagen en gedeukt,
stukgestompt, geestelijk mishandeld
en verneukt, verscheurd,
vertrapt, tijdelijk en niet meer nodig,
nagetrapt en overbodig,
beroddeld zonder mededogen…
MAAK JE GEEN ZORGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
728 Al dat gezorg is
volledig overbodig,
als je gelooft in.
In jou en in mij
geloven is de redding
minstens van mezelf.
De wereld redden
is onbegonnen werk en
heeft ook geen einde.
Maak je geen zorgen
over jou en mij, laat dat
aan ander over.…
in het huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 al het werkelijke dat ik je gaf
is geworden tot overbodigheid
en nu ik mezelf kleed
met gedempte wind, de uren van herfst
overhoop haal
verliest elk geluid een naam
mijn naam
die als een afgewezen groet
tussen houten lippen hangt
verzwakt
door de duizend splinters
van huiverige gezichten
ik val, onzichtbaar, uit dit geheel…
Volmaakt geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 zag stilte branden
warm licht wenkte
spiraalde traag omhoog
zacht zoog zij mij op
ik liet me gaan
van het geluid vandaan
ontvouwde
vertrouwde openheid
liet me drijven op kleuren
die elkaar niet weerspraken
maar met ogen en lach
een nieuw universum maakten
heb lichaamstaal ervaren
waarin woorden overbodig waren
in het voelen van…
Rozenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Zo stekelig ooit
Jouw ranken waren,
Zo pijnlijk het contact
Terwijl ik het overbodige
Bij je wegnam, weggenomen
Wildgroei die alleen
Mijn eigen ik ten goede
Kwam waarvan ik geleidelijk
Aan vervreemd was,
Onthecht van de mens
Die ooit ik heette -
Ben jij na eeuwen van
Onrust een bloeiende oase
Van orde en regelmaat
Geworden…
Als de dag de nacht ontmoet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
663 Als de dag de nacht ontmoet
de vogels niet meer fluiten
en bloemen zich gaan sluiten
omarm ik de stilte die altijd voedt
wat naar een dialoog leidt met mezelf
om mooie gedachten,
beelden en herinneringen te koesteren
maar ook overbodige gedachten
los te laten uit m'n breingewelf
zo kom ik vanzelf tot rust
in de stilte van de nacht
die me…
Vrouw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Genegenheid die woorden overbodig maakt
Krachten opwekt die bergen kunnen verzetten.
Dan weet ik het weer helder en zeker
Ik mag me vrouw noemen, ten voeten uit.
Wat een prachtige naam.…
Amerikaanse droom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
312 Amerikaanse droom
Van Belgen tot Chinezen
Het werd een megaklapper
Als Dichter, Fotomodel en DJ met talloze Hits
Hollywood schiet door mijn hoofd als een flits
Amerikaanse droom
De Story en Privé zijn voor mij overbodig
Ik ben beroemd op mijn manier
En heb hun niet nodig
De Videoclip Vroeger ging je zelfs bijna als Fotomodel naar Amerika…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk door avondschemering
waar woorden overbodig…
nooit bedankt
netgedicht
3.3 met 57 stemmen
21.402 Ik moest de redder zijn,
die overbodig was.
Ik moest vooruit,
iedereen opzij!
Ik moest zingen en dansen
en mijn vrienden negeren.
Ik wou te groot zijn,
maar wat wou jij?
Ik heb je nooit bedankt,
en nu kan dat niet meer.
Ik moet zwijgen en voelen
en verder gewoon niks.
Ik wou je zien lachen,
maar ik deed je zeer.…
wonden
netgedicht
4.0 met 40 stemmen
5.437 neem je woorden uit je mond
ik heb ze niet meer nodig
omdat je er niet achter stond
zijn ze nu overbodig
neem je brieven van mij af
leugens die ik bewaarde
omdat je nooit echt om mij gaf
zijn ze nu zonder waarde
zeg je vrienden waar je bent
ik heb ze nooit gemogen
ze hebben mij niet echt gekend
maar wel teveel bedrogen
neem je foto…
boerenland
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
757 het land nog dromend
het vroege uur onaangeroerd
de zon als een purperen bal
zacht rijpend boven goudgele
akkers vol geur van hooi en
rulle aarde
en wij, wij kijken ademloos toe
laten de stilte liever onbetreden
het dunne licht onaangetast
alsof we hier overbodig zijn
uur en land zichzelf genoeg…
Gift
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.004 Weet je wat
je mag het hebben
helemaal voor jou alleen
ik hoef niet eens te weten
wat je ermee doet
het is goed
toe neem het maar
ik heb er geen behoefte aan
vroeger misschien
een enkele keer
bij onzekerheid
het zoeken naar
de normen
waarden
gewoon mezelf
ik vond mij allang geleden
voel balans
dus kijk
wat overbodig is
geef…
Bijna dertig
gedicht
3.2 met 51 stemmen
16.976 Jij beweert van niet
maar toch zijn die kleine rode adertjes
definitief geworden op mijn been
- jaarringen na het derde lot -
en ook de groefjes in mijn buik,
als ik er wat zonnecrème op wrijf
denk ik wel eens terug aan mijn benen
en mijn buik van toen en
aan mijn klein overbodig behaatje
dat er toen eigenlijk alleen maar was
om door jou losgeknipt…
een hand van troost
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.287 tranen die mijn hart kwellen
en die mijn keel dichtknellen
Woorden schieten me tekort
waardoor alles me teveel wordt
Langzaam voel ik een druppel over mijn wang glijden
en dat is nu net wat ik probeerde te vermijden
Ik leg mijn hand op mama’s hand
een hand van troost
Woorden zijn niet meer nodig
de hand van troost maakt woorden overbodig…