Alle inzendingen over ruiten

797 resultaten.

Sorteren op:

Legoblokken zonder thuis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
de treden kraakten nog hun eigen melodie toen ik naar boven liep het was geen lopen maar ik sloop in pure nostalgie voelde hoe het spinrag van de tijd aan mijn handen bleef hangen in de verste hoeken rommelde het avontuur schatten van het eerste uur nog stond de kist onder de gebarsten ruit maar het uitzicht was verdwenen in…
wil melker26 januari 2014Lees meer >

Cadans

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Door twee hoefijzers gebrandmerkt leg ik weerom mijn krijgstooi af op de bloemen van je ruiten zeg mij dat onze liefde werkt in de cadans van volle draf naar een binnen zonder buiten mijn hart kent nu geen harnas meer in de dooi van droeve dagen wend ik de teugels van mijn paard het is de allerlaatste keer voor de allereerste vragen…

heimwee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 529
Grillig tekent de regen onduidelijke contouren op de aangeslagen ruiten. Nergens is te vinden, een terugdraai klok! De adem van brak geworden woorden zweeft verder door de mistige verloren illusie! heimwee... Blijft…

Het onbekende

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Regen en wind geselen de ruiten het is een explosie van frustraties het klein zijn uitgemorst zoveel jaren voorbij gedreven door uitroeptekens mijn blik kijkt voor wat er komen gaat het onbekende trekt aan alles lijkt uit mijn lichaam verdreven zelfs de wind spreekt zijn eigen taal ik blijf mij er tegen verzetten net zolang totdat…
Redcloud23 december 2011Lees meer >

eindmijmering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
nu donker al voor vieren binnensluipt het licht tot inkeer brengt en ruiten spiegelt naar mijn beeld kijkt eindelijk de laatste dag slechts onverdeeld naar nu het residu van afgelopen maanden moegespeeld door lief en leed zacht ingekleed door sfeer, wanneer ik zweer dat Kerstmis veel meer dagen telt dan twee Prettige…
switi lobi31 december 2012Lees meer >

Beelden van glas

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 552
ik lees je in de pluizen van de goudenregen blaas je gedachten voor me uit ze dansen in de ruit waarin ik lach mijn ogen anders omdat ik je verwacht sta in de regen van pluizen wacht tot vannacht zonder ogen met handen die kijken voelen en vergelijken die actie willen van lendenen en billen zich verstrengelen met elkaar…
wil melker26 augustus 2009Lees meer >

Smoorverliefd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
het is soms dat ene woordje die ene oogopslag die ene klank die mooie haarlok die zo perfect op je schouder ligt je oorschelp er tussendoor laat gluren en uitlokt om eraan te gaan knabbelen dat kleine gebaartje die subtiele glimlach dat alles waarmee je mijn ruit aan diggelen gooit mijn blik verruimt en gelijktijdig verstoort ik…
catrinus14 oktober 2020Lees meer >

Hebt mij verlaten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 793
jij vertrapte de letters smeet met woorden slingerde zinnen vol waarheid dwars door de ruiten naar binnen ik raapte de scherven lijmde letters tot verbrokkelde woorden maar miste de waarheid in halve zinnen jij hebt mij verlaten in alle staten maar diep van binnen weet ik dat jij mij weer ooit zal beminnen…
wil melker17 december 2008Lees meer >

Samenloop

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
vroeger, achter ons, of later in de verte, een spoor in kalk vingers op beslagen ruiten ergens in de massa, op zeker moment in een eindeloze tijd nog dieper in het binnenste van het blauwste van de zee de monding van de rivier of een wollen streep in kille vlucht grondkleur in onbedekte termen een smalle samenhang waar onze wegen zich…
Iniduo1 november 2015Lees meer >

Ik ben niet bang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Snik, Snik, Drup, Een verdwaalde traan Over mijn wang Laat maar gaan Het laat een spoor achter Maar ik ben niet bang Drup, Drup, Snik Ik kijk naar buiten Het regent Tik, tik, tik Op de ruiten Een kille wind Plets, plets Ik schrik: een silhouet van een mensenkind Angstig, gekwetst en omringd door haar schreeuwende kornuiten…

tranenbuik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
een roep om vrijheid, waar monden spreken onder klankloos verdriet er ebt een glimlach weg tussen hart en hoofd de dagen sluiten zich tot één lafenis breekt losse woorden uit hun vorm en vlindert ze naar buiten de ruiten van het eenzame huis spiegelen de morgenzon tot gruis op rode daken…
switi lobi22 september 2016Lees meer >

Genezing

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.039
het dekbed van stilte waaronder ik mij had verscholen om zachtjes weg te glijden uit dit leven lichtte zij op met haar fluwelen stem door mij te noemen gaf ze mijn bestaan terug speelde de hagel tegen de ruit een etude van Chopin zingend ruimde zij de dorre bladeren die ik had verzameld voor mijn graf al gaat het donderen al slaat de…
Serval12 december 2016Lees meer >

Blijvend zoeken

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 171
water langs de ruiten gezichten achter stromend glas wroetend in de aarde naar goud naarstig, als een dier dat de geur volgt van wat verloren ging zich onthoudend van wat zich opdringt Lekkende gieters vol van bewaren steeds minder om te bevatten blijvend zoeken waar de tijd zich heeft begraven waar het verlorene…
Silann Nara8 augustus 2026Lees meer >

zwitserland

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.905
Hier zit ik en staar voor me uit, het is prachtig, zo helder, als glas in een ruit. Je voelt de aanwezigheid, van zoveel ongerepte natuur. We hebben de bergen ... als gebuur. De sneeuw siert de rotsen, je zou denken, dat zelfs de wolken zouden botsen. Deze vleien zich zacht, tegen hun flank.…

SCHOOLPLEIN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.205
Nog hoor ik de leraar als toen, met een geeuw staarde ik naar buiten, nooit was de sneeuw witter dan in die ruiten. En in de zomer, het was om te stikken, geen enkele kennis bereikte mijn brein, vlinders vlogen laag over het schoolplein.…
W. Snijders3 februari 2013Lees meer >

weemoed

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Weemoedig kijk ik voor mij uit, naar de druppels regen tegen de ruit. Ik staar zonder te verpinken, waarom weet ik niet, ik voel me net een schip, dat begint te zinken. Niet dat ik iets tegen mij heb, neen, maar het is allemaal teveel, mijn energie is weggeëbd. Mijn lach verdrongen, mijn hart verwrongen.…

Jij bent mijn valentijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
ik heb je gezien in de spiegelende ruit van een winkel je vrolijke snuit keek naar mijn rug toen ik draaide ging jij weer terug pas in de bus werd het ontmoeten in je stralende lach een goedendag wat niemendalletjes wist niet eens waar ik was je zwaaide bij afscheid een eindeloos grietje dat houdt van madeliefjes je bent…
wil melker10 februari 2015Lees meer >

De oorlog

gedicht
3.8 met 71 stemmen aantal keer bekeken 21.653
De halfslachtende soldaten slaan vreemde mannen op hun smoelen, griezelen even van hun wonden en door de gebroken ruiten storten zij zich weer naar buiten. ----------------------------------- uit: 'Het liegend konijn', 1, 2003.…

Ogen open

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 658
Dertien maart en veel te laat voor sneeuw en ochtendlijk krabben aan je ruiten. Een jonge vrouw met baby bezig bij haar auto woont hier in de wijk verschijnt vandaag niet voor het eerst. Mijn vensters: het is echt helaas. Betrap ik mijn gedachten? Vind ik jammer wat ik zie?…

Ten hemel is gedragen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 647
ik zweer niet meer op zwaarden kruizen en oeroude religies hun symboliek is achterhaald verkracht en valselijk gebruikt zoals de glas in loden ruit waarop gebrandschilderde kunst ten hemel is gedragen geen vragen over de gepaste eerbied voor verleden zij zijn verwerkt in mijn heden ik leef vandaag en morgen deel die cirkel met…
wil melker1 december 2009Lees meer >

Redeloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Het regent weer druppels glijden stromend langs de ruwheid van mijn ruit de wereld huilt en kent geen mededogen - stemmig oordeelt iedereen wat voorheen met woorden ging is provocerend meer een ding van oorlog en geweld - het regent grijs wolken striemen ook mijn stemming tot de diepte van die oeverloze…
John Kroos15 januari 2015Lees meer >

de zevende januaridag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
geen vorst vandaag de winterkoning zingt zijn lof op vroege lente, luidkeels stapt de morgen deze wereld in het gras draagt speels wat tere madelieven voorzichtig wit in breekbaar groen er schuiven auto’s langs ze snellen vol bravoure het donker uit geen ruit met ijs slechts ramengrijs met vuile strepen volledig in gewone doen…
switi lobi16 februari 2015Lees meer >

Einde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
Voor vandaag zit het werk er weer op Pennen in de dop Computer afgesloten, scherm uit Kijk nog even door de ruit Een werkdag is weer voorbij Nu de avond lekker vrij Bureau opgeruimd, alles aan de kant Pak mijn boodschappenmand Thuis wachten weer andere taken Zijn er hongerige kaken Als het aanrecht is strak getrokken Kan me de bank…

Wanneer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
de bijen gaan zoemen de tuin gaat weer bloemen en Bello die kwispelt dolblij de zon door de ruiten de was hangt weer buiten Minou spint voldaan op de sprei en Tweety gaat kwelen zijn vreugd wil hij delen en Lorre die zegt weer 'joechei' en ik...…

Niemand thuis

netgedicht
2.7 met 53 stemmen aantal keer bekeken 370
de straat was leeg ik liep langs de huizen veegde langs muren om mensen te voelen als buren keek door hun ruiten naar wat zij zagen als buiten verstoorde hun stilte en rook angst als vergiftigende aanwezigheid ik wilde schreeuwen en zwaaien naar de intense pijn van het alleen zijn maar er was niemand thuis in…

Zwijgen

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Daarom verzwijg ik de sterren in de ruiten van ons samenzijn en doe jij alsof jij het trillen van mijn stem niet hebt gehoord..…
Chadia18 februari 2004Lees meer >

het geschenk (voor Pauline)

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.814
geslepen ligt het te wachten al weken, op een bedje van plastic bubbels eerst moeten de ruiten schoon dan schroef ik ergens een oog in vis blauw garen uit een kistje en hang het voor het middelste raam stil hangt het daar de wolken te versplinteren de huizen aan de overkant vanochtend: onvoorspeld zonlicht breekt op mijn tapijt in…

de glazenwasser

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 683
Ik zie terwijl ik bezig ben, de ruit zat bijna dicht, ik haal de spons er over en ik zie weer het Licht. 1 Joh.1:9…

verborgen vrijheid

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 903
onzichtbaar, zonder woorden vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart onkundig het meestal te uiten soms zo ver en angstig verborgen als achter vuile of beslagen ruiten als ik jou dan wil roepen mij wat ruimte te geven wil het speeksel in mijn mond de schreeuw bijvoorbaat snoepen gelijk een niet afgegane lont een schot in de loop bevriest…

Chemie

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.257
gelijk twee manometers achter brandgevoelige ruiten zetten zich onze wijzers synchronisch in beweging vooralsnog in slowmotion balanceren zij binnen het groene vlak om accelererend door hitte geladen golven voorbij de grens naar het roodste rood te klimmen waar het glas bollend van doordringende dynamiek explodeert in één…