10116 resultaten.
Italiaans vlees.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
555 Waar de paden kronkelden
wezen bomen ons de weg
dieren waren niet in ons geïnteresseerd,
totaal niet en luidkeels
Wij hoopten tegen beter weten in nog
op een wonder
dat het water ons zou dragen
zou opengaan
en onze achtervolgers zou verzwelgen,
maar niets dan dat!
Onder de grond hadden we
achteraf gezien
nog de beste schuilplaats…
Samenwonen
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
4.505 Vroeger ging je hokken
Als je weg wilde onder moeders rokken
Om hetzelfde te beleven
Gaan ze tegenwoordig samenleven
En zijn ze “bij elkaar ingetrokken”.
En bevalt het even niet
Verlaat je wie je binnenliet…
PERSOONLIJK PRAATJE
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
978 Deze verklaring
verwijst naar welkom, welkom
en lekker samen.
Een kopje koffie
en een persoonlijk praatje
over ons geluk.
Over het lijden,
de dood en altijd geluk
van elkaar mogen.
Over de eenheid
van schoonheid, liefde en zo,
over jou en mij.…
Slecht gereedschap
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.155 Je hebt pijn
Dat stomme lichaam
Waarom nou jij weer
Met zo´n wrak
Ik kneed je rug
Je wervels, spieren
Alles staat bij jou zo strak
Geen dag voorbij
Of je hebt klachten
Soms kort
Soms van langere aard
Met mijn handen
Wil het soms wel iets verzachten
Het is altijd het proberen waard
Het vaak niet kunnen
Het moeten passen
Omdat het echt…
Ontmoetingen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Ontmoetingen zijn
kapstok vol natte jassen
in het voorbijgaan
liefdevol
op elkaar passen
doch stil blijven staan
om handen
in onschuld te wassen
droog wrijven
wat nat geworden is.…
handjes samen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
671 het middenschip brak uit in luid applaus
binnenin een glimlach bloeide lof
om vrouwenstemmen die hun tongen zachter maakten
want we raakten niet alleen
onszelf
ik zag ontroering in een oog
uit een mond zong de beleving van
een warmgezongen lied
een wit-met-roze groet vertelde liefde
zij vergat de zomer niet
en alle mensen zweefden…
Twee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 dat leeg gevoel
na warme
innigheid
verlangen dat
niet rust na
eenzaamheid
jou en mezelf hervinden
in nieuwe eenheid
hoelang is niet gegeven
ik heb
het leven lief…
de rust van kaarslicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 mijn nesteling in jouw gemoed
laat bloed een omweg kiezen door
de tijd
samen in de armen van elkaar
we warmen daar
en weren kou –mijn lief-
waar ik van hou
brandt helder binnen het gerief
van warme vlammen
boven wit
waar onze kracht in zit
wijkt nimmer door het inductief
de waarheid in te dammen…
Jouw stap op de trap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.181 Van ons leven samen.…
Even bij me
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
557 Je was even bij me
in gedachten ontstaan na een droom
we liepen samen over de kust
van een emotieloos strand
jij bladerde mijn geheugen terug
naar mijn lijfsbehoud
ik nam een beetje ruimte
uit mijn omgeving
die een zweterige geur had
je vertelde iets
over een gestolen tekening
ik gaf je een leeg vel papier
voor de toekomst
nog voor…
Jij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
680 Al zie ik je niet
Ik weet dat je er bent
Al voel ik je niet
Mijn vingers kennen je
Al hoor ik je niet
Je stem zit in mijn hoofd
Al spreek ik je niet
Mijn woorden zijn doordrenkt van jou
Je bent altijd bij me…
warmste kinderhand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
595 lieve pappie
ik ga
met jou
mee waar
jij ook
gaat
deze boot
is veel
kleiner maar
wat laat
dapper gaan
wij samen
verder centraleverwarming
weg nu
knusse kachel
lichtende kaarsjes
aan
de toekomst
minder luxe
beiden sterker
in liefdevolle
trouw zullen
wij tweeën
verder door
dit leven
gaan…
Zo halverwege
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
729 Minuten groeiden uit
tot uren,
uren werden dagen,
jaren geleden.
De dagen weken
en pas later
tellen de jaren,
zo rollend
over het plavei.
Op het bankje
halverwege en
louter mijn lief
aan mijn zij,
rusten wij even.
De wind slaapt,
de herfst ontwaakt,
het meer ligt
er minuten lang
rimpelloos bij……
mijn dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Samen lezen, eten, slapen,
ieder ons eigen werk,
onze eigen zinnen
en nog
vinden we elkaar
in onze dromen
dieper nog
onder de zon
dan de sterren –
hun licht
jonger dan onze dagen,
zo lijkt het.
Woorden waren er,
worden geboren,
reiken elkaar de hand
en gaan huns weegs
door de dagen van ons leven.…
[ Gooi een visnet op ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
370 Gooi een visnet op:
de knopen vallen open –
als een zwerm spreeuwen.…
Samen met jou
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
555 Hoe meditatief en reflectief het is om heerlijk
vrij te ervaren in jou waar ik mijn batterijen kan opladen
Telkens weer is het een prettige omgeving in eenvoud, waarheid en
natuurlijkheid waar ik mijn gading vind voor een of ander creativiteit en inspiratie.
Het begint al vroeg in de morgen wanneer het
net ontwakend lichaam zich overgeeft aan…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Spiegelpaleis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Als ik de weg dan weer verlies
en zachtjes meezing, neurie,
met de deuntjes die we samen deelden:
dan mis ik jou in mijn genoegen
van het stiekem altijd samenzijn.…
stormkracht 53
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 verloren op de top van't hoge duin
vol verdriet van teen tot kruin
sta ik sterk en heel alleen
krijgt geen storm mij van de been
maar
hoe graag zou ik vallen
vallen in de armen
in de armen van die
die mij het liefste is
om dan weer op te staan
blij en verbonden voort te gaan
handen uit de zakken
hakken uit het zand
handen in de zijne
samen…
Reken Haiku
netgedicht
5.0 met 82 stemmen
563 Eén maal één is één
Zullen we het samen doen
Eén plus één is drie…
Nooit eerder ...
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.353 Ik pel het vel van
mijn gedachten
omwikkel mijn
woorden met een
zacht stukje huid
blaas mijn adem
in jouw handen
schraap het eelt
van mijn ziel
keten het gewicht
van zinnen vast
in mijn gevoel
waar het verstand
elke letter telt
dicht mijn ogen
in de jouwe
waar verborgen
taal teder ontluikt
en omhelst wordt
door regels nooit…
Eerst nog sinterklaas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.259 schraap luchten
bij elkaar en jat
wat buien koel de wolken
en maak snel een witte
kerst en dan nieuwjaar
maar eerst nog sinterklaas
in donkerland schijnt
maan steeds door de bomen
zullen pietermannen weer
met kinderen cadeautjes dromen
geen weerlicht of gedonder
de rekening is opgemaakt
weet hoe alles ervoor staat
laat me even spelen…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
964 Zo teer met zacht fluwelen blaadjes
het frele aangezicht is uiterlijke schijn
Fier rechtop, slechts door de wind gebogen
het zwarte hart kloppend van leven
wendt ze zich naar de zon
De ranke stengel zet zich schrap
weet dat hij eens moet buigen
Een korte tijd is ze vol leven
bloeit in volle pracht
In de stilte van de natuur
sterft de klaproos…
Mediawoorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 en
mankgaande woorden
Wees je bewust
van de kink in de kabel
sla geen acht op de ruis
van gebral en geklep
van wie ons nu
vertegenwoordigt
En luister niet
naar het kwijlende lied
van derde- en vierderangs
uitgerangeerde
haven- of
palingpopkoren
Knoop in je oren
geen dwdd
geen mediawoorden
geen gezap, zet je schrap…
Een ECHT Sinterklaascadeau
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.103 M’n schoonzusje zegt
Ik vind het niet leuk
als jullie grapjes maken over de aangetrouwden
Och, da’s toch niet erg!
We doen dat al jaren!
Ja, dat weet ik
en ik vind het al jaren niet leuk
Oke, misschien moeten we
dat dan maar niet meer doen
Dank je, het is fijn
als iemand rekening met me houdt
De stadbewoners zeggen
We vinden het…
[ Ik sta op, de dag ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Ik sta op, de dag
waait me toe, laat me samen --
vallen met mezelf.…
Natare
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
614 Hoe onwaarschijnlijk lijkt de dood
als je vingertoppen over elkaar hoort schrapen
en ze als golven beweegt, koot
voor koot? Is de werkelijkheid zo verlaten?
Hoe onwaarschijnlijk blijkt de dood
voor diegenen die in een roes van clichés
gezamenlijk een rooskleurige boot
drijvende houden? Men voor al het zwemmen vreest.…
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 de wind aarzelt
wanneer ik woorden schrijf
in de kille schaduw van de winter
ik haast me door het gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten…
Zo ook de mens roest
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
560 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van de ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die ook de schoonheid
van vergankelijkheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in jutenzakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond
in krans slagaders
is gerijpt tot kalk
als ik je naakt…
als gisteren roept
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
779 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die vergankelijke schoonheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in stoffen zakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond rust in
verkalkte kransslagaders
als ik je naakt zie
neen, met het kleed…