640 resultaten.
Jouw golvende lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 ik zag
je parelende lach
het snoer vol gevoel
hing om je hals
blonk in
lichte tinten
eeuwige schoonheid
van schelpen en zee
volgde jouw
golvende lijnen
zij namen mij mee
naar onpeilbare diepte
waarin ik
herkenning opdook
mijn leven zag laveren
tussen geboorte en nirwana rood…
Siësta
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
433 Siësta, engelenmuziek
strooit heilige woorden in mijn oren
tekent ze voor en achter in reliëf
in hun schelpen. Doezel ik
of heeft iemand de bloemen
gewekt?…
Muziek om mee naar huis te nemen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
172 Met een mond vol schuim
spuugt de zee
haar gramschap uit
op het mulle
witte strand
zuigt de
parelmoeren schelpen mee
in haar
woont
de muziek van
wind en golven
het ruisen
van de zee
waar naar je hebt
geluisterd
geleerd hebt te verstaan
De muziek die je mee
naar huis wilt nemen
ligt zomaar voor het oprapen…
De jacht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
854 Haar benen snellen voort
op het duinpad naar de zee
opgewaaid zand dempt
haar woeste passen
de ogen gesloten voor
de schoonheid van een
nieuwe lente strikt zij
haar zinnen in een knoop
ontworteld en verbijsterd
vertrapt zij schelpen
nietsontziend verbrijzeld
zij het heden en swijlens
nieuwe scheuren worden
geboren lijmt ze het
verleden…
07.00
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
1.152 Aan de oevers
van de grote vijver
kruipen slapelozen
in hun schelpen.
Morgen is er weer
een nacht.…
De coup soleil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 ik hoefde je sculptuur
niet te beitelen
uit het harde zand
zacht en met liefde
beeldhouwde mijn hand
jouw ronde vormen
bekleedde met schelpen
jouw bloemen die zo
nooit zullen verwelken
waste met schuim
van de golven je haar
de coupe soleil was zo klaar
samen hebben we
de komende vloed lang doorstaan
stromend ben je naar zee teruggegaan…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
Momentum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 Ik moet door
en mij verzoenen met de schelp die mij past.…
Passiebloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Het tropische strand in haar bruine ogen
lag vol kleurrijke schelpen en aangespoelde
sieraden van uitgelaten piraten.
Macht is een slang, die is ingesteld om te
wurgen, maar omkomt in zijn eigen gif.…
Van boulevard naar boulevard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
300 Hoe tel je schelpen die kapot getrapt,
van waar tot waar?…
Jutter van tijd .....
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
742 om hem
wordt nooit gehoord
het geluid verdwijnt
op het bewegen
van de wind
stormerderhand
heeft hij mijn
hart veroverd
golven overspoelen
verstand dat ooit
gedachten liet
winnen van emoties
verloren in de vaargeul
van het leven
brengen ook dit keer
eb en vloed zoute tranen
geluidloos verweven
met parels en schelpen…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt
tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 In een wereld van water
hoor ik in een schelp
het ruisen in de oertaal
van een zee-gedicht.
Daar zie ik een schip
een streep trekken
door mijn reis
naar nergens.…
familie in zee
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.760 welke vis
is de aap
van de mens
in zee
was het wel een vis
niet een neteldier
kwal of zeeanemoon
komen we uit kelpwouden
alg of planktonnetje
wat met Wadden
oester mossel zeehond
sint jacob in een schelp
hou maar op
ik hou het op de soepschildpad
ze zeggen de soort is bijziend
voorziet mensen in de stranding
soms van een liefdesbeetje…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
eeuwig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
808 de spiraal van eeuwig leven
tekent het centrum van mijn groei
in elke cel van mijn bestaan
en in de adem van geschiedenis
zoals de opgerolde slang
de conisch gevormde schelp
hemelse galaxieen
draaikolken en wervelwind
voert mijn adem mij terug naar de kern
van mijn cyclisch bestaan
waar hemel en aarde elkaar ontmoeten
in verheffende…
Noordwijkerstrand
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.663 Ik zag je zo gaan
op het Noordwijkerstrand
jij zocht daar naar schelpen
en ik naar jouw hand
Ik stamelde woorden
die ik jou zeggen wou
maar de wind dreef ze weg
terug in de kou
Zo liepen we verder
turend naar niets
totdat je me vroeg
-zei je me iets ?-
Ik pakte je hand
en schudde van nee
waarop jij toen zei
-mooi hè, de zee !-…
Mijn schaduwrijk verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 Bont en blauw steen en gruis
de maan sprak zo even
maar er was niemand thuis
Ach, waarom dan thuisblijven
wanneer elders de vloed wordt gedronken
uit schelpen gevonden op het strand
De naakte zee helt naar voren
en lijkt te ejaculeren
tegen de blauwe bonte hemel daarboven
Doch gezichtsbedrog rijpt
mijn schaduwrijk verlangen
naar een…
het afscheid is sterker
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
717 ik lever me niet meer over
aan woorden
ze blijven onbekend, onafgerond
ook al noem ik je liefste
en als je me vraagt waarom
in gebarentaal of in steen
zal ik zeggen dat alles zich
naar binnen wenst
het geluid
van morgen dat, bovenop een heuvel
de vergankelijkheid balsemt
het hart wikkelt in een vochtige schelp van linnen
wanneer jouw…
Scherend over lage golven
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
475 er was niets anders
dan het strand
de lucht en zon in zee
zij spiegelde en nam
de meeuwen scherend
over lage golven mee
wij zochten lange
schelpen in de branding
legden elkaars naam
een ronde steen omcirkelde
in zand wat god gescheiden
had met een groot hart
er was niets anders
dan je ogen hand en mond
in een eindeloze kus die…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
228 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp…
spiegelzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
118 het strand ligt vol nachtelijke
schelpen
kiezels en korrels
houden zich in het water schuil
kalkhoudend, zo stelt dit
moment zich voor
nog altijd prikkelarm
maar terdege aanwijsbaar
je kunt hier niet staan
daarvoor is een maanzee te diep…
ZEE
gedicht
3.3 met 91 stemmen
13.831 Op het ritme van getij
neemt ze vasteland in
met geweld en
strooit herinneringen
tussen schelpen en koralen.
Als adem van de regen,
in wolken en in nevel
beheerst ze zelf de meeuwen.
Ongestraft als kleptomane
steelt ze het einde van de dag
en verzinkt het licht
telkens voor een nacht,
als kind gewiegd
in haar moederschoot terug.…
Richting later ...
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.392 In het zand schrijf ik
letters van gefluisterde
woorden in de wind
waar in de verte een
zilvermeeuw jouw
naam schreeuwt
over zilte golven op
vleugels van verlangen
schrijf ik de dagen
vooruit en adem
weken in en uit
langs het laatste vel
dat zacht ruist in
die ene schelp,
ooit gevonden
tussen zandstappen
van gelijke passen
richting…
De geur van herinnering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
937 Zij reden over de zwarte grond
licht en bloemig aten gepocheerd
dronken pinot gris langs de cote
in het restaurant schoof zij haar
voet tussen zijn benen en hij
plukte zonnebloemen en schelpen
ze neukten ontelbaar in die tijd
tussen branding en afscheid
tussen liefde en spijt
tijd verstrijken en nergens oevers
Zij reden voorbij lavendelvelden…
de troon van Vishnu
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
736 een ruiter op een adelaar
strijkt over de lotusvijver
hij zwaait met vier armen
discus en schelp en knuppel
als loze wapens in zijn greep
één vrije hand plukt de roze bloem
ontloken aan een lange steelwortel
een doorzeefde kegel
zwicht onder zijn gewicht
de zaden vallen
verzinken in de drab
de ruiter rust er op bladgroen
als een…
golfbreker
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
591 op het strand
het dode strand
luister ik naar regen
naar beminnen
dat door stilte stuk slaat
op te broze schelpen
harde rotsen breken
mijn gedicht, ik kan de woorden
niet meer verdragen
omlaag, waar
vissen vallen in de nacht
en meedrijven met
de aarde
de schaduwen
druk ik aan mijn
borst, zilt
als steentjes
op het strand…
inzicht door uitzicht
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.073 mijn neus draagt nieuwe glazen
omhuld met lichtbruine ringen
verbonden met twee schelpen
door armen van gelijke kleur
kan mijn ziel nu beter ontwaren
daar ik de omgeving scherper zie
zal herkenning ontdoen van het maren
heb de waarheid weer onder de knie
amen
wil ik het uitzicht eigenlijk wel knechten?…
zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
725 De strelende zee
kust zijn huid
terwijl zanderig water
golft in het strand
Het waterend kind
waait zijn emmertje
terwijl golvend gras
wuift in de wolken
Zijn spelende schaduw
likt de branding
terwijl stralende schelpen
glimmen in de zon
Een bollende parasol
koelt zijn wangen
terwijl zeeën van tijd
stranden in de avond…