2947 resultaten.
Geluk is een vogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Hij leefde in voorspoed
en wilde een contract sluiten
met zijn god om dat zo te houden
want hij offerde nog zonder zekerheid
wat hij terug zou krijgen, terwijl
hij wist dat geluk een vogel is
die zelf kiest waar ze rust
en wie ze voedt als haar jong
Hij was bang
dat ze weg zou vliegen
en hij besloot tot een extra offer
van heel zijn…
We vieren leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Met deze zin heb ik de draad weer opgepakt
mijn lijf kijkt mij soms aarzelend vragend aan
of ik vandaag de kracht heb rechtop te staan,
nu alle wegen ook de mijne zijn om af te gaan.
Mijn hart sprak ook vandaag zonder te spreken,
het heeft weet ook ik herhaaldijk van die streken.
De onophoudelijke gedachtestroom is het zaad
dat mijn handen…
Als een dia serie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Ik heb je nog vaak gesproken, horen lachen,
mijn handen op je schouder laten rusten
je daar een klopje gegeven voor je daden,
sindsdien enthousiasme in je ogen gezien.
Al kon je niet dagelijks lachrimpels ontplooien,
ik weet dat wij elkaar nog heel vaak zien en verstaan,
in diverse nachten soms weer naast elkaar staan
al waren wij beide druppels…
Een vooruitziende blik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Buiten suist al een zachte bries, een die klinkt als genies,
licht gesnotter van vast een bemind hier opgroeiend kind.
Ik wandel langs water, de met rietpluimen gevulde kant,…
Maurice de Hond, ook voor mij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Maurice de Hond, die is niet voor de poes
Die is er voor u en ook voor mij
Ik ben apentrots op u
Een aap op de rots
Die zich niet laat vallen
Die zich wel veel moet herhalen
Het gaat u niet om de rangorde
Laat staan de pikorde
U zit al boven op die rots
En daalt regelmatig af
Het gaat niet om uw waarheid
Het gaat zeker niet om de…
BIJ DE TIJD
snelsonnet
3.9 met 10 stemmen
678 Ik weet gewoon al wat me staat te wachten
Iets wat ik hier niet in details beschrijf
Het zakt méér uit, mijn seniorenlijf
Toch wil ik eigen hangvlees niet verachten
Ik stel mezelf dus vaak gerust, zeg luid:
Toe Inge, zak maar lekker onderuit!…
Waterkoud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
715 De kou zit in m’n botten
zo zegt men het althans,
m’n neus is bijkans paars
klusjes willen niet vlotten!
De kou zit in m’n tenen,
m’n vingers doen ook mee
‘t is waterkoud wat een misère
verwarming hoog ik kleum voor twee!
Wat nou: kou in m’n botten
die zitten mooi opgeborgen
zijn warm en stevig vast,
oh ik wou dat ‘t morgen was!…
[ De zon gaat onder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 De zon gaat onder
en komt weer op, eindeloos --
leefde ik, als kind.…
moestuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 bloeiende tulpen
in de Voelitsa Mira
Straat van de Vrede
stille getuigen
van hoe het leven hier was
hoe mensen leefden
het luide tjilpen
van mussen in de struiken
moestuin met kraters
brandnetelblaren
als we uit greppels kruipen
huid en hart verwond
dit was zo’n mooi dorp
nu zou zelfs God hier bang zijn
in de Vredesstraat…
EERSTE SNEEUW
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
275 Alles zonder onderscheid
met onschuld toegedekt.
De stad een wereld in het klein,
genoeg voor deze dag.
Ieder mens een medemens
met eenzelfde doel.
Goede wil, ongevraagd
dwarrelend van boven.…
Afgetekend
snelsonnet
3.5 met 13 stemmen
1.597 Cartoongedrag kruipt diep onder de huid
Als stripfiguren rooksignalen geven
Een tekenfilmster blijft voor altijd leven
Al haalt-ie nog zo gekke streken uit
Dus hoed je voor een aanstormende trein
Een aambeeld of een val in een ravijn…
Genade
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 De arts bevond zich tussen beide vuren
En volgde niet precies het protocol.
Van procedures staat ons landje bol,
Het zijn de strikte regels die ons sturen.
Maar als er om genade wordt gesmeekt
Is het de nood die wet en regels breekt.…
RUSTIG AAN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 Angst voor geraniums?
Helemaal uitgewerkt?
Zich van iets anders
dan werk niet bewust?
Echter beseft deze
euthanasiefanaat
wel dat hij nu kiest voor
ééuwige rust?…
Droeve Tijden
gedicht
3.7 met 199 stemmen
36.437 ’t Zijn droeve tijden als de oorlog woedt,
Als mensen men slacht lijk dieren,
Als mensenbloed bij beken vloeit.
Als vrede en liefde liggen geboeid
Als haat
En kwaad,
Als nood
En dood
Grijnzen en vloeken en tieren.
'Waar is nu toch mijn arme man?
‘k Verga van angst! ik sterf ervan!
Ach! wat verschil bij ’t voor…
Popestars
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
798 Wordt het een grijze, zwarte of een blonde?
Ja, welke kandidaat bekoort het meest?
Wie krijgt er na verloop van tijd de geest?
Wie gaat er dóór, na de auditieronde?
Kijk morgen weer, vlak na het avondmaal,
Want dan is er opnieuw een Pausjournaal.…
vijftigers (bij een foto)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 de foto herinnert mij in een vlaag
aan het gedicht 'neger uit Mozambique'
de titel kon destijds namelijk nog
ik zie de vijftigers als kleine negertjes
'toen was er nog maar één'
waarvan slechts de dichter Remco Campert
als enige nog onder ons is...
natuurlijk komt er aan alles een einde
daarom blijf ik hangen aan de laatste zin
van zijn…
Jonge sla
gedicht
3.9 met 148 stemmen
88.685 Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen, kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.
Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee.…
Elke dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 Altijd als ik naar bed ga,
dan lach jij me uit.
Dan mopper ik op je:
“Grijns niet zo, jongetje.”
Elke dag weer, tot besluit.
Jouw foto op het kastje,
hij staat er al een jaar of elf.
Dicht bij mijn bed.
Zo heb ik hem neergezet.
Elke dag opnieuw
hetzelfde ritueel.
Ik praat dan nog wat met je.
Het wordt me nooit teveel.
Soms ben ik…
III - terug naar oudshoorn - zelfstandig tot 1918
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het parkeerterrein
brengt oudshoorn nooit meer terug
eenmaal platgelegd
het oude oudshoorn
vervlogen vogelenbuurt
voor nieuwe bijlen
een wijk als oudshoorn
naar de elfen van aphen
aan de oude rijn
het oude oudshoorn
en villa nuova in de gnephoek
een flauwe bocht terug
de schrijver oudshoorn
in de salamanderreeks
- een fout verhaal…
Ik schouw de wereld aan
poëzie
3.6 met 18 stemmen
8.574 Ik schouw de wereld aan,
En naar gewoonte gaan
Zie ik vast alle dingen,
Zij zijn dan groot of kleen;
Maar ik helaas! alleen
Blijf vol veranderingen.
De dag die voert de nacht,
Het windje wispelt zacht,
Over de groene dallen,
Het woud de bergen siert;
Maar ik ben heel verkiert,
En blijf verkiert in allen.
De zon, naar d'oude sleur,…
Schering en inslag (haika)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Schering in overmaat,
we kunnen niet ontkomen,
deel van een klucht.
Van hun loof ontdaan,
stammen die er niet meer staan,
ben ik de tel kwijt.
Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Op alle kleuren bloed,
ligt de zon uit te rijpen,
om je te verbijten.
Geloof in zomers,
elders valt weer de winter in…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 (ik had me óók verzet
als onrechtvaardigheid voor rechter speelde)
in de verloren hoop van dode ogen
school de kracht van duizend verzen vrijheid
en de moed van zuivere gewetens
daar, op vlaktes of in bos
tegen muren, wanden, op de grond
bloedde toen een grote wond
in uitgestrekte harten
honderd smarten zeiden niets
maar de eerste…
na vier mei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 ik zie gezichten
verzonken in de vorm van het moment
sommigen lachen, een ander kijkt
naar het gezicht van toen
een zoen verbreekt de kou
je bent
en blijft gewond…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Op een eiland, zes uur 's ochtends in de zomer,
de stille weg af, waar geen wandelaar gaat,
in de herinnering van wat je ooit is overkomen,
daar waar 't bewustzijn het gebaande pad verlaat,
terwijl de stilte wordt gevuld met vogelzangen
loop je geleidelijk aan hun vogelwereld in,
vliegt daar je oude geest, met lief en leed behangen
vanouds,…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Fatima
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
936 zo schiep Allah de vrouw
uit ronde vormen
opdat zij zich verbinden zal
en leven baart
haar buik
is de poort naar de wereld
haar hart de stralende zon
haar handen scheppen
zachte schoonheid
uit haar mond
komt de toon
die muziek maakt.
zo schiep hij
Allah
de vrouw.…
Taalfout(en)
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
1.117 Taalkundig maak je altijd wel eens brokken.
Ik irriteer me als men 'zich beseft' -
Een taalfout die mij wederkerend treft,
Bewust ben ik van al die struikelblokken.
Wat vaak gebeurd is indentificeren,
Dat moet natuurlijk zijn legimiteren.…
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 Ontembaar is in mij het wreed verlangen
Als van een tijger, aan te grijpen met
Mijn hakende verstand, het Al, en het te klauwen,
Tot het ligt uitgerafeld voor mij heen.
Maar in het wrede ogenblik, wanneer
De greep, machtig zich uitstrekt naar de zee,
De zon, het manenschild, de ronde luchten
Waarop het wijnrood uit de vaten werd gemorst…