590 resultaten.
Als in deja-vu
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 speelde
zomaar op het strand
als volwassene met
water en rul zand
joeg wat schelpen
door de zilte wind
met handen in
gebaren van een kind
uren heb ik
mij vermaakt
tijd heeft me voor
dit even niet geraakt
herboren ben ik
later teruggegaan
belde licht
verwonderd aan
het huis lachte
als in deja-vu
ik vroeg vriendelijk
verbaasd…
Muzikale omlijstering
gedicht
4.0 met 31 stemmen
14.587 toonladders veroveren de nacht
een lijster staakt verbaasd zijn lied
luistert nieuwsgierig en bespiedt
haar, die zijn repertoire verkracht
met vrolijke maar valse klanken
terwijl zij naar de vogel lacht
die verscholen in zijn verenvacht
de hemel lijkt te danken
voor zijn eigen heldere geluid
begint hij haar zacht te begeleiden
met zijn stemmige…
Uit de kom en terug
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.963 Terwijl ik aarzelde, me verbaasde
je drie keer kuste, mompelde je
iets over geestdrift
Bekeek de schilderingen in je huid
de ring door je onderlip
je handen waren zo koud
dat ik hen zachtjes masseerde
een vuist maakte van je hand
en draaide op de gewrichtjes
in de pols, je wist wie ik was
een stem in het duister die
je troostte met dat…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier
de verf op het penseel
kleurde als een juweel
haar magisch licht gaf
de achtergrond gezicht
wij vormden een geheel
waarin mijn stem
verbaasd…
Lorelei en het getal pi
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.300 woordje van jou tegen de drank
en de voortschrijdende dementie
weet niet meer wie ik ben voor jou
waar ik eindig en jij begint
me in de morgen samenraap
nog steeds verbaasd over
uit hoeveel stukken ik besta
je mag me ook laten, meis
een roestbruin aapje met rheuma
in een schuddende boom op een berg
die een vulkaan blijkt te zijn
zich…
tonger(onweer)
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
506 inketswart
strymjende streamende rein
fjoerflikkerjende donder
balstjurrich mei geweld
letter:
sjucht it ferbaasde himmelwetter
mei kleare berneeachen
en omearmet de stilmte
fan de iere moarn
Vertaling:
onweer
de nacht inktzwart
striemende stromende regen
vuurflikkerend onweer
onstuimig met geweld
later:
ziet het verbaasde…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 zij brengt
stilte mee
in haar verschijnen
een gereserveerdheid
waarin de lach langzaam
lijkt te verdwijnen
de causerieën over
allerhande en niemendallen
verzanden al snel
men kijkt verbaasd
als zij kordaat
de kring in gaat
aandacht vraagt
met ogen die iets
spectaculairs beloven
haar zachte stem
boeit van begin tot end
als…
Aan de dagzijde
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Teder door het verbaasde volgen
zonder te willen begrijpen
waarom het weerloos is.
Het volgende dat altijd luider zal slaan
onwetend van eigen toekomst
zoals het water dat zich ongestoord
spiegelen laat nabij het lege veld
zelfs als het lot om mij heen valt
ongunstig in elk teken of iedere wenk.
Dan.…
Pitje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
613 Kindje kijkt verbaasd en brult:
' t Is een pit van mijn citroen!'…
Weerloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Verbaasd dat een zo lichtvoetig wezen mij optilde.
Verrast dat haar ogen de mijne ontmoetten
en ze op mij bleven rusten, alsof er iets in de lucht hing
wat niet meer voorbij zou gaan.
Uitgelaten, opgetogen,
haar lippen die steeds maar zeiden: jij, jij!
Weerloos…
Als was ben ik in haar handen.…
Liefde in goud.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
763 spelende met mijn liefde
zag ik de smaragden tranen
die als sprankelende diamanten
zich een weg baanden
over een zonverbrand gelaat
dat met verbaasde ogen
mijn versteende blik
als een harde bikkel
de liefde omarmde
die ik jou gaf
als een gouden kus
op een paar zachte platina lippen
die ik kuste.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Verbaasd keek ik haar aan:
zo blij was zij dat bijna
ze me zoende,
maar ik zag niets
dat ik herkende.
Ze liet me raden,
maar niets dat me te binnenschoot.
Ze noemde namen…….
vaag, pas bij de naam Thaborschool
begon mij wat te dagen.…
Knallend het oudjaar uit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
709 De schitterende kleurenpracht in de lucht,
verbaasd en verrukt me!
Mooie vuurpijlen!
En dan ineens, bedenk ik me,
dat er landen zijn,
die NIET de pracht,
maar wel de KNALLEN hebben!
En dan is het niet eens oudjaar,
overlopend naar een nieuw!
Af en toe, duik ik in elkaar,
maar ik weet dat het morgen
( bijna dan) over is.…
De Recensent
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 Verbaasd! wat heeft de vent gevreten,
Alsof hij in geen veertien daag
Iets had gekregen in zijn maag.…
Hemeltergend blauw
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
576 ik had je aangekleed
met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
jij was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag
mijn oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik steeds meer
verschoonde zich mijn eigen ik
zocht je deur na deur…
Groene papegaaivis
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
517 Terwijl ik diepzeeduikte in de Rode Zee
zwom ik opeens langs jouw kleurenpracht
op land had ik al diverse papegaaien gezien
en bewonderd, maar diep in de zee nog nooit
het leek wel een LSD-trip en je knipoogde
naar mijn verbaasde gestalte in glibberpak
je leek wel een levend schilderij van Monet
en ik wilde je dolgraag stevig omhelzen…
Albino
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 de zomer samenvat
ik weet nog waar je zat
dichter bij mij dan je ooit
was geweest maar toen
daar zat je dan langs me
op de oude stenen tuinmuur
je haalde je neus op voor de
vogels voor de vleermuizen
voor elk zoemende beest
je keek alleen de nacht in
ik vroeg me af wat je dacht en
je deed me aan Auguste Rodin
denken en was verbaasd…
wat ik wist voordat ik het vergat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
345 hoe het huis eruitzag
waar ik als jongen woonde
de deur met tientallen lagen verf
groen-blauw, witachtig
de tafel bij het raam
waar ik zat
mijn ouders
keken verbaasd
als ik vertelde
wat ik mij herinnerde
zij wisten het niet meer
ik wel
een middag ligt ergens
in mij te wachten
tot ik er per ongeluk
tegenaan loop
zomaar
en 's nachts…
de blik
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
943 Verbaasd staat ze daar
en weg is de brug.
Haar nu stralende blik.
Liep iedereen bij haar vandaan?
Alleen daarom al kon ik
haar niet laten staan.…
OMA
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.563 Haar hoofd is een web vol gedachten
In haar ogen
Die altijd lachten
Zweeft wijsheid
Maar danst verwarring
Haar eigen dromensprong
Naar een ver verleden
Dan fluistert ze
Een wazig wolkje warmte
Opa’s naam
Ze kijkt me verbaasd aan
In de hoek van haar oog een traan
Ik ken haar gedachten niet
Maar ik weet dat het enkel mij…
Hovenier
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.122 vergeet-mij-niet
bloeit en ook een vinkje zingt
Waar een zachte zuidenbries
langs de ranken glijdt
nu het geleden diep verlies
nog altijd door mijn verlangen snijdt
De twijgen door trossen krom gebogen
ze gaan aan mijn gezicht voorbij
helder staat mij slechts voor ogen
het snoeimes dat verscheen aan mij
Verslagen, verwonderd en verbaasd…
Transparant
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.438 Op de achtergrond dooft vioolgeluid
- een wegterend decorstuk -
terwijl ik van de beslagen ruit
doorzichtige letters pluk
Langs druppels wegglijdende zinnen
glinstert het nachtelijk beminnen
Ik open het glimlachende venster
een zomernacht glipt in de winterkou
verbaasd ontdooit de tuin en wenst er
een streling en koesteren bij, in hardblauw…
Top
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
2.888 Verbaasd, verdwaasd
Wat gek en raar en o wat trots
Te gek om waar te zijn
Hoe waar kan het nog worden
Alsof ik goed genoeg zou…
Of kan ik het dan toch zijn?
Zou ik het dan echt kunnen?
Of ik goed genoeg ben
Of dat ik het kan worden?…
Wandelend naar de Rio Ter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Langzaam glijdt het blauwe water
naar het Oosten, richting zee:
peinzend loop ik langzaam mee
Vol gedachten die verbaasd zijn
over alles wat hier leeft:
een natuur die samenweeft.…
Een mistig vergeten
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
607 donkere
schaduw erbij
anders weerkaatst
licht in je blik
juist daar
waar ik tast
jou zoek lijkt
weten een vaag
en mistig vergeten
wij bewandelen
stukjes bekend
jij lacht met de
bloemen die jou
hebben herkend
nog schijnt
de zon in een
wereld voor samen
toch somber jij
regen wat vaker
eens komt de dag
dat jij verbaasd…
Hemel zonder geloven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 ik heb ze gezien
de mensen van hiernaast
had niet eens in de gaten
dat we gewoon konden praten
was verbaasd over de
uitstraling die zij hadden
het warme directe contact
dat ik in hun blikken zag
er was niets zweverigs
of vreemd buitenaards
maar meer geruststellend
gemoedelijk en zonder haast
zij leefden in een
geestelijk concept…
ik droomde dat daar het einde was
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
3.075 behoedzaam haalde men de aarde weg
waarmee men mij had toegedekt
handen tilden het deksel op
even nog hield ik de ogen dicht
...even maar... verbaasd
door al het licht, men zei
nu ben jij geboren
mijn botten eerst nog
stram en stijf mijn
lijf door pijn verteerd
maar allengs sterker en
door de jaren heen mijn
tred veerkrachtig, men zei…
Werd diepte gewaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
473 het stormde weer
maar ik voelde
geen tegenwind
dreef logeslagen rond
als een stuurloos kind
liet me gaan
zonder houvast
verbaasd door de
kracht die mijn geest
op het lichaam had
keek met ogen
die mij zittend zagen
verdwaasd op de bank
met een chaotisch
hart vol vragen
de verte lokte
door het vrije glas
ik voelde hoe tocht
mij…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 de duistere nacht verlaat
mijn kamers en ik ontwaak
wenkbrauwen vol rijm
rillerig van bezwete dromen
huiver voor de naakte dag
het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht…