Alle inzendingen over verdwalen

811 resultaten.

Sorteren op:

Oplichtend in de lage zon

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
zag de herfst in haar ogen oplichtend in de lage zon haar schouders licht gebogen vingers stram en krom de zachte stem vertelt verhalen van hoe het vroeger was stofjes dansen in verdwalen vandaag komt er niet aan te pas zij oogst herinnering in vorm en kleur maar haar winter staat al voor de deur…
wil melker18 november 2010Lees meer >

ik kan niet alles besluiten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Ik kan niet alles bepalen Maar soms wil ik wel verdwalen Door te dichten Kan ik mezelf uiten En daardoor breng ik mezelf naar buiten Ik kan niet alles besluiten Soms frustreert dat wel Maar mijn leven is géén spel Vroeger dacht ik van wel Dat kwam mede door het gokken Ik bleef alles maar opkroppen Nu heb ik dat achter me gelaten En kan ik…

Het zwijgen van tarwe

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 462
Hoe herken je het zwijgen van tarwe aan het spreekwoord in de wind wanneer landelijke tongen verdwalen in wildernissen van de grote steden hoe zal het zwijgen voortduren in stilte die geen ruimte inneemt door kale leegte tussen muren naast het asfalt van de snelweg hoor het zwijgen van tarwe luister hoe tarwe zwijgt.…

Tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Ik verdwaal in de dagen, ook al zijn er maar zeven. Ze gelijken op elkaar, een monolithisch blok. Net als de mensenmassa, zij schuift door de winkelstraten. De tijd wist zichzelf uit, langzamerhand. Ik vlucht naar mijn jeugd, herkenbare tijd. De morgengeluiden in het huis, de feestelijke zondag.…

de ziekte van het zeepaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
waarom zou je de weg zoeken, nu de grote ziekte van het vergeten en verdwalen hem op je pad heeft gebracht?…

Tijdloze vervoering

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.495
kom in mijn armen, blijf en reis met me mee, drijf op onze golven en verdwaal in mij, in ons verhaal geschreven in beider poëzie hoor, beleef en proef de klanken van onze melodie die vurig resoneren en in onze overgave exploderen laat de wereld nu maar verder gaan wij blijven hier in ons bestaan…

netten sonnetten

netgedicht
2.8 met 46 stemmen aantal keer bekeken 3.499
', vraag ik mij soms af, want soms zwerf ik over het WWW en raak ik verstrikt in jozzonetten en knittelverzen, en tussen de jamben en versvoeten verdwaal ik continu. zonder pardon word ik in mijn scherm gezogen door proza's en enjambementen. en zonet raakte ik verstrikt in zo'n net van sobere sonnetten.…

de hel

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 842
mijn laatste dauwtranen als de ochtenstond wordt gebaard uit nachtelijke wanen waar dromen hebben gepaard in spelonken zochten zij elkaar om mijn slaap durend te verwarren zij bevruchtten op een dodenbaar stenen eieren zonder erbarmen duivels braken uit de schalen vuurspuwend naar mijn keel ik kon niet anders meer dan in de hel verdwalen…

lege dagen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 607
als de kralen van een paternoster glijden de dagen gestadig door verveelde vingers nu alle uren even lang duren geen dwang bevatten noch vlucht nadert snel het geduchte moeras waar de jaren wegzakken in vergetelheid graaien handen vertwijfeld naar houvast maar verdwalen in het drijfzand der herinnering…
rietvr23 februari 2008Lees meer >

Verloren ziel

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.375
Alleen geleden In verdronken maanden Immense leegte Zonder baken Een terminus post quem voor mijn geest Die niet begreep Waarom de sluier van stilte Mij moest omhullen Geen fluistering Die mij doet hunkeren Naar de terugkeer Van weleer Verdwalen voor weken In mijn verleden Waar ik zal rusten En smachten naar jouw verloren ziel…

waterwerken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
aan dit strand verzandt de tijd in een korrelig boek verdwalen we in zeegeluiden totdat het koud en kouder wordt aan dit strand ondermijnt het wassende water de handgegraven waterwerken en het laatste zandkasteel aan dit verlaten strand laat ik opnieuw het zand door de zilte vingers glijden totdat ik me los maak en vertrek…
j.bakx20 juli 2008Lees meer >

weten wij weelde

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
wanneer we vertoeven in warme wind horen hoe zijn lach passie vindt weten wij weelde kennen wij ’t graaien in zuchten verdwalen met zicht gericht naar betovering tot de gloed onze open harten toedekt en wij dagdromend de nacht verder waaien…

In diepste donkerblauw

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 675
mag ik dalen in jou verdwalen voordat de laatste kus ons slapen sust we vlogen samen jij vitaal in diepste donkerblauw zo wolkenvrij je ging hoger dan je veren konden dragen ik relativeerde kwam je halen in dalen verloor ik ook de enig laatste wilde veer…

DIE RAKE BLIK

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
ik probeer je met m’n ogen te omarmen jij probeert mij met je borsten op te warmen je pupillen verwijden wie ben ik om je gespreide benen te omzeilen heb erbarmen heb erbarmen ik val niet of juist wel te benijden en dan dan verliezen en verdwalen we voor eeuwig in ons beiden jij en ik zomaar door die ene die alleszeggende…
catrinus28 maart 2020Lees meer >

volbracht

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 627
het kind neemt de vader oud en onmachtig bij de hand niet verdwalen nu in het hoge gras het schuifelen in de schemer naar de tuin het geloof in de dingen die ze kenden bij de ommuring blijven ze staan de nacht verzegelt de bloemen het kind kan niet binnengaan het laat de vader gaan de wind wiegt de bladeren de reis is volbracht…
J.Bakx29 maart 2024Lees meer >

ben alleen met al dat licht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 874
de nacht is donker van mijn dromen maak me wakker voor vandaag geef me licht dan kan ik bij je komen want ik verdwaal ook als ik waak ik besta alleen uit kleuren angst krijgt geen gezicht ben alleen met al dat licht ik wil het leven vaak niet weten droom liever in mijn eigen kleur als ik het licht niet meer kan weven sluit…
wil melker27 december 2005Lees meer >

Pogingen tot relaties

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Ik heb niet geleerd om te leven, ik ben eraan gewend geraakt en probeer om mezelf te zijn bij vrienden die geen eisen stellen en beschikbaar zijn wanneer ik kom of roep dat ik eenzaam ben maar met jou is het anders Soms weet ik achteraf niet of we verbonden waren en dan verdwaal ik in mijn gepeins, dan is er dus geen contact moet…
Zywa21 februari 2019Lees meer >

Kijk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
Laat ons de avond zijn waarin het kind mag verdwalen. Laat ons lachen als we huilen leer ons zeggen het komt goed. Leer ons met sterke armen dragen kijk daar is de werkelijkheid al.…
J.Bakx9 januari 2024Lees meer >

waar was jij

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.791
waar ik val voor die ogen duizel van jouw stem zwijmel door gefluister in mezelf verloren loop voel ik hartsverlangen in mijn zoektocht naar dromen hoor jouw zacht gefluister in het ritme van mijn hart en verdwaal ik in mezelf vervaagt de eenzaamheid vraag ik jou heel zacht waar was jij mijn leven…
danny cant.16 januari 2004Lees meer >

Lichtverhaal

gedicht
3.0 met 90 stemmen aantal keer bekeken 34.919
Schitterend licht uit duizend bewegingen water wind over water prevelend aanstormend opspattend water zoals ik ziende de zon op het water het eeuwige licht denk zo, mijn ogen verdwalend in waterlichtverte, denk ik dat gij bestaat die over donkere afgrond licht heeft geroepen - schittergedachte schitterlichtverteverhaal. --------…

Een regen van sterren

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 898
Mijn liefste, mijn liefste, een regen van sterren zond mij Uw stem uit een nacht, zwart van stilte, en kilte vertelde me vergeten verhalen over U en mij, over hoe U mij schiep, over hoe ik wegliep om te verdwalen in de maatschappij.…

IN ONS

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Ik verdwaal in het duister omgeven door bittere tranen. Jij die je angstig naar me richt. Het medelijden vervaagt want hartstochtelijk beminnen streelt onze verlangende zinnen. Worden zwanger van LIEFDE het tilt ons met barensweeën omhoog en maakt ons meer dan één. Schreeuwen het uit met volle overgave.…

gelijkenis

netgedicht
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 969
ik kijk door het raam en zie wanneer ik even niet verdwaal een vreemd licht op het gras liggen het is veel zachter dan gisteren ik ga voorbij, blootsvoets onzichtbaar als een reiziger met koortsige handen die wolken bedenkt, heen en weer druppel voor druppel er waait wind misschien ben ik het sterven nog niet gewend in…

Zie de bomen.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 475
Verdwalen zal ik niet, maar zoek naar een teken of naar de zin van het bestaan. Dwaal verder door bekende straten op zoek naar de tijd die voorgoed verloren is gegaan.…

Schijngestalten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
Moe als het is van de last rust het verleden toch niet het mogelijke is versluierd door al het onvermogen De vraag om te vergeven kan wel worden bevestigd vergeten zal men zelden je wist wel niet wat je deed maar je deed ook niet wat je had moeten weten Zoeken en verdwalen tussen ver en dichtbij vergeven…
Geeraardt3 november 2010Lees meer >

Samen loeren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.414
Ik zit naar jou te loeren mijn vlinders komen je halen om je geruisloos te ontvoeren en met opzet te verdwalen Mijn hart staat wijd open aan jou geef ik mij bloot ik wil niet eens meer hopen want het verlangen is te groot Ik wil mij aan jou geven fantasie draait op volle toeren en dan zie ik...heel even dat jij naar mij zit te loeren…

bestemming onbekend

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 964
op de golven van jouw emoties probeerde ik krampachtig op koers te blijven steeds bang dat ik je nooit zou bereiken pas toen ik opgaf en besloot daar te gaan waar de wind mij heen zou voeren kon ik de angst laten varen want zonder doel kun je niet verdwalen en nu ik eindelijk veilig aangekomen ben begrijp ik dat mijn bestemming niet…

Potassium

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
het zand stuift argeloos tart bruggen en kastelen mondhoeken worden korsten ach, korrels zijn met velen de vloed heeft sporen gewist om voetstappen te vervloeken ik verdwaal in confectietuinen blijf de wildernis zoeken het water draagt zich naar zee mijn schepen verbrand langs geulen en kreken een pot met as in de hand…

De grens verkennen

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 527
ik wil je ogen zien drinken van het koele water dat je hart verkilt dieper in je ziel zal ik me overgeven tot de bodem gaan samen zullen we de grens verkennen verleggen als een wens bang voor weidsheid angst om te verdwalen reikend naar een nieuwe tijd want ik wil jou in een apart begrijpen en kijken wat er komen gaat…
wil melker15 augustus 2009Lees meer >

bestemmingsverkeer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 512
het gedicht heeft een plaats op de kaart met een naam om te onthouden zo zijn er altijd bermen met haakse akkers en onderhuidse sloten als traanbuizen er past een afstand in de tijd tussen vertrek en de vraag waarheen nogmaals en met nadruk, op straffe van verdwalen een smal pad te betreden, alleen voor aanwonenden zodadelijk, op…
Iniduo31 januari 2021Lees meer >