2333 resultaten.
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
327 Ik houd verstild mijn adem in.
Nu, geen toekomst, noch verleden.
Duizend kansen liggen klaar,
zacht zwevend in het heden.…
Hoogtevrees
gedicht
3.1 met 42 stemmen
18.537 Ze ligt met een landschap van een man
in bed. Hij is enorm en zij
heeft nooit voor bergbeklimmer gestudeerd.
Verkleind tot een verliefde kleuter
klautert ze rond: tong in zijn oor,
spitse vingers in zijn maag, verder omlaag -
ze hoort niets. Een landschap praat niet.…
Jij maakt mijn landschap helder
gedicht
3.0 met 39 stemmen
10.743 Jij maakt mijn landschap helder
in hoe de hand het landschap langzaam
langs de zuiderramen sponst en zeemt
waaraan abeel en konifeer geheel
zijn helderheid ontleent.…
Landschap van mijn bestaan!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
730 ik uitkijk
over het landschap van mijn bestaan!…
haiku het gras
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
499 de boer keert het gras
het landschap krijgt meer lijnen
moeder aarde groeit…
Ergens langs een rivier.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 En wanneer de zon schijnt het spinnen van de kater
in een landschap met kerktoren en boerderij.
Een beeld pittoresk van aard en alles is daar bedaard.…
In de kim, de ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 met trouwens altijd goed zicht
in versoberde kleuren
~~ ~~ ~~
In de kim zit de ziel van 't on-
eindig
Een parel bevat de geest van
de zee
In 't houvast zit vaak de greep
het handvat voor dus volgend werk
Met boven al het landschap
een weerkundig drijvend zwerk…
Als de dood
netgedicht
3.5 met 347 stemmen
34.596 Verscholen in de donkere nacht
Verstild door `t lichte kraken
Welhaast onhoorbaar, heel erg zacht
Dwars door het kikkerkwaken
Een ritsel hier, een krabben daar
Vol leven, als de dood
Voor al het schaduwstille gevaar
Voor tanden bloedig rood…
Hemingway (dubbele Limerick)
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.868 Voor de grootste schrijver van weleer
kwam in bezieling een ommekeer
was daardoor verstild
gevoelens verkild
toen had de dromer geen dromen meer.
De schrijver pakte zijn jachtgeweer
en schoot zichzelf uit wanhoop neer
vond dat het leven
niets meer kon geven
toen had de dromer geen dromen meer.…
opnieuw
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.103 in traagheid van gemoed
de diepte
het oog van de melancholie
en nog altijd
het verstilde reiken
naar de schoonheid
van een onbevangen jeugd
een bevrijding pas
aan de horizon van de utopie
maar desondanks
gaande door het leven
in de schaduw
gaande in weerklank
van het voortbestaan
steeds de lente opnieuw…
Blauwe stilte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
570 Verstilde tijd ligt
als een regendruppel
op je huid
trillende wimpers
proeven van de hemel
de zee is vrij
ik streel het lange strand
leg je dromen te ruste
kus de lippen van de wind
het licht leg ik
in de handen van morgen.…
Het boek tastbaar
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
472 Tastbaar het boek,
Gevoel dat wakker wordt
Door het papier
Dat ik vasthoud,
Geur die uit
Bladzijden opstijgt
Als het lekkerste
Aroma ooit,
Tijd die is verstild
En voor eeuwig is
Vastgelegd -
Hoe het ook leest,
En hoe het ook klinkt,
Emotie en pijn
Zijn tastbaar vervat
In geurige inkt…
Vriendschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
915 Verstild is hij in mijn hart gebleven.…
Mindfulness
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
745 Verstilde focus is het medicijn.
Maar als ik, ogen dicht, mijn aandacht richt
naar binnen, naar het innerlijke licht,
zie ‘k slechts de chaos die gedachten zijn.
Mijn man richt ook ook zijn aandacht, maar dan vals:
Hij mikt een klontje ijs, floep, in mijn hals.…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 het landschap dronk.…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
Harmonie in de avond
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
468 Het glooiend landschap met haar heuvels en velden
golft met fijne rimpellijnen van subtiele goudschakeringen
Met verstrooiing waait een lichte bries langs het gezicht en door
de haren van de bomenrij waar uit ritselende bladeren de rust stroomt.…
Schrijven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
839 de dag begint aan het bureau
ik daal af in een wit landschap
wat geen landschap mag heten
omdat er geen letters zijn
geen bouwstenen
geen vorm
hier, tussen de regels,
is het witter dan wit
ik ben op weg naar binnen, naar de kern
die zich niet in taal vangen laat
maar ik adem diep in, in volle teugen
keer dan terug, trek me op
aan een…
In het donker
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.173 gordijnen rafelen in het duister
in het licht zie ik jouw gezicht
een landschap dat ik op mijn duim ken
ik ontdenk iets nieuws
de weerkaatsing van de maan
belicht de wol op het kleed
je bent niet naakt als een slak
je hebt de vacht van een wolf
ik wil het paradijselijke landschap zien
het is een bedrog
je witte tanden hebben mijn hart…
leven en sterven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 landschap zonder grenzen…
herfst
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.082 onbewogen staan
de bomen
als skeletten
hun takken
als een smeken
hemelhoog gericht
zonder schaduw
werpend op
het naakte
verstilde land
waar de lucht
van dode wintersloten
ons beroert
als wij
de grijsheid
weerspiegeld zien
in een
zwarte omlijsting
van vergankelijkheid.…
winterland
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.000 onbewogen staan
de bomen
als skeletten
hun takken
een smeken
hemelhoog gericht
zonder schaduw
werpend op
in het naakte
verstilde land
waar de lucht
van dode wintersloten
ons beroert
als wij
de grijsheid
weerspiegeld zien
in een zwarte
omlijsting van
vergangkelijkheid.…
laatste dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
548 er hoefde niets
te gebeuren
hij belandde
vanzelf op
een plek aan
de rand van
vergetelheid
hij danste met
Aphrodite
een lichtvoetig
leven tot de
muziek verstilde
en Chronos
hem wenkte
hij draaide zich
om en reikte
de hand van de
gevederde
dood voor de
laatste dans
aan de rand
voorbij
vergetelheid…
gesloten
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
812 aan mijn zijde
loop jij mee
de afstand is groot
naar jouw gevoel
zo diep en ogenschijnlijk
ongenaakbaar
schraal in uitdrukking
zelfs koel
een breekijzer zou ik
willen hanteren
jouw verstild hart
bevrijden
och, wie ben ik
om jou te bezeren…
pijnstillers
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
896 het verstilde leed in oude ogen
zegt me, dat ze wacht tot dat, wat
onvermijdelijk
haar laatste adem draagt
er daagt geen hoop meer over alles heen
een uitstel slechts, dat iets verlicht
de tijd verplicht me blij te zijn
met alles dat ze torst in beter weten
maar haar heelheid draagt ze, zonder pijn…
Beklemmend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 proef jij angst in mijn woorden
ik lees de leegte op jouw gezicht
hoe beklemmend ruikt de aarde
fel schijnt het ochtendlicht
met geen kwast valt uit te wissen
wat zich hier heeft afgespeeld
nooit meer zullen bloemen bloeien
want de wereld lijkt verstild…
In ogen lichtgrijs
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 tocht vocht zich
van buiten
naar binnen
verkilde de sfeer
van stappen
die kwamen
verstilde
het moment
van ontmoeten
in ogen lichtgrijs
blonk het ijs
van begroeten
zonder hand
al die jaren ik kon
me de illusie besparen
van het nieuwe beginnen
het tochtte nu ook
ijskoud van binnen…
WARME NIEUWJAARSDAG 2022
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Een warme nieuwjaarsdag, wandelen in de zon
de kerstbomen zijn met zonnestralen overgoten
in verstilde straten, waar de luiken zijn gesloten
stap ik door het nieuwe licht en kijk niet achterom
het lijkt wel of er vandaag niets is, dat écht moet
of een glaasje bubbels schenken, met een nieuwjaarsgroet!…
Vooruitzicht ingelopen
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
797 rust verstilde zijn bevlogen hart
weerstand werd hem ontnomen
in de kleuren waarin hij haar zag
door regen heen gelopen
terwijl de vlinders schuilden
vereffende het zijn pad
het ritme kent geen afstand
wel haar stappen die onthullen
hoe ver het vooruitzicht was.…
Nagalm
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
312 Woorden die verloren zijn gegaan
behoren bij vervlogen tijden
het nagalmen houdt nog aan
wekt verstilde beelden op
beslaan een voltooid leven,
maar zijn gemis is en blijft ontastbaar,
zelfs een laatste wil laat sporen na
ook wanneer gesloten en afgerond
met zwijgen.…