Alle inzendingen over verval

486 resultaten.

Sorteren op:

T.S. Eliot (geb. 26-09-1888)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
In The Waste Land verbeeldt Eliot het Grand échec, de Grote desillusie van The Great War, de Eerste Wereldoorlog, In de geseculariseerde stad heerst geestelijke leegte en verval in contrast met de heroïek van Rome Maar The Waste Land is meer dan dat: een bewust gewaarworden, gevoelen van een morele grandeur en tegelijk…

Verval van blauwe eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 138
Goud rot weg tot brons, koude herfstwind geselt de takken, een zwart gezwel in de tijd. Mist kruipt over de graven, zwart water spiegelt de wolken, zonlicht is al lang gedoofd. De wind huist in de muren, gestalten dwalen door de schemer, wat stierf, keert nimmermeer. Een traan van de hemel, de eenzame luistert in stilte, de kamers van…

Geboorte

hartenkreet
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.267
Natrillingen die nog even duren, herstel na het verval. Durende vele uren, maar wetend dat 't het redden zal.…
Frans Rojnik19 november 2005Lees meer >

Is het nu zomer, is het nu herfst?

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 858
De geuren van verval en heimwee, van niet te begrijpen vergankelijkheid en toch toekomst en perspectief versmelten met een vleugje romantiek want niets is voorgoed afgelopen, gedaan, niets zal oeverloos vergaan; moeder aarde draagt haar kinderen tot zij zelf kunnen lopen, praten over wat er achter de horizon wordt vermoed; zo is het goed…
Adeleyd21 oktober 2008Lees meer >

Gong,

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 918
In alles te willen sterven, dicht bij me als vluchtige gedachte, in een zucht ontvloot, te willen schrijven, wat klonk wat al geschreven was, verval in dat laatste woord wat in me overschoot, die toon bleef zwerven in een vreemde tongval van de wind en wat je zong.…
pama14 januari 2009Lees meer >

Terug op zoek

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
van weggeweest mijn zelf nog niet teruggevonden de spiegel van de jeugd gaf onbedoeld verval te zien nu echt begonnen reis niet zo snel bedelden mijn ogen ik wil nog zoveel zien de kale heuvel met het eindstation nog niet beklimmen en zie hoe ik nog leef mijn ogen licht wat meer geloken mijn mond verdroogd maar met nog kleur op wangen…
annabel5 augustus 2009Lees meer >

Refrein

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 769
En ik, zijn zoon, arm om zijn schouder, deelde zijn verval. Liedloos refrein. Klacht zonder hoorngeschal.…

Wij ademen eeuwigheid

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
Het verleden heb ik slechts in fragmenten, vervormd, vertekend en soms geladen met een grijs gevoel; wat ooit als verse sneeuw gevallen is, het blinkt niet meer, het zingt met valse tonen van verval, van ontoegankelijkheid. Het roept nog enkel om berusten. Wat heb ik wel?…
Adeleyd21 december 2014Lees meer >

We ademen eeuwigheid

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
Het verleden heb ik slechts in fragmenten, vervormd, vertekend en soms geladen met een grijs gevoel; wat ooit als verse sneeuw gevallen is, het blinkt niet meer, het zingt met valse tonen van verval, van ontoegankelijkheid. Het roept nog enkel om berusten. Wat heb ik wel?…
Adeleyd20 december 2018Lees meer >

De baas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
Ik ben de baas van dit gedicht Het is aan mij gehoorzaamheid verplicht Zo wil ik dat het niet meer rijmt En dat het raadsels in zich bergt Van opkomst, bloei en ook verval Ik ben de baas van dit gedicht De weemoed in mijn ziel Wil ik in de regels branden Over wat eens was en niet meer is en nooit meer komt of toch weer anders Ik ben…
Ger Belmer3 februari 2005Lees meer >

Lot

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 758
zo licht het is de muren te breken van een stad in verval zo zwaar de stenen te kantelen waarachter de uitgeputte verte gemiste kansen kuilt ik strek mijn hand, grijp de stengel van een netel, hij prikkelt juist genoeg ik schep de grond over de rand zie mijn geweten, bloot en schraal spelt het verjaarde beloftes letter voor letter…
Hanny15 mei 2010Lees meer >

Lotgeval

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 684
in een equivalent moreel Tracht een baby niet te laten huilen als een ziel vragen sterfelijk te zijn En je hart te verschuilen in een camouflage van satijn Want soms denk je zwart als zilver en de trots erkent verval Poetst goud na een schilfer zonder toeval,het gouden lotgeval…

Met je laatste hand

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
je draalt in verhalen maar voorbij de dam stromen je woorden tot een snelle vloed die meandert in onbekend gebied schuurt de maagdelijke walkant tot verval waar pril naar opgeschoten groeit eroderen jouw gevoelens de bestaande vaste grond nog steel je tijd om op een bruggenhoofd te overleven maar ook dat is ondermijnd…

Marjan Berk, ""Brief aan mijn jongere ik"

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Berk: Een boom van een vrouw een boom op leeftijd maar ook leeftijdsloos Prachtig bladerenblad roodkleurige eeuwige herfst maar de winter mag ook komen Gaat nog vele vele jaren mee als haar takken maar blijven hangen met mooi vernieuwd groen in 't voorjaar Haar boom is zelfvoorzienend genoeg op elk terrein van groei, bloei en verval…

Oud en nieuw

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Wie zal niet blozen bij het zien van dit verval. Het erbarmen is voor de bozen die rechtvaardige willen lozen.…

koud, de geur van oud

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 883
ik voelde dat je binnenkwam je tochtte door de deur koud, de geur van oud het kraken van de vloer vertelde me je boosheid, onmacht en verval van kracht ik hoorde je in ademhalen hijgen happen naar een beetje lucht vluchten voor erin te blijven ik heb je ogen nooit gezien je blikken joegen angst aan vilden me als ik niet wilde…

Wije Nik

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Mijn vrienden leven als buren een seconde van mij vandaan Ik kan zien of ze thuis zijn in de Wije Nik dat aankoekende weefsel van wisselende hoop dat drama van ons leven als een behendigheidsspel: ik ben ik en ik is wij, een wereld vol bruggen tussen soortgenoten Maar de wegen raken in verval Over fysieke grenzen heen reizen we…
Zywa23 april 2026Lees meer >

Ritsels

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 245
De herfst ritselt de laatste warmte bij elkaar en de kruinen scheef van wat niet houden kan wijl witgeblazen wolken schuiven over stervend groen het licht valt anders nu en zet de toon voor krimpende dagen het blad bekent weer kleur en geur van schoonheid door verval de bladeren ritselen in ons gemoed en vragen vinden weer hun weg…
Mari L.1 september 2025Lees meer >

Remedie

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.034
Kunst zet het leven naar zijn hand, brengt het terug tot dunne lijnen die zich, tegen verval bestand, tot het verstilde beeld verfijnen van windfiguren in wit zand waarin ik veilig kan verdwijnen. ------------------------------ uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…

dag dag

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
waarheid maar is die te droef lieg dan in mijn smoel spoel mijn biecht weg ik boet me dunkt genoeg ik zei niets teveel deed ik te weinig spoel dan mijn biecht weg wieg wijl ik woel ik blijt, geen honger en alles blijft droog wieg me als ik woel druk op rewind of forward als ik kweel voel de kanker in mijn longen date nooit blind vervals…

Koude oorlog

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.270
het chiert niet meer mijn gangstahart ik vind geen rhymes meer om te kloppen en denk er aan kapot te stoppen voordak verval in zuur, in zwart ik ben het droog, ik ben het beu een scoreboekje op te bouwen wie swa en wie de bek moet houden ik click niet in dit pluche milieu van mattie lijp maar ondertussen elkaar de koppen laten rollen ik…
WOLF17 februari 2007Lees meer >

als het inzicht kwijnt

netgedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.560
er was ook een ander maar al jaren onbezet de beweende leegte nog wel in een lijstje gezet de wereld in jezelf verliest steeds meer ook het gezicht van weleer je vraagt naar de onbekende weg ontelbare malen, keer op keer over van binnen naar buiten heerst een vreemd getal tussen beeldscherm en ruiten groei je in het laatste verval…

Harnas

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.537
Een liefdesbootje meert aan in een moment van verlies De wijsheid van levensvisie een thuishaven die ik verkies Meer dan ik ooit kan uitspreken omhelst die glimlach het gemoed Een zichtbare engel die ik erken met zuivere stem als erfgoed Spel der liefde eindeloos in tijd blikt terug en kijkt vooruit Een begin met onbekend einde het verval…
Marcel18 februari 2009Lees meer >

Zeldzaam ?

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 623
Alleen uit onvruchtbare aarde, kiemt een donker zaad en baart een bitter kwaad, een verraad aan onszelf, en schaadt de afkomst van z’n schepper, onkruid verteld in woord en overdaad van een duister hart en maskeert het verval, om het hoofd te bieden aan al het geweld van orkanen, klemt zich vast aan het wezen van de innerlijke smart, dan herleeft…
pama24 augustus 2009Lees meer >

Fall [in love]

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
bruine bladeren fluisteren tegen mijn oude schoenen het verhaal van verval vermengt met regen terwijl ik langzaamaan verdwaal in mijn gedachten snijdt met vlagen de grijze herfstwind, streng en guur de twijfel los, stil valt het jagen op het geluk van korte duur de omhelzing van mijn wanen zo verstikkend en doorvoed wist jij tot kalmte…

God's DNA

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Strak gespannen knapt en krakt het firmament in twee Beneden staan stram en stom de mensen in drommen gedwee het verval af te wachten tot het klapt en knakt Maar ze zijn verveeld en ontpoppen zich als klapvee als de wereld verdeeld de weeën opwekt en geboorte geeft aan de nieuwe mens die ontstaat uit een streng van genen Als…

WATERVAL 1961 M.C. Escher

gedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 7.624
Ondanks verval verglijdt geen fractie tijd. Intussen blijft het klotsen, kabbelen en ruisen in je verbeelding. En net zo echt is dat geklater als het water diep - ----------------------------------------- uit: 'Dichters Gedichten', 2010.…

Dromenman

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
Als je eens terugwaarts zou kunnen leven wat zou het allemaal niet geven vergeelde bladeren zien vergroenen mooie meiden om te zoenen Als je de tijd zou kunnen verslaan het verval weten te weerstaan weer bokje kon gaan springen opnieuw die oude liedjes zingen Toen je nog alles kon verwachten met kroegvrienden schaterlachte je vanaf de…

Zomerhitte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Zomerse loomheid wordt krols in stilte na een verhitte overval van oneindig geluk en z’n licht plat legt in de schaduw van verval. Bijen verbreden het raamwerk van de korf, in een klap slaat het dagboek dicht zonder dat de zuivere honing werd verschoten.…
Pama11 juli 2013Lees meer >

Stilte lijkt de spijs

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
liep de heuvel af naar een dorpje in het dal een kerk en wat huizen de toren in verval geen mens te zien onder het groene loof van de platanen een deur staat aan ik zie het leven gaan en treed naar binnen zet me neer als gast ik werd verwacht de maaltijd gaat beginnen stilte lijkt de spijs naast brood en vis gebroken door…
wil melker19 december 2010Lees meer >