Alle inzendingen over vijver

595 resultaten.

Sorteren op:

Ons doen en laten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
Wanneer die zware steen toch valt, in onze rimpelloze vijver. Wanneer we schreeuwen als een beest, maar er niemand is die naar ons luistert. Wanneer ons hart klopt in onze keel, en onze ademhaling stokt. Wanneer onze radeloze angst, de zon verduistert. Wanneer niets kan worden gedaan, wat moet een mens dan laten?…

Stil begrijpen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Een vijver. De goudvis schuilt onder de waterlelie. Ik adem langzaam. Ik zit met haar aan de oever van een rivier, in mijn hand een beker wijn. Het water stroomt,en stroomt, en stroomt,… Een roofvogel tekent weidse cirkels in het luchtruim. Onder hem de kale rotsen,stille getuigen van iets ontastbaars.…

Wondere zolder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Nog één week in sferen van glans uit de dozen met spiegelreflecties in plexiglasfiber In sprookjesland toverrijst schoteltjesogen donkere stuiters in zielsdiepe vijvers Magische kerstster verlichtingsmomenten van engelhaarslingers en bambikijkers Kindervermaak in een klein paradijs de wondere zolder als speelgoedpaleis…

onze tijd

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 625
achter het schuttend scherm van haag en struik en boom van bloem en geurend gras weet ik in de brakgekapte dolgedraaide tuindergrond tussen hok en stal en pergola onze zonbeschenen hoogtevlakten onze wouden donker diep onze oeroude koele vijver de steen het stille water het rimpelen van onze tijd…

Watervlooientheater

hartenkreet
4.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.668
Als je echt eens uit wil, pak je snorkel en duikbril, spring in die vijver van Hoenderloo en bekijk het circus van Kubiko, want deze uitzonderlijke watervlo brengt je echt een spetterende show.…
Pieter Feller16 december 2004Lees meer >

Het model van zijn dromen!

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Ze viel op z'n erf in de vijver met verf en ze bleek na geborrel verzopen. De kunstenaar voelt zich genomen: eens was ze de vrouw van z'n dromen. Nu heeft-ie berouw, daar het lijf van de vrouw niet zo goed uit de verf is gekomen.…
Aubrey17 februari 2009Lees meer >

Zachte dagen

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.399
O, nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel, Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet Bezaaid is met het gulle sprankelgoud; Nu schaduwlanen koel In kalme schemer mijmervol Zich allerwegen oop'nen; nu het riet In fluisterbeving zoetlijk neigt, De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf…

ZACHTE DAGEN.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
0 nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel, Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet Bezaaid is met het gulle sprankelgoud; Nu schaduwlanen koel In kalme schemer mijmervol Zich allerwegen oop'nen; nu het riet In fluisterbeving zoetlijk neigt, De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf…

Op Mark

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 727
Dag tafel, stoel en Haagse vijver. Een visselijn teemt: zittenblijver!…

Als dagen ontwaakt

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
Lang geleden zagen wij hoe maanlicht van de hemel gleed laag gedragen door het staren in een rimpelvrije vijver we dachten dat de dag geen licht verdragen kon althans de glans niet die in nacht geboren werd nu zien we slechts nog duister water oppervlakkig fronsen en onze morgen daagt geen schijn zelfs niet zijn eigen dromen…

wortelkind

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 818
ze glimlacht net genoeg om er gelukkig uit te zien het loof van de bussel wortelen die ze draagt wiegt zachtjes als het mooiste boeket in de wind ze trekt weer het park in een wapperende rok achter haar aanslepend als een speels kind niet beducht op kuilen of valstrikken aan de rand van de vijver plukt ze een papaver en gooit hem naar een…
jandeb28 juni 2008Lees meer >

moeder

netgedicht
4.3 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.163
wanneer ik zoek met een licht waar zij het laatste gewandeld heeft komt altijd weer haar gezicht naar mijn lantaarn toegewend zacht gebogen, haar ogen dicht en bloed op de mond gekleefd gaat het mee tot het zwicht achter het hek langs de berm die de vijver omgeeft waar nieuw onkruid groeit op de plek van het vergrijp, door sterren omringd…
Klaes10 augustus 2008Lees meer >

Te laat ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
Vijvers groeien dicht van angst, een zee met kroos werd oceaan, koos het diepste van mijn gedachten, zekerheid verder van mij vandaan, wachten vult de mand met vlijt achter wisselende maskers van de tijd, glimlacht voordat ze verder schrijdt, daarin schuilt een wijze raad, mijdt de morgen, anders ben ik de draad weer kwijt.…
pama7 oktober 2009Lees meer >

Brandhout

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Zeker, het mollige meisje aan de rand van de vijver met wie zoals altijd de dagen voorbij gaan zou boos moeten zijn. Maar wat wilt u van mij? Dacht u dat ik meer dan ditjes en datjes weet dat de ijskoude winters in een mum van tijd ontstaan?…

aan iemand

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
aan wie ik allemaal niet dacht deze avond het is pijnlijk ik dacht aan iedereen het is volle maan in het park en de vijver rimpelt niet eens gedachten een paar zinnen zeg me wel te rusten en tot morgen een laatste blik een kus een omarming het park is mooi in het donker de honden blaffen, waarom blaffen ze nou ja…

Woning

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
hij heeft er gewoond, gewerkt tussen de bloemen en de bomen Hij liet het niet alleen bij dromen over zon en licht Hij schilderde meer dan een gedicht tubes verf z'n woorden Bij droog weer in z'n tuin bij zijn vijvers .......te vinden De vrouwen die hij er beminde zonder verblikken, verblozen Vandaar....…

Vlinderen?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Ook ik vlinder maar wat rond in tuin, in hof Rond water aan vijver boven ven en waterloop Ik weet... ik bof ben meer van lucht dan van aarde soms raak ik van de wijs: Laatst eindigde m'n reis in laat middaglicht -ik kon m'n ogen niet geloven- achter het glas van 'n raam met uitzicht op 'n tuin, 'n hof.…

ZONDER DENKEN ZIET HET OOG

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 549
een huis is een rechthoek om de ruimte het lichaam omkadert zichzelf jouw leven een blauw stipje op het canvas contrast tot de leegte de vogel en de boom en de wolken en de zon en de vijver worden zich schenken zich uit, vullen alle mogelijke werelden zonder moeite is alles, wat het is: de precisie van de werkelijkheid degene die…
Simon K.30 september 2022Lees meer >

Siem

gedicht
2.7 met 48 stemmen aantal keer bekeken 11.089
Het fonteinwater suist en slaat een zwart wak in de kroosgroene vijver Hij schrijft je een kaart met een vierkante vijver. Hij gooit een stok in het vreemde, groene meer en dan verschijnen er zwanen. Het water stijgt de papieren boten wijken. ------------------------------------------------------------- Uit: Tzum nr 23, 2003.…
Maria Barnas18 november 2004Lees meer >

Landschap

poëzie
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.058
Kristalwegen schept de volle maan in vorstnacht In donkerte drijven straten wiggen van harde klaarten hoeken scheiden steenkantscherp kluisduisternis van duizellicht Maanbomen vergaren en dragen schaduwmythos Begerend alle klaarte verlangend alle maanstraalstraten is de vijver…

Zo ver van dromen

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 910
hoe stil is het gras zelfs banken en bomen wanneer ik je zacht in de treurwind leg hoe smal zijn je vingers rond de wilgende vijver en de witte vogel van rozenhout je verhalen zijn zo traag en haast vergeten van dag tot dag van zon tot zon geen ster wekt mijn dromen zelfs de wolken liggen dood toch kan ik niet verder gaan…

Voorspelling

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 971
De uren raken niet verder of meer, zoals roesten gaat, gestaag maar onzichtbaar door verblindende traagheid gestold staan de cipressen rond de rimpelloze vijver ze leest roerloos in de bladstilte van de verkoelende avond veraf dooft een licht ze sluit haar ogen om beter te zien en dan wanneer de totale onbeweeglijkheid poëzie is geworden…
kees keizer16 januari 2007Lees meer >

De tijden naar Zijn wil gebogen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
De tijden naar Zijn wil gebogen Als jij gaat wordt het herfst en avond grijsblauw het wild dat onder bomen lacht eenzaam de vijver glinsterend in de nacht Stil wordt de vlucht van vogels nog gehoord als een zwaarmoedigheid die wenkbrauw kroont ironisch is de grimas die het leven hoont God heeft de tijden naar Zijn wil gebogen waar sterren…
sunset16 april 2007Lees meer >

Ingenieus

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 522
jij kreeft keer op keer kringelend rond mijn tong ik haak me vast in jouw vijver die telkens langs mij strijkt aan de golf van jouw monding bij ons, bij wij nee, jij bent er steeds onmiskenbaar door de dreven van je druppelwoorden mijn diepgang meert aan in jouw havenspoor ik glimlach opwaarts gekroost door de riviermonding drijvend…
Quicksilver4 februari 2010Lees meer >

Bosvijver

gedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.802
Soms zie ik de Bosweg voor me, vijvers bruine bladeren, als 's avonds in de boom voor huis houtduiven zitten en met veel geraas verspringen door het groen. Verband bestaat er niet. Toch loop ik dan als toen naar donker water toe. het ruikt. Op de bodem aan de kant weerspiegelt tak en blad. Wat dreef ligt onder, hangt erboven.…

Wanneer de muizenissen komen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Wanneer de muizenissen komen kan ik toch beter naar de vijvers gaan en kijken naar de ganzen, naar de eenden die daar in vrede bij het water staan of duiken in de koele plassen waar waterplanten groeien zonder tal alsof er nergens oorlog, nergens vete ook maar heel even ons verstoren zal.…
Adeleyd14 juli 2016Lees meer >

Trouw

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
In voelen, denken, dromen ben ik tot jouw hart gekomen daarom ben ik de vijver die in de winter bevriest om met je ijver na te denken in de lente ben ik een vlinder die voor je danst in het zonlicht de bloesem van een fruitboom het maanlicht in de donkere nacht en je wordt lichter dan mijn gedachten klimt in de dromen van het droomlandschap…
mobar19 augustus 2021Lees meer >

WAT WACHT?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
's Winters sluimert in Olterterp de vijver bij Het Witte Huis mat _ door zwijgend gras omringd verborgen voor gasten van het geliefde hotel bereidt het kleine maar krioelende leven onder en rondom dat water zich voor om in komend getij mensen om de tafels op te beuren met zwemmen kruipen en vliegen bij drukke broedzorg begeleid door…
Han Messie14 januari 2025Lees meer >

DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 675
Jouw leven een blauw stipje op het canvas: contrast tot de leegte de vogel en de boom en de wolken, de zon en de vijver worden zich, schenken zich uit, vullen alle mogelijke werelden. Alles is moeiteloos simpel wat het is: de precisie van de werkelijkheid.…

Echo van tijdloosheid

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
Over de spiegel van de vijver glijdt hij, het riet buigt zacht, elke golf vangt zijn schaduw. Onder drijvende bladeren en mos verschuilt zich een oud geheim, een taal die alleen hij spreekt, een ritme dat ik herken. Als hij opstijgt, kloppen zijn vleugels, niet gejaagd, niet haastig, boven de ademende vijver.…
CB17 augustus 2025Lees meer >