Alle inzendingen over vissen

730 resultaten.

Sorteren op:

Mandy

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Heel graag had ik In je blanke witte Armen die bewegelijk Als witte vissen op Het ritme van het Leven en de eenvoudige avond dansen Je zachte mond Langer gekust En de hete fik In ons gestoken Maar hoe lief en open Je gezicht en blanke Armen ook zijn Het gaat me om vergetelheid Van een levenslange pijn…

Selfie in het water

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
ik staar naar het water dat alleen is en net zo koud als de dood trek een jas aan stromend water warm je even kijk omhoog naar de zon laat de vissen zwemmen in je lichaam strek je uit stil kabbelend ik weet niet of mijn gezicht gespiegeld wel met je mee stroomt of hier achterblijft…

kwetsbaarheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 756
de trein is kwetsbaar wat u zegt maar zeg eens zelf wie is dat niet ik ken een grote kerel Piet die is twee meter negen maar als ik met hem praten wil dan is hij zó verlegen u bent wat dat betreft een vent en stress-bestendig tot 't end en koeler nog dan vissen niets zeggen meer u bent vast GOD dat kan gewoon niet missen…

XLII - over (de) ijssel - 1928

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.067
onder het water weerspiegelt de hemel - vissen in vogels dagen ploeteren door minachting gegrepen het andere mens lemmerse griffier gaat per koninklijk besluit naar sint nicolaasga er staat een bloem op het perron van forum en hij heet just het trammetje dat naar het eindpunt rijdt - belemmerd en gekaapt…

Beuken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Het taaie beukenhout, weerbarstig door regen en de wind geworteld in donkere grond in het park waar de reiger wandelt een droom over jou en mij en de snel zwemmende vissen omdat het zwijgen onder water lijkt en beuken beginnen te bladeren voor het dorp dat in de lade ligt een brief zo ongeschreven blijft.…
Bjarne Gosse24 februari 2024Lees meer >

Oeps!

snelsonnet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 745
Ik wist niet wat ik zag, daar in de lobby Mijn god, dat was me pas een vissenkom Een beeld dat bij mij insloeg als een bom Want ja, aquaria zijn echt mijn hobby Gefascineerd betastte ik het glas Wat achteraf niet echt verstandig was…
Bart Adjudant17 december 2022Lees meer >

Evolutie

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.236
Toen we nog gewoon vissen waren en zweefden door het water of voor ons uit lagen te staren toen dachten we niet aan later als we geen vis meer zouden zijn, maar wezens met twee benen om te vallen, twee wangen om te blozen, twee ogen om te wenen, toen moeten we gelukkig zijn geweest in het water, ons vlug voortbewegen zonder vallen en zachtjes…

Jaloers

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 966
Water in de zee Mag ik bij je komen Mag ik jouw vissen zien En van ze dromen? Wolken in de lucht Mag ik met jou zweven Mag ik jouw wereld zien En genieten van dit stilleven? Vogel op het land Mag ik je aanraken Mag ik jouw zachtheid voelen En je mijn gelijke maken?…

Onder water

gedicht
3.2 met 106 stemmen aantal keer bekeken 27.735
Tussen de wieren van het verleden flitsen pijlsnelle vissen als messen voorbij. Alleen in de diepte mag ik je voortaan ontmoeten: mijn warme tegenstroom, mijn lief. Het staat vast dat je dood bent. Maar wat is dood? --------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…

IV

gedicht
2.7 met 70 stemmen aantal keer bekeken 23.826
Maar september in september wat was ik in september alleen eenzaam in een stroming tussen de dode vissen als een blinde walvis.…
Chris Yperman24 augustus 2004Lees meer >

Ven bij maanlicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.508
De vissen zijn moe of verschuilen zich. Ook zij weten niet dat hun wereld een dode lampion weerspiegelt. Alleen mijn kijken hier verandert de natuur.…

In jouw poëzie verloren

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
ik duik in je woorden zoals een meeuw naar de vissen in zee letters krijgen vleugels als in zomerdromen neem je me mee naar een kleurenlandschap waar bloesemklanken luisterrijk bloeien pennenvruchten groeien tot voorbeeldige verzen van liërende metaforen ja, zo dikwijls ben ik zweverig in jouw poëzie verloren * opgedragen…

XIX - het bezielen - 1911

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 772
langdurend oordeel over een verloren vriend - zijn klagende gedicht ik benijd je rust onder de maartse buien groeiend onrust weg met levenstucht ik hou wel van wat krenten in de rijstebrij perfecte pagina er loopt een witte mier over de bladzij vissen en vogels en wandelende takken komt allen -…

Op een snoek

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
Een snoek beet laatst in Hoogeveen Per ongeluk in een bloot been Nu de gemeente moet beslissen Of ze de vijver leeg gaan vissen Zegt hij: ‘Ik ben geen ruziezoeker Ik lees mijn krantje en ik snoek-er.’ https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/snoek-bijt-meisje-strijd-om-recreatieplas-losgebarsten~b57f3f5f/…
trawant1 augustus 2019Lees meer >

Van fouten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Als vissen in hun kom. Dood gaan is weer ongeboren zijn. Zo kan gisteren morgen worden. Zo kunnen mensheden iets leren. Van fouten die geen fouten zijn.…

Origami

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Uit verveling vouwt hij vogels in Japanse stijl uit verlangen bouwt hij luchtkastelen die zo grimmig zijn vervoering torsen en tenslotte laat hij vissen vliegen van noord naar zuid met papieren vinnen op de straalstroom en een toverfluit de maan die blijft onzichtbaar totdat zijn geschreven zinnen enkel origami zijn en droef van…
Verdano22 augustus 2004Lees meer >

Vervuiling

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Groene dieptes Beschermen ons Voor wat beneden Op ons wacht Meerdere vinnen Kaken groter Dan wat van vissen Wordt verwacht Slijmerig kruipend Over weggegooide troep En vervuilde tonnen Uit illegale fabrieken Fluitend langs De waterkant Beseft men niet Wat zich beneden vormt Een leger mutaties Wacht op het moment Om de aarde…

langs de Leie

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
Ik kan niet bij haar geraken overal is de rivier te breed zijn de meanders uitgesleten gelijk mijn handen in haar het blad sterft op de oever geur van humus dringt door tot een verlegen donkerte in mijn hart, pindraad streelt de koebeesten, aait mijn vel het water ruist, speelt met de naakte vissen, zilvert dan stillekes de gouden zon…
Rieg28 augustus 2008Lees meer >

Verzonnen wereld

hartenkreet
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Ik zeilde naar het einde van de tijd Ving vissen uit een opgedrooge zee Dwaalde door bossen zonder bomen Om tot nieuwe ideeën te komen Ik rende toen mijn voeten bleven staan Verdwaalde in een lege kamer Zag de wereld zonder ogen Voelde me door mezelf bedrogen In een wereld zonder maan of zon Een wereld die ik zelf verzon…
MVE21 januari 2008Lees meer >

Koud

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 853
De telefoon gaat zij blijft zitten hij staat op en zegt zoetgevooisd Hallo haar zoon voert de vissen en vindt dat mam haar vent zelden zo aardig heeft gekregen.…

tegenstrooms

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 583
vissen zwemmen niet tegen de stroom in ze zijn wijzer geen enkel golfje zie je bij vloed anders dan de rest zich bedenken omkeren…

Zoals het water

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
Zoals het water, zoals de zee vol vissen en kreeft, zo komt het woord met de golf die daar komt en ons optilt in een zee van genot en dan terugtrekt en gaat. Zoals het water komt en gaat, zo komen woorden en beelden van ver en dichtbij op de bries in het schuim langs de brekers, het tij van dit en hier, van jou en mij.…
Ellory Mace10 november 2009Lees meer >

Kleurt leugens rood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
kom van die troon en laat het voetenkussen achterwege je deelt de gaten in je handen met zovelen het aureool is ook hier bekend wereldwonderen kunnen we delen wat water bij de wijn de vissen en het brood het laatste avondmaal kleurt leugens rood want iedereen is god in het diepst van zijn gedachten in samen aarden kan de…

Schilderkunst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn hand laat ik leiden door de streken van de wind zo penseel ik liefdevolle wolken aan elkaar laat ik golven dansen hoger dan te voren waarin vissen vogels vangen volgen voetstappen elkaar naar het maanlicht waaraan ik mezelf langzaam overgeef en me in op krul tot de geboorte van 'n nieuwe dag…
LadyLove18 december 2013Lees meer >

Panoramaraam

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 339
Onder de groene pracht van kroos draait de zon weg, vissen verdwijnen natuurlijk wonderlijk evenwicht van de nacht het bedwarme waterfilter van zilveren en zijde- zwarte gevoelens de woekerbloemen op golven van eb en vloed onder de grote najaarsmaan en mijn liefde deint heen en weer tussen vrienden en verloren…
Zywa11 juni 2025Lees meer >

Heb je alles bij je

gedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 19.454
Vissen met Verschoor is rustig en goed. 'Niet denken', is zijn advies. 'Denken vermindert de kans op vis.' De Door Zeelten Gevreesde hangt vol stoeltjes, kussentjes, mesjes en twinkelende schaartjes.…

Naar huis

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Ik hoor Een vreemde vogel fluiten Ken zijn naam niet Noch zijn soort Ik houd van dieren Ook van vogels Maar deze Had ik Nog niet gehoord Het had iets weg Van hoog geneuzel Met een vleugje Van parkiet Ik ken dat nog Van heerlijk vissen En het verdekte in het riet Maar hoe ik denk En prakkiseer Ik kan geen naam bedenken Oh… Ik moet…

Sorry, ik fregat m’n olie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 866
Naast mij ook de vogels en de vissen Ach, die kunnen we best wel missen Al sta ik in sarcasme zielsalleen…
Jouke1 januari 2008Lees meer >

fijnmazig

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
de vader hield zich verborgen in tranen vocht hij onder de zon nee, zijn kind kon beter spelen met een palmblad en stenen waarin het mooie vormen zag zoals vissen en paradijsvogels dansende vlinders lokten speels de handjes, vluchtigheid haperde de voetjes, ontelbare verschrijvingen de oogjes, vader op het netvlies…
Rieg5 december 2008Lees meer >

Magerman

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 649
hij dacht niet aan oeverloos water toen hij de zee zag verder dan dat dreef de chaos, het wrakhout druipend van taan en olie af en aan spraken vissen met open mond over volle netten zilte kaken, koraal en dronken land een windvlaag strijkt door zijn haar Caramba! Isabella even is daar het weten van dat, wat hij ooit heeft liefgehad…
Hanny1 september 2010Lees meer >