730 resultaten.
Mandy
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Heel graag had ik
In je blanke witte
Armen die bewegelijk
Als witte vissen op
Het ritme van het
Leven en de eenvoudige
avond dansen
Je zachte mond
Langer gekust
En de hete fik
In ons gestoken
Maar hoe lief en open
Je gezicht en blanke
Armen ook zijn
Het gaat me om vergetelheid
Van een levenslange pijn…
Selfie in het water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 ik staar
naar het water
dat alleen is
en net zo koud
als de dood
trek een jas aan
stromend water
warm je even
kijk omhoog
naar de zon
laat de vissen
zwemmen
in je lichaam
strek je uit
stil kabbelend
ik weet niet
of mijn gezicht
gespiegeld wel
met je mee stroomt
of hier achterblijft…
kwetsbaarheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
756 de trein is kwetsbaar
wat u zegt
maar zeg eens zelf
wie is dat niet
ik ken een grote kerel Piet
die is twee meter negen
maar als ik met hem praten wil
dan is hij zó verlegen
u bent wat dat betreft een vent
en stress-bestendig tot 't end
en koeler nog dan vissen
niets zeggen meer
u bent vast GOD
dat kan gewoon niet missen…
XLII - over (de) ijssel - 1928
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.067 onder het water
weerspiegelt de hemel -
vissen in vogels
dagen ploeteren
door minachting gegrepen
het andere mens
lemmerse griffier
gaat per koninklijk besluit
naar sint nicolaasga
er staat een bloem
op het perron van forum
en hij heet just
het trammetje
dat naar het eindpunt rijdt -
belemmerd en gekaapt…
Beuken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 Het taaie beukenhout, weerbarstig
door regen en de wind
geworteld in donkere grond
in het park waar de reiger wandelt
een droom over jou en mij
en de snel zwemmende vissen
omdat het zwijgen onder water lijkt
en beuken beginnen te bladeren
voor het dorp dat in de lade ligt
een brief zo ongeschreven blijft.…
Oeps!
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
745 Ik wist niet wat ik zag, daar in de lobby
Mijn god, dat was me pas een vissenkom
Een beeld dat bij mij insloeg als een bom
Want ja, aquaria zijn echt mijn hobby
Gefascineerd betastte ik het glas
Wat achteraf niet echt verstandig was…
Evolutie
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.236 Toen we nog gewoon vissen waren
en zweefden door het water
of voor ons uit lagen te staren
toen dachten we niet aan later
als we geen vis meer zouden zijn,
maar wezens met twee benen
om te vallen, twee wangen om te
blozen, twee ogen om te wenen,
toen moeten we gelukkig zijn geweest
in het water, ons vlug voortbewegen
zonder vallen en zachtjes…
Jaloers
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
966 Water in de zee
Mag ik bij je komen
Mag ik jouw vissen zien
En van ze dromen?
Wolken in de lucht
Mag ik met jou zweven
Mag ik jouw wereld zien
En genieten van dit stilleven?
Vogel op het land
Mag ik je aanraken
Mag ik jouw zachtheid voelen
En je mijn gelijke maken?…
Onder water
gedicht
3.2 met 106 stemmen
27.735 Tussen de wieren
van het verleden
flitsen pijlsnelle vissen
als messen voorbij.
Alleen in de diepte
mag ik je voortaan ontmoeten:
mijn warme tegenstroom,
mijn lief.
Het staat vast
dat je dood bent.
Maar wat is dood?
---------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
IV
gedicht
2.7 met 70 stemmen
23.826 Maar september
in september
wat was ik in september alleen
eenzaam in een stroming
tussen de dode vissen
als een blinde walvis.…
Ven bij maanlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.508 De vissen zijn moe
of verschuilen zich.
Ook zij weten niet dat hun wereld
een dode lampion weerspiegelt.
Alleen mijn kijken hier
verandert de natuur.…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
XIX - het bezielen - 1911
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 langdurend oordeel
over een verloren vriend -
zijn klagende gedicht
ik benijd je rust
onder de maartse buien
groeiend onrust
weg met levenstucht
ik hou wel van wat krenten
in de rijstebrij
perfecte pagina
er loopt een witte mier
over de bladzij
vissen en vogels
en wandelende takken
komt allen -…
Op een snoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
547 Een snoek beet laatst in Hoogeveen
Per ongeluk in een bloot been
Nu de gemeente moet beslissen
Of ze de vijver leeg gaan vissen
Zegt hij: ‘Ik ben geen ruziezoeker
Ik lees mijn krantje en ik snoek-er.’
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/snoek-bijt-meisje-strijd-om-recreatieplas-losgebarsten~b57f3f5f/…
Van fouten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Als vissen in hun kom.
Dood gaan is weer ongeboren zijn.
Zo kan gisteren morgen worden.
Zo kunnen mensheden iets leren.
Van fouten die geen fouten zijn.…
Origami
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.305 Uit verveling
vouwt hij vogels
in Japanse stijl
uit verlangen
bouwt hij luchtkastelen
die zo grimmig zijn
vervoering torsen
en tenslotte
laat hij vissen vliegen
van noord naar zuid
met papieren vinnen
op de straalstroom
en een toverfluit
de maan die blijft
onzichtbaar totdat
zijn geschreven zinnen
enkel origami zijn
en droef van…
Vervuiling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.325 Groene dieptes
Beschermen ons
Voor wat beneden
Op ons wacht
Meerdere vinnen
Kaken groter
Dan wat van vissen
Wordt verwacht
Slijmerig kruipend
Over weggegooide troep
En vervuilde tonnen
Uit illegale fabrieken
Fluitend langs
De waterkant
Beseft men niet
Wat zich beneden vormt
Een leger mutaties
Wacht op het moment
Om de aarde…
langs de Leie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Ik kan niet bij haar geraken
overal is de rivier te breed
zijn de meanders uitgesleten
gelijk mijn handen in haar
het blad sterft op de oever
geur van humus dringt door
tot een verlegen donkerte
in mijn hart, pindraad streelt
de koebeesten, aait mijn vel
het water ruist, speelt met
de naakte vissen, zilvert dan
stillekes de gouden zon…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
Koud
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
853 De telefoon gaat
zij blijft zitten hij staat op
en zegt zoetgevooisd Hallo
haar zoon voert de vissen en
vindt dat mam haar vent zelden
zo aardig heeft gekregen.…
tegenstrooms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
583 vissen
zwemmen niet
tegen de stroom in
ze zijn wijzer
geen enkel golfje zie je
bij vloed
anders dan de rest
zich bedenken
omkeren…
Zoals het water
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Zoals het water,
zoals de zee vol
vissen en kreeft,
zo komt het woord
met de golf die daar
komt en ons optilt in
een zee van genot en
dan terugtrekt en gaat.
Zoals het water komt en gaat,
zo komen woorden en beelden
van ver en dichtbij op de bries
in het schuim langs de brekers,
het tij van dit en hier,
van jou en mij.…
Kleurt leugens rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 kom van die troon
en laat het
voetenkussen achterwege
je deelt
de gaten in je handen
met zovelen
het aureool
is ook hier bekend
wereldwonderen kunnen we delen
wat water bij de wijn
de vissen en het brood
het laatste avondmaal kleurt leugens rood
want iedereen is god
in het diepst van zijn gedachten
in samen aarden kan de…
Schilderkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
628 mijn hand laat ik leiden
door de streken van de wind
zo penseel ik liefdevolle
wolken aan elkaar
laat ik golven dansen
hoger dan te voren waarin
vissen vogels vangen
volgen voetstappen elkaar
naar het maanlicht waaraan
ik mezelf langzaam overgeef
en me in op krul tot de geboorte
van 'n nieuwe dag…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
Heb je alles bij je
gedicht
2.2 met 12 stemmen
19.454 Vissen met Verschoor is rustig en goed.
'Niet denken', is zijn advies.
'Denken vermindert de kans op vis.'
De Door Zeelten Gevreesde
hangt vol stoeltjes, kussentjes, mesjes
en twinkelende schaartjes.…
Naar huis
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.281 Ik hoor
Een vreemde vogel fluiten
Ken zijn naam niet
Noch zijn soort
Ik houd van dieren
Ook van vogels
Maar deze
Had ik
Nog niet gehoord
Het had iets weg
Van hoog geneuzel
Met een vleugje
Van parkiet
Ik ken dat nog
Van heerlijk vissen
En het verdekte in het riet
Maar hoe ik denk
En prakkiseer
Ik kan geen naam bedenken
Oh…
Ik moet…
Sorry, ik fregat m’n olie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
866 Naast mij ook de vogels en de vissen
Ach, die kunnen we best wel missen
Al sta ik in sarcasme zielsalleen…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
914 de vader hield zich verborgen
in tranen vocht hij onder de zon
nee, zijn kind kon beter spelen
met een palmblad en stenen
waarin het mooie vormen zag
zoals vissen en paradijsvogels
dansende vlinders lokten speels
de handjes, vluchtigheid haperde
de voetjes, ontelbare verschrijvingen
de oogjes, vader op het netvlies…
Magerman
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 hij dacht niet aan oeverloos water
toen hij de zee zag
verder dan dat dreef de chaos, het wrakhout
druipend van taan en olie
af en aan spraken vissen met open mond
over volle netten
zilte kaken, koraal en dronken land
een windvlaag strijkt door zijn haar
Caramba! Isabella
even is daar het weten van dat,
wat hij ooit heeft liefgehad…