Alle inzendingen over waan

1057 resultaten.

Sorteren op:

terug naar C.Buddingh'

netgedicht
4.0 met 56 stemmen aantal keer bekeken 4.360
een greep uit zijn werk bezorgt mij nog altijd een gevoel van thuiskomen warmte als een deken waaronder je het geluk kunt vatten met m'n neus in zijn gedichten en de tijd van 't jaar buitengesloten waan ik mij voor een ogenblik 'het rookwolkje voor god' zachtjes omhoog stijgend uit het smeulende pijpje dat nog niet is gedoofd…

Kerstdag

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Er was niets anders dan de witte dag vandaag in de wintertuin zag ik onzichtbare dieren nog voor het sneeuwen in een droom verdwijnen in een ander, onvervangbaar leven deed ik net alsof je nog leefde nooit werkelijk dood was gegaan en niets anders dan dat droomde ik, in mijn waan van de witte dag vandaag.…

Tevreden opgelaten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
Waan me soms even vrij als de wind om me heen wanneer je me laat vieren beperkt maar ook veilig want waar zou ik nu zijn als je me ineens losliet ergens verloren zwervend of doorgeprikt en leeg dus zweef ik aan je touwtje soms wat opgelaten maar meestal tevreden misschien zelfs blij…
geeraardt26 oktober 2011Lees meer >

Wrang en weeïg

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
orgelakkoorden smelten in gesproken woorden warmend rond een spil het kerkhaantje glanst klokken beieren de tijd staat even stil een smalle lichtstraal strijkt zich troostend neer over de waan van de dag op het wrange, weeë het gewemel van vragen over de gestorven lach…

Elk moment van de dag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Met wanen die hem Elk moment van de dag Op nieuwe ideeën brengen Reist hij in zijn hoofd De hele wereld af, en Verder ook nog een Flink stuk van het heelal - Werkelijk geen ster Schijnt hij te missen, Hij komt immers overal, En toch lijkt hij zich In zijn eigen werkelijkheid Deerlijk te vergissen…

Gelijk een bange wezel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
slalom jij je leven lang al om de waarheid heen om maar geen kleur te hoeven bekennen in een doolhof vol leugens waan jij je thuis op dat niemand ooit te dichtbij zal geraken ontwijk je je spiegelbeeld om jezelf niet in de ogen te hoeven kijken stel dat ‘ie barst…

Tijdloze tijd en stilte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Door alle hedendaagse onrust, temidden van wanen van de dag, stroomt de eeuwigheid van Tao. Hoog boven alle strijd, temidden van de sterren, heerst de stilte van Zen. Leven ontstaat uit sterrenstof. Stof waaruit mensen bestaan. Geest waaruit ik geboren ben.…

Ontwaren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
ik kleed me uit maar voel me geen veder lichter ik dans ik dans door de waan van alle dag die van pijn en verdriet vooral verdriet ik dans ik dans door de zee van alle dag laat mijn vragen varen koester alleen wat is en dans dans door de dag die eindelijk lente wordt…

Je bent een geurige meneer

gedicht
3.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 12.728
Ik zou me in een geuren-dromenland wanen, met jou geurig als iemand maar kan zijn naast me naakt en gratis ------------------------------------ uit: 'Men zegt liefde', 2003.…

als kringen in de sloot

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.401
ik voel mij in de rust van je schoot droom daar tijdloos genieten uitdijend als kringen in de sloot waar ik over schrijf zijn de koesterende blikken en strelende vingers, over mijn vragend lijf ik spreid mijn letters over stille gedachten waan mij even in jouw paradijs wat mag ik meer verwachten op deze herscheppende reis…

Ontraadseld

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.035
licht verweven met donkere spinsels gedachten ontsponnen tot levensdroom ogen ontwakend in licht van waarheid leugens ontbonden tot een syndroom woorden verklarend een uitleg van waan gedachten vormen nieuw levenspatroon ontdaan van het spinsel ontraadselde geest maar nog nooit zover heen geweest…

gele vlekken

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 784
de stilte waaruit een zwaluw vliegt draagt bolle buiken zilvervissen knipperen, velden bewegen en met een verziend oog wuift het zeewier over mijn schouder het huis, leeg van zomer verzamelt de vlinders van de dag ik waan me Van Gogh en schilder zonnebloemen met blinde handen uit het licht…

In mineur

poëzie
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.124
Heb ik die nu mijzelve ontroofd of ontdeed ik mij van een waan? Te erkennen te hebben gefaald, niet eens meesleepend en groot, is alle winst die ik heb behaald. Wie weet slaag ik in de dood.…
Jan Campert14 november 2019Lees meer >

Belemmering

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 773
onbewust heb ik wel weet van macht over materie vertrouwend op die scheppingskracht geef ik mij aan Morpheus over in empirische twijfel echter ligt reeds creatieve dood besloten als een eeuwig zwarte nacht vragend vrees ik voor de sluimering en wat een mens daarmee vermag hecht ik aan de rede en zijn waan van overdag…
Ludy Bührs8 februari 2009Lees meer >

Onbestemd verdriet

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 816
Stormen rivieren wolkenluchten die somberheid verduisteren onbestemd verdriet relativeert alles rond jouw eenzaam graf ‘t regent tranen in verdriet mensen die wel horen maar niet kunnen luisteren er druppelt verdriet uit tranen mensen die wel handelen maar alleen in eigen wanen.…

THUIS

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
De werkers dekken het dak, ruimen de rommel, wij wanen ons rijk. Ondanks de waanzin van vele personages dromen we hemel. Mijn god is groter dan ik hem kan voorstellen, want god is alles. De ledematen zijn deel van grenzenloze puurheid.…

Alles rijmt

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
Ik ben stukken jonger dan ik ben onderuitgezakt mijn oudheid ken jong van geest waarin ik mijzelf verwen te dikke buik verdring voor dunne den ik laat mij in de waan van het gewen tussendoor de echte waarheid onderken in werkelijkheid veel ouder dan jonger ben ondanks ik dichter naar ontslapen ren.…
Gérard Tadeu22 november 2014Lees meer >

Damocles, Socrates en Brutus

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Machtigen die zich onsterfelijk wanen. Zij kunnen door Brutus worden verraden, door massamedia worden verguisd. Parlementen zullen zich over hun lot beraden.…

Witte schimmen, zachte nacht

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.272
Bomen vertakken huizen verzakken dode akkers worden niet wakker Wolken krimpen door mijn wimpers vreemde wanen trekken banen Zaad en vliegjes mooie liedjes en wie bemint vindt een opening Een bed van aarde een zee van tijd laten we varen met God aan ons zij'.…
joepondro2 oktober 2024Lees meer >

Doodsbang

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 372
Elke nacht Als de medicatie Niet werkt als verwacht Me meer met de dood verwant Hij komt precies alvast Even naast me liggen Om al wat te wennen Aan zijn warmte Aan zijn leegte Ik sta op Met hart en ziel Prik ik me opnieuw Op een betere plaats Zodat de donkere gedachten Stoppen met wanen En ik toch nog wat Kan slapen…
Beninga26 januari 2026Lees meer >

Alleen leegte

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 345
Dromend van haar, Waan ik mij weer in ons Eden, Ons paradijselijk samen zijn, Van onmetelijke liefde. Herinneringen ongelooflijk zoet, Zo intens voelbaar, Niets anders er nog toe doet. In het heden ik nu in verkeer, Alleen leegte, Want zij, díe zij, is niet meer.…
Joris Olivier19 september 2026Lees meer >

Sprookje

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Jouw sprookjeswereld is waarin ik me dan waan, elven en feeën dansen om me heen in het zuivere licht van de maan. Van de prachtige vlaktes breng je me tot in de wolken zo hoog, uit jouw wereld wil ik niet ontsnappen, jij bent, wie ik beoog.…
D. Landman29 december 2004Lees meer >

Doornenkroon

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Verloor Geheel onterecht Zij wanen zich Kampioenen Hij vraagt zich slechts af: 'Zullen zij echt sterven met een waar, echt schoon geweten'? Waardigheid zal ik Echt nooít verliezen Tegengesteld aan hen De proleten…

Griekse Tragedie

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
een geselende hitte dorst 't oude wijze land en drijft meedogenloos de boer tot flagellant Sirocco en Zephyrus schroeien de droge grond zinderend zijn de luchten brandend de horizon in waanzin tergt de ploert de geest der pyromaan wouden en wijken smeulen onder Hephaistos' waan…
Aramis31 augustus 2007Lees meer >

Raar genoeg(en)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.371
weet je dat vuurvliegen in vlugheid alles melden schoonschrift stralen in zwevende zinnen vrouwelijk met een glanspunt dans om te beginnen schreven ze gisteren over opgeblazen kikkers vertrouwelijk noemden ze modderfiguren slijmspuwers uit eigen waan van hun voortplanting zonder gedaante wacht nog even toen ze vroegen hoe ik…

Ode aan de dichter

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 645
je laat mij wonen in je woorden als ik ontheemd mijn plek niet vind me thuisloos waan en in de wereld sta als vreemdeling de ochtend neem als sprakeloos de avond als voorgoed verdaan als blinde in het licht moet kijken dan geef je rust met al je zinnen beland ik in een veilig nest de duivel en mijn zieledeuk voor even weg…
annabel25 juni 2009Lees meer >

Gevleugeld hart

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.560
droom zoals de wind die boomwoorden fluistert onder de blauwe cipres en je zoekt in het laatrood naar een naam, zo dierbaar een belofte, zo magisch De donkere schaduwen in je ogen in je haar verlangen naar een gevleugeld hart ragfijn en teder Waar is de ster bezongen in je lied Waar schuilt toch de vervulling van die waan…
troebadoer12 augustus 2009Lees meer >

ontvangen

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 814
kus me dan nog voor november kleuren dempt je hart voorgoed gesloten wordt beloof me om te ontwaken nog voor winter koude namen schrijft en stille kinderen slapeloos dwalen in woorden van ontheemde dichters rond en rond een volle maan -geen mens bestaat in deze waan- verzamel me dan nog voor ik wenen mag…

Dauwdruppels

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 554
In vroege lenteochtend tijger lacht naar de maan schatert de gebrilde kikker in zijn groene naakte waan schalks langs de vijver daar spreid zich een bruid in gerichte mannenijver te voorschijn zijn spuit en klimt op ’t vrouwtje slanke benen wat krom dauwdruppels drinken want de mensen zijn dom.…
mobar5 juni 2010Lees meer >