1059 resultaten.
terug naar C.Buddingh'
netgedicht
4.0 met 56 stemmen
4.360 een greep uit zijn werk
bezorgt mij nog altijd
een gevoel van thuiskomen
warmte als een deken waaronder
je het geluk kunt vatten
met m'n neus in zijn gedichten
en de tijd van 't jaar buitengesloten
waan ik mij voor een ogenblik
'het rookwolkje voor god'
zachtjes omhoog stijgend
uit het smeulende pijpje
dat nog niet is gedoofd…
Kerstdag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.530 Er was niets anders
dan de witte dag vandaag
in de wintertuin
zag ik onzichtbare dieren
nog voor het sneeuwen
in een droom verdwijnen
in een ander, onvervangbaar leven
deed ik
net alsof je nog leefde
nooit werkelijk dood
was gegaan
en niets anders dan dat
droomde ik, in mijn waan
van de witte dag vandaag.…
Tevreden opgelaten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
693 Waan me soms even vrij
als de wind om me heen
wanneer je me laat vieren
beperkt maar ook veilig
want waar zou ik nu zijn
als je me ineens losliet
ergens verloren zwervend
of doorgeprikt en leeg
dus zweef ik aan je touwtje
soms wat opgelaten
maar meestal tevreden
misschien zelfs blij…
Wrang en weeïg
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
632 orgelakkoorden smelten
in gesproken woorden
warmend rond een spil
het kerkhaantje glanst
klokken beieren
de tijd staat even stil
een smalle lichtstraal
strijkt zich troostend neer
over de waan van de dag
op het wrange, weeë
het gewemel van vragen
over de gestorven lach…
Elk moment van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 Met wanen die hem
Elk moment van de dag
Op nieuwe ideeën brengen
Reist hij in zijn hoofd
De hele wereld af, en
Verder ook nog een
Flink stuk van het heelal -
Werkelijk geen ster
Schijnt hij te missen,
Hij komt immers overal,
En toch lijkt hij zich
In zijn eigen werkelijkheid
Deerlijk te vergissen…
Gelijk een bange wezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 slalom jij je leven lang al
om de waarheid heen
om maar geen kleur
te hoeven bekennen
in een doolhof vol leugens
waan jij je thuis
op dat niemand ooit
te dichtbij zal geraken
ontwijk je je spiegelbeeld
om jezelf niet in de ogen
te hoeven kijken
stel dat ‘ie barst…
Tijdloze tijd en stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Door alle hedendaagse onrust,
temidden van wanen van de dag,
stroomt de eeuwigheid van Tao.
Hoog boven alle strijd,
temidden van de sterren,
heerst de stilte van Zen.
Leven ontstaat uit sterrenstof.
Stof waaruit mensen bestaan.
Geest waaruit ik geboren ben.…
Ontwaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 ik kleed me uit
maar voel me
geen veder lichter
ik dans
ik dans door de waan
van alle dag
die van pijn
en verdriet
vooral verdriet
ik dans
ik dans door de zee
van alle dag
laat
mijn vragen varen
koester alleen wat is
en dans
dans door de dag
die eindelijk lente wordt…
Je bent een geurige meneer
gedicht
3.6 met 36 stemmen
12.728 Ik zou me in een
geuren-dromenland wanen, met jou
geurig als iemand maar kan zijn
naast me
naakt en gratis
------------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003.…
als kringen in de sloot
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.401 ik voel mij
in de rust
van je schoot
droom daar
tijdloos genieten
uitdijend
als kringen
in de sloot
waar ik over schrijf
zijn de
koesterende blikken
en strelende vingers,
over mijn vragend lijf
ik spreid mijn letters
over stille gedachten
waan mij even in
jouw paradijs
wat mag ik
meer verwachten
op deze
herscheppende reis…
Ontraadseld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.035 licht
verweven
met donkere spinsels
gedachten ontsponnen
tot levensdroom
ogen
ontwakend
in licht van waarheid
leugens ontbonden
tot een syndroom
woorden
verklarend
een uitleg van waan
gedachten vormen
nieuw levenspatroon
ontdaan van het spinsel
ontraadselde geest
maar nog nooit zover heen geweest…
gele vlekken
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
784 de stilte
waaruit een zwaluw vliegt
draagt bolle buiken
zilvervissen knipperen, velden
bewegen en met een verziend oog
wuift het zeewier over mijn schouder
het huis, leeg van zomer
verzamelt de vlinders van de dag
ik waan me Van Gogh
en schilder zonnebloemen met blinde handen
uit het licht…
In mineur
poëzie
3.7 met 26 stemmen
7.124 Heb ik die nu mijzelve ontroofd
of ontdeed ik mij van een waan?
Te erkennen te hebben gefaald,
niet eens meesleepend en groot,
is alle winst die ik heb behaald.
Wie weet slaag ik in de dood.…
Belemmering
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
773 onbewust heb ik wel weet
van macht over materie
vertrouwend op die scheppingskracht
geef ik mij aan Morpheus over
in empirische twijfel echter
ligt reeds creatieve dood besloten
als een eeuwig zwarte nacht
vragend vrees ik voor de sluimering
en wat een mens daarmee vermag
hecht ik aan de rede
en zijn waan van overdag…
Onbestemd verdriet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
816 Stormen rivieren
wolkenluchten die
somberheid verduisteren
onbestemd verdriet
relativeert alles
rond jouw eenzaam graf
‘t regent tranen in verdriet
mensen die wel horen
maar niet kunnen luisteren
er druppelt verdriet uit tranen
mensen die wel handelen
maar alleen in eigen wanen.…
THUIS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 De werkers dekken
het dak, ruimen de rommel,
wij wanen ons rijk.
Ondanks de waanzin
van vele personages
dromen we hemel.
Mijn god is groter
dan ik hem kan voorstellen,
want god is alles.
De ledematen zijn deel
van grenzenloze puurheid.…
Vrij zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 Lachen leer ik om de waan
van de kwetterende dag.…
Alles rijmt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
896 Ik ben stukken jonger dan ik ben
onderuitgezakt mijn oudheid ken
jong van geest waarin ik mijzelf verwen
te dikke buik verdring voor dunne den
ik laat mij in de waan van het gewen
tussendoor de echte waarheid onderken
in werkelijkheid veel ouder dan jonger ben
ondanks ik dichter naar ontslapen ren.…
Damocles, Socrates en Brutus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Machtigen die zich onsterfelijk wanen.
Zij kunnen door Brutus worden verraden,
door massamedia worden verguisd.
Parlementen zullen zich over hun lot beraden.…
Witte schimmen, zachte nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.272 Bomen vertakken
huizen verzakken
dode akkers
worden niet wakker
Wolken krimpen
door mijn wimpers
vreemde wanen
trekken banen
Zaad en vliegjes
mooie liedjes
en wie bemint
vindt een opening
Een bed van aarde
een zee van tijd
laten we varen
met God aan ons zij'.…
Doodsbang
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
372 Elke nacht
Als de medicatie
Niet werkt als verwacht
Me meer met de dood verwant
Hij komt precies alvast
Even naast me liggen
Om al wat te wennen
Aan zijn warmte
Aan zijn leegte
Ik sta op
Met hart en ziel
Prik ik me opnieuw
Op een betere plaats
Zodat de donkere gedachten
Stoppen met wanen
En ik toch nog wat
Kan slapen…
Alleen leegte
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
345 Dromend van haar,
Waan ik mij weer in ons Eden,
Ons paradijselijk samen zijn,
Van onmetelijke liefde.
Herinneringen ongelooflijk zoet,
Zo intens voelbaar,
Niets anders er nog toe doet.
In het heden ik nu in verkeer,
Alleen leegte,
Want zij, díe zij, is niet meer.…
Sprookje
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.536 Jouw sprookjeswereld
is waarin ik me dan waan,
elven en feeën dansen om me heen
in het zuivere licht van de maan.
Van de prachtige vlaktes
breng je me tot in de wolken zo hoog,
uit jouw wereld wil ik niet ontsnappen,
jij bent, wie ik beoog.…
Doornenkroon
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.239 Verloor
Geheel onterecht
Zij wanen zich
Kampioenen
Hij vraagt zich slechts af:
'Zullen zij echt sterven
met een waar, echt
schoon geweten'?
Waardigheid zal ik
Echt nooít verliezen
Tegengesteld aan hen
De proleten…
Griekse Tragedie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
695 een geselende hitte
dorst 't oude wijze land
en drijft meedogenloos
de boer tot flagellant
Sirocco en Zephyrus
schroeien de droge grond
zinderend zijn de luchten
brandend de horizon
in waanzin tergt de ploert
de geest der pyromaan
wouden en wijken smeulen
onder Hephaistos' waan…
Raar genoeg(en)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.371 weet je dat vuurvliegen
in vlugheid alles melden
schoonschrift stralen
in zwevende zinnen
vrouwelijk
met een glanspunt
dans om te beginnen
schreven ze gisteren
over opgeblazen kikkers
vertrouwelijk
noemden ze modderfiguren
slijmspuwers uit eigen waan
van hun voortplanting
zonder gedaante
wacht nog even
toen ze vroegen
hoe ik…
Ode aan de dichter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
645 je laat mij wonen in je woorden
als ik ontheemd
mijn plek niet vind
me thuisloos waan en
in de wereld sta als vreemdeling
de ochtend neem als sprakeloos
de avond als voorgoed verdaan
als blinde in het licht moet kijken
dan geef je rust met al je zinnen
beland ik in een veilig nest
de duivel en mijn zieledeuk
voor even weg…
Gevleugeld hart
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.560 droom
zoals de wind
die boomwoorden fluistert
onder de blauwe cipres
en je zoekt
in het laatrood
naar een naam,
zo dierbaar
een belofte,
zo magisch
De donkere schaduwen
in je ogen
in je haar
verlangen naar
een gevleugeld hart
ragfijn en teder
Waar is de ster
bezongen in je lied
Waar schuilt toch
de vervulling
van die waan…
ontvangen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
814 kus me dan
nog voor november kleuren
dempt
je hart voorgoed gesloten wordt
beloof me
om te ontwaken
nog voor winter koude namen schrijft
en stille kinderen slapeloos dwalen
in woorden
van ontheemde dichters
rond en rond
een volle maan
-geen mens bestaat in deze waan-
verzamel me
dan
nog voor ik wenen mag…
Dauwdruppels
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
554 In vroege lenteochtend
tijger lacht naar de maan
schatert de gebrilde kikker
in zijn groene naakte waan
schalks langs de vijver
daar spreid zich een bruid
in gerichte mannenijver
te voorschijn zijn spuit
en klimt op ’t vrouwtje
slanke benen wat krom
dauwdruppels drinken
want de mensen zijn dom.…