474 resultaten.
Kunstliefde in mijn bad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Laat uw man maar thuis met zijn wel en wee.
Breng wel een fles en twee glaasjes mee.…
Aanpassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 ‘k voel mij nog steeds blij
als die keer dat je tegen me zei
dat je hart tot de hemel welfde
toen ik vroeg, kom vrij met mij
en samen in die mooie tuin
daar aan zee achter die hoge duin
lagen we gelukkig en tevree
hoorden de nachtegaal in eikenkruin
nu is ’t ánders dan weleer
niet minder en ook niet meer
toch delen wij nog wel en wee…
Vragen op de late avond.
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
619 Alcohol kan lekker zijn
maar het maakt ons vaak zo wee.
Praten we dan weer een keertje over ons
Laat je werk maar even liggen, het is een
een inhalige, vrede spons.
Wanneer eigenlijk ben jij
opgehouden met houden van mij ?
Was dat eerder een fase of één vreselijk moment,
het spijt me zo m'n liefste dat ik thans drijf op sentiment.…
Wind aan zee
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.768 echt Bourgondisch, woorden als allee
bier is eenzaam heilig en plezant
de bewoners winnen het dictee
Nederlandse orde spreekt tevree
eigen woorden helpen uit de brand
zeiken doen ze zelden op de plee
Lage landen, anders maar verwant
Schaarse zonnestralen uit de krant
worden breed ontvangen op het strand
heel veel regen klinkt met “ach en wee…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 En wee degenen die mij moeten dragen.
Zij zullen niet beladen zijn met dank.
De dode in de kist, beslist niet slank,
zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen.
Toch zijn het niet de ponden van mijn lijf,
die leiden tot de zucht van hen die sjouwen.
Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid
die huizen in dit schepsel koud en stijf.…
Writer's block
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
2.198 ik voel me meer een schikker
van woorden ingeblazen door
een muze in een luisterend oor
door te schrijven wordt zij dikker
van een writer´s block geen last
daar zijn andere schrijvers voor
hoor ze klagen in hun kast
soms zingen ze vals in koor
van ach en wee en weer ach
maand in, maand uit, dag na dag
aan hun geef ik de goede…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 liefste vijand
het is tijd om los te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie…
Een schande
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
750 Wel en wee, steeds leef ik met jullie mee, vrij intens
Voor sommigen brand ik een kaarsje, een schrijver is een gevoelsmens.
Een huisvrouw, net bed uit, richting laptop, dat vindt men een schande.
Ik noem dit pure passie, vuur en vlam houden me heden staande.…
konkelfoezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 en dat noemt zich dichter
nee, wij moeten niks van hem weten
wee u, cultuurbarbaren!
niet kennende boeren, hemahoeren!
mijn verdichtsels dat bent u!…
afscheid zonder te kennen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
671 hallucineert
zonder het vermogen tot herstel, een treurnis
is als een gebroken hart met in het midden
een lamgeslagen vleugel
het beeld herrijst en herroept de enkelvoudige
zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen
hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind, geen kleur
want kleuren spreken zonder stem
hoezeer hoezee, wanneer o wee…
ZOU IK?
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.763 Donker was om mij en kommer
als in bos in 't zwarte lommer
bij grijze trieste bui kan zijn:
enkel leed en wee en pijn.
Nu is alles weer verdwenen!
alle grauwheid is verschenen,
stralen doet gij, zonne mijn,
en ik strale in uwe schijn.…
ik stel me vragen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
507 Wee de onverlaat die de vorige
vragen met nee beantwoordt.
Hij of zij heet een burger te zijn
Die het aan elke solidariteit ontbreekt.…
Radeloos gelukkig
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
2.137 Ik moet nodig even klagen
want het zit weer aardig mee
spaarzaam zijn de donk're dagen
dat ik klaag van ach en wee
Weg het veilige gevoel
van ik kan niet dieper zinken
weg verbetering als doel
Ik kan slechts op het heden klinken
Gelukkig zit ik hier te wezen
van een zenuwachtig soort
want tegelijk kan ik slechts vrezen
dat het zeer snel…
Atheïsten
poëzie
3.8 met 15 stemmen
3.060 Doch wee u, adderengebroed!
Wacht op het einde slechts...
Lankmoedig is de Heer, en goed -
Doch vrees de Dag des Rechts!
-----------------------------------------------------------
uit: Grassprietjes van Cornelis Paradijs (1885)…
Twijfel niet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
821 Nee
hij heeft de macht niet over wel en wee
van mensen . Dus kortom wat ik bedoel :
in de grond is twijfel een beslissing
net als niet meer aarzelen maar doen
net als kiezen voor een overwinning
dus kies ‘ik twijfel niet als vroeger toen
mijn scheepje in de golven onderging’
en lap dat zwak gevoelen aan je schoen.
Lieve Steenberghs…
DE STRAATZANGER
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.327 De hond, met wie hij elke bete broods deelt,
zijn trouwe metgezel in wel en wee, ziet
de schaarse wandlaar aan met smekende ogen,
totdat een aalmoes valt in ’t blikken bakje,
dat hij voorzichtig met zijn tanden vasthoudt;
en beiden huivren in de gure wind.…
REGENDAG
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.879 Tranen lekken langs m'n wangen
Om m'n eigen wee...
Zingen dan uw weemoedzangen,
Droppels, met me mee?
Tranen lekken langs de ramen
Van m'n kamerkijn...
Dropplen droef, we schreien samen
Om wat zonneschijn...…
Grip op Begrip
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Los van wel en wee?…
Wrange Amaril
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.985 * willig wee = gewild, vrijwillig verdriet
* bijnen = binden, benauwen
* afwezen = afwezigheid
* een bocht geven = ombuigen
* slijten = kwijnen
* vocht naar = vechten om
* nu gebeden: waarom nu gesmeekt wordt…
OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE
poëzie
3.8 met 33 stemmen
4.873 Daar lacht en speelt het nu zo schoon,
Rondom de hoogste troon;
En spreidt de wiekjes luchtig uit,
Door wee noch smart gestuit.
O bloem van dertien dagen,
Uw heil verbiedt ons 't klagen.…
Aan Jacoba
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.932 Is het dan zo iets bespotlijks,
Steeds te plassen in een zee
Van het onverklaarbaarst wee?
Is dat niet iets gruwzaam-godlijks?
Hoe? Reeds fonklen weer uw blikken?
Enge, och, genade! Ik zweer:
'k Spreek nooit van mijn lijden weer!
Stom hoop ik mij dood te snikken.
----------------------------------------
uit: Lelietijgers (1856)…
bestiaal
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.306 ze lijdt met vogels in een kooi gevangen
ook voor de walvis laat ze menig traan
de groene vrede staat bij haar vooraan
haar leven is een, dierlijk haast, verlangen
naar koesteren van schepsels, naar humaan
behandelen van wezens wier belangen
voor mensen (wee die gluiperige slangen)
al eeuwenlang slechts mondjesmaat bestaan
haar liefde…
O Vrouwen-leed
poëzie
2.4 met 17 stemmen
2.533 o Vrouwen-leed in liefde-ontvangen en leven-telen,
dat, dankend om een lange blik, uw wee vergéet:
hoe brandt geen schaamte, hoe stokt geen traan in mijne kele
om de eigen-baat'ge schamelheid van eígen leed?...…
tot ik je ken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.453 zo graag is het
dat ‘k stil op zachte lippen
rust mijn mond
laat zwijgen daar
wat in de droefheid staat
in ’t avondlijke neigen
alleen met jou
spreek ik als bloem
een vlokje sneeuw
misschien achter een schaduw
vanachter ieder masker
bovendien
jij, ik
in sterven mijn
wee ons de tijd
die nooit te moe
rust in de kronen
ongeteld…
IK HEB GELIEFD
poëzie
3.2 met 12 stemmen
6.478 Wee mij, ik kon niet spreken
En gij gingt heen en keert u niet meer om.…
De Tour in Zeeland
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 de gele trui zwoegt over Zeeuwse dijken
en onvermoeibaar waait de westenwind
de Schelde schuimt zover het oog kan reiken
op akkers groeien suikerbiet en bint
gebeier echoot als ontstemde woorden
de doping maakt een mens niet doopsgezind
wee zij die hier de zondagsrust vermoorden
ze draaien eeuwig rondjes om de kerk
de zware straf des Heren…
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 werd ik gewaar,
Wat holle golven van gevaar,
Wat baren van verdriet en wee
Daar bruisen in de Minne-zee.
Ik zweer 't, gij zult hiervoor met mij
In eeuwig-droeve tranen zijn.
't Is reden dat gij vreugde derft,
Die maakt dat mijne jeugd versterft.…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 ’t Breed grauw gelaat van de Afrikaanse kust,
Na eeuwen van een ondoorgrondelijk wee
Gekomen tot een onaantastbre rust,
Staart steil terneer op de gekwelde zee.
Ons blijft ’t verneedrend smachten naar de ree.
Geen oceaan heeft onze drift geblust,
En niets op aard, ook zwerven niet, geeft rust,
En de enige toevlucht de prostituee.…
Person alert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 niet waken
slapen doe ik niet des ’s nachts
mijn verdriet zal ik niet langer dragen
dan mijn passen normaal zijn
om meelijden wil ik niemand vragen
verdrink mijn pijn in donker rode wijn
mijn lichaam pijnig ik tot bloedens
mijn hart verwart de regelmaat in slag
en mijn ziel wil immer sterk wezen
maar mijn ledematen zijn te zwak
ach en wee…
Gouden handel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
444 zie je in koopmansboeken
Een waaier van gouden handel
In ruil voor peper Arabische gom
En hars met bestemming de Oost
Melanges arabicum olibanum
In huisaltaren en tempels gebrand
Mirre en manna mastiek en mom
In VOC's koopvaardijboeken
Een waaier van gouden handel
In India talloze variëteiten Lendenen- en omslagdoeken
Hingo, een wee…