303 resultaten.
Kinetische tijd
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
510 Verdwaald in het labyrint
van gedachten en aangeleerd
gedrag, in een carrousel
getransformeerd, herhaald
in bewegingen die ik in
schaapskleren vertaal,
waarin dichters herder z'n
zwarte wolven hoedt, zich
niet laten kooien, zich op
de literaire vlakte houdt, waar
ik de kale zinnen pluk, wordt
mentaal voedsel niet verteerd,
vergaat…
Passanten ?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
543 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte gaten leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
in het licht tot het duister
als een klucht geketend door
list met de tong verscherpt,
verwerpt het zuivere wiel van
geest en ziel, absorbeert de
energie tot beelden waarin
de…
op de beesten af!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
507 als mensen
eventueel verhuld nog in schapenvacht
als boze wolven
mekaar het bloed onder de nagels pesten,
als ze mekaar naar de hel verwensen
dan vragen sommigen
zich toch nog af:
wat heeft de beschaving te weeg gebracht,
als na miljoenen jaren
de ene mens voor de andere
een woeste wolf blijft?!
is dat niet op de beesten af?…
klare taal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
454 ik hou niet van de turbotaal van,
gozers en van loosers,
vaak gedrenkt in gal en azijn,
woeste woorden
vol dubbele bodems
waarmee ze proberen hun tegenstanders te overdonderen
en hen meteen lik op stuk te geven,
met verwijtende krachttermen
of daardoor hopen de label te verdienen
van ongelikte beer
in het kamp van wolven
die meehuilen…
De Goede Herder
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.119 Geen vrees voor wolven, voor alles wat verstoort.
Wie is die goede herder die zijn schapen kent en roept,
die zoekt wat dreigt verloren te gaan, die met zijn stok en
staf weer zekerheid en richting brengt bij dwalen?…
Bodemloos?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
467 In het hoofd grazen
wollige schapen in hun
gebroken taal op een
verstilde heide, bijeen
gedreven door de herders
van de ledigheid,
ten prooi gevallen
aan de luizen in
de pelsen van wolven
van deemoedigheid.…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 in het holst van de nacht
drijft een bootje stuurloos
stroomafwaarts
naar het onzekere onbekende
als maanstralen priemen
door een gat tussen de wolken
verbleekt de nacht
tot onwezenlijkheid
want maneschijn is schijn
weerspiegeling
die terugkaatst op het zwarte water
op de linkeroever blaffen honden
op de rechter huilen wolven…
De herdersjongen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Een schapenhoeder kan soms niet
om de wolven heen, die zijn kansen
afbreken tot de laatste steen.
Grote steden zijn soms heel gemeen;
en breken vaak door de horizon van de
argeloosheid heen. Ze lokken de
plattelandsman met hun mooie kanten;
maar zijn geluksboompje zal hij daar
nimmer planten.…
De sporen na het feestgedruis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
659 Pizza dozen, lege flessen,
afwas en nog meer,
sluipende wolven slapen nu
vermomd als nette heer.
De sporen na het feestgedruis
dat wissen ze niet uit,
het dak ja dat ging eraf
vuurwerk door de ruit.
De menigte betrad dit pand
vol verwachting en plezier,
het ging goed tot aan de brand
zaten op een rodeo stier.…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 met een wapen, nooit meer kunnen spelen
Een dikke pak sneeuw, sloten bevroren
Een keiharde schreeuw, die niemand zal horen
Statige bomen, bewegend door de wind
Soldaten die komen, onder streng bewind
Vogels die vliegen, hoog in de lucht
Elkaar bedriegen, alleen maar door hebzucht
Kolkende golven, neerkomend op het strand
Mensen als wolven…
De bladerloze bomen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
5.690 De takken tieren
lijk wolven, die verhongerd in
de wilde bossen zwieren.
Geen mussen meer, geen vogels, die ’t
bestaan een huis te nazen,
daarin zo menige onbekende
en boze gasten razen:
ze vluchten! ’t Is al eendlijkheid,
al woede, en wilde vlagen,
die, tegen ’t taaie takgebouw
vereend, hun wijsheid wagen,
en wijken moeten.…
Raven kondigen een doodse stilte aan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Wolven op de vlakte
doen zich aan de kadavers te goed;
aan wat resteert mogen de raven zich
straks laven.
Een luguber pact van de opruimers
na de dood, na het wolvenwerk is
de trek van de raven immer groot.
De zwarte aasgieren van het koudere
Noorden; krassen mysterieus over
de vlakten voorbij de stadse boorden.…
zacht in manegeel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
996 takken zwaar van
slaap sluiten het pad
met donker af
het is al laat
de lichte trippels
van de muis
geven de nacht
een licht geruis
oehoe van uilen
vermengt zich met
het huilen van de
wolven in het bos
de fee
kijkt samen
met de prins naar
flonkerende sterren
gezichten
warm verlicht
door manestralen
reiken naar omhoog…
De toverdrank
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
607 Dieren kwamen samen in het grote toverbos
Uilen, vossen, wolven, egels, zelfs een schaap liep los
Merels, muizen, ganzen, zwanen, roodborstjes en zwijnen
Uiteraard ontbraken niet de hazen en konijnen
Rond de grote toverpot op ’t vuur nabij de beuk
Snoven zij de heerlijk en vertrouwde nieuwjaarsreuk
Niemand anders kon dit heerlijk brouwsel…
zilveren raket
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 fluister tegen me
tijdens dit woordenkuurtje in de regen
waar ik niet bedank voor de grote tranen
maar ’t valse janken van de wolven toesta
met mijn gitaar als ‘n zegen-
instrument voor onbekend
Sirenenwerk van sloeberbands
in uw neo-Amsterdamse uurtjes
(ook ‘n veeg teken)
de remmende suikerslaap skippend
als ik door nachtkrochten glippend…
Rouwkrans
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.196 het blaasorkest
Wring een prop in de koperen kelen
We dragen het sterfbed naar het grasveld
Halmen kriebelen mijn blote enkels
Wacht
We verwachten nog gasten
Om de zeurende leegte te spreiden
Boven ons fladdert een koolmeesje
Een lint fladdert in de losse klauw
Als een golvende staartveer
Het versnippert haar naam door zijn lied
Wolven…
onder de waarheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
852 in dit verhaal
is het duidelijk
wij zien alles en toch loop je vast
schuil ik
schuil jij
huilen de wolven
lopen wij daar
water en vuur
onverklaarbaar
hou jij mij vast
of ik jou
duurt dit maar even
is het een val
eindeloos maar toch te kort
zoals een koorddanser
maar weet nooit waar ie loopt
langs de rand zo scherp
zonder vangnet
zonder…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Het leven
denk ik, zou zo mooi kunnen zijn als er geen
mensen waren, en meer zachte vredige schapen,
al zijn er dan nog altijd de wolven en natuurgeweld
waar je toch voor zult moeten blijven waken.-…
DE INTOCHT
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.132 Veestapel mild bestierd,
Magusanus vereerd, en in de braamstruiken dropen bij
tijd en wijle wolven, everzwijnen af; rook trouw baken
wanneer je verdwaald was; runen wezen altijd de weg.…
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.086 dichter graaft diep en vindt slechts onbetaalde rekeningen
de dichter schrijft zinnen als:
- in je ogen ademen oude zielen -
(hier moet nog naar gekeken worden)
de dichter levert ook vandaag weer niet
een wezenlijke bijdrage aan
de gezonde woordeconomie
de dichter verschuift een woordje naar het puntje van zijn tong
en gooit het voor de wolven…
Kauwbaar massief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 zit jij nu ergens rustig te schrijven en herken jij de geheime deuren
in jouw vroegere droomgebouw en speur je als vanouds in de diepste
krochten van de menselijke ziel en nog steeds als zwaaiende heremiet
maar op jouw herrezen schouders ontbreekt de loden last zoals je die
hebt verruild voor de vreugde in bustehouders ook al blijven de wolven…
De zebra en de gnoe
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.061 De antiloop, die huilde snel
met de wolven mee.
en werd heel erg anti-gnoe.
Toen waren ze al met twee.
Ook pelikaan en wrattenzwijn,
luipaard en baviaan
sloten zich na kort beraad
bij de zebra aan.
U begrijpt wel dat de gnoe
nu elk beest hem belaagde.
Zich enkel nog in stamverband
over de steppe waagde.…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Wolken zinken als uitgetelde wolven,
klotsen krachteloos de bebouwde krater binnen.
De stofzuiger is voorbij, de kosmos helderdiep
blauw en blinkend ontvouwt ze zich aan mij
-van licht heb niet alleen ik geen last.…
Aanvliegen over de sont
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.164 wegzakt achter de wouden
liggend op zijn bladerbed
het smeulend vuur van berkenbast aanblazend
door het rookgat
de witblauwe poolster bespieden
in heldere blijdschap de hemelse spijker
en stralende navel van zijn heelal gadeslaan
als viervoeter zijn tent verlaten
om de verre suizing van een vleugelslag
oog en oog staan met de witte wolven…
Verblindende schoonheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
998 lichaamsuitstraling, die volop betoverde en
zelfs een Engelse prins voor je deed zwichten,
van een van je prooidieren erfde je een groot
landhuis nabij een kalme baai, waar je vaak
eenzaam langs het kabbelende water liep, met
een glas cognac in je hand en getergd door je
extravagante weelde, want ondanks al dat goud
huilden de echo's van je verslonden wolven…
Zwervende vlakten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
656 Wolven huilen in de verte
en loeren op een prooi.
Weerloze lammeren schuilen
bij oude taaie rammen.
De dwalende herders
kennen de angst van de jongen.
Doch de veiligheid van een ieder
wordt gegarandeerd door hun karabijnen.
Hun loop strelend staan zij klaar
om al het kwade te weerstaan.
Enkel kwaad bloed wint de strijd!…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 heb ik het wel gezien,
fabulerend langs de bezongen rivieren: zij,
die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft –
als er geesten geweest waren, hongeriger
dan de jonge wolven, ik zou zweren, als
vlees door mijn klauwen glippend, daar
waar wij als poëtische sterren imploderen,
in elkaars spectrale achtergrond vervallen;
tussen het riet en de…
Van ver
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
773 Bijna elke dag drink ik mijn espresso
bij het koffie-apparaat in de Albert Heijn
te Goverwelle-Gouda, waar ik meerdere
eenzame wolven als mij tref, moderne
zwervers zoals wij zijn. Dat is mijn
Swiebertje-moment, alleen verzin ik
Saartje er dan bij.…
Droombeelden verpoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 Als wij kinderen er wandelden
wat heel veel waard is en was
speelde ik onbevangen dagdromend
met cameraogen dat ze er waren
de echte struikrovers en de wolven
ringslangen tussen het gevallen blad.
Bos en weilanden waren dichtbij
gaven mij als kind een rijke voorraad
aan beelden, geuren en kleuren.…
Dromenland bestaat niet
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 Een harmonie van emoties opeenvolgend
Soms verontrustend, altijd onwaarschijnlijk
Hevig stormende patronen van hersengolven
voorbij razend met de vaart van bloeddorstige wolven.
De illusie leek oneindig, kunst waar menig hoofd van tolt.…