27289 resultaten.
Stille Wateren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
994 Haar wimpers die mij steeds beademen
met windvlagen zenden zij mij over de aarde
haar lippen die mij voeden
met dromen van het mooiste het zoetste
haar lach overstemt
elk verlangen en elk doel
haar gevoel onbewust sterk
mijn gevoel door haar beperkt
kwetsbaar op mijn plek
volg ik elke glimp
die ik van haar kan zien
de stille aanbidder…
rimpels in het water
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 tranen vloeien
niemand ziet
wangen blijven droog
ze staat daar maar
aan de oever
van de rivier
aan haar voeten
kringelen
rimpels in het water
ooit gooide zij een kiezelsteen
ze schreef haar boek
zo vol van leven
nu staart ze naar
de rimpels in het water
haar hand blijft leeg…
Water verkleurt.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
466 Als de schaduw het water
om mij heen doet verkleuren
in grauw en grijs.
Gedachten, in een spiegelbeeld
verdrinken, mijn mond geen
woorden kunnen spreken.
Mijn ogen het beeld wat ik
zoek niet kunnen vinden,
tot dan, zal ik verder zoeken
Als de schaduw verdwijnt
het water weer helder kleurt
zal ik mijn gedachten verwoorden.…
Sterk Water
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.230 Als het kon mijn lief
ving ik voor jou de zon op sterk water
liet haar stralen in een fles
met alle stralen die ik vond
deed er een scheepje dan nog bij
waarmee jij zeeën kon bevaren
en een droom die je nog dromen moest
en kussen op je mond
Liet je dan gaan op volle zee
waar ik je zeilen bol zou blazen
bol zou blazen met die droom
waarin…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 De Goddelijke wind
waait over verkilde wateren
waar geen bodem te vinden is
Ondanks dat gulden regendruppels
bladgoud tekenen op
bezorgde gezichten
en de aftandse sloep
klotst tegen botsende rotspartijen
waar de inham zich versmalt
blijft toch de hoop
op verankering,
op vaste voet aan land
De vrouw die aan
huis gekluisterd
met…
hoog water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 schijn zonne schijn
schijn licht
maneschijn
schijnt lichter
zonder zwaarte
zonder gewicht
licht gewicht licht
zwaar is de zee
zwaar is het water
dat stroomt naar de zee
veel is de zee
meer dan het meer
meer naar de zee
zwaar is het water
zwaarder dan wolken
neer gaat het water
neer naar de zee
hoog gaat het water
hoog in de…
Als water ben ik uitgestort
gedicht
3.9 met 19 stemmen
10.049 Ik brul met doorgesneden keel,
zonder geluid, van woede en verlies:
Al wat wij weten, hoe wij zijn, verdwijnt
als wind over het land. Herinnering
die even spartelt in het water en
verloren gaat. Grijsbruine golven die
hun naam niet zijn. De kamparts Tijd.
Rivier, stroom achterwaarts. Steen,
wordt weer vuur.…
Dag van het Water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 hoe ging het ook weer
dat kinderliedje
uit de oude doos
over twee emmertjes water
dat uit de dorpspomp kwam
voor drinken en de was
miljoenen mensen sterven
nog in deze tijd
door gebrek hieraan
vervuilde rivieren
onvoldoende sanitair
zuiver water is daar niet…
dansen op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
734 was bijna vergeten
hoe het klinkt
als je bruisend
de kiezelstenen wast
de melodie de je zingt
ik was vergeten
het speelse klotsen
als je verstoppertje speelt
onder de overhangende rotsen
ik hou van je zeegroene kleur
de eeuwige deining, je zilte geur
laten we geen tijd verdoen
want het nu.... is zo later
ik wil dansen, dansen op het water…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 Met een sierlijke boog
duikt mijn wezen in haar vloeibare goud.
Mijn vreugde huppelt juichend
over de witte spetters van haar deining.
Ademloze stilte
in de schaduwzijde
van haar overkoepelende kracht
waarbij erosie
de ruwste parels verzacht.
In het donkere jou
omhels ik de stilte
in haar mooiste vormen.
Zo roerloos, rimpelloos…
De kwal en het water
gedicht
4.0 met 11 stemmen
7.471 Een kwal die vond dat het water stonk
sprong aan wal, waar hij verdronk.
MORAAL
Wie al te grote afstand neemt
was van tevoren al wat vreemd.
OF
Voor al te fijn besnaarde kwallen
kan evolutie tegenvallen.
---------------------------------------------------
uit: 'De gebeurtenis en andere gedichten', 2001.…
Drenkeling zonder water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 langzaam heft de drenkeling het glas
op het ondergaan van de zon, moedeloos
maar wel gezondigd is zijn vaarwater
zonder religie niet te drinken
wie kent zijn juweel wanneer het spreekt
en schittert terwijl de haven is gedempt
neem mijn hand en streel me langs
het leven, het is kort zoals het
omgewaaid riet – wel scherp maar
zonder bedoeling…
Levend water,
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Voorzichtig als het levende
water stroomt waarmee je
mij hebt gemodelleerd,
nu aarzelen je lippen nog,
waarmee je eens van mij
zult nippen, mij te zien en
begrijpen als je dat gedurfd
had, anders mag ik alleen
maar hopen dat de heldere
stille bron blijft lopen.…
Willoos water,
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
552 Ik waak in een berg
van witte watten, waar
de zon door straalt en de
frisse wind mij binnenhaalt.
Als een klimmer, die zwemt naar
de top, in de zoete weelde
bovenkomt, ik ontwaak, verstomd
die de diepe nacht met mij deelde.…
Water en vuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.137 Passie raakt me recht in mijn pijnlijk hart
mijn ogen lopen over
De mijne is
lichtjes zien in je ogen
je stroom voelen aan zwellen
je hart voelen kloppen na een eeuw kilte
je ijs te zien ontdooien
drup na drup tot een vloed van kokend water
En ik in de kou
Tot ik ontvlam…
In verzadigd water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 heb je zien ontspringen
tot een koude bergstroom
met af en toe een waterval
dartelde in beekjes
langs de zomerkanten
van het bloeiend land
je verzamelde
de mooiste dingen in het
stroomgebied van jouw herinnering
het meanderen is verdwenen
keerringen verschenen
kanaliseerden brute kracht
langzaam stroom je
breeduit in verzadigd water…
Water valt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
735 Daar ligt besloten in bewegen
kraanvogel rekt haar vleugels uit
Vangen de grote bal links
vervolgens van rechts groter
Zo kruipt een slang door het gras
gevangen met één hand om haar nek
duikend naar vaste grond, ratelend
met de verdroogde delen van haar staart
Hier vormt zich ledigheid, maakt plaats
vult zich met doorluchtigheid
Daarbinnen…
Water en koekjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
575 De zee schijnt te bollen
onder het gewicht van de aarde.
Een kromming van de waarneming,
voor wie maar lang genoeg staarde.
Land wordt heet onder de voeten,
als zelfs de zon een bezoeking is.
Maar alleen voor verworpenen
buiten begrip van enige kommernis.…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Vinger in de dijk
van een zee.
Kattend op
het meerschuim van het haf.
Wenkbrauwen fronsend
afdruipen naar
een binnenwaterend land
zonder ongerijmde kusten.
Lonkend naar woorden
van identiek karakter,
overigens geschreven
met allengs verwaterde inkt.
Maar ach,
het blijft stil
rondom de borrelpraat
naar het zilte zoet.
Omdat ik niet…
Over water lopen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Alleen als ze je hebben laten dopen,
Kun je later over water lopen.
Ben je getalenteerd
En heb je het eenmaal geleerd,
Kun je er ook op de Spelen voor lopen.
Mij lukt het pas, moet je horen,
als het stevig heeft gevroren.…
Als vloeiend water
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
639 hoe meer ik de chaos zie
als opsomming van diversiteit
waarin antwoorden
uit het geheel
liggen besloten
is de weg die mij
door onzekerheid leidt
de juiste de gang
naar ontspruitende loten
als ik de massa
een weg door de trechter gun
en mijn ademen daar op richt
dan zal een nieuw antwoord,
ook al is de straal nog zo…
Over hard water
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
678 Bij een mislukte sprong merkte ik pas,
Hoe hard water was.…
Wees als water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
961 naar beneden
Zonder angst
Wees als water
Als je klimt
dans dan omhoog als een verdampende druppel
Zonder vrees
Wees als water
Krachtig en helder
Puur en flexibel
Wees als water…
De kracht van water
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
980 Zo zorgvuldig met
Bloedend vaderhart
Verstopt op een
Onderaardse plek
Die met infra-rood
Niet te vinden was
Handen bedekt met het
Bloed van intens verdriet
Levend in de gedachte
Hier vinden zij ze niet
Brengt de overvloedige regen
Van het moment een waterstroom
Op gang die het laat gebeuren,
Die als enige de kracht heeft wat…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 het water spiegelt het ornament van panden
lichte kringen vloeien over schaduwkanten
water voert straten en bomen met een boog
naar een overbrugging van zijn loop
de dag roeit aan de oevers lange slagen lawaai en
getoeter aan een hoge draad worden trams zingend
door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot
over het water verglijdt…
Nu het water zich terugtrekt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 Ik weet niet in
Hoeverre ik nog
Leven wil nu het
Water zich terugtrekt
En mijn hersens op
Het droge achterlaat
En het eeuwig
Eb lijkt te blijven,
De kuststrook breder
Lijkt dan ooit,
En mijn brein
Verdort zonder
Uitzicht op beter…
Tot haar knieën in het water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
799 Van ver ontwaart hij,
ontwart hij verlangen en werkelijkheid:
schoonheid;
esthetische vrucht van lieflijke godenhand
die, tussen huizenhoge golf en land,
eb en vloed op haar wachten laat,
terwijl ze tot haar knieën in het onbeweeglijk water baadt.…
De kleur van water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 jij hebt
de kleur van water
spiegelend zie ik mijn gezicht
jouw transparantie
sprankelt lieve woorden
die ik schrijf in mijn gedicht
je stroomt
in warme koestering
aromatisch langs mijn lijf
strijkt met
wilde speelsheid
schuim langs een verboden lijn
maar al tijdens
het ontdooien voelde ik
de kou weer komen
ben rillend opgestaan…
het gebroken water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 De nacht legt het af tegen het
ruw gebonk van mijn Wad, het
water vol met handen krioelt
in de priëlen van de kwelder
geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart
doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad
hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 De glunderende namiddag plaats
februari haaks in het vergezicht
alle beloften van de winter
waaien gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts…